CapitulumPrimum
pnde dolens de hoc dixit. Nihi dederūt mille.⁊ filio yſai. Dauid decē milia. jRegū. xviij.Ouſillanimes gͦ ſūt īuidi. qꝛ oīa reputāt magna et qͥcqͥd boni alicui accidat reputāt ſe inmagͦ ſuꝑatos eē et īde ꝯtriſtāt̉ īuidēdo. Et ſicml̓ieres qꝛ ꝯmūit̉ ſūt puſillanimes īanis gl̓iecupide. qꝛ reputāt magͦ q̄ ꝑua et vilia ſūt. vtpulchritudinē. ornatū. tripudiatū. fecūditatem et hmōi. iō defacili īuidet vna alteri. Sicut ⁊ Rachel īuidit ſorori Lÿe. quia fecundaerat Gen̄. xxx. Qui reputāt̉ ſapiētes vel virtuoſi aliqn̄ īuidēt ſi īꝑfecti ſūt. ⁊ hoc n̄ ē ex ſapīa vl̓ v̓tute ī ſe. ſed īꝙͣtū ex eis reſultat honor ⁊ gl̓ia hn̄ti ī cōſpectu alioꝝ. Nullꝰ .n. īuideret hoī ſapiēti et ꝑfecto ſi igͦtꝰ eēt hoībꝰ. ſedcū maīfeſtat̉ eiꝰ ſapīa ⁊ v̓tꝰ qꝛ īde ex ml̓ta exaltatōe illiꝰ pr̄ īuido minui fama ſua ⁊ honor⁊ īde ꝯtriſtat̉. Bona .n. ſpūalia ex hoc ꝙ pluribꝰ ꝯmūicāt̉ n̄ minuūt̉. ſicut ptꝫ de ſcīa ⁊ v̓tutibꝰ. ſꝫ bona tꝑalia ꝯmūicata vtiqꝫ minuūtur. ſicut pꝫ ī diuitijs. Naꝫ ex hoc ꝙ vnꝰ qͥ hꝫcentū florenos aliꝰ n̄ pt̄ eos hr̄e niſi ſibi ſubtͣhant̉ ⁊ ita gl̓ia mūdi circa aliqͥd cū vnꝰ habꝫaliꝰ n̄ hꝫ vl̓ n̄ ita magnā. Siqͥs at̄ totā ſcīamſuā cōmūicat diſcipl̓o nihil ex ea ip̄e amittitſꝫ magis ꝓficit. ⁊ ex hoc ſcribe ⁊ phariſei īuidebāt xp̄o. qꝛ ex doctrīa ſua ⁊ v̓tute magis inhonore et famā erat ꝙͣ ip̄i. ꝓpterea dīc. Zelꝰdomꝰ tue comedit me .i. īuidia ſcribaꝝ ⁊ pharizeoꝝ ⁊ ſacerdotum comedit me.Secūdo de grauitateᵐ. §. iij.huiꝰ pct̄i ꝙͣgͣue ſit on̄dit̉ ex hoc qd̓ dicit Iob.n. Paruulū occidit īuidia. occidit at̄ ſpūalit̓priuādo aīaꝫ grā. ſꝫ nullū pct̄m tollit grāꝫ abaīa niſi mortale vnde inuidia eſt mortale exgenere ſuo quando eſt ẜm deliberationem ratōnis. huiꝰ ratō eſt ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. queſt.xxxvj. arti. iij. qꝛ genꝰ pct̄i cōſiderat̉ ex obiecto .i. ex materia circa quā ē. Inuidia at̄ ẜmrōem ſni obiecti ꝯͣriat̉ caritatī ꝑ quā eſt vitaſpūalis aīe. ẜm illud. j Ioh̓. iij. Nos ſcimꝰ qm̄trāſlati ſumꝰ de morte ad vitā qm̄ diligimusfrēs. Utriuſqꝫ .n. obiectū īuidie .ſ. ⁊ caritatisē bonū ꝓximi ſꝫ ẜm ꝯͣriū motū. nam caritasgaudet de bono ꝓximi. ⁊ de eode īuidia triſtatur. ⁊ ſic patꝫ ꝙ ex genere ſuo ē mortale. Adhoc facit qd̓ ait Auguſ. ī li. de igne purga. ponit īt̓ mortalia ꝯnūerās ip̄m cū adl̓terio. homicidio ⁊ hmōi. xxv. diſ. §. al̓. ea. Itē ex ꝯcil̓.Cartaginen̄. dr̄. Clericꝰ īuidēs fratꝝ ꝓfectibꝰdonec ē ī vitio n̄ ꝓmoueat̉. diſ. xlvj. ſed nullꝰꝓhibet̉ a ꝓmotōe niſi ꝓpt̓ mortale. gͦ ⁊cͣ. Sedſicut in alijs pct̄is q̄ ex genere ſuo ſūt mortalia. īueniūt̉ aliqͥ īꝑfectiī motꝰ ī ſēſualitate exiſtēs ⁊ n̄ ꝑueīentes ad cōſēſuꝫ rōis qͥ ſūt pct̄adeīalia. Sicut ī gene̓ hoīcidij pͥmi motꝰ ire. ⁊ī gene̓ adulterij pͥmi motꝰ ꝯcupīe. ita ⁊ ī gene̓inuidię primi motꝰ triſtitie de bono alteriusnon ſunt niſi venialia. Qui motꝰ etiam aliqn̄
reꝑiunt̉ in viris ꝑfectis et in paruulis. UndeAugꝰ. ī li ꝯfeſ. Uidi ego ⁊ exꝑtꝰ ſū. zelātē puerū .i. īuidētē. n̄ dū loq̄bat̉ ⁊ ītuebat̉ pallidusamaro aſpectu collactaneū ſuū. Nōſolū aūteſt mortale inuidia ſed et valde graue. Dicitem̄ Grego de ipſa in. v. moral̓. Ꝙͣuis per om̄evitium quod perpetratur humano cordi antiqui hoſtis virus infunditur. In hac tamēnequitia tota ſua viſcera ſerpens concutit. etimprimende malicia peſtem vomit. Ipſa em̄inuidiaPrimo deo contͣriatur ¶ Ꝙtū ad primū ſciēScd̓o diabolo aſſimilat̉ dum ẜm Dio. GoTertō ꝓximo īiuriat̉. nuꝫ ē ſuip̄ius diffuſiuū ⁊ ꝯmūicatiuū. et quātomaiꝰ bonū tātomagis ꝯmūicatiuū. Hinc ē ꝙ deꝰ qͦ ē ſūme bonus ꝑmaxīe et copioſiſſime ꝯmūicauit bonitatē ſuā īnumerabiles creaturas formādo. etcuilibet certū gͣdum bonitatis tribuēdo. Un̄Plato A deo om̄is īuidia relegata ē .i. excluſa. qͦnīmo adeo bonꝰ eſt ⁊ omnipotēs vt dicitAuguſ. in encheridion ꝙ nullū malū ſinereteſſe in ſuo vniuerſo niſi ex illo eliceret maiusbonuꝫ. Inuidus eꝯͣ nō ē ꝯmūicatiuꝰ. ſed ſibiſoli vellet omnia. et ꝙ alij non participarentſecum bona vt ſolus exaltaretur: ⁊ ex bonisalioꝝ elicit mala .ſ. triſticiam cordis ſui. Un̄prouer. xiiij. Putredo oſſiū inuidia. qꝛ videlꝫpotētias aīme que oſſa dicūt̉ eius marceſcēfacit. ⁊ eijcit pre triſtitia. vel etiaꝫ oſſa dicūt̉pirtutes vt miſcd̓ia. caritas. neemeſis. benignitas ⁊ hmōi que deſtruuntur ꝑ inuidiam.Un̄ Grego. in. v. moral̓. Cum deuictuꝫ cor liuoris putredo corruperit ipſa qͦꝫ exteriora īdicant ꝙͣgͣuiter aīmuꝫ veſania inſtigat. Color qͥppe pallore afficitur. oculi deprimunturmens accenditur. mēbra frigeſcūt. in cogitatōnibꝰ ſcabies. in dentibꝰ ſtridor. Hinc et Socrates. Utinam inuidi in omnibꝰ ciuitatibusoculos ⁊ aures haberent vt de oīm felicitatetorq̄rentur. Sed econtͣ dicit virtuoſus de ſapientia loq̄ns. Sine fictōne didici. ⁊ ſine īuidia ꝯmūico ⁊ honeſtatē illius non abſcondo.Sap̄. vij. Itē. Neqꝫ cū inuidia tabeſcēte ꝯſortiū habebo. qm̄ talis hō nō erit ꝑticeps ſapīeSap̄. vj. ¶ Secūdo inuidia facit hoīem ſil̓eꝫdiabolo. Hr̄ .n. de eo Sap̄. ij. Inuidia diaboli mors introiuit in orbem terraꝝ. Imitant̉eum qui ſūt ex ꝑte ip̄ius. Uidens .n. diabolushoīem creatum ad poſſidēdam ſuꝑnaꝫ felicitateꝫ. quā ip̄e nōdum adeptam ſed mox adipiſcendā āmiſerat ſuꝑbia ſua. inuidēs tantoeiꝰ bono et glorie ⁊. iō oī ſue ſagacitate malitie ꝓcurauit vt illa priuaret̉ temptās euꝫ ⁊inducēs ad īobediētiā diuini p̄cepti. ⁊ ſic qͦtidie inuidiā ſuggerēdo conat̉ fraternā caritatem diſſipare. Un̄ Io papa. Conat̉ verſutushoſtis ab initio ruine ſue eccl̓ie vnitatem reſcindere caritatē vulnerare. ⁊ bonoꝝ operuꝫ