Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
929
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumPrimum

ꝑuocat: peiores facit. Per irā ſpūſſct̄i ſplendor .i. gr̄a ſeptiformis excludit̉. quo ꝯͣ in vetuſta trāſlatōne ſcriptū eſt. Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meꝰ niſi ſuꝑ humilē et qͥetum: Cumhumilem dice̓t ꝓtinus qͥetum adiūxit. Siira mēti qͥeteꝫ ſubtͣhit ſuā: ſpūiſancto habitationē claudit. hec Gregꝰ. Scd̓o irā excidit qͥs a ꝯpoſitōe corꝑali. Debꝫ em̄ qͥs eſſebn̄ ꝯpoſitus ī geſtibꝰ ſuis: qd̓ ꝑtinet ad modeſtiaꝫ. ẜm illud apl̓i ad Phil̓. iiij. odeſtiapr̄a nota ſit oībꝰ hoībꝰ. ſꝫ ira deuictus vt dīcGregꝰ. ī. v. moꝝ. ad aꝑtaꝫ mox inſaniā ducit̉. vſqꝫ ad ſuꝑficiē .ſ. corꝑalis diſpōnis abītimo cogitationū fundamēto diſſipat̉. Naꝫirę ſuę ſtimulis accēſuꝫ cor palpitat. corpustremit. lingua ſe p̄pedit. facies igneſcit. exaſperant̉ oculi. recogͦſcunt̉ noti. Ore qͥdeꝫẜmonē format ſꝫ ſenſus qͥd loquat̉ ignorat.In itaqꝫ iſte abreptitijs longe ē qui actōisſue ꝯſcius eſt. Un̄ plerūqꝫ fit vſqꝫ ad manus ira ꝓſiliat. eo furor mēbra foris ī ictibus exercet int̓ ipſaꝫ mēbroꝝ dn̄aꝫ mentēcaptiuā tenet. hec Gregꝰ. Un̄ merito figurat illū demoniacū veſtimētis ſuis dilaceratis nudus īcedebat. hoīes vexabat. ī monumētis manebat Math̓. ix. Talis em̄ vehemens ira celerat mortē. ꝓpt̓ qd̓ dr̄ ꝓuer. xxx.Zelus iracūdia minuēt dies. Un̄ aīaliairacūda (vt canis defacili mordet latrat)ſūt breuis vite. Et de Silla ꝯſule romanoꝝ:narrat Augꝰ. de ciui. dei. ira turbulētiſſimus eēt. fracta ē ſibi vena ſanguinis incorꝑe. vn̄ mortuus ē. Tercio iram caditqͥs a ꝯuerſatōe hoīm. Quilibet em̄ cauet ſibihr̄e familiaritatē iracūdis vel ꝯuerſatōeꝫne cōtumeliet̉ ab eis ſeu ꝯtende̓ habeat. Un̄Gregꝰ. in. v. moꝝ. Per iraꝫ gr̄a vite ſocialisamittit̉ ſicut ſcriptū eſt. Noli aſſiduushoīe iracūdo ne diſcas ſemitas eius ſumasſcādalū aīe tue. qꝛ ſe ex hūana rōe tꝑat:neceſſe ē vt beſtialit̓ ſolus viuat vt fere ſilueſtres. īmo nec ſecuꝫ qͥete habitare pt̄ ſolꝰ.ſꝫ ꝯͣ ſeip̄m iratꝰ frāgit al̓n vaſa vl̓ cartas velal̓ ſeip̄m ꝑcutit. Un̄ legit̉ in vitis pr̄m debam iracūdo poſſet alijs ꝯuerſariob ſuā irā. demū acceſſit ad locū ſolitariū vtſine ira viue̓t. ſꝫ quadā die aqua iuiſſetad fontē impleto vaſe ex aqͣ fontis ad aquāhauriendā ſe inclinauerat et poſito ſuꝑ ter caſu effuſa ē aqͣ verſato vaſe. Sꝫ iſte iteꝝīpleuit alia aqͣ aliqͣ ira ꝑmotꝰ. ſꝫ iteꝝ vaseuerſū fuiſſet ille īfuriatꝰ vas illud ꝯfregit.ſicqꝫ ꝑpēdit alij ſꝫ ip̄emet cauſa erat ſueire. Cōuerſant̉ aūt talibꝰ demones libent̉Un̄ apl̓us ad Eph̓. iiij. Sol non occibat ſuꝑiracundiā vr̄am. Nolite locū dare diabolo.d. iracundiā diabolꝰ habitat ī vobis. hoc ſol rōnis ſuccūbit ſuꝑ irā .i. qn̄ tanta ētollit̉ vſus debitꝰ rōis. qͥnīmo iracūdi vident̉

peiores diabolo. diabolꝰ fuit auſuscipitare xp̄m de pinaculo: ſed dixit. Mitte tedeorſuꝫ. Sꝫ phariſei ꝯͣ xp̄m repleti ī ſijnagoga iraꝓpt̓ v̓ba eiꝰ vera ſct̄a duxer̄t uſqꝫ adſuꝑciliū mōtis vt p̄cipitarēt Lu. iiij.Ad primū principaleᵐ. §. iiij.reuertēdo. de remedijs ire nota dr Miẜeremei dn̄e qm̄ tribulor. hoc ē em̄ remediū precipuū rogare deū vt det ſibi patīaꝫ. liberet a miſeria turbatōis ire minus tribulat menteꝫ ꝙͣ ip̄a aduerſitas vel īiuria illata. Un̄ Augꝰ ī ẜmone. mala eqͣnimitertoleremꝰ .i. ſine turbatōe ab illo ē .ſ. deo.nr̄a patīa. qd̓ pͣs. recogͦſcens dicebat. Tu espatīa mea dn̄e .i. cauſa patīe mee. vt expoītmgr̄ ī pͥmo ſnīaꝝ. .ſ. mihi dādo qꝛ a mehabeo. Et qꝛ qͦttidie tribulamur dr̄ſismiſerijs ē petēda ab eo patīa ſeu māſuetudo dicēdo. Miẜere mei qm̄ tribulor. Tria at̄ſunt que valent ad tolerandā iram.Primo preuiſio cum memoria paſſionis.Secundo cōpaſſio ex dictamine rōnis.Tertio ſubtractio materie turbationis. Primū et ſecundū remediū ponit Gregꝰin. v. moral̓. circa finem dicēs duobꝰ modisfracta poſſide̓ aīum ira diſueſcit. Orimū eſtvt anteꝙͣ inciꝑe aliqͥd īcipiet mēs ſibi oēs qͣspt̄ ſibi inferre ꝯtumelias qͥs ꝓponat: qͣtenusredēptoris ſui probra cogitās ad aduerſa ſep̄paret. Que nimiꝝ veniētia tāto fortiꝰ excipit quāto ſe cautiꝰ ex preſcīa armauit. Quiem̄ īprouide ab aduerſitate dep̄hendit̉ quaſiab hoſte dormiēs inuenit̉. hec Gregꝰ. Preuidendo aūt aduerſa ſibi pn̄t inferri et rememorando xp̄c eo ſuſtinuit om̄i patīaet manſuetudine debꝫ velle imitari ſineturbatione velle ſuſtinere iniurias. j Pe. ij.Xp̄c paſſus eſt nobis: vobis relinquēs exemplū vt ſeqͣmini veſtigia eius. cum malediceret̉ maledicebat. pateret̉ ꝯminabat̉. Et Hieremias tractaret̉ de morteeius loquēs ad dn̄m ait. Ego ſum turbatus te paſtorē ſequens. de in ꝑſona eiꝰ loquēs ait. Ego qͣſi agnus māſuetus portat̉ad victimaꝫ. Hiere. xj. Gregꝰ. Si paſſio xp̄iad memoriaꝫ reuocet̉. nihil eſt adeo aduerſum quod equo animo toleret̉. Om̄ia em̄que poſſunt animū magis excitare ad iraꝫappetitū vindicte fuerunt facta circa.iniuſte paſſus eſt ab his quibꝰ maiora cōtulerat beneficia .ſ. iudeis corꝑalia ſpūaliaet om̄ibꝰ modis. In ſubſtancia. quia ablataſunt ſibi veſtimenta. In fama. qꝛ multistumelijs infamatus eſt. In ſuis adherētibꝰ.vt in diſcipulis matre. In ꝑſona qꝛ flagellatus. coronatꝰ ſpinis. crufixus eſt. ettamēnunꝙͣ iratus ſed pro crucifixoribꝰ exorauitne ꝑirent dicēs. Pater ignoſce ⁊cͣ. Scd̓mremedium ꝯͣ iram eſt ẜm Gregͦ. in. v. moral̓.