CapitulumSecundum

in deſerto Sÿn ꝯquerendo de defectu cibi. vthabet̉ Exodi. xvj. Et in Raphidin ꝯq̄rendode defectū aq̄ Exodi. xv. Gt ꝯͣ Aaron ſacerdotem ſuū ſūmuꝫ ꝙ vſurpaſſet ſibi ſacerdotiuꝫ⁊ ꝙ fuiſſꝫ cauſa ip̄e et Moyſes mortis. cclx.ſacerdotum qͥ ꝯbuſti fuerāt ab igne īmiſſo adn̄o ꝓpt̓ ſuꝑbiaꝫ ⁊ murmuratōꝫ eoꝝ ꝯͣ Aoÿſen ⁊ Aaron volentes vti ſacerdotio vt Aaron. vt habet̉ Numeri. xvj. et. xvij. In quibꝰmurmuratōibꝰ manſuete ſe habuerūt ꝯͣ murmurātes de eis ⁊ recurſū habuerūt ad deumcum or̄onibꝰ. Et in eccleſia pͥmitiua ſurrexitmurmur grecoꝝ .ſ. ꝯuerſoꝝ ad fideꝫ ꝯͣ hebreos eo ꝙ vidue eorū deſpiciebant̉ in mīſterioqͦttidiano. vt dr̄ Act̉. vj. Et vel qꝛ nimis grauabant̉ in oꝑbꝰ manuū. vl̓ qꝛ nō ita requirebant̉ vt hebree: qd̓ reputabant ſibi ad cōtemptū. vnde ꝯquerebant̉. Sꝫ apl̓is ordinātibꝰ ſeptem diacones qͥ ſuꝑ hoc haberēt curam ſedatū eſt murmur. Iſtud vitiū multūcōturbat ꝯgregationes religioſoꝝ et pacemtollit. ⁊ ideo grauiter puniendū. Unde dr̄ diſ.xc. Alienus ſit a fratꝝ vnitate qͥ murmurauerit. Et opus eius abijciat̉ qui murmurāsextiterit. ne penas murmurantiū incurrat.De qͥbꝰ ait apl̓us. Neqꝫ murmuraueritis. ſicut quidā eoꝝ murmurauerūt ⁊ ꝑierunt abextermīatore. Dicit ibi glo. ſuꝑ verbo. Opꝰeius abijciat̉. Opus clerici p̄cipue dicit̉ oroet opus laici eſt oblatio. Et ſic videt̉ dicereꝙ clericꝰ ꝓpter murmuratōꝫ dꝫ ſeparari abalijs in or̄one qͣſi excōmunicatꝰ. et laici oblatio nō debet recipi. ¶ Aliqn̄ fit murmuratio contͣ deum. Un̄ Humeri. xiiij. dixit dn̄s.Uſqꝫ quo multitudo hec peſſima murmuratcontͣ me; Utiqꝫ quēdaꝫ blaſphematō creature eſt vt que plus accepit a deo ꝙͣ alie creature: ꝯquerat̉ de deo ꝙ nō agit modo ſuo ⁊ ẜmvelle ſuum quaſi ſapientior ſit deo et meliuscognoſcat quid expedit ſibi et alijs ꝙͣ deus.O ꝙͣfatue conquerit̉ infirmus de medico exeo ꝙ nō ſibi ꝯcedit cibos placitos guſtui ſuoinfecto ſed ſibi diſplicibiles ⁊ tn̄ vtiles. UndeTren̄. iij. dicit̉. Quid murmurauit homo viuens vir pro pct̄is ſuis? q. d. Quomodo audet cōqueri de deo in tribulationibꝰ cum easmereat̉ pro pct̄is ſuis; ſꝫ qd̓ peius eſt qꝛ dn̄sꝓhibet hmoi murmurationes quottidie homines iterant. et hoc dr̄ in ſecunda ꝑte.De ſecundo principali. §. iij.ſcꝫ ꝑmanētia in hoc vitio notat̉ cum dicit̉.Nlo exaudierūt vocem dn̄i .i. non obedierūtymoni dn̄i. iſtud vitiū deteſtantis ⁊ ꝓhibentis. Un̄ ⁊ ꝑ ſapientē inquit. Cuſtodite vos amurmuratōne que nihil prodeſt immo multu nocet. Et apl̓us. j Corin. x. Neqꝫ murmuraueritis ſicut quidam murmurauerunt. ſcꝫeoꝝ. Et nota ꝙ triplicit̓ murmurat̉ de deo.Primo de nimia ſeueritate. ¶ Murmu-

Secundo de nimia benignitate. rant aliqͥTercio de aeris inequalitate. et cōqueruntur de deo cum multū affligunt̉ vel magna pauꝑtate. vel infamia. vel ꝑſecutōne. vl̓infirmitate. aut temptatōne dicentes deumeſſe crudelem erga ſe vel alios tribulatos etplus aduerſitatis eis dare ꝙͣ poſſint portae.et ſe a deo eſſe derelictos ⁊ abiectos: ſed o ꝙͣmagnam falſitatem iſti loquuntur. Omnisdoctrina ſana gentilium et catholicorū clamat deum pijſſimum et clementiſſimum fore omnem aduerſitatē ab eo procedere ⁊ electos ſuos ſibi acceptiſſimos multiplicit̓ hicflagellae̓. ⁊ tunc magis eis adeſſe. Fidelis de(ait apoſtolus. j. Corin. x) qui nō permittetvos temptari ſupra id quod poteſtis: ſed cūtemptatōe faciet prouentū vt poſſitis ſuſtinere. Et ratō eſt quia ipſe cum tribulatis qͥſunt parati ad ſuſtinendū: portatonus. Cūip̄o (inquit ꝑ pͣs) ſum in tribulatōne. eripiam eum. ⁊ cito. quia breuiſſima et quaſi momentanea eſt vita noſtra. ⁊ glorificabo eumexinde. hoc aūt habet procerto om̄is qui cōlit te dixit Saraÿ vxor Thobie iunioris qͥavitā eius ſi in tribulatione fuerit: liberabit̉.ſi in probatione: coronabit̉. ſi in temptatōe:ad miſericordiā tuaꝫ ꝑuenire licebit. Non eīdelectaris in ꝑditionibꝰ noſtris ſed poſt tempeſtatem tranquillum facis. poſt lacrimationem et fletum exultationem infundis. ēꝙͣ eleganter circa hoc Gregorius in moralibꝰloquitur. Si inquit deo iuſta placere ſcimꝰ.et pati nulla niſi que deo placuerint poſſumus. iuſta ſunt cuncta que patimur. et valde iniquum eſt ſi de iuſta paſſione murmuramus. hec ille. Certe multum eſſet arguendus reus ſi murmuraret de iudice eoꝙ faciteum flagellis aliquantulum cedi cum mortem acerbiſſimaꝫ meruerit. Cum igitur omnes in mundum intremus cum debito mortis eterne et omniū penalitatum. quomodoaudemus murmurare et cōqueri de deo pijſſimo ꝙ flagellet nos temporaliter: qui eternaliter meremur puniri: Sed et in ip̄is flagellis multiplicem conſolationem infunditet premij coronam ſuꝑimponit. Beatus virqui ſuffert temptationem. quoniā cum probatus fuerit: accipiet coronam vite Iacobiprimo. In omni tribulatione eſt temptatio.id eſt motus ad impacientiam. Non gͦ murmurandum in tribulationibus ſed patient̉ferendum. cum et maxime ſancti qui innocenter vixerunt grauia paſſi ſunt et libēter.Unde Iob. xxxiij. dr̄ de tribulato. Reſpiciethomines ⁊ dicet. peccaui. et vt eram dignusnon recepi .i. tribulatꝰ reſpiciendo hominesſanctos et perfectos quanta paſſi ſunt: fatetur et recognoſcit ſe peccatorem et non tantum affligi quantuꝫ merentur peccata ſua.