TitulusSeptimus
Et ſic rixa q̄ oritur ex iraoritur ex cōcupiſcētia vt ex prima radice. Diſſipa gentes q̄ bellapolūt. dicit p̄s. ad dn̄m. p̄s. lxvij. Bellū vt dr̄in Catholicon dr̄ qͣſi bonū ꝑ antiſraſim. ſicutpiſcina q̄ caret piſce. Non .n. ē bonū ſed malū⁊ multa mala oriūtur ex eo. Intantū aūt pt̄eſſe bonū inqͣtū nō volūtarie appetit̉: ſed exneceſſitate exercet̉ ad ſe defendēdū debito mōEt ideo ſignāter p̄s. nō dicit. Diſſipa gentes q̄bella gerūt. Ml̓ta .n. bella geſta ſūt a ſanctisviris dn̄o iubente ⁊ proſperāte. Un̄ ad Hebre.xj. Sancti fortes facti ſūt in bello. caſtra berterūt exteroꝝ. vt Ioſue de qͦ Eccͣi. xlvj. Fortis in bello ih̓u naue ⁊cͣ. Sed diſſipa ait qͥ bella volūt q̄ .ſ. bella delectabiliter ſuſcipiunt adnocendū alijs. Ubi nota ꝙ triplex eſt belluꝫ.Primum bellum internale ⁊ anguſtioſum.Sęcundum bellum particulare et rixo ſumTertium bellum populare ⁊ periculoſum.De primo dicitur eccle .§. j.ſiaſtes. iij. Tempus belli. et tēpꝰ pacis. primooportet bellare ꝯtͣ vitia. ⁊ poſtea ſeqͥt̉ pax inmente. Et p̄s. Obumbraſti ſuꝑ caput meū indie belli .i. in tꝑe qͦ bellaui ꝯtͣ vitia. vmbra tuegr̄e vl̓ merito ⁊ memoria tue obſcure paſſiōisꝓtexiſti me. ⁊ dediſti refrigeriū Sen̄. Habetopace̓ cū homībꝰ. bellū cū vitijs. Hinc Grego.Sciens apl̓us nobis iam nō vltͣ bella eē carnalit̓ ꝑagēda ſꝫ aīe certamīe ꝯͣ ſpūales aduerſarios deſudanda. velut mgr̄ milicie p̄ceptuꝫmilitibus xp̄i dat dicens. Ind̓uite vos armaturā dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli. xxiij. q. j. Niſi bella. Qn̄ aūt inchoandūſit illud bellū on̄dit Auguſt in li. xxj. de ciui.dei. c. xvj. dicens. Cū aūt ventū fuerit ad etatem qͣ hō p̄ceptū capit ⁊ ſubdi pt̄ legis imꝑioſuſcipiendū ē bellū ꝯͣ vitia ⁊ gerendū acriterne ad dānabilia pct̄a ꝑducāt. Et ſiqͥdē victoriarū ꝯſuetudīe roborata nō ſūt facilius vincūtur ⁊ cedūt. Sin aūt vincere ⁊ imꝑare cōſueuerūt .ſ. vitia. laborioſa difficultate ſuperātur: nec id veraciter ⁊ ſinceriter fit niſi delectatōne iuſticie. hoc eſt aūt in fide xp̄i. Quōbellandū ſit. docet idē Auguſ in. xxij. de ciui.dei. c. xxiiij. dicēs. In p̄lioꝝ tēptatōnibꝰ contͣvitia ꝑiculiſqꝫ etiā iuſti verſant̉. in qͥbꝰ n̄ eisnos ſubdamꝰ vigilijs cōtinuis excubātes: neopinio veriſil̓is fallat: ne decipiat hō v̓ſutꝰ.ne ſe tenebre alicuius erroris effundāt. ne qd̓bonū ē malū. aut qd̓ malū ē bonū eē credat̉.ne ab hijs q̄ agēda ſūt metus reuocet. ne ī eaq̄ agēdo ſūt cupido p̄cipitet. ne ſuꝑ iracūdiaꝫſol occidat. ne inimicitie ꝓuocēt ad retributōeꝫ mali ꝓ malo. ne abſorbeat inhoneſta vl̓immoderata triſticia. ne in ꝑtiendoꝝ bn̄ficiorū ingerat mens ingͣta torporē. ne maledicisrumoribꝰ conſcīa bona fatiget̉ ne temerariaſuſpicō nrā decipiat. ne aliena de nobis falſanos frāgat. ne regnet pct̄m ī noſtro mortalicorpore ad obediendū deſiderijs eius. ne mem
bra nrā exhibeātur arma iniqͥtatis pct̄o. neoculꝰ ſeqͣt̉ cōcupīam. ne vindicādi cupiditaspincat. ne in eo qd̓ male delectat vel viſio velcogitatō remoret̉. ne īprobū aut īdecēs v̓buꝫlibent̉ audiat̉. ne fiat qd̓ nō licet etiāſi libet.Nec ī hoc bello laboꝝ ꝑiculorūqꝫ pleniſſio velde viribꝰ nr̄is ſperet̉ faciēda victoria vl̓ viribus nr̄is facta tribuat̉: ſed eius grāde qͣdicitapl̓us. Grās at̄ deo qͥ dat nob̓ victoriā ꝑ ih̓mxp̄m dn̄m nr̄m. Et alubi. In omībꝰ hijs ſuꝑamus ꝓpter deuꝫ qui dilexit nos hec om̄ia ille.Quia gͦ iſta bella ſūt ꝑiculoſa. ideo nō appetēda. ſed ꝙͣtū in nobis ē vitanda fugiendo occaſiones: tēptatōnū. Qui aūt non vitant occaſiones. ſed ingerūt ſe eis illi quaſi volūt bella⁊ rixas vitioruꝫ. De hijs dicit p̄s. Diſſipa gētes que bella volunt. Et ponitur diſſipa prodiſſipabis ẜm morem ꝓpheticum .i. deſtruesvt .ſ. vincantur. Qui .n. amat periculum. incidet in illud vt dicitur Eccͣi. iij.¶ Secundum bellum eſt. §. ij.rixa. de qͣ principaliter intēdit̉ Iaco. iiij. Belligeratis .ſ. faciendo rixas. ⁊ nō poteſtis adipiſci .ſ. qd̓ cupitis. Uarius eſt .n. euētus bellivt dr̄. ij Regū. xj. Qui .n. rixat̉ cū altero. intēdit ſuꝑare. ⁊ ipſe ſuꝑatur ſepe ⁊ ꝑcutitur. ⁊ideo vitāda ē. Un̄ cū paſtores Loth rixati ſūtcū paſtoribꝰ Abrahe ꝓpter greges multos pecoruꝫ quos habebāt. Ad hanc tollendā dixitAbraham. Ne queſo ſit iurgium inter me ette. ⁊ paſtores meos ⁊ tuos: ſeparemꝰ nos abinuiceꝫ. Si tu ieris ad dextram ⁊cͣ. Gen̄. xiij.De ip̄o aūt bello rixet ria videnda ſunt.6ius ortum.¶ Orit̉ principaliter rixaEius actum.ex ira. Unde dr̄ prouer.Eius nocumētū.xv. Uir iracundus prouocat rixas. hoc at̄ ſic declarat. b Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. xlj. arti. ij. Rixa importat qͣndam cōtradictioneꝫ uſqꝫ ad facta proueniētē dū vnꝰalteꝝ ledere molitur. Duplr̄ autem vnꝰ aliūledere intēdit. Uno mō qͣi intendens abſolutemaluꝫ eius. ⁊ talis leſio ꝑtinet ad actum odijcuiꝰ intētō ē ad ledēdū inimicū vel in manifeſto vl̓ ī occulto. Un̄ ⁊ aliqn̄ rixa ex odio orit̉ꝓpt̓ qd̓ dr̄ ꝓuer. x. Odiū ſuſcitat rixas. Nō tn̄rixa ē ꝓpͥus effectꝰ odij. qꝛ p̄ter intētōem odientis ē ꝙ rixoſe ⁊ in maīfeſto ledat. Alio mōaliqͥs intendit alium ledere eo ſciente ⁊ repugnante: quod importat̉ nomine rixe. Et hocproprie pertinet ad iraꝫ que eſt appetitus vindicte. Non autem ſufficit irato ꝙ latenter noceat ei. contra quem iraſcitur ſed vult ꝙ ipſeſentiat. et ꝙ contra voluntatem ſuam alquidpatiatur in vindictaꝫ eius quod fecit. Procedit etiaꝫ aliquādo ex ſuꝑbia vl̓ inani gl̓ia.nō tn̄ directe ſed occaſionaliter īꝙͣtū aliquisex hoc cōcitat̉ ad rixā ⁊ iurgiū qꝛ ad īiuriaꝫſibi reputat ꝙ alius ſe ei preferat. ꝓpter qd̓ dr̄ꝓuerb̓. xxviij. Qui ſe iactat ⁊ dilatat. iurgia