CitulusSeptimus
neqꝫ a gr̄a tua Ecce q̄ rela d̓ exaltatōe impijet tribulatōe iuſti. Sꝫ īmediate recurrēs adrōeꝫ illuſtratā a ſpūſancto: ſubdit. Cōgregaeos qͣſi gregem ad victimā. q. d. Certe videoiuſticiā tuā deꝰ in hoc. Nā qꝛ hmōi reprobosdeputas ad damnatōꝫ et̄naꝫ ꝓpter eoꝝ malāvitā. tu deꝰ facis ſicut macellariꝰ facit qͥ vitulos et porcos qͦs vult victimare .i. occidē̓.dat eis pluries blada ⁊ bona potagia quibꝰpinguefiant vt ip̄a aīalia pinguiora ſint inmorte. ⁊ ſic ꝯgrega .i. ꝯgregabis. vitulos aūtqͦs nō vult occide̓ ſed viue̓ ponit ad aratꝝ ⁊alios labores. Sic tu deꝰ das iſtis reprobishabūdantiā tꝑaliū vt pleniꝰ remunerent̉ inpn̄ti ſi qͣ bona faciūt. ⁊ habūdantiori pena īīferno poſtea crucient̉ ex malo vſu tantorūbonoꝝ. Electos aūt tuos affligis ⁊ laboribꝰexponis qͦs ad vitā reẜuas et̓naꝫ. Et ſequit̉de malis qͥ ꝓſꝑant̉. Et ſct̄ifica eos ī die occiſiōis .i. ad ꝯplemētū tꝑalis ꝓſꝑitatis eoꝝ indie occiſiōis .i. mortis ſue. ſct̄ifica .i. ꝑmittasvt hēant honorē ⁊ ſepulturā magnificā ac ſieēt ſct̄i. qd̓ tn̄ ē eis ad maiꝰ iudiciū. vn̄ ſct̄ifica .i. ſct̄ificabis. Hāc etiā piaꝫ q̄relā ponitpͣs. di. Ecce ip̄i pct̄ores qͥ .ſ. dicunt ſi ē ſcīa inexcelſo. q. d. deꝰ n̄ cognoſcit iſta facta mūdinec curat d̓ eis. Et habūdantes ī ſcl̓o .i. ī ſecularitate in vitijs mūdi. ſuꝑbia. auaricia ⁊luxuria. obtinuer̄t diuitias ī pecunijs. veſtibus. lapidibꝰ p̄tioſis. palatijs. agris ⁊ famulis. Et dixi iſta cernēs ẜm ſenſualitatē ⁊ primū motū tēptatōnis ego Dauid. Ergo ſinecā iuſtificaui cor meuꝫ .i. ſine vtilitate exercui me ī obẜuatōe mādatoꝝ dei ⁊ oꝑbꝰ v̓tuoſis ⁊ iuſtis vn̄ cor efficit̉ iuſtū ⁊ ſct̄m. et laui int̓ innocētes manꝰ meas .i. actꝰ mei īnocētes fuer̄t. ⁊ ſi ī aliqͦ offendi: aqͣ pnīe laui etpurgaui. ⁊ tn̄ fui flagellatꝰ tota die. et caſtigato mea ī matutinis .i. cū reꝑi me ī die gr̄efui flagellatꝰ dr̄ſis tribulatōibꝰ. ⁊ tn̄ ſi al̓n īcurri ī nocteꝫ culpe fui a deo caſtigatꝰ dr̄ſisaduerſitatibꝰ. ſꝫ a deo illuīnatus ſubito dixiẜm rōꝫ. Si dicebā narrabo ſic .i. taleꝫ eē retributōꝫ maloꝝ qͣlis cernit̉ in vita pn̄ti et n̄alia. Ecce natōꝫ filioꝝ tuoꝝ reprobaui. filioꝝ .ſ. ꝑ adoptōꝫ. ⁊ grāꝫ ⁊ ſpāleꝫ amorē. Nā vtdr Iudith. viij. Oēs ab initio qͥ deo placuer̄tꝑ ml̓tas tribulatōes tͣnſier̄t fideles. Et Heb̓.xij. Flagellat deꝰ oēꝫ filiū quē recipit. Sꝫ ſinō ē alia retributō ꝙͣ iſta pn̄s. cū mali bonahabeāt ⁊ boni mala. rō aūt iuſticie dictat vtmala malus hēat. ⁊ bona bonꝰ. gͦ boni qͥ totmala patiunt̉ reprobi habebūt̉. ⁊ mali electiet dilecti dei. Eſtimabaꝫ vt cogͦſcerē ẜm hociudiciū ſuꝑficiale. qd̓ fręq̄nter fit ẜm ſenſitiuā. Sꝫ hoc labor ē an̄ me .ſ. ad cognoſcendūqͣre deꝰ det bonis aduerſa ⁊ malis ꝓſꝑa. Donec ītreꝫ ī ſct̄uariū dei .i. ī ſecretū ſuoꝝ iudicioꝝ ꝑ viſiōꝫ vl̓ reuelatōꝫ. Et ītelligaꝫ ī no-
uiſſimis eoꝝ ī fine qͥd eis reddat̉. Nā vt dīcGregͦ ī. iiij. moꝝ. Occulta ſūt iudicia dei vtiqꝫ. cū malꝰ bona hꝫ et bonꝰ mala. ſꝫ lōge occultiora. cū malꝰ mala ⁊ bonꝰ bona hēat. Nāīcertū ſi malꝰ hēat mala ad initiū ſue dānatōis. vl̓ ad emēdatōꝫ. ⁊ bonꝰ ſi bona hēat admaiorē ſui ꝓuocatōꝫ ad diligēdū deū ex bn̄ficijs ml̓tiplicatis. an illa recipiat ad remuneratōꝫ bonoꝝ q̄ facit. Et ideo ſct̄i magis timēt ⁊ dubitāt in ꝓſꝑis ꝙͣ in aduerſis. hoc at̄ītelliget̉ ī nouiſſimis. qn̄ videbūt̉ ſtatꝰ hoīmī alia vita. Uerūtn̄ deieciſti eos .ſ. reprobosdum alleuarēt̉ .i. ſuꝑbe vterent̉ hmōi bonistꝑalibꝰ .i. d̓ ſtatu felicitatis tꝑal̓ ad ſtatū miſerie demerſiſſe. quō facti ſūt ī deſolatōeꝫ. ſubito defecer̄t ⁊cͣ. Nō ē gͦ reſpiciēdū ad pn̄temfelicitatē. ſꝫ futurā: nec ꝯq̄rendū ꝙ mali bona hēant. ſꝫ ꝯſiderādū quo vtant̉. qꝛ ſi maletā tomaiꝰ iudiciū eis preꝑat̉. Al̓n etiā murmuratō q̄ eſt ſine pct̄ō accipit̉ ꝓ qͣdam q̄relaſeu triſticia ꝓcedēte ex defectu boni ſpūalisquē in ſe videt vel in alijs. ⁊ ſic ſumit̉ in pͣs.vbi loq̄ns ꝓph̓a de ꝯuerſiōe iudeoꝝ ad veſperū. i. ī fine mūdi. ait. Ip̄i diſꝑgent̓ ꝑ dr̄ſas ꝑtes mūdi. ad māducandū .i. ad incorꝑandūalios ī eccl̓ia. Si v̓o n̄ fuerint ſaturati .i. ſi n̄ꝯuertant̉ qͥbꝰ p̄dicabāt vt optant. murmurabūt .i. ꝯt̓ſtabunt̉ ꝯͣ illos ⁊ ꝯq̄rent̉ de duricia eoꝝ. Tercia q̄rela ē cū turbatōe ⁊ iſta ꝓprie ē murmuratio ⁊ pct̄m. De qͣ dr̄ Ecͣci. x.Uir prudens ⁊ diſciplinatꝰ nō murmurabitcorreptus. Hanc docꝫ caue̓ apl̓s dicēs Phil̓.ij. Omīa agite ſine murmuratōibꝰ. Sꝫ ⁊ iſtamurmuratio mala triplex eſt.Al̓n ꝯͣ ſociū. Murmurat qn̄qꝫ aliqͥs .i. cōAl̓n ꝯͣ p̄latū. querit̉ ꝯͣ ſocium ſeu ꝓximū.Al̓n ꝯͣ deū. qꝛ nō ſeruit ſibi ꝓut vellet.Un̄ dr̄ Ecͣci. xxix. de eo qͥ accepit mutuū a ꝓximo ⁊ cū repetit̉ ab eo murmurat: ſic inqͥt.Aulti qͣſi adinuentōꝫ eſtimauerūt fenꝰ .i. qͣſiīuener̄t n̄ reddendū vnꝙͣ eſtimauer̄t mutuūeis factū. ⁊ ſequit̉ in auctoritate. ⁊ p̄ſtiterūtmoleſtiā his qͥ ſe adiuuer̄t donec accipiāt oſculant̉ manꝰ dātis. et ī tꝑe reſtōis poſtulabit tp̄us. ⁊ loquet̉ v̓ba tedij ⁊ murmuratōis.⁊ tp̄us cābit̉. Si at̄ pot̄it redde̓ aduerſabit̉Aliqn̄ etiā murmurat qͥs cū videt̉ nimis gͣuari ī obſequijs vl̓ oꝑbꝰ vt cū pauꝑes vl̓ religioſi petūt elemoſinas. ⁊ hi a qͥbꝰ petunt̉:murmurāt dicētes. Iſti īdiſcreti ſūt ⁊ n̄ faciunt niſi pete̓. ⁊ ſi dant murmurādo dant. Sꝫdr̄. j De. iiij. Hoſpitales .ſ. ad ſubueīendū ſine murmuratōe. Sic Martha murmurabatꝯͣ Magdalenā. qꝛ n̄ iuuabat eā ad mīſtrādū.Et Iudas de effuſione vnguēti dicēs. Vt qͥdꝑditō hec: ⁊cͣ. Aliqn̄ īmo ⁊ ſepe murmuratio fit ꝯͣ p̄ſidentes .ſ. eo ꝙ n̄ ꝓuideāt ſubditisvt vellēt. vel nō eqͣlit̓ oībꝰ. Sic murmurauitppl̓us ille hebreoꝝ contͣ Moyſen ducē ſuum