Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
922
Einzelbild herunterladen
 

SextusTitulus

ſit curandū ſꝫ ſit qͣſi ludo hn̄dū. hoc ē mortale ſpāle pct̄m ꝯͣ caritatē. qꝛ ꝯtēnit.uiuſꝙͣ ꝯtūelia ē etiā in maīfeſto. videt̉ex ea maior ꝯtēptus dehonoratō. tātogͣuius quāto maiori reuerētia eſt digna ꝑſonaͣ cui infert̉. Eſt triplex irriſio.Primo irriſio diuinoꝝ. Grauiſſimū eſtSecūdo irriſio ꝓpinquoꝝ. pct̄m̄ irride̓ deTercō irriſio viroꝝ iuſtoꝝ. um dei ſūt.ẜm illud. iiij Re. xix. Cui exprobraſti queꝫblaſphemaſti. ſuꝑ quē exaltaſti vocē tuā:ſ. deridēdo. et poſtea ſubdit̉. Ad ſct̄m iſrl̓. Etſil̓r deride̓ ſac̓mēta eccl̓ie tanꝙͣ īutilia etb̓a. ſic ut deridēt iudei. qͥdam mali catholiciirridentes qd̓ credit̉ dr̄ .ſ. xp̄m eſſe ī hoſtiaꝯſecͣta. ꝓut fecit illa vidua ridebat ꝯn̄ioſibi a Gregͦ. papa mīſtraret̉. ſuꝑ quo tn̄ fuiton̄ſa veritas miraculū. vel v̓ba ſacre ſcripture. Etiā miracula deꝰ oꝑat̉ ſct̄os. ſicut legit̉ de illo mgr̄o ſcolaꝝ audiens p̄dicare miraculū factū de filo ſanguine tinctoqd̓ eueīt ml̓ieri filāti ī feſto ſct̄i Petri martiris eo deridebat eiꝰ ſct̄itatē. irriſit illemgr̄ dicēs fictōꝫ fratꝝ ꝓpt̓ qd̓ febre correptus ē gͣui. ſꝫ facto poto ab hmōi abſtine̓t ī deuotōꝫ hr̄et ſct̄m: ſanatus ē. Et de multis alijs legit̉ deridētes miracula ſct̄oꝝ diuine vltōnis iudiciū exꝑti ſunt ī ſe. Scd̓airriſio eſt magnū pct̄m ē ꝓpinqͦꝝ et p̄cipueꝑentū. maxīe filij debeāt eos honorare. qꝛab eis receꝑūt eſſe poſt deū. Un̄ dr̄ ꝓuer. xxxOculū qui ſubſannat pr̄em deſpicit ꝑtuꝫmr̄is ſue effodiāt corui de torrēte. ꝯmedant filij aqͥle. Corui de torrēte ignis īfernalis ſūt demones oculū lumīs naturalis gr̄e auferūt irridēti pr̄eꝫ ſit gͣue mortale. Aquila ē ſignū imꝑij. vn̄ imꝑatorē ſignificat. Filij aqͥlaꝝ ſūt ptātes inferiores reneab ea deriuate. et iſte ꝯmedūt irriſores ꝑen multis gͣuamībꝰ eos affligētes. Cam filiꝰNōe qꝛ pr̄eꝫ irriſit vidiſſet ebriū iacere ī pudendis nudatū. hoc etiā fr̄ibꝰ nūciansmaledictōꝫ ẜuitutis īcurrit ī filio ſua poſteritate Gen̄. ix. Et vt dr̄. ij. q. vij. SentēciaCam filij Nōe dānant̉ .ſ. maledictōꝫ dei īcurrētes pudenda ſuoꝝ ſuꝑioꝝ pr̄es ſpūalesſūt .i. eoꝝ mala oꝑa occultat: ſꝫ irribēdo diffamādo alijs maīfeſtant: qd̓ frequent̉ faciūt laici alij ſubditi. Tercia deriſio grauis ē iuſtoꝝ. de qua dr̄ Iob. xij. De ridet̉ iuſtiſimplicitas lampas ꝯtēpta apud cogitatōnes diuitū. vide ibi expoſitōꝫ Gregͦ. ī moral̓.li. viij. Sꝫ tales irridētes reꝑiētes ſe ī infer ī alia vita dicūt vt habet̉ Sap̄. v. Hi ſūtſcꝫ iuſti qͦs habuimꝰ in deriſū ī ſimilitudi improperij .ſ. in mūdo exn̄tes. Nos inſenſati vitā illoꝝ eſtimabamꝰ inſaniā finē illoꝝ ſine honore. Ecce quō ꝯputati ſūt interfilios dei. Cum Peli ſeus vir iuſtus et ꝓpheta

aſcende̓t in bethel quendā locū vel villaꝫ velcaſtꝝ: qꝛ caluꝰ erat. qͥdā pueri ceperūt irride̓ dicētes. Aſcende calue. aſcēde calue. qͥbꝰ maledixiſſet ꝓpt̓ deriſiōꝫ. odio vl̓ liuore vindicte motꝰ ſꝫ zelo dīne iuſticie quā vidit exigere hoc vt punirent̉ alij exēplo eoꝝſibi cauerēt ab irriſione iuſtoꝝ. facto duoprſi exeūtes ſilua. xlij. pueros ex illis necauerūt. vt habet̉. iiij Re. ij. Et hec deriſio valde nociua ē p̄cipue īcipiētibꝰ iuſticiā .i. bn̄ facere a vitijs abſtine̓. multi a bonis retrahunt̉ vt vitēt tales irriſiōes: ne vocitent̉ſct̄i ijpocrite vel aliqͥd hmōi. Un̄ Gregꝰ. inmoꝝ. Qui ī alioꝝ actibo oriri ꝯſpiciūt bonamox ea māu exprobratōis euellūt. Iſtā appellat Ger. maliciā herodianam: Herodesvt xp̄m extingue̓t ml̓tos pueros recent̉ natos occidit. Sic irriſores peſſimi vt xp̄i honorē ex hoīs oꝑbꝰ reſultat famaꝫ extinguāt ml̓tos nouit̉ ꝯuerſos vita gr̄e ſuis irriſiōibꝰ pͥuant. īmo crudeliores Herode īueniunt̉. qꝛ Herodes iaꝫ natos. iſte nec natosſꝫ ꝯceptos aliqͣ ſigna pnīe vel ꝯtēptus mūdion̄dentes: ſubito dr̄ſis v̓bis deriſorijs retͣhūta bono. ſic ml̓tas aīas ꝑdūt. de qͥbꝰ ſūt reddituri rōꝫ deo. Nec tn̄ dꝫ qͥs ꝓpt̓ irriſionē euitandaꝫ alioꝝ dimitte̓ bona. Nam vt dīc xp̄cLu. ix. Qui me erubuerit meos ẜmones .ſ.omittēdo me ſeqͥ bona oꝑa face̓. predicarehmōi timore ne irrideat̉. et filius hoīs erubeſcet euꝫ cum venerit ī maieſtate .i. ꝯfunde̓faciet ꝯfuſione et̓na. In huius figurā legit̉ij Eſdre. viij. cum Thobias irride̓t iudeosreedificātes paulatī Hieroſolimā diruptaꝫa Nabuchodonoſor dīc. Si aſcenderint vulpes tranſilient muꝝ eoꝝ lapideū. dimiſerūt ꝓpterea illi quin ſeq̄rent̉ edificiū. ſꝫ orauit Neemias dicēs. Audi deus iſrl̓ quia factiſumus deſpectio. Cōuerte obprobriū noſtrūſuꝑ caput eoꝝ. deleat̉ iniqͥtas eoꝝ a facie tua qꝛ irriſerūt edificantes. vnde opusꝯſūmauerūt in ꝯfuſionē irridentiū. Et gloriam ſuā reedificant Pirl̓m diruptaꝫ. quiaaīam virtutibꝰ ext̓minataꝫ a diabolo bonisoꝑbꝰ renouāt pnīaꝫ. Qd̓ freq̄nt̉ aliqͦ deſpiciūt dicētes ꝑſeuerabūt ſed q̄libet leuistemptatio vel tribulatio deijciet eos. Sꝫꝓpter hoc debent omitte̓ ſed oratōnibꝰ iuuare ſe. ſic ꝑuenit̉ ad ꝑfectum. De bt̄o Franciſco legit̉ in pͥncipio ſue ꝯuerſiōis pueriinſeq̄bant̉ lapidibꝰ et luto vt fatuū reputantes irridentes: nec tn̄ ille incepta bonadimiſit. Sic. b Hn̄icus predicaret: he̓ticiet alij pͣui irridebāt lutū in ꝓijcientes. etpaleas a tergo deriſu alligantes: que oīapir ſct̄us fidei magnanimitate ꝯtēnebattinuans predicatōꝫ. recolens illud Math̓. v.Gt̄i eritis vos oderint hoīes exprobrauerint .ſ. deribēdo. eiecerīt nomē vr̄m tanꝙͣ