Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
934
Einzelbild herunterladen
 

CitulusSeptimus

neqꝫ a gr̄a tua Ecce rela exaltatōe impijet tribulatōe iuſti. Sꝫ īmediate recurrēs adrōeꝫ illuſtratā a ſpūſancto: ſubdit. Cōgregaeos qͣſi gregem ad victimā. q. d. Certe videoiuſticiā tuā deꝰ in hoc. qꝛ hmōi reprobosdeputas ad damnatōꝫ et̄naꝫ ꝓpter eoꝝ malāvitā. tu deꝰ facis ſicut macellariꝰ facit vitulos et porcos qͦs vult victimare .i. occidē̓.dat eis pluries blada bona potagia quibꝰpinguefiant vt ip̄a aīalia pinguiora ſint inmorte. ſic ꝯgrega .i. ꝯgregabis. vitulos aūtqͦs vult occide̓ ſed viue̓ ponit ad aratꝝalios labores. Sic tu deꝰ das iſtis reprobishabūdantiā tꝑaliū vt pleniꝰ remunerent̉ inpn̄ti ſi bona faciūt. habūdantiori pena īīferno poſtea crucient̉ ex malo vſu tantorūbonoꝝ. Electos aūt tuos affligis laboribꝰexponis qͦs ad vitā reẜuas et̓naꝫ. Et ſequit̉de malis ꝓſꝑant̉. Et ſct̄ifica eos ī die occiſiōis .i. ad ꝯplemētū tꝑalis ꝓſꝑitatis eoꝝ indie occiſiōis .i. mortis ſue. ſct̄ifica .i. ꝑmittasvt hēant honorē ſepulturā magnificā ac ſieēt ſct̄i. qd̓ tn̄ ē eis ad maiꝰ iudiciū. vn̄ ſct̄ifica .i. ſct̄ificabis. Hāc etiā piaꝫ q̄relā ponitpͣs. di. Ecce ip̄i pct̄ores .ſ. dicunt ſi ē ſcīa inexcelſo. q. d. deꝰ cognoſcit iſta facta mūdinec curat eis. Et habūdantes ī ſcl̓o .i. ī ſecularitate in vitijs mūdi. ſuꝑbia. auaricialuxuria. obtinuer̄t diuitias ī pecunijs. veſtibus. lapidibꝰ p̄tioſis. palatijs. agris famulis. Et dixi iſta cernēs ẜm ſenſualitatē pri motū tēptatōnis ego Dauid. Ergo ſine iuſtificaui cor meuꝫ .i. ſine vtilitate exercui me ī obẜuatōe mādatoꝝ dei oꝑbꝰ v̓tuoſis iuſtis vn̄ cor efficit̉ iuſtū ſct̄m. et laui int̓ innocētes manꝰ meas .i. actꝰ mei īnocētes fuer̄t. ſi ī aliqͦ offendi: aqͣ pnīe laui etpurgaui. tn̄ fui flagellatꝰ tota die. et caſtigato mea ī matutinis .i. reꝑi me ī die gr̄efui flagellatꝰ dr̄ſis tribulatōibꝰ. tn̄ ſi al̓n īcurri ī nocteꝫ culpe fui a deo caſtigatꝰ dr̄ſisaduerſitatibꝰ. ſꝫ a deo illuīnatus ſubito dixiẜm rōꝫ. Si dicebā narrabo ſic .i. taleꝫ retributōꝫ maloꝝ qͣlis cernit̉ in vita pn̄ti etalia. Ecce natōꝫ filioꝝ tuoꝝ reprobaui. filioꝝ .ſ. adoptōꝫ. grāꝫ ſpāleꝫ amorē. vtdr Iudith. viij. Oēs ab initio deo placuer̄t ml̓tas tribulatōes tͣnſier̄t fideles. Et Heb̓.xij. Flagellat deꝰ oēꝫ filiū quē recipit. Sꝫ ſi ē alia retributō ꝙͣ iſta pn̄s. mali bonahabeāt boni mala. aūt iuſticie dictat vtmala malus hēat. bona bonꝰ. boni totmala patiunt̉ reprobi habebūt̉. mali electiet dilecti dei. Eſtimabaꝫ vt cogͦſcerē ẜm hociudiciū ſuꝑficiale. qd̓ fręq̄nter fit ẜm ſenſiti. Sꝫ hoc labor ē an̄ me .ſ. ad cognoſcendūqͣre deꝰ det bonis aduerſa malis ꝓſꝑa. Donec ītreꝫ ī ſct̄uariū dei .i. ī ſecretū ſuoꝝ iudicioꝝ viſiōꝫ vl̓ reuelatōꝫ. Et ītelligaꝫ ī no-

uiſſimis eoꝝ ī fine qͥd eis reddat̉. vt dīcGregͦ ī. iiij. moꝝ. Occulta ſūt iudicia dei vtiqꝫ. malꝰ bona hꝫ et bonꝰ mala. ſꝫ lōge occultiora. malꝰ mala bonꝰ bona hēat.īcertū ſi malꝰ hēat mala ad initiū ſue dānatōis. vl̓ ad emēdatōꝫ. bonꝰ ſi bona hēat admaiorē ſui ꝓuocatōꝫ ad diligēdū deū ex bn̄ficijs ml̓tiplicatis. an illa recipiat ad remuneratōꝫ bonoꝝ facit. Et ideo ſct̄i magis timēt dubitāt in ꝓſꝑis ꝙͣ in aduerſis. hoc at̄ītelliget̉ ī nouiſſimis. qn̄ videbūt̉ ſtatꝰ hoīmī alia vita. Uerūtn̄ deieciſti eos .ſ. reprobosdum alleuarēt̉ .i. ſuꝑbe vterent̉ hmōi bonistꝑalibꝰ .i. ſtatu felicitatis tꝑal̓ ad ſtatū miſerie demerſiſſe. quō facti ſūt ī deſolatōeꝫ. ſubito defecer̄t ⁊cͣ. ē reſpiciēdū ad pn̄temfelicitatē. ſꝫ futurā: nec ꝯq̄rendū mali bona hēant. ſꝫ ꝯſiderādū quo vtant̉. qꝛ ſi male tomaiꝰ iudiciū eis preꝑat̉. Al̓n etiā murmuratō eſt ſine pct̄ō accipit̉ qͣdam q̄relaſeu triſticia ꝓcedēte ex defectu boni ſpūalisquē in ſe videt vel in alijs. ſic ſumit̉ in pͣs.vbi loq̄ns ꝓph̓a de ꝯuerſiōe iudeoꝝ ad veſpe. i. ī fine mūdi. ait. Ip̄i diſꝑgent̓ dr̄ſastes mūdi. ad māducandū .i. ad incorꝑandūalios ī eccl̓ia. Si v̓o fuerint ſaturati .i. ſiꝯuertant̉ qͥbꝰ p̄dicabāt vt optant. murmurabūt .i. ꝯt̓ſtabunt̉ ꝯͣ illos ꝯq̄rent̉ de duricia eoꝝ. Tercia q̄rela ē turbatōe iſtaprie ē murmuratio pct̄m. De dr̄ Ecͣci. x.Uir prudens diſciplinatꝰ murmurabitcorreptus. Hanc docꝫ caue̓ apl̓s dicēs Phil̓.ij. Omīa agite ſine murmuratōibꝰ. Sꝫ iſtamurmuratio mala triplex eſt.Al̓n ꝯͣ ſociū. Murmurat qn̄qꝫ aliqͥs .i.Al̓n ꝯͣ p̄latū. querit̉ ꝯͣ ſocium ſeu ꝓximū.Al̓n ꝯͣ deū. qꝛ ſeruit ſibi ꝓut vellet.Un̄ dr̄ Ecͣci. xxix. de eo accepit mutuū aximo repetit̉ ab eo murmurat: ſic inqͥt.Aulti qͣſi adinuentōꝫ eſtimauerūt fenꝰ .i. qͣſiīuener̄t reddendū vnꝙͣ eſtimauer̄t mutuūeis factū. ſequit̉ in auctoritate. p̄ſtiterūtmoleſtiā his ſe adiuuer̄t donec accipiāt oſculant̉ manꝰ dātis. et ī tꝑe reſtōis poſtulabit tp̄us. loquet̉ v̓ba tedij murmuratōis. tp̄us cābit̉. Si at̄ pot̄it redde̓ aduerſabit̉Aliqn̄ etiā murmurat qͥs videt̉ nimisuari ī obſequijs vl̓ oꝑbꝰ vt pauꝑes vl̓ religioſi petūt elemoſinas. hi a qͥbꝰ petunt̉:murmurāt dicētes. Iſti īdiſcreti ſūt faciunt niſi pete̓. ſi dant murmurādo dant. Sꝫdr̄. j De. iiij. Hoſpitales .ſ. ad ſubueīendū ſine murmuratōe. Sic Martha murmurabatꝯͣ Magdalenā. qꝛ iuuabat ad mīſtrādū.Et Iudas de effuſione vnguēti dicēs. Vt qͥdꝑditō hec: ⁊cͣ. Aliqn̄ īmo ſepe murmuratio fit ꝯͣ p̄ſidentes .ſ. eo ꝓuideāt ſubditisvt vellēt. vel eqͣlit̓ oībꝰ. Sic murmurauitppl̓us ille hebreoꝝ contͣ Moyſen ducē ſuum