TitulusOctauus

que repugnat voluntati humane deprauateꝑ pct̄m. Et ẜm hāc ꝯſideratōem poteſt deusodio haberi ab aliquibꝰ tripliciter.Prīo inqͣtū ꝓhibitor pct̄oꝝ. Ex hoc em̄ ꝙScd̓o īꝙͣtū īflictor aduerſoꝝ. deus ꝓhibꝫTercō īꝙͣtū īpeditor cupitoꝝ. aliqͣ mala q̄aliqͥ vellēt facere ſed cōſcīa remordet ⁊ nō ſinit ita libere age̓ ſine ſtimulo remordente. vl̓etiā qꝛ alij non aſſentiūt ī mal̓ volūtati eoꝝducti ex ꝓhibitōe dei. iō odiūt deū qͥ talia ꝓhibuit. ¶ Aliqͥ at̄ odiūt deū ꝓpt̓ aduerſa queſuſtinēt a deo. ⁊ de nūero hoꝝ ſūt dānati deqͥbꝰ ī p̄s dr̄. Suꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt: aſcēditſꝑ. Non tn̄ quicunqꝫ odit penas odit deum.Nā ml̓ti odiūt penas qͥ tn̄ n̄ odiūt deū: ſꝫ patient̉ tolerāt eas ex reuerētia diuina. Sꝫ ꝓrūpe̓ ī odiū ipſiꝰ dei puniētis tāꝙͣ īiuſte puniat: qd̓ faciūt dānati. hoc eſt odire diuinaꝫiuſticiā. ¶ Alij v̓o odiūt cuꝫ n̄ ꝓſꝑe ſuccediteis qd̓ volūt. qd̓ tn̄ ꝑtinet ad magnū bn̄ficiūdei. Un̄ dr̄. ij Machabeo. vj. Nō ſine̓ pct̄oribꝰex ſnīa age̓ .i. ẜm deſideriū eoꝝ ſꝫ ſtatī vltōesadhibe̓ magni bn̄ficij inditiū ē. Eſt at̄ odiūdei maximū pct̄oꝝ. qꝛ opponit̉ dilectōi dei. qd̓ē optimuꝫ hoīs. Optīo .n. oppoīt̉ peſſimū ẜmph̓m ī. viij. ethico. Hoc magis aꝑte declaratbe Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiiij arti. ij. dicēs. Defectꝰ pct̄i ꝯſiſtit ī auerſiōe a deo. hmōi auteꝫauerſio rōem pct̄i n̄ hr̄et niſi volūtaria eēt.vn̄ pct̄m ꝯſiſtit ī volūtaria auerſiōe a deo. ſꝫhec volūtaria auerſio ꝑ ſe īportat̉ .i. odio deiī alijs at̄ pct̄is ꝑticipatiue ⁊ qͦſi ꝑ aliud. Sicut .n. volūtas ꝑ ſe īheret eī qd̓ amat. ita ⁊ ꝑſe reſugit id quod odit. vn̄ qn̄ aliqͥs odit deūauertit̉ ab eo ẜm ſe volūtas eiꝰ. ſꝫ ī alijs peccatis puta cū fornicat̉ nō auertit̉ a deo ẜmſe. ſꝫ ẜm illud inqͣtū .ſ. appetit īordinatā delectatōeꝫ q̄ habꝫ ānexā auerſiōeꝫ a deo. Sꝑ at̄id qd̓ ē ꝑ ſe ē potiꝰ eo ꝙ ē ꝑ aliud. vn̄ odiū deiē gͣuiꝰ int̓ alia pct̄a. ⁊ ꝑtinet illud ad pct̄m īſpūmſāctū ꝓut ē ſpāle genꝰ pct̄i. Iō at̄ n̄ cōputat̉ int̓ ſpēs eiꝰ. qꝛ reꝑit̉ ī qͣlibet ſpē eius.Eſt etiaꝫ iſtud pct̄m gͣuiꝰ īfidelitate. Rō em̄pct̄i īfidelitatis ē ex odio dei. circa cuiꝰ v̓itateꝫ ē fides. ⁊ ideo ſicut cā ē potior effectu. itaodiū dei maiꝰ pct̄m ē ꝙͣ infidelitas. ¶ Odiumtertiū qd̓ ē ꝓximi ſꝑ ē pct̄m ⁊ ſpāle pct̄m diſtīctū ab alijs ⁊ mortale qn̄ ē ẜm deliberatōnē rōis. Ꝙ at̄ ſit pct̄m on̄dit̉ ꝑ ſcripture teſtificatōeꝫ. ꝑ rōeꝫ. ⁊ ꝑ ſui ꝯſecutōeꝫ. ¶ Ꝙͣtūad pͥmū dr̄. jIoh̓. ij. Qui odit frēm ſuuꝫ ī tenebris ē. Tenebre at̄ ſpūales ſūt pct̄a. Et Leuiti. xix. precepit dn̄s. Ne oderis frēm tuū incorde tuo. ſꝫ face̓ ꝯͣ p̄ceptū eſt pct̄m mortale.Et. j Ioh̓. iij. dr̄. Qui odit frēꝫ ſuū homicidaē .ſ. aīe ſue. ſed nō occidit̉ aīa niſi ꝑ mortale.qꝛ mortale grām extīguit q̄ ē vita ſpūal̓ aīe.Elemens etiā dicit homicidioꝝ tria genera.Bt̄us Petrꝰ apl̓us eē dicebat eoꝝ parilē fo-

re penā. Naꝫ qͥ occidit ⁊ qͥ odit ⁊ qͥ detͣhit ꝑit̓homicida ē. de peni. diſ. j. Qd̓ at̄ dr̄ penā eoꝝparilē eē ītelligit̉ in gene̓ ꝙ qd̓libꝫ hoꝝ facithoīem dignū pena et̓na. qꝛ mortale. Vn̄ditur. ij. odiū ꝓximi ē pct̄m ꝑ rōeꝫ quā poīt. bTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiiij. arti. iij. Odium .n.amori oppoīt̉. vn̄ tātū hꝫ odiū de rōe mali ꝙͣtū amor de rōe boni. Amor aūt debet̉ ꝓximoẜm id qd̓ hꝫ a deo .ſ. naturā ⁊ grām. nō at̄ debet̉ ei amor ẜm illud qd̓ hꝫ a ſeip̄o vl̓ diabolo .ſ. culpā iuſtitie ⁊ defectū. ⁊ iō licꝫ odire inꝓximo qd̓ ꝑtinet ad pct̄m. ⁊ om̄e illd̓ qd̓ ꝑtinet ad defectū iuſticie diuine. hoc at̄ ip̄m qd̓odimus in ꝓximo culpā et defectum iuſticieꝑtinet ad ip̄ius amorem. Nā eiuſdē ratōis eſtvelle alicui bonū. ⁊ odire malum eius. Undeapl̓us Ro. xij. Odientes malū adherētes bono. ⁊ ſic licite pt̄ odio haberi īimicus. Nā inimicus alicuius dr̄ qui fecit ei aliquā leſionēvl̓ q̄rit facere ꝯͣ rōnē. Talis aūt gͣuit̉ peccatꝯͣ caritatē ⁊ iuſticiam agens. vn̄ in hoc malē. ⁊ hāc malitiā ⁊ culpam inimici pt̄ et debetqͥs odire ⁊ deteſtari. Sed ip̄am naturaꝫ frīs⁊ grām etiā inimici nō pt̄ qͣs odire ſine peccato. quia odit quod fecit deus .ſ. naturam etgrām q̄ bona ſunt. Unde de dn̄o dicit ſapiensSap̄. xj. Nihil odiſti eorum que ſeciſti. ⁊ hocꝓpe dr̄ odium ꝓximi. quod ſine pct̄o eſſe nonpoteſt. ⁊ mortale. cū ē ꝯpletū odiū. ¶ Tercōꝓbat̉ eē pct̄m ꝑ ꝯſecutōem. Seqͥt̉ .n. ad odiūcaſſatio venie ſeu remiſſionis habite et hn̄depct̄oꝝ. Un̄ Augꝰ. Qui diuini bn̄ficij oblitusſuas vult vindicare iniurias .ſ. ꝓpter odiū cōceptū nonſolū de futuris pct̄is veniā n̄ merebit̉. ſedētiaꝫ q̄ ſibi dimiſſa fuiſſe gaudebatei imputabūtur ad penā. de peni. diſt. iiij. c. qͥdiuini. qꝛ .ſ. damnabit̉ ꝓpter odium ſequensac ſi nō fuiſſet ſibi dimiſſum aliqd̓ peccatuꝫ.Exemplū in ꝑabola de debitore. x. milium talentoꝝ Math̓. xviij. Et vt dicit. bea Tho. vbiſupͣ arti. iiij. Cū gͣuitas pct̄i ꝯmiſſi ī ꝓximuꝫattendatur ex ꝑte deordinatōnis voluntatispeccantis. et ex ꝑte nocumenti illati ꝓximoꝙͣuis ex ꝑte nocumenti ī ꝓximuꝫ multa aliapct̄a ſint gͣuiora odio. qꝛ maius nocumētuꝫfit ei ꝑ illa. vt hoīcidiū. adulteriū. ⁊ hmōi. tn̄ex ꝑte īordīatōis volūtatis odiū ē balde gͣuemortale. qꝛ ꝑ ip̄m deordīat̉ volūtas q̄ ē potiſſimū ī homīe ⁊ radix oīs pct̄i. naꝫ exterioresinordinatōes nō eſſent pct̄a niſi ex inordinatōne voluntatis fierent. ¶ Et notanduꝫ ẜmDuran. ordinis minoꝝ in ſumma ꝙ tripliciex cau ſa habet quis odio proximum.Primo ꝓpter diſplicentiam veritatis.Secundo ꝓpter diſplicentiam bonitatis.Terco ꝓpter diſplicentiā recepte penalitatis.¶ Ꝙͣtū ad pͥmū aliqͥ ſūt ita ꝑuerſi ꝙ odio habēt diligētes ſe ⁊ amāt odientes ſe .i. qui verenocent ſibi vt inducētes ad mala. et econtra