TitulusOctauus
triſticia ꝓhibetur in ſcriptura ſacͣ ẜm illudp̄s. Noli emulari ī malignātibꝰ: neqꝫ zelaueris faciētes iniqͥtatē ⁊cͣ. Cito .n. trāſit eoꝝ ꝓſꝑitas. qm̄ tāꝙͣ fenū velocit̉ areſcēt. Subdit.⁊ iō n̄ eſtimāda. ¶ Quarto ꝯtriſtat̉ qͥs d̓ bonō alteriꝰ īꝙͣtū alt̓ excedit ip̄m ī bonis: ⁊ hocꝓpͥe ē īuidia. ⁊ iſtud ſꝑ pͥuū ẜm ph̓m. in. ij. rethoricoꝝ. qꝛ dolet de qͦ ē gaudēdum .ſ. de bonoꝓximi. Un̄ apl̓us. j Coꝝ. xiij. ait. Caritas nōemulat̉ .i. n̄ īuidet: ſꝫ gaudet d̓ bonis alteriꝰ.Nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ obiectuꝫ t̓ſticie ē malū.Nō .n. triſtat̉ qͥs niſi de malo: ſꝫ īuidia ē d̓ bonō alteriꝰ. gͦ īuidia n̄ ē triſticia. Rn̄bet Tho.vbi ſupͣ. arti .j. ꝙ obiectū triſticie ē vtiqꝫ malū ꝓpū: ſꝫ ꝯtīgit aliqn̄ ꝙ bonū alienū apprehēdat̉ vt malū ꝓpͥū. Et ẜm hoc de bono alienopt̄ eē triſticia. Inuidꝰ .n. bonuꝫ alteriꝰ de qͦ īuidet eſtimat vt malū ꝓp̓ū īꝙͣtuꝫ ē diminutiuū ꝓpͥe gl̓ie ⁊ excellētie. Ur̄ .n. ſibi ꝙ ex hoc ꝙaliqͥs excedit eū ī bonis vl̓ eqͥꝑatur ip̄e n̄ ſitī tāta reputatōne apud hoīes ſicut ſi ſolꝰ illeilla bona hr̄et ſupͣ oēs ⁊ īde triſtat̉. bona igr̄habita cānt delectatōeꝫ. amiſſa cānt triſticiā⁊ doloreꝫ. Ab alijs poſſeſſa n̄ exceſſiue nimispltͣ ſe cānt occaſionalit̓ īuidiā ⁊ emulatōeꝫ.qꝛ apprehēdunt̉ vt ꝓpͥa mala vt dictū ē. Et dr̄inuidus qͣſi nō vides qꝛ .ſ. bonū alterius ſinetriſticia videre non poteſt.¶ De inuidia loquens.§. j.ꝓph̓a ait. Telꝰ domꝰ tue comedit me. loqͥturpsͣ. ī ꝑſona xp̄i ad pr̄eꝫ. ⁊ a Ioh̓e euangeliſtaīducit̉ ī teſtīoniū cū xp̄s eiecit de tēplo cū flagello de funicul̓ emētes et vēdētes Ioh̓. ij. adhūc ītellectū videlꝫ. O pr̄. zelꝰ .i. ītēſus amorquē habui ad honorē tēpli tui me qͣi ꝯſumendo afflixit. ⁊ iō cū flagello expuli de tēplo eosq̄ irreuerēt̉ ſe habebāt. Sꝫ alio mō p̄t exponi ſic. O pr̄. zelꝰ .i. īuidia. domꝰ tue .i. ſacerdotū qͥ hn̄t curā domꝰ tue .i. tēpli. comedit me. i.ꝯſūpſit ꝑ mortē. Ex īuidia n. ſacerdotū qꝛ ip̄ehonorabat̉ a ppl̓o ⁊ audiebat̉ magiſꝙͣ ip̄i tͣdiderūt Pilato occidēdū. Sciebat .n. īqͥt euāgeliſta ꝙ ꝑ īuidiā tͣdidiſſēt eū Math̓. xxvij. Qd̓figurate on̄dit Iacob cū ait. Fera peſſīa deuorauit filiū meū Ioſe ph. qͥ figurabat xp̄m.quē frēs ex īuidia vēdētes putabāt ad nihilūdeduxiſſe: ſed inde ꝑuenit ad maximā gl̓iaꝫ.Tria gͦ de hac inuidia videnda ſunt.Primum a quo malo oriaturSecundum quantum in peccato aggͣuat̉Tertium quid ex hoc vitio conſeqͣtur¶ Ꝙͣtum ad primum..§. ij.Inuidia ꝯmuius hꝫ ortū ex vana gl̓ia. Undeapl̓us ad Gal̓. vj. Nō efficiamī īanis gl̓ie cupidi. inuicē ꝓuocātes. īuicē īuidētes. Ponitpͥus īanē gl̓iam. deīde īuidiā. qꝛ cā debꝫ p̄cedere ſuū effectū. ⁊ poſita cā ſeqͥtur effectꝰ. poſita īani gl̓ia ī hoīe ſeqͥtur īuidia. qꝛ cuꝫ videt
panagl̓ioſus aliquē ſibi eqͣri vl̓ ſuꝑare ī aliqͦbono vn̄ q̄rit gl̓iam vr̄ ſibi ꝙ n̄ ita ſit ī gl̓ia etreputatōe hoīm ex qͦ aliꝰ hꝫ bonū ſil̓e vl̓ maius ſicut ip̄e. ⁊ ita ex hoc triſtat̉ de bono illiꝰ.Un̄ Grego. xxxj. mora. ait. Prīa nāqꝫ ſuꝑbieſoboles inanis gl̓ia eſt: q̄ dū oppreſſaꝫ mētemcorruꝑit inuidiā mox gignit. quia dum vaninomīs potētiā appetit ne quis hanc aliꝰ adipiſci valeat: tabeſcit. Et ph̓us ī. .ij. rethoricoꝝꝙ inuidebūt tales qͥbꝰ ſūt aliqui ſil̓es. vel ẜmgenus. aut ẜm cognitōem. aut ẜm ſtaturaꝫ.aut ẜm habitū. aut ẜm opinionē. Et iteꝝ dicit ꝙ illi qͥbꝰ modicum deficit ⁊ amatores honoris ⁊ qͥ ſapiētes reputātur: ſūt inuidi .ſ. vl̓ẜm inclinatōem vel ẜm delibe ratōnem proutſunt boni ⁊ mali Iob. v. Paruulum occiditinuidia .i. puſillanimē: occidit aūt ſpūaliter.¶ Pro hoꝝ declaratōe dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. xxxvj. arti. j. ꝙ cū īuidia ſit de gl̓ia alteriꝰinꝙͣtum apprehenditur vt diminutiua glorieꝓpͥe quā quis appetit. cōſequēs eſt vt ad illoshabeat̉ īuidia: qͥbꝰ homo ſe vl̓ eqͣre vl̓ p̄ferreappetit in gl̓ia. hoc non eſt reſpectu multuma ſe diſtantiuꝫ. Nullus .n. niſi inſanus ſtudetſe equare vel p̄ferre in gl̓ia hijs qͥ ſunt multomaiores eo: puta hō plebeus regi. vl̓ rex plebeio quē multū excedit. Et ideo hijs qͦ multūdiſtant vl̓ loco vl̓ temꝑe vl̓ ſtatu hō nō inuidet: ſed hijs qͥ ſūt ꝓpinqui qͥbꝰ ſe nititur equare vl̓ p̄ferre. Nā cū illi excedūt accidit hoc ꝯt̉nrām voluntatē. qꝛ eſtimatur inde ſibi minuigl̓ia ſua. ⁊ ideo cātur triſticia. Siml̓itudo at̄dr̄ eſſe cā amoris et ꝑ cōſequēs delectatōnemcāt inqͣtū cōcordat volūtati. Et ſic diſcipuliIoh̓is baptiſte inuidebant aliquantulū xp̄oeo ꝙ haberet maiorem cōcurſuꝫ ⁊ famam qͥmgr̄ eoꝝ Ioh̓es. Un̄ zelantes pro ipſo Ioh̓edixerūt ei femel. Is cui teſtimonium ꝓhibuiſti plures diſcipulos facit Ioh̓. iij. Sed Iohannes declarauit ꝙ vere maior ipſo erat. qꝛverꝰ Meſſias. Sil̓it̓ cū audiētes decē de duobus fratribꝰ indigͣti ſunt Math̓. xx. Amatores honoris et dignitatis ſunt īuidi .ſ. ad eosqͥbꝰ pn̄t in honore ⁊ dignitate equari vl̓ p̄ferri. nā ſi multum excedat nō inuidet. Non em̄inuidet ciuis ſi nō habꝫ dignitatē regiam adquā nō eſt aptus: neqꝫ ſimplex ſacerdos ſi nōē papa. ſed ſi modicuꝫ deficiat: videtur ſibi ꝙad hoc poſſit ꝑtinge̓. ⁊ ſic ad hoc conat̉ vt ſitciuis de pͥoribꝰ vl̓ alijs officijs ciuitatis ſicutplures ſūt: et ſacerdos ꝙ ſit plebanus vel canonicus vl̓ ep̄us. Etſi fruſtrat̉ eius conatusꝓpter exceſſū glorie alterius. quia alij habētqd̓ ip̄e nō habꝫ: triſtat̉ d̓ bono alteriꝰ. Et ſicSaul qn̄ Dauid deuicto et occiſo Goliathpuelle obuiantes et feſtiuantes de victoriaeius canebant ī eius laudē. Percuſſit Saulmille. et Dauid decēmilia. Audiēs hec Saulinuidit Dauid eo ꝙ magis laudabat̉ ꝙͣ ipſe.