Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
968
Einzelbild herunterladen
 

TitulusOctauus

ydulcedinē felle inuidie infice̓. om̄ibꝰ modisqͥbꝰ pt̄ genꝰ hūanū euerte̓ ꝑturbare. Holetem̄ ſatis erubeſcit caritatē quā ip̄e neqͥuithr̄e .i. ꝯẜuare ī celis. hoīes ꝯſtantes ex luteamateria poſſidere ī terris. xvj. q. ij. viſis. Ettāta ē malicia īuidie eiꝰ vt ex tēptatōnibꝰqͥbꝰ nos īfeſtat augeat̉ ei pena accidētal̓ īferni. tn̄ potiꝰ eligit ſibi illā augeri tēptādo nosvt rue faciat illa care̓ deſiſtēdo a tēptatōnibus. Sic īuidꝰ pult potiꝰ aliqͦ bono care̓ cuꝫalijs ꝙͣ ip̄m hr̄e ꝯmūiter alijs. Ad qd̓ facitqd̓ dicit Gratiꝰ. Inuidia ſiculi īuenere tirāni Maiꝰ tormētū. vbi tāgit̉ q̄dam hiſtoria. .n. in curia cuiuſdā dn̄i tꝑalis in Siciliaeēt duo īter ceteros milites vl̓ familiares.vnꝰ valde īuidꝰ. alt̓ valde auarꝰ qd̓ notoriumerat. Quadā die volēs dn̄s hr̄ę ſolatiū ſuis baronibus fecit illos duos vocare ad ſe.corā etiā alijs curialibꝰ dixit. eēt ſibi ml̓tū gͣti in obſequijs ſuis diſponebat eosremūerare. Et ꝓpterea ꝑatꝰ erat dare vni eo qd̓ ſibi peteret. exīde dupluꝫ alteri eoꝝ.Tacebāt ābo nullꝰ volebat pͥmꝰ.gitabat auarꝰ ſi ſū primus recipiā minꝰ ꝙͣ ſieēm ſcd̓us. duplū ſit ei ꝓmiſſum ꝙͣ primopoſtulāti. Cogitabat īuidꝰ ſi primꝰ rn̄deo iſteſociꝰ meꝰ plꝰ me recipiet. uūꝙ hoc patereturaīmꝰ meꝰ. Potiꝰ volo dimitte̓ petitōeꝫ meāꝯſequtōeꝫ alicuiꝰ boni. Cūqꝫ īter ſe diſceptarēt alter alteꝝ p̄poneret ī petēdo. demū voluit dn̄s īuidꝰ primꝰ eēt ī petēdo. Cepit iſtecogitare intͣ ſe qͥd pete̓ poſſū vt iſte ſociꝰ meꝰ excedat me ī donis. Si peto vnā veſtem vl̓equū iſte duos habebit. ſi mille florenos iſteduo milia. ſi vnū caſtꝝ iſte vnā ciuitatē obtinebit. Suſtine̓ hoc poſſuꝫ aliqͦ. Potiꝰpolo elige̓ aliqd̓ malū pati vt ip̄e ī duplo habeat ꝙͣ obtine̓ bonuꝫ ī ip̄e me ſuꝑet. Dixit. Hn̄e mi. ego peto vt vnꝰ oculꝰ mihi eruat̉vt ſic ſocio dilo extͣhāt̉. qͥd īde factū ſit. dr̄.ſed bn̄ fuiſſet īuido factum vt vno oculo ſibieuulſo ſociꝰ euaſiſſꝫ illeſus ex diabolicaꝯditō fuit ī eo. Tercō īuidia īiuriat̉ ꝓximo aīo oꝑe. Aīo qꝛ pt̄ pati vide̓ illū bonahr̄e. de om̄i ꝓſꝑitate eiꝰ triſtat̉ dolet. Un̄ dr̄Eccͣi. .xiiij. Oculꝰ īuidi nequā. Un̄ īuidꝰ figurat̉ Pelÿ ſacerdotē de ſcribit̉. jRegū. iij. lucerna dn̄i vide̓ poterat donec extīgueret̉. ſic īuidꝰ lumē .i. ꝓſꝑitatē tꝑalē vl̓ ſpūalē pt̄ clara mēte vide̓ niſi extīctā .i. niſi ſubtͣctā. tūc gaudet de malo tal̓ ꝑſone. Sil̓is eſtinuidia veſꝑtilioni. qd̓ aīal pt̄ vide̓ lumēdiei ſed amat tenebras noctis. Sic inuidiſpera hoīm vide̓ pn̄t. ſed tm̄ aduerſa de qͥbꝰgaudent vbi dole̓ dr̄ent. Nocet etiā ꝓximopoteſt diuerſis modis detͣhendo vel aliter nocendo. Inuidia (īquit Dugo de ſancto Uictore) aufert mihi proximum. ira meipſum. EtCyprianus de inuido ait. Huic vultꝰ minax.

toruus aſpectus. pallor in facie. in labijs tremor. ſtridor ī dētibꝰ. v̓ba rabida. effrenatauitia. manꝰ ad violētiā ꝓmpta. Et vt dicitBaſiliꝰ. Sicut rubigo ferꝝ. ſic īuidia aīaꝫ ī naſcit̉: corrūpit. ſicut rubigo ferro adherens vix recedit: ita īuidia cum difficultateaīam dimittit īuaſā. Sic Saul inuidꝰ vexatus a diabolo. ſi qn̄qꝫ īterpollabat̉ vexatio: tn̄ totalit̉ liberabat̉. Un̄ Cip̄anꝰ. Iſtezelꝰ .ſ. īuidia hꝫ modū. ꝑmanēs iugit̉ ſinefine. alia vitia ſcelera finiātur ꝙͣtū illecui īuidet̉ ꝓfecerit maiori ſucceſſu. tāto īuidꝰī maiꝰ īcēdiū liuoris ignibꝰ īardeſcit. Ita ſūtmale diſpoſiti inuidi vt de lumine obſcurentur. de ſanitate alioꝝ infirmētur. de aliorūvita moriant̉. Tales em̄ defacili proditōnestractant. Un̄ ꝓuer. xxiij. dr̄. medas cuꝫhomīe inuido ne deſideres cibos eiꝰ: qm̄ inſimilitudinē arioli cōiectoris eſtimat quodignorat. Comede bibe dicet tibi. mens eiꝰ eſt tecuꝫ. Et cōcluſiue tanta eſt grauitashuiꝰ pct̄i īuidia phariſeoꝝ et ſcribaꝝ ſacerdotū fecit xp̄m crucifigere: quod fuit grauiſſimum peccatum. vn̄ dicit. Zelus domustue comedit me. figurata eſt per ignem quiconſumpſit oues pueros Iob primo ca.Tertiode malis queᵐ. §. iiij.ſequūt̉ ex īuidiā. Notādū pͥmo īuidia ꝓpterea ponit̉ vitiū capitale qꝛ caput ē ml̓torumpct̄oꝝ. et p̄cipue eoꝝ que dicūtur filie eius.Pro cuiꝰ declaratōne dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. xxxvj. arti. iiij. ſicut accidia ē triſticia debono ſpūali diuino: ita inuidia ē triſticia debono ꝓximi. Accidia aūt ꝓpterea ponit̉ eſſevitiū capitale. qꝛ ex accidia impellitur adaliqͣ facienda. vl̓ vt fugiat triſtitiā. vel vt triſtitie ſatiſfaciat. E eadē rōe inuidia poniturvitiū capitale cuius filie ẜm Grego. in. xxxj.moral̓. ſunt quinqꝫ .ſ.Odium. Ratio aſſignatōnisSerractōhuius eſt ẜm Tho.Guſurratōvbi ſupͣ. qꝛ in conaExultatō ī aduerẜ ꝓximi tu inuidie eſt aliAfflicto in ꝓſꝑis eius. qͥd tanꝙͣ principium. aliqͥd tanꝙͣ mediū. aliqͥd tanꝙͣ terminusſeu finis. Principiū qͥdē eſt vt quis diminuatgloriā alteriꝰ. vl̓ in occulto ſic ē ſuſurratō.vel manifeſte ſic eſt detractō. Medium autēē qꝛ aliqͦs intēdens minuere gloriam alteriꝰaut pt̄ et ſic eſt exultatō in aduerſis. aut nonpt̄ ſic ē afflictō in ꝓſꝑis. Terminus auteminuidie ē ī ip̄o odio. Sicut .n. bonū delectāscāt amorē. ita malū ꝯtriſtās qd̓ ē in inuidocāt odiū. Et nota ẜm Tho. vbi ſupͣ. afflictio in ꝓſꝑis aliqn̄ ē ip̄a inuidia. aliqn̄ eſtip̄a ſꝫ filia eiꝰ. Inqͣtū qͥs triſtat̉ de proſperisalicuius ẜm hn̄t quādā gl̓iam ſic talis triſticia ē īuidia. Inqͣtū vero ꝓſꝑa eueniūt alicui contͣ conatū inuidētis qui nitit̉ impedire