CapitulumOctauum

dicit xp̄c. Si ego glorifico meip̄m gl̓ia meanihil ē Ioh̓. viij. ¶ Diſſipat qͥdeꝫ ſub̓aꝫ prodigus triplr̄. ¶ Prio corrūpendo ip̄aꝫ materialē. Nam deſtruit multū pannū in faciēdoſuꝑflua ⁊ bana. ſicut pꝫ ī veſtibꝰ lingulatis.ꝑforatis ſeu ſtāpatis. ī reticellis auꝝ et ſericū in texturis ſeu rechamatis. coriū in ſotularibꝰ ꝑforatis ⁊ planulis altis. Multa aīalia ī ꝯuiuijs voluptuoſis. ⁊ multa alia ī haſtiludijs. tripudijs. hiſtrionibꝰ ⁊ equis. iuxtaillud Horatij. Imberbis iuuenis tandeꝫ cuſtode remoto. Gaudet equis canibuſqꝫ. Propterea at̄ iuuenes ſūt magis īclinati ad hocvitiū. qꝛ vt dīc ph̓s. Iuuenes ſūt magne ſpeiput .ſ. ſpes īportat paſſionē nō v̓tuteꝫ. ⁊ ideon̄ curant multū expende̓ etiamſi ſuꝑflue. qꝛſperāt multa ī futuro lucrari ⁊ ſic ſuple̓. ſedinde al̓n veniūt ad magnā pauꝑtatē ⁊ miſeriā. ſicut ille ꝓdigus miſſus ī villā ad paſcēdū porcos qͥ nec de ſiliqͥs porcoꝝ pot̓at ſaturari Lu. xv. Scd̓o diſſipat ꝓdigus ſub̓amtꝑaleꝫ eā diripiēdo. Nā vt dīc Sen̄. Oīs ꝓdius fur ē aut mēte aut officio. qꝛ cū videt ſibi nō ſuffice̓ ſua: capit aliena. etſi nō manifeſte ꝓpter verecundiā. tn̄ ꝑ aliqͦs modos vtvſurā ſecretaꝫ ꝑ depoſita. pignora ⁊ hmōi. ꝑſacrilegia auferēdo res eccleſie vel bona comunitatis. Ande dīc Sapiens ꝙ ꝓdigus nōdebꝫ poni ad officiū ciuitatis p̄cipue vbi habeat tractare bona tꝑalia expendēdo. Quiaqͥ ſibi nequaꝫ ē cui bonꝰ erit Ecͣci. xiiij. q. d.Nulli: Frequēter em̄ accidit ex iuſto dei iudicio ꝙ in ſub̓a male acq̇ſita et cū multo labore ſuccedit heres ꝓdigus qͥ in ꝑuo tꝑe totam diſſipet diu ꝯgregatā ad vtriuſqꝫ dānationē ⁊ male acqͥrentis ⁊ male vtentis qd̓ cedit ī augmentū pene ip̄ius legantis. ⁊ ꝓpt̓eadiues ī inferno petebat mitti Lazarum adfratres ne ex ꝓdigo vſu diuitiaꝝ qͣs eis male dimiſerat: augeret̉ ei pena. ¶ Tercio diſſipat ꝓdigus ſub̓aꝫ rōnaleꝫ eā diuidendo. Naꝫvt habeat ad expendendū q̄rit ſibi face̓ amicos qui ſibi ſua ꝯmuīcent qd̓ ſi nō faciūt intrat ſectas ⁊ ꝑtialitates. adhe̓t malis ⁊cͣ. velgrauat indebite ſi ē officialis vel dn̄s vt poſſit ſeqͥ pompas ſuas ꝓdige et inde ī mentibꝰſubditoꝝ vel alioꝝ ſequunt̉ odia. diſcordie ⁊īimicicie. Salomon qꝛ gͣuauit nimis ſubditos ſuos ꝓpt̓ exceſſiuā pompā curie ſue ⁊ ꝓdigalitate nō obſtāte ꝙ magnos redditꝰ aliunde hr̄et minꝰ dilectus fuit a ppl̓o etſi toleratus. Sꝫ qꝛ filius eiꝰ Roboaꝫ voluit ſeqͥ illaꝫ pompā ⁊ gͣuamen pr̄is ſui: r̄ceſſit maiorꝑs ppl̓i. .i. x. tribꝰ ab eo faciētes ſibi aliū regēſcꝫ Ieroboam. vt habet̉. iij Re. xij. Diſſipatetiā ſub̓am ꝓdige qͥ ꝓcurator ⁊ factor ſeu diſpenſator bonoꝝ alioꝝ inutilit̓ diſpenſat. ſicut villicus qͥ diffamatus eſt apud dn̄m ſuum ꝙ diſſipaſſet bona ip̄ius Lu. xvj.

Pro ſecūda parte notaº. §. iij.q̄ habes ſupͣ d̓ iactācia. ti. iiij. c. iiij. vbi narrat̉ d̓ varijs ſuꝑfluitatibꝰ q̄ ſpectāt ad iactātiā ⁊ ad ꝓdigalitatē ⁊ iſte ſunt qͣſi aq̄ multe.Pro tercia parte no­ .§. iiij.ta ꝙ ibi. ad deū n̄ approximabūt. ē figura gͣmaticalis qͣ .ſ. minus dr̄ ⁊ plus intelligit̉ .i. ate elongabunt̉. Dicet̉ em̄ eis. Itē maledictiin ignē eternū ⁊cͣ. Eſuriui em̄ ⁊ non dediſtismihi māducare ⁊cͣ. ſꝫ que debuiſtis pauꝑibꝰdare dilapidaſtis. In vita etiaꝫ iſta ad magnā miſeriā ⁊ incōuenienciā deueniūt. Undelegit̉ de miraculis virginis Marie de quodānobili ⁊ diuite qͥ cum bona ſua ꝓdige ī ꝯuiuijs ⁊ muneribꝰ ⁊ alijs vanitatibꝰ ſua ꝯſumpſiſſet: incepit egere nec poſſe ꝯtinuare illaꝫpōpaꝫ ⁊ expenſas ſolitas ſuꝑfluas: qd̓ reputans ſibi ad maximam verecūdiam: deſperatione ductꝰ iuit ī deẜtum īuocans aperte diabolū vt adiuuaret eū ⁊ ſubueniret. Cui demon apparens q̄ſiuit qͥd vellet. Qui rn̄dit ꝙpecunia ⁊ diuitias ſibi ꝓcuraret vt ſolitꝰ eratet ip̄e daret ſibi ſeu face̓t quicqͥd vellet. Quiduo tm̄ petijt .ſ. abnegatōeꝫ fidei. ſecundo vtduce̓t inde ad annū vxorē ſuam ad eū in illūlocū. qd̓ totū ꝓmiſit. ⁊ docuit modū habendidiuitias .ſ. vt foderet ī certo loco domus ſueet īueniret theſauꝝ: qd̓ totū euenit. Et tunccepit iteꝝ prodige expendere et viuere moreſolito. Sed inde ad annū dixit vxori ꝙ oportebat eam ſecum ad certum locū ꝓficiſci ſubſpecie alicuius deuotōnis. Surgens gͦ maneeqͥtauit cū ea. Erat aūt deuotiſſima bt̄e v̓ginis. et ī via inueniēs eccl̓iam rogauit maritū vt ꝑmitte̓t loco miſſe intrare ī eaꝫ ⁊ aliꝙͣtulū orare: qd̓ et fecit. Et cū oraret an̄ imaginē virginis Marie vt eaꝫ iuuaret ab om̄imalo euentu. Incipiebat em̄ timere: dormitauit in or̄onē. Et bt̄a virgo Maria ſumptaforma eiꝰ egreſſa eſt eccl̓iaꝫ. ⁊ dixit viro expectanti. ꝓſeqͣmur iter. ⁊ aſcendens equū ſecuta eſt eū qui credebat eaꝫ eſſe vxorē ſuam.Cum aūt applicuiſſet ad locū deſignatū cepitvocare diabolū. qͥ ſubito apparuit. et vidensmulierē quā cognouit eſſe virginē Mariamcepit freme̓ ⁊ totus ꝯtribulatus ꝯturbari ⁊clamare ꝯͣ militeꝫ dicēs. O ꝓditor maledictequō decepiſti me: Miratur ille dicens. Quōdecepi? Nonne duxi ad te vxorē meaꝫ vt promiſi: ecce adeſt: iſta eſt vxor mea. Reſponditdiabolus. Nō eſt hec vxor tua: ſed illa quammaxime odi q̄ maxime ꝑſequit̉ me ⁊ deſtruit toto conamine oꝑa mea. Hec eſt mr̄ illiusIh̓ū nazareni qͥ ꝑ crucē ſuam cū ſocijs meisme debellauit: ⁊ de manibꝰ nr̄is genꝰ humanum eripuit. Hec eſt q̄ Maria vocatur. Adquem ſermonem miles exterritus et tremebundus ſubito proiecit ſe ad pedes virginis