TitulusSeptimus
vt cū alienos exceſſus aſpicimꝰ: nr̄a in qͥbꝰ īalijs exceſſimꝰ delicta cogitemꝰ. ꝯſiderata eīīfirmitas ꝓpͥa mala excuſat nob̓ aliena. Pacient̉ qͥppe illatā iniuriā tolerat qͥ pie meminit? qd̓ fortaſſe adhuc hēat tolerari. Erubeſcit eī pct̄a alijs n̄ ꝑce̓ qͥ vl̓ deo vl̓ ꝓxīo r̄colitꝑcēdo peccaſſe. hec Gregꝰ. Ad hec facit qd̓ dr̄Ecͣci. xxviij. Homī hō ẜuat iraꝫ. ⁊ a deo q̄ritmedelā. q. d. ꝯͣ dictamē rōis ē vt velit ſibi igͦſcia deo ⁊ ī magnis offenſis. ⁊ ip̄e n̄ velit igͦſcere ſꝫ tene̓ iraꝫ ꝯͣ ꝓximū ī ꝑuis. Un̄ et ille ſeruus cui dimiſſuꝫ fuerat debitū decēmiliū talentoꝝ. qꝛ iratꝰ eſt ꝯͣ ꝯẜuū ex eo ꝙ n̄ ſoluebatſibi centum denarios ī quibꝰ debitor erat ſibi: ſꝫ tenēs ſuffocabat eū ⁊ in carcerē miſit.adeo diſplicuit dn̄o ſuo ꝙ tͣdidit eū tortoribꝰqͦuſqꝫ redde̓t vniuerſuꝫ debitū. vt hr̄ Math̓xviij. ¶ Terciū remediū ꝯͣ iraꝫ ē tolle̓ occaſiones. videliꝫ dura v̓ba ⁊ ea q̄ magis accēdūtirāt Eſt eī ira accēſio ſanguīs. Incēdiuꝫ aūtignis diminuit̉ ꝑ ſubtͣctōꝫ lignoꝝ vel īfuſioonem aq̄. Ligna q̄ magis accendūt ſūt durern̄ſiones. dura v̓ba q̄ dici non dn̄t ſꝫ taceri.Un̄ in vitis pr̄m cū abbati oyſi dicta fuiſſet magͣ ꝯtumelia interrogatꝰ ſi fuiſſꝫ iratꝰ.rn̄dit illud pͣs. Turbatꝰ ſum ⁊ n̄ ſuꝫ locutꝰ.Cauenduꝫ tn̄ ne qͥs adeo taceat ꝯͣ dura loq̄nteꝫ ⁊ turbatū vt ex taciturnitate ſua magisillū accēdat qꝛ hoc malū eſſꝫ. ſꝫ tūc potiꝰ loquendū ē ſꝫ cū māſuetudīe. Naꝫ vt dr̄ ꝓuer.xv. Rn̄ſio mollis frangit irā. Sermo durusſuſcitat furorē. De qͦdaꝫ etiā ph̓o legit̉ ꝙ cūv̓beraret diſcipulū ſuū ꝓ defectu ꝯmiſſo aduertēs ꝙ ira eī īcipiebat dn̄ari ſuꝑſedit ⁊ vocauit aliū ſuū diſcipuluꝫ qͥ n̄ erat paſſionatꝰpręcipiēs ei illū v̓berare. Sciendū etiā ẜmGreg. ī. v. moꝝ Nōnunꝙͣ duꝫ accenſus aīusꝑ irā a ꝯſueta locutōe reſtringit̉ ꝑ acceſſumtꝑis penitꝰ a dilectōe ꝓximi ſeꝑat̉. et acriores ſtimuli ad menteꝫ veniūt. cauſeqꝫ q̄ gͣuiꝰexaſꝑēt oriunt̉. ⁊ ira ī odiū vertit̉. pleꝝqꝫ iraꝑ ſilentiū clauſa int̉ mentē vehementiꝰ eſtuat. ⁊ clamoſa tacitas voces format. v̓ba ſibiqͥbꝰ exaſꝑet̉ obijcit. ⁊ durius exaſꝑata qͣſi incauſe examīe rn̄det. Qd̓ Salomon breuiterīſinuat di. Preſtolatio īpioꝝ furor. Et antenos qͥdaꝫ ſapiēs ait. Cogitatōes iracūdi vipere ſūt generatōnes. mentē ꝯmedūt mr̄emſuā. hec Gregꝭ. Talis gͦ qͥ neſcit irā vince̓ mēte clauſaꝫ: dꝫ vel cū illo ꝯͣ quē eſt iratus ſi pt̄molliter loqui. vel ſi credit ex hoc excreſcerecū aliquo pr̄e ſpūali vel amico ſapienti reſerare. vt ſic paſſio conquieſcat.Iraſcimini ⁊ nolite .§. v.peccare: q̄ dicitis ī cordibꝰ vr̄is ⁊ in cubilibꝰor̄is ꝯpūgimini. pͣs. iiij. Ubi nota ꝙ tripliciter nos poſſumus habere ad iram.Primo mō zelatiue ⁊ ꝑ rectū. ¶ Et ẜmꝯcd̓o mō remiſſiue ⁊ ꝑ defectū. qd̓libꝫ
Tercio mō vitiatiue ⁊ ꝑ exceſſuꝫ. eoꝝ pt̄exponi v̓ſus vt pͥmū precipiat̉ ſic exponēdo.Iraſcimī ꝯͣ vitia alioꝝ ꝑ zelū. et nolite peccare .i. ꝙ n̄ excedatis ī zelo. ⁊ vt verꝰ ſit zelꝰī corrigēdo alios ⁊ iraſcēdo ꝯͣ eoꝝ defectus. q̄dicitis ī cordibꝰ vr̄is ⁊ ī cubilibꝰ vr̄is ꝯpūgimini .i. penitemī ⁊ de pct̄is interioribꝰ. ⁊ iſtadicunt̉ in cordibꝰ .ſ. affectu. ⁊ de pct̄is ext̓ioribꝰ q̄ agunt̉ ꝑ corpus. et iſta dicunt̉ .i. fiūtī cubilibꝰ. Eſt eī corpus tanꝙͣ cubile in qͦ req̄eſcit aīus. Eſt eī ẜm Augꝰ. pnīa q̄daꝫ iraſcētis vindicta puniēs ī ſe qd̓ dolet ꝯmiſiſſe. d̓peni. diſ. iij. Pnīa. Sꝫ ad plenū zelū ⁊ neceſſariū ꝑtinet nōſolū iraſci ⁊ punire ſuos defectus: ſꝫetiam alioꝝ debito mō inꝙͣtum pt̄ etdꝫ. Iraſcit̉ em̄ iuſtus pct̄is paleaꝝ .i. maloꝝſꝫ n̄ odit inqͥt Augꝰ. vj. q. j. §. fi. Un̄ dīc Criſoẜ. Qui iraſcit̉ cū cauſa: nō ē reꝰ. Nā ſi irn̄ fuerit .ſ. ꝑ zelū. nec doctrina ꝓficit. nec iudicia ſtāt. nec crimīa ꝯpeſcunt̉. vn̄. j Mach̓.ij. inqͥt Mathathias īſtruens filios ⁊ ad zelūlegis exhortās ꝑ exēpla. Pelias zelando zelūlegis receptꝰ eſt ī celū. qd̓ hr̄. iiij Re. ij. Zelūat p̄cipue legis Pelias on̄dit dū iratꝰ ꝯͣ falſos ꝓph̓as qͥ ÿdolat̉re faciebāt ppl̓m qͣdringētos occidit ī torrēte Ciſon. vt hr̄. iij Re. xviij.Ad hunc at̄ zelum inuitāt exēpla ſct̄oꝝ. Un̄Piero. ad Ripariū. Legi ſynomaſtrē .i. vindictaꝫ Finees. auſteritatē Pelie. ⁊ zelū Simonis canonei Petri ſeueritatē ⁊ Ananiaꝫet Saphiraꝫ trucidantē. Pauli ꝯſtanciaꝫ qͥElima magū vijs dn̄i reſiſtentē et̓na ſeueritate dānauit. Nō ē crudelitas crimīa ꝓ deopunire: ſꝫ pietas. Un̄ in lege dr̄. Si fr̄ tuꝰ etamicus tuꝰ ⁊ vxor q̄ in ſinu tuo dormit depͥuare voluerit v̓itateꝫ: ſit manꝰ tua ſuꝑ eoset effundes ſanguīeꝫ ip̄oꝝ. xxiij. q. viij. Legiſynomaſtrē. Si iudicialr̄ accuſādo fuerit cōbēnatus ex ira ꝑ zelū. De Finees hr̄ Nūeri.xxv. qͥ motꝰ ira ꝑ zeluꝫ vnū de pͥncipalioribꝰtribꝰ iuda qͥ ꝯͣ legeꝫ dn̄i miſcebat̉ cū Madianita in ipſo actu pct̄i occidit. De Pelia hr̄.iiij Re. j. ꝙ ſuꝑ duos qͥnqͣgenarios fecit ignēde celo deſcende̓ ꝯburenteꝫ eos. De zelo Simonis ꝓ eodē videt̉ hic ſumi Simon et Petrus qͥ binominus erat. ⁊ hiſtoriam de Anania ⁊ Saphira habes Act̉. v. Glo. tn̄ ibi exponit de Simone germano Thathei apl̓i:tangendo hiſtoriā que hr̄ in legenda eoꝝ .ſ. d̓ſerpentibꝰ ꝑ magos ꝓcuratis. qͦs apl̓i miſer̄tſuꝑ eos ad affligendum eos ex zelo dei. Hacira ꝑ zelū motus Mathathias occidit nuncium regis Anthiochi qͥ eum īuitabat ex ꝑteregis ad ſacrificandū idolis. ⁊ iudeuꝫ qͥ coraꝫeo ſacrificabat. vt pꝫ pͥmo Mach̓. ij. Hac iramotus xp̄c expulit flagello vendētes ⁊ emētes in tēplo Ioh̓. ij. De hac ira Gregͦ. v. moral̓. Si ſic ꝓxīos vt nos amae̓ p̄cipimur: reſtat vt ſic eoruꝫ erroribꝰ vt nr̄is iraſcamur.