TitulusSeptimus
Prīo de crimīe iudicat̉ .i. examīat̉ vtꝝ fecitvel n̄ ſeu quātū ⁊ quō fecerit. reꝑto ꝙ maleficiū ꝑpetͣuerit. Scd̓o fit ꝯſiliū ſeu collocutōiudicis cū ſuis ꝯſiliarijs ſi debeat ſibi igͦſci vl̓qͣ pena plecti. ⁊ hoc deliberato. Tercio dat̉ ꝯͣeū ſnīa vt tali pena puniat̉. Sic gͦ in hoc ꝓceſſu minꝰ ꝑiculū ē reo iudicari .i. examīariꝙͣ poſt examīatōꝫ de pena ſibi debita ꝓpt̓ delictū tractari. qꝛ dū examīat̉ adhuc ē ei locꝰdefenſionis. ⁊ pt̄ ꝯuinci de crimīe. ⁊ n̄ ꝯuinciſꝫ abſolui. Et iteꝝ minꝰ ꝑiculi .ſ. īminet cū d̓pena ſibi danda tc̄tat̉ in ꝯſilio ꝙͣ poſtꝙͣ ē lata ſnīa. qꝛ cū agit̉ de pena eiꝰ p̄t ſibi ignoſcivel alleuiari pena ſibi debita: ſed poſt ſnīamdataꝫ n̄ hꝫ expectare aliqd̓ remediū ſꝫ ꝙ executōni mandet̉. Ita xp̄c ex ip̄o modo loq̄ndipult on̄dere ꝙ minꝰ gͣue pct̄m̄ eſt ⁊ſi mortale cū quis ſolū hꝫ irā in corde puta cū odio.ꝙͣ cū ipſe irā mortaleꝫ on̄dit exterius ī facieturbulēta vel clamore ꝙͣuis nulli faciat īiuriā. Et hoc ideo qꝛ ſcādalizat vidētes eiꝰ irā.Sil̓r minus gͣue eſt etſi mortale irā manifeſtare ab extͣ ſed in ꝯfuſo ꝙͣ iraꝫ on̄dere ſuaꝫcū nocumēto ꝓximi .ſ. ꝯtumelias inferēdo vl̓ꝑcutiēdo et hꝰ. Sūt em̄ gͣdus ī culpis maiorvel mīor qͥbꝰ debet̉ maior vel minor pena inpurgatorio vel ī inferno. ſicut etiā in meritis bonoꝝ oꝑm. Et in qͦlibet illoꝝ gͣduū intelligit̉ vt dictū eſt cum ira ē talis ⁊ tanta ꝙſit mortale. Un̄ cum dīc. ſi qͥs dixerit fatue:reꝰ erit gehēne ignis .i. īferni. intelligit̉ cumhoc facit aīo notabilit̓ iniuriandi. al̓ pt̄ eſſeveniale. ⁊ al̓n nullū pct̄m .ſ. cū pr̄ dicet filiovl̓ mgr̄ diſcipulo. tu es fatuꝰ: cauſa corretōnis. Nā et xp̄c ſine pct̄o dixit diſcipulis Lu.vlt̄. O ſtulti ⁊ tardi corde ad credendū. Et qꝛqui iniuriat̉ ꝓximo verbo vl̓ facto: tenet̉ adſatiſfactōꝫ. Propt̓ea ſubdit xp̄c. Cum offersmunus tuū an̄ altare. munꝰ .ſ. cuiuſcūqꝫ boni oꝑis face̓ diſponis. an̄ altare .i. ī ꝯſpectudiuine maieſtatis .ſ. ꝓpt̓ deū faciēdo. ⁊ ibi recordatus fueris. qꝛ frat̉ tuꝰ .i. ꝓximus habꝫaliqͥd aduerſū te. .i. qꝛ cū eū offendiſti ꝓpt̓ qd̓es ei debitor. relinq̄ ibi munꝰ tuū ⁊ vade ⁊cͣ.Iſtud iter dꝫ fieri mēte: nō corꝑe .i. diſponein mente anteꝙͣ facias illud bonuꝫ opus ſatiſface̓ ꝓximo de iniuria illata. puta petendoveniā ⁊ hmōi. ⁊ tali diſpoſitōe p̄miſſa faciasillud bonū opꝰ vt ſic iſto mō ſit meritoriū qd̓alit̓ nō eēt te n̄ diſpoſito ad recōciliandū cūꝓximo. Nō tn̄ dꝫ bonū ꝓpter hec dimitti.Ꝙͣtum ad terciū prin .§. iij.cipale .ſ. excidiū ppl̓are qd̓ ſeqͥt̉ ex ira ꝓpt̓ qd̓dīc pͣs. Turbatus ē oculꝰ meus. aīa ⁊ vēter q̄vtiqꝫ plura ſūt. Scienduꝫ ꝙ ex ira cū ſuꝑatmente triplex excidiū ſeu ext̓miniū ꝓcedit.Excidit em̄ qͥs a ꝯditione virtuali.A ꝯpoſitione corꝑali.A ꝯuerſatione fraternali.
¶ Propter iraꝫ om̄es vires ſeu potencie aīeet virtutes alterant̉. Naꝫ oculus intellectusobtenebrat̉. qꝛ vt ait Cato. Ira īpedit animū ne poſſit cerne̓ veꝝ. Un̄ dicit Gregͦ. ꝙ cūrector eſt in ira nō debet tūc iudicare ſentencialit̓. qꝛ iudiciū rōnis eſt obfuſcatū. dīc eī.Reſtringenda ē ſub rōne pt̄as: nec qͥd agendū priuſꝙͣ ꝯcitata mens ad tranqͥllitatē rebeat. Naꝫ ꝯmotōis tꝑe iuſtū putat oē qd̓ fecerit. xj. q. iij. c. Illa. Narrat hiſtoria eccl̓iaſtica ꝙ Theodoſius imꝑator etſi deuotus tn̄cū audiſſet quendā ex militibꝰ ſuis ſibi carūa tumultū ppl̓ari occiſuꝫ apud theſalonicaꝫqꝛ ꝑmiſit ſe ira ſuccendi fecit doloſe vocareppl̓m ad ludos cretenſes vbi ob vindictaꝫ fecit plures occidi. ꝓpt̓ qd̓ poſtea a. b Ambro.Aediolani n̄ fuit ꝑmiſſus intͣre eccl̓iam niſipriꝰ facta publica pnīa. xj. q. iij. c. Cū apud.Ira turbat animū .i. voluntatē adeo vtſi totus mūdus filo teneret̉ iratus frangeret nōcurando de mūdi totius deſtructione vt ſatiſfaceret ire ſue. Un̄ ꝓuer. xxvij. dr̄. Ira nonhꝫ miſericordiā: neqꝫ erūpens furor. Sic deAlexādro magno legit̉ multum furibūdo ꝙira ſuccēſus occidit militē ſibi cariſſimū de qͦpoſtea ira digeſta ita doluit ꝙ qͣſi ſeip̄m occide̓ voluit. Ira tͣbat vētrē memorie. Ideo vēter ſignificat memoriā qꝛ ſicut ī ventre reponūt̉ cibi comeſti. ita ī memoria retinent̉ lecta vl̓ audita. Sꝫ cū ira mētē ſuꝑat: oē exēplum māſuetudīs et paciētie a memoria excidit. ⁊ oīs bn̄ficij īmemor fit eius ꝯͣ quē turbatur. Sic patet in Saul qͥ ita iratus fuit ꝯͣDauid cū audiuit puellas cantare. Saul ꝑcuſſit mille. ⁊ Dauid decē milia. ꝙ q̄ſiuit pluries eū occidere oblitus multoꝝ et magnoꝝbn̄ficioꝝ q̄ ſibi et ppl̓o fecerat. jRe. xviij. Etſic turbat̉ in ira oculus rōnis: aīa volūtatis. et vent̓ memoratōis. Etqꝛ ī potentijs ſūtv̓tutes: turbatis ſubiectis turbant̉ ⁊ accidēcia eoꝝ .i. v̓tutes. qd̓ pulcre declarat Gregꝰ. īv. moꝝ. circa finē dicens. Quāta ſit iracūdieculpa pēſemꝰ. ꝑ quā dū māſuetudo amittit̉q̄ .ſ. v̓tus ē ⁊ ad tꝑantiā ꝑtinet. ſuꝑne imaginis .ſ. dei ſimilitudo vitiat̉. qꝛ de deo dr̄ Sap̄.xij. Tu at̄ dn̄e cū tranqͥllitate iudicas. ⁊ pͣs.Qm̄ tu dn̄e ſuauis ⁊ mitis es. Per irā ſapīaꝑdit̉ .i. prudencia. vt qͥd: qͦ ue ordine agendūſit: neſciat̉. ſicut ſcriptuꝫ ē Ecͣcs. vij. Ira ī ſinu ſtulti reqͥeſcit. Per iram vita amittit̉ .ſ.ſpūal̓. ⁊ ſi ſapīa teneri videat̉. vn̄ ſcriptū eſt.Ira ꝑdit ⁊ prudētes. Per irā iuſticia amittitur. ſicut ſcriptuꝫ ē Iaco j. Ira hoīs iuſticiādei n̄ oꝑat̉. qꝛ dum ꝑturbat̉ mēs iudiciū ſuerōis exaſꝑat: oē qd̓ furor ſuggerit rectū putat. Per irā ꝯcordia rūpit̉. ſicut ſcriptū eſtꝓuer. xxix. Uir aīoſus parit rixas: ⁊ vir iracūdus effodit pct̄a. Iracūdus quippe pct̄aeffodit. qꝛ etiam malos quos ad diſcordiam