Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
966
Einzelbild herunterladen
 

TitulusOctauus

triſticia ꝓhibetur in ſcriptura ſacͣ ẜm illudp̄s. Noli emulari ī malignātibꝰ: neqꝫ zelaueris faciētes iniqͥtatē ⁊cͣ. Cito .n. trāſit eoꝝſꝑitas. qm̄ tāꝙͣ fenū velocit̉ areſcēt. Subdit. eſtimāda. Quarto ꝯtriſtat̉ qͥs bo alteriꝰ īꝙͣtū alt̓ excedit ip̄m ī bonis: hocꝓpͥe ē īuidia. iſtud ſꝑ pͥuū ẜm ph̓m. in. ij. rethoricoꝝ. qꝛ dolet de ē gaudēdum .ſ. de bonoꝓximi. Un̄ apl̓us. j Coꝝ. xiij. ait. Caritasemulat̉ .i. īuidet: ſꝫ gaudet bonis alteriꝰ.Nec obſtat ſi dicat̉ obiectuꝫ t̓ſticie ē malū. .n. triſtat̉ qͥs niſi de malo: ſꝫ īuidia ē bo alteriꝰ. īuidia ē triſticia. Rn̄bet Tho.vbi ſupͣ. arti .j. obiectū triſticie ē vtiqꝫ ma ꝓpū: ſꝫ ꝯtīgit aliqn̄ bonū alienū apprehēdat̉ vt malū ꝓpͥū. Et ẜm hoc de bono alienopt̄ triſticia. Inuidꝰ .n. bonuꝫ alteriꝰ de īuidet eſtimat vt malū ꝓp̓ū īꝙͣtuꝫ ē diminuti ꝓpͥe gl̓ie excellētie. Ur̄ .n. ſibi ex hocaliqͥs excedit ī bonis vl̓ eqͥꝑatur ip̄e ſitī tāta reputatōne apud hoīes ſicut ſi ſolꝰ illeilla bona hr̄et ſupͣ oēs īde triſtat̉. bona igr̄habita cānt delectatōeꝫ. amiſſa cānt triſticiā doloreꝫ. Ab alijs poſſeſſa exceſſiue nimispltͣ ſe cānt occaſionalit̓ īuidiā emulatōeꝫ.qꝛ apprehēdunt̉ vt ꝓpͥa mala vt dictū ē. Et dr̄inuidus qͣſi vides qꝛ .ſ. bonū alterius ſinetriſticia videre non poteſt. De inuidia loquens.§. j.ꝓph̓a ait. Telꝰ domꝰ tue comedit me. loqͥturpsͣ. ī ꝑſona xp̄i ad pr̄eꝫ. a Ioh̓e euangeliſtaīducit̉ ī teſtīoniū xp̄s eiecit de tēplo flagello de funicul̓ emētes et vēdētes Ioh̓. ij. adhūc ītellectū videlꝫ. O pr̄. zelꝰ .i. ītēſus amorquē habui ad honorē tēpli tui me qͣi ꝯſumendo afflixit. flagello expuli de tēplo eos irreuerēt̉ ſe habebāt. Sꝫ alio p̄t exponi ſic. O pr̄. zelꝰ .i. īuidia. domꝰ tue .i. ſacerdo hn̄t curā domꝰ tue .i. tēpli. comedit me. i.ꝯſūpſit mortē. Ex īuidia n. ſacerdotū qꝛ ip̄ehonorabat̉ a ppl̓o audiebat̉ magiſꝙͣ ip̄i tͣdiderūt Pilato occidēdū. Sciebat .n. īqͥt euāgeliſta īuidiā tͣdidiſſēt Math̓. xxvij. Qd̓figurate on̄dit Iacob ait. Fera peſſīa deuorauit filiū meū Ioſe ph. figurabat xp̄m.quē frēs ex īuidia vēdētes putabāt ad nihilūdeduxiſſe: ſed inde ꝑuenit ad maximā gl̓iaꝫ.Tria de hac inuidia videnda ſunt.Primum a quo malo oriaturSecundum quantum in peccato aggͣuat̉Tertium quid ex hoc vitio conſeqͣtur Ꝙͣtum ad primum..§. ij.Inuidia ꝯmuius hꝫ ortū ex vana gl̓ia. Undeapl̓us ad Gal̓. vj. efficiamī īanis gl̓ie cupidi. inuicē ꝓuocātes. īuicē īuidētes. Ponitpͥus īanē gl̓iam. deīde īuidiā. qꝛ debꝫ p̄cedere ſuū effectū. poſita ſeqͥtur effectꝰ. poſita īani gl̓ia ī hoīe ſeqͥtur īuidia. qꝛ cuꝫ videt

panagl̓ioſus aliquē ſibi eqͣri vl̓ ſuꝑare ī aliqͦbono vn̄ q̄rit gl̓iam vr̄ ſibi ita ſit ī gl̓ia etreputatōe hoīm ex aliꝰ hꝫ bonū ſil̓e vl̓ maius ſicut ip̄e. ita ex hoc triſtat̉ de bono illiꝰ.Un̄ Grego. xxxj. mora. ait. Prīa nāqꝫ ſuꝑbieſoboles inanis gl̓ia eſt: oppreſſaꝫ mētemcorruꝑit inuidiā mox gignit. quia dum vaninomīs potētiā appetit ne quis hanc aliꝰ adipiſci valeat: tabeſcit. Et ph̓us ī. .ij. rethoricoꝝ inuidebūt tales qͥbꝰ ſūt aliqui ſil̓es. vel ẜmgenus. aut ẜm cognitōem. aut ẜm ſtaturaꝫ.aut ẜm habitū. aut ẜm opinionē. Et iteꝝ dicit illi qͥbꝰ modicum deficit amatores honoris ſapiētes reputātur: ſūt inuidi .ſ. vl̓ẜm inclinatōem vel ẜm delibe ratōnem proutſunt boni mali Iob. v. Paruulum occiditinuidia .i. puſillanimē: occidit aūt ſpūaliter. Pro hoꝝ declaratōe dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. xxxvj. arti. j. īuidia ſit de gl̓ia alteriꝰinꝙͣtum apprehenditur vt diminutiua glorieꝓpͥe quā quis appetit. cōſequēs eſt vt ad illoshabeat̉ īuidia: qͥbꝰ homo ſe vl̓ eqͣre vl̓ p̄ferreappetit in gl̓ia. hoc non eſt reſpectu multuma ſe diſtantiuꝫ. Nullus .n. niſi inſanus ſtudetſe equare vel p̄ferre in gl̓ia hijs ſunt multomaiores eo: puta plebeus regi. vl̓ rex plebeio quē multū excedit. Et ideo hijs multūdiſtant vl̓ loco vl̓ temꝑe vl̓ ſtatu inuidet: ſed hijs ſūt ꝓpinqui qͥbꝰ ſe nititur equare vl̓ p̄ferre. illi excedūt accidit hoc ꝯt̉nrām voluntatē. qꝛ eſtimatur inde ſibi minuigl̓ia ſua. ideo cātur triſticia. Siml̓itudo at̄dr̄ eſſe amoris et cōſequēs delectatōnemcāt inqͣtū cōcordat volūtati. Et ſic diſcipuliIoh̓is baptiſte inuidebant aliquantulū xp̄oeo haberet maiorem cōcurſuꝫ famammgr̄ eoꝝ Ioh̓es. Un̄ zelantes pro ipſo Ioh̓edixerūt ei femel. Is cui teſtimonium ꝓhibuiſti plures diſcipulos facit Ioh̓. iij. Sed Iohannes declarauit vere maior ipſo erat. qꝛverꝰ Meſſias. Sil̓it̓ audiētes decē de duobus fratribꝰ indigͣti ſunt Math̓. xx. Amatores honoris et dignitatis ſunt īuidi .ſ. ad eosqͥbꝰ pn̄t in honore dignitate equari vl̓ p̄ferri. ſi multum excedat inuidet. Non em̄inuidet ciuis ſi habꝫ dignitatē regiam adquā eſt aptus: neqꝫ ſimplex ſacerdos ſiē papa. ſed ſi modicuꝫ deficiat: videtur ſibiad hoc poſſit ꝑtinge̓. ſic ad hoc conat̉ vt ſitciuis de pͥoribꝰ vl̓ alijs officijs ciuitatis ſicutplures ſūt: et ſacerdos ſit plebanus vel canonicus vl̓ ep̄us. Etſi fruſtrat̉ eius conatusꝓpter exceſſū glorie alterius. quia alij habētqd̓ ip̄e habꝫ: triſtat̉ bono alteriꝰ. Et ſicSaul qn̄ Dauid deuicto et occiſo Goliathpuelle obuiantes et feſtiuantes de victoriaeius canebant ī eius laudē. Percuſſit Saulmille. et Dauid decēmilia. Audiēs hec Saulinuidit Dauid eo magis laudabat̉ ꝙͣ ipſe.