Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
930
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSeptimus

vt alienos exceſſus aſpicimꝰ: nr̄a in qͥbꝰ īalijs exceſſimꝰ delicta cogitemꝰ. ꝯſiderataīfirmitas ꝓpͥa mala excuſat nob̓ aliena. Pacient̉ qͥppe illatā iniuriā tolerat pie meminit? qd̓ fortaſſe adhuc hēat tolerari. Erubeſcit pct̄a alijs ꝑce̓ vl̓ deo vl̓ ꝓxīo r̄colitꝑcēdo peccaſſe. hec Gregꝰ. Ad hec facit qd̓ dr̄Ecͣci. xxviij. Homī ẜuat iraꝫ. a deo q̄ritmedelā. q. d. ꝯͣ dictamē rōis ē vt velit ſibi igͦſcia deo ī magnis offenſis. ip̄e velit igͦſcere ſꝫ tene̓ iraꝫ ꝯͣ ꝓximū ī ꝑuis. Un̄ et ille ſeruus cui dimiſſuꝫ fuerat debitū decēmiliū talentoꝝ. qꝛ iratꝰ eſt ꝯͣ ꝯẜuū ex eo ſoluebatſibi centum denarios ī quibꝰ debitor erat ſibi: ſꝫ tenēs ſuffocabat in carcerē miſit.adeo diſplicuit dn̄o ſuo tͣdidit tortoribꝰqͦuſqꝫ redde̓t vniuerſuꝫ debitū. vt hr̄ Math̓xviij. Terciū remediū ꝯͣ iraꝫ ē tolle̓ occaſiones. videliꝫ dura v̓ba ea magis accēdūtirāt Eſt ira accēſio ſanguīs. Incēdiuꝫ aūtignis diminuit̉ ſubtͣctōꝫ lignoꝝ vel īfuſioonem aq̄. Ligna magis accendūt ſūt durern̄ſiones. dura v̓ba dici non dn̄t ſꝫ taceri.Un̄ in vitis pr̄m abbati oyſi dicta fuiſſet magͣ ꝯtumelia interrogatꝰ ſi fuiſſꝫ iratꝰ.rn̄dit illud pͣs. Turbatꝰ ſum ſuꝫ locutꝰ.Cauenduꝫ tn̄ ne qͥs adeo taceat ꝯͣ dura loq̄nteꝫ turbatū vt ex taciturnitate ſua magisillū accēdat qꝛ hoc malū eſſꝫ. ſꝫ tūc potiꝰ loquendū ē ſꝫ māſuetudīe. Naꝫ vt dr̄ ꝓuer.xv. Rn̄ſio mollis frangit irā. Sermo durusſuſcitat furorē. De qͦdaꝫ etiā ph̓o legit̉v̓beraret diſcipulū ſuū defectu ꝯmiſſo aduertēs ira īcipiebat dn̄ari ſuꝑſedit vocauit aliū ſuū diſcipuluꝫ erat paſſionatꝰpręcipiēs ei illū v̓berare. Sciendū etiā ẜmGreg. ī. v. moꝝ Nōnunꝙͣ duꝫ accenſus aīus irā a ꝯſueta locutōe reſtringit̉ acceſſumtꝑis penitꝰ a dilectōe ꝓximi ſeꝑat̉. et acriores ſtimuli ad menteꝫ veniūt. cauſeqꝫ gͣuiꝰexaſꝑēt oriunt̉. ira ī odiū vertit̉. pleꝝqꝫ ira ſilentiū clauſa int̉ mentē vehementiꝰ eſtuat. clamoſa tacitas voces format. v̓ba ſibiqͥbꝰ exaſꝑet̉ obijcit. durius exaſꝑata qͣſi incauſe examīe rn̄det. Qd̓ Salomon breuiterīſinuat di. Preſtolatio īpioꝝ furor. Et antenos qͥdaꝫ ſapiēs ait. Cogitatōes iracūdi vipere ſūt generatōnes. mentē ꝯmedūt mr̄emſuā. hec Gregꝭ. Talis neſcit irā vince̓te clauſaꝫ: dꝫ vel illo ꝯͣ quē eſt iratus ſi pt̄molliter loqui. vel ſi credit ex hoc excreſcere aliquo pr̄e ſpūali vel amico ſapienti reſerare. vt ſic paſſio conquieſcat.Iraſcimini nolite .§. v.peccare: dicitis ī cordibꝰ vr̄is in cubilibꝰor̄is ꝯpūgimini. pͣs. iiij. Ubi nota tripliciter nos poſſumus habere ad iram.Primo zelatiue rectū. Et ẜmꝯcd̓o remiſſiue defectū. qd̓libꝫ

Tercio vitiatiue exceſſuꝫ. eoꝝ pt̄exponi v̓ſus vt pͥmū precipiat̉ ſic exponēdo.Iraſcimī ꝯͣ vitia alioꝝ zelū. et nolite peccare .i. excedatis ī zelo. vt verꝰ ſit zelꝰī corrigēdo alios iraſcēdo ꝯͣ eoꝝ defectus.dicitis ī cordibꝰ vr̄is ī cubilibꝰ vr̄is ꝯpūgimini .i. penitemī de pct̄is interioribꝰ. iſtadicunt̉ in cordibꝰ .ſ. affectu. de pct̄is ext̓ioribꝰ agunt̉ corpus. et iſta dicunt̉ .i. fiūtī cubilibꝰ. Eſt corpus tanꝙͣ cubile in req̄eſcit aīus. Eſt ẜm Augꝰ. pnīa q̄daꝫ iraſcētis vindicta puniēs ī ſe qd̓ dolet ꝯmiſiſſe.peni. diſ. iij. Pnīa. Sꝫ ad plenū zelū neceſſariū ꝑtinet nōſolū iraſci punire ſuos defectus: ſꝫetiam alioꝝ debito inꝙͣtum pt̄ etdꝫ. Iraſcit̉ em̄ iuſtus pct̄is paleaꝝ .i. maloꝝſꝫ odit inqͥt Augꝰ. vj. q. j. §. fi. Un̄ dīc Criſoẜ. Qui iraſcit̉ cauſa: ē reꝰ. ſi ir fuerit .ſ. zelū. nec doctrina ꝓficit. nec iudicia ſtāt. nec crimīa ꝯpeſcunt̉. vn̄. j Mach̓.ij. inqͥt Mathathias īſtruens filios ad zelūlegis exhortās exēpla. Pelias zelando zelūlegis receptꝰ eſt ī celū. qd̓ hr̄. iiij Re. ij. Zelūat p̄cipue legis Pelias on̄dit iratꝰ ꝯͣ falſos ꝓph̓as ÿdolat̉re faciebāt ppl̓m qͣdringētos occidit ī torrēte Ciſon. vt hr̄. iij Re. xviij.Ad hunc at̄ zelum inuitāt exēpla ſct̄oꝝ. Un̄Piero. ad Ripariū. Legi ſynomaſtrē .i. vindictaꝫ Finees. auſteritatē Pelie. zelū Simonis canonei Petri ſeueritatē Ananiaꝫet Saphiraꝫ trucidantē. Pauli ꝯſtanciaꝫElima magū vijs dn̄i reſiſtentē et̓na ſeueritate dānauit. ē crudelitas crimīa deopunire: ſꝫ pietas. Un̄ in lege dr̄. Si fr̄ tuꝰ etamicus tuꝰ vxor in ſinu tuo dormit depͥuare voluerit v̓itateꝫ: ſit manꝰ tua ſuꝑ eoset effundes ſanguīeꝫ ip̄oꝝ. xxiij. q. viij. Legiſynomaſtrē. Si iudicialr̄ accuſādo fueritbēnatus ex ira zelū. De Finees hr̄ Nūeri.xxv. motꝰ ira zeluꝫ vnū de pͥncipalioribꝰtribꝰ iuda ꝯͣ legeꝫ dn̄i miſcebat̉ Madianita in ipſo actu pct̄i occidit. De Pelia hr̄.iiij Re. j. ſuꝑ duos qͥnqͣgenarios fecit ignēde celo deſcende̓ ꝯburenteꝫ eos. De zelo Simonis eodē videt̉ hic ſumi Simon et Petrus binominus erat. hiſtoriam de Anania Saphira habes Act̉. v. Glo. tn̄ ibi exponit de Simone germano Thathei apl̓i:tangendo hiſtoriā que hr̄ in legenda eoꝝ .ſ.ſerpentibꝰ magos ꝓcuratis. qͦs apl̓i miſer̄tſuꝑ eos ad affligendum eos ex zelo dei. Hacira zelū motus Mathathias occidit nuncium regis Anthiochi eum īuitabat ex ꝑteregis ad ſacrificandū idolis. iudeuꝫ coraꝫeo ſacrificabat. vt pꝫ pͥmo Mach̓. ij. Hac iramotus xp̄c expulit flagello vendētes emētes in tēplo Ioh̓. ij. De hac ira Gregͦ. v. moral̓. Si ſic ꝓxīos vt nos amae̓ p̄cipimur: reſtat vt ſic eoruꝫ erroribꝰ vt nr̄is iraſcamur.