TitulusSeptimus

imperio ſubiugatis. deletaqꝫ Oartagine romanis ſepiſſime victis. ⁊ duobꝰ cōſulibꝰ occiſis ⁊ multis ſenatoribꝰ. huic malo qͥntus annus finem dedit. Bellū ſecundū punicū cummaximis detrimētis ⁊ calamitate reipubliceꝑ annos. xviij. romanorū vires extermīauit⁊ pene ꝯſūpſit. duobꝰ p̄lijs ferme. ſeptuagintamilia romanoꝝ interierūt. Bellū punicuꝫpͥmū ꝑ. xxiij. ānos ꝑactū ē. Bellū mitridaticū. xl. Bellū ſameticū ānis ferme. qͥnqͣgīta īqͦ bello romani ita victi ſūt vt ſub iugo etiāmitterēt̉. Sꝫ qꝛ n̄ diligebāt gl̓iam ꝓpt̓ iuſticiā. ſed iuſticiā ꝓpt̓ gl̓iaꝫ dilige̓ videbāt̉. pacē factā feduſqꝫ ruper̄t. ⁊ īfra. c. xxiij. Qd̓ noſtra memoria recētiſſīo tꝑe deꝰ mirabiliter ⁊miſericordit̉ fecerit ſi a nob̓ tacebit̉ erimꝰ īgͣti cū Redagarſus rex gothoꝝ agmīe īgēti⁊ immani iā ī vrbis vicinia ꝯſtitutus romanis ceruicibꝰ īmineret vno die tāta celeritate victus eſt. vt nec qͣdē vno iam dicam mortuo. ſꝫ nec vulnerato romanoꝝ ppl̓i āpliuſqͦcentūmilium ꝓſternerent̉ moxqꝫ ip̄e captusnecatꝰ eſt. hec ille. Iſte Redagarſus īfidelis īmōtibꝰ feſulanis cū ſuis extīctꝰ ē. vt declaratTho. āglicꝰ ſuꝑ li. d̓ ciui. dei. ī pͥn. De ppl̓o at̄dei .ſ. iſrl̓ dīc idē Augꝰ ī. xvj. d̓ ciui. dei. c. fi. ꝙa duobꝰ mirabilibꝰ ducibꝰ .ſ. Aoyſe ⁊ ih̓u naue. ſeu Ioſue bella etiā ꝓſperrime ac mirabiliter geſta ſunt deo cōteſtante. nō tam ꝓptermerita hebrei ppl̓i ꝙͣ ꝓpter peccata earum q̄debellabāt̉ gētiū illas eis ꝓueīſſe victorias.Poſt iſtos duos duces. iudices fuer̄t ī terraꝓmiſſiōis qͦꝝ tꝑibꝰ ſicut ſe habebant et pct̄appl̓i ⁊ miſcd̓ia dei. alternauer̄t ꝓſꝑa ⁊ aduerſa belloꝝ. Et ī. xvij. li. c. pl̓t. dicit ꝙ diuiſo illo ppl̓o ī duo regͣ: vtͣqꝫ ꝑs ſicut iubebat diuina ꝓuidētia vl̓ ſinebat. varijs erigebat̉ ꝓſꝑitatibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰ p̄mebat̉. et ſic affligebat̉ nōſolū exterius. verūetiā īter ſe ciuilibꝰbellis. vt certis exiſtentibꝰ cauẜ miſcd̓ia deivel ira pateſceret. donec eius indigͣtōne cre.ſcente vniuerſa gēs illa a chaldeis debellātibus n̄ſolū ſubuerteret̉ in ſedibꝰ ſuis. ſedētiaꝫex maxima ſui ꝑte trāſferēt̉ in terrā aſſiriorū. ⁊ pͥus illa ꝑs q̄ vocabat̉ iſrl̓ in. x. tribubꝰdiſtincta. Quis at̄ poſſet enarrare mala quecōtingūt ex bellis? Nōne rapine fiūt ꝯtinue.⁊ nōſoluꝫ ab inimicis ſed ab amicis aufert̉.O qͦt mulieres vituꝑāt̉. adulteria. ſtupͣ. meretricia ml̓ta ſequūt̉. Capiūt̉. pueri tollūt̉ aꝑentibꝰ. et a iuſtis exercitijs remoti applicāt̉ad ſtipēdia latrocinātiū. Nōne militie deditiſūt ⁊ maximi blaſphematores dei ⁊ ſanctoꝝ:Os aperire neſciūt niſi maledicendo deum ⁊ſanctos. et turpiter iurādo ꝑ eos etiā n̄ irati.Quis ī illa arte reꝑit̉ nō vacās ſodomīe ⁊ oīgenere immūbitie: Odia et rancores cōtinueꝑſeuerāt. ꝓpter q̄ ⁊ cōfeſſiōes ⁊ cōmūiones ⁊cultꝰ diuinꝰ negligūt̉. gͣuamīa collectaꝝ ml̓-

tiplicantur. ⁊ non valentes ſoluere incarcerantur. turbantur. ad deſperationem perducuntur. Stipendiarij etiā viliſſimi hominesfaciunt ſe dominos dominorum etiam ſuoꝝa quibꝰ ſunt conducti ⁊ pro quibus militant⁊ſi in aliquo contradicunt verberātur ⁊ vulnerantur ab eis. Sacrilegia perpetrantur.eccleſias ſpoliant ſacra biripiunt. ī eccleſijsludunt ⁊ ſtabulantur. Sacerdotes capiunt.agricolas. mercatores predantur ⁊ redimere faciunt. incendia ponunt in ſegētibus. indomibꝰ. in eccleſijs. Agri ⁊ vinee īculti remanent. arbores fructifere īcidūtur. domus adhabenduꝫ ligna pro igne deſtruūtur. greges⁊ armenta capiuntur. vie inuie efficiuntur.Sicqꝫ artes ⁊ negociatōnes pereūt. Glaſphemie. detractōnes. deriſiones. proditōnes. pronihilo habentur. ludi ꝙͣtūcunqꝫ prohibiti creſcunt. homicidia adduntur. Et ſic ciuitates⁊ caſtra ad ſolitudinem rediguntur. Exquoergo tot mala proueniunt: bene inquit pſalmiſta. Diſſipa gentes ⁊cͣ. qui ſcilicet non neceſſitate ſed cupiditate accedunt ad hoc. Un̄⁊ Cicero dicit in. iij. libro de republica. Nullum bellum ſuſcipi debere ab optima ciuitate niſi pro fide ⁊ ſalutē. Et vt exponit Augꝰ.qui hoc refert in. xxij. de ciui. dei. ca. vj. de fide. id eſt fidelitate ſeruanda. pro ſalute ſcilicet temporali ad euadendum egeſtatem. vincula. exilia. mortem et huiuſmodi. Sed multomagis pro fide conſeruanda contra infideles iuſtiſſime bellatur. vt habetur. xxiij. q̄ſt.viij. Om̄i. ⁊ capitulo. Hortatu. De bello autem ad hoc ꝙ ſit iuſtum tractatur in tertiaparte titulo quarto.¶ Capitulum octauum de Homicidio.E homicidio. Quiaex ira ⁊ rixis et bellis frequenterContingit fieri homicidia. mutilatōnes membrorum. et percuſſiones. ideo de ipſis hic agendum. Omnia heccum iniuſte fiunt ſunt cōtra preceptū illud.Non occides Exodi. xx. vt dicit Auguſt. depeni. diſt. j. Homicidium. Homicidium autēpoteſt ſic diffiniri. ꝙ homicidium eſt hominis occiſio illegitime facta. Signanter autēdicitur hominis. quia occiſio animalis irrationalis ſicut nec deſtructio plantarum ſeuarborum que viuunt vita vegetatiua eſt homicidium. Vnde Auguſt. in primo de ciuitate dei. ꝙ cum audimus. Non occides. non accipimus hoc dictum de fructibus. quia nullus eſt eis ſenſus: nec de irrationabilibꝰ animalibus. quia nulla nobis ratione ſociant̉:ſed de hominibus. Ratio huius eſt ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. queſtio. lxiiij. arti. primo. quia nullus peccat vtendo aliqͣ re ad id ad qd̓ eſt ordinata. In rerum autem ordine imꝑfectōra