CapitulumSeptimum
ſapiēcia. Ego qͦꝫ in īteritu vr̄o ridebo. ⁊ ſubſannabo cū ingruerit ſuꝑ vos repētina calamitas. Et Iob. ix. De penis īnocentū nō rideat. qꝛ ride̓ dei alit̓ fit ꝙͣ irriſio hoīm. Nā ride̓ dei ē ẜm Gregꝭ. afflictōi nolle miẜeri. Irridere dei ē ꝯfuſiōꝫ eternaꝫ ꝓ pct̄is iuſte infligere. Subſannare eius ē terribilē faciē malis on̄dere. Iſta at̄ face̓ erga ſubiectos .ſ. iuſtam punitōꝫ exerce̓ nō eſſꝫ illicitū. al̓ ſecꝰ.§. j.Omnes videntes mederiſerūt me: locuti ſūt labijs. ⁊ mouerūt caput. pͣs. xxj. Loquit̉ ꝓph̓a in ꝑſona xp̄i patientis. cui int̓ cet̓a penaꝝ ⁊ doloꝝ genera hocfuit ſpāle: ml̓tiplex illuſio ſeu deriſio ſibi facta. Un̄ ⁊ cū prenūcians diſcipulis ſuis ſecreto ip̄aꝫ paſſiōꝫ enarraret inqͥt. Ecce aſcendimus Hieroſolimā ⁊cͣ. Et paulo poſt. Tradet̉eī gentibꝰ ad illudendū Lu. xviij. Ex hoc on̄dit̉ grauitas huius pct̄i que ita eū afflixit.Tria ergo notant̉ in verſu predicto.Prīo deridētis generalitas. ibi. Oēs vidētes.Scd̓o recipiētis illuſionē dignitas. ibi. me:ſcꝫ ⁊ deū patrem. ⁊ ſpiritumſanctūCercō illuſionis varietas. ibi. deriſerūt me.locuti ſūt labijs. et mouerūt caput.Ꝙtum ad primum..§. ij.Si diligentius euangelioꝝ hiſtorias intueamur oēs reꝑiunt̉ xp̄m deriſiſſe .i. d̓ oī genere hoīm. videlicꝫ. reges. pͥncipes. ſacerdotes.ſcribe .i. doctores legis. milites Pilati .i. ſtipendiarij. ⁊ ppl̓ares. Factus ſuꝫ ī deriſū om̄ippl̓o meo ait ip̄e ꝑ Piere. xx. Et d̓ rege Perode dr̄ Lu. xxiij. Spreuit illū Perodes cū exercitu ſuo ⁊ illuſit indutū veſte alba qͣſi fatuūiudicando. ⁊ iō albis .i. lineis qͥbꝰ veſtiebant̉fatui: induit. Et pͥus dr̄ de iudeis ꝙ in domoCauphe ſūmi pōtificis tenētes euꝫ illudebātvelando faciē eius ⁊ dando alapas dicebāt.ꝓphetizā nob̓ xp̄e ⁊cͣ. Ailites at̄ Pilati poſſnīaꝫ eius illuſerūt ponētes coronā d̓ ſpinisin capite. ⁊ arundinē in manu qͣſi ſceptꝝ. etveſte rubea vt purpurea regia induerūt inderiſū Ioh̓. xix. Et in cruce pendentē deridebant eū prīcipes .ſ. ſacerdotū cū eis .ſ. turbisdicētes. Alios ſaluos fecit ⁊cͣ Lu. xxiij. Sicgͦ om̄es vidētes me deriſerūt me: ſꝫ heu qꝛ nōſolū illa vice: ſꝫ qͦttidie xp̄c illudit̉ ⁊ deridet̉.Qui em̄ ficte agūt pnīaꝫ nō dolentes de oībꝰnō ꝯfitentes integͣlit̓ vel n̄ ſatiſfaciētes iſtixp̄m derident qͣſi velantes faciē eiꝰ ac ſi nonvide̓t fictōeꝫ eoꝝ. ſicqꝫ nouis pct̄is ſue fictōnis ꝑcutiunt. Un̄ Iob. xxxix. dr̄ de ſtrutioneẜm Gregͦ. ſignantē n̄pocritā qualis ē talis ꝙberidet equū ⁊ aſcenſorē eiꝰ .i. iuſtū vere penitentē ⁊ deū qͥ regit ip̄m ⁊ ducit. Hīc ⁊ Auguſ. ī ẜmone. Penitētes ſi tn̄ eſtis penitētes⁊ nō irridētes eſtis. mutate vitā. recōciliamīdeo. pnīaꝫ agis. genua figis. ⁊ rides. ſubſannas dei pacientiā. de peni. diſ. iij. Penitētes.
ſcꝫ ficte penitēdo. Sꝫ ⁊ qͥ pnīam agūt ſꝫ frequent̉ recidiuāt: vident̉ etiā deū irride̓. Un̄Iſido. in libro de ſūmo bono. Irriſor ē et nōpenitens qͥ adhuc agit qd̓ penitet. nec videt̉deū poſcere ſubditus: ſꝫ ſubſannare ſuꝑbus.Canis reuerſus ad pomitū: ⁊ penitēs ad peccatū. de peni. diſ. iij. Irriſor. Canis reuerſusad vomitū eſt pct̄or iterās ſtulticiā ſuā. Interp̄tatiue talis videt̉ irridere. id ē ad ſimilitudinē irridētis face̓. Nā ſi qͥs de offenſa gͣuiꝯmiſſa dn̄o ſuo veniā petitā obtine̓t ⁊ ſubito ei poſtea alapā dae̓t. ⁊ ſic iteꝝ face̓t: dice̓tur vtiqꝫ talis dn̄m ſuuꝫ irride̓. Ph̓i curioſeq̄rentes de Ih̓u cū non audiūt qͥ rō naturalis demōſtrat: cū Herode curioſe derident eifatuitatē reputātes paſſionē xp̄i. ⁊ hec ē alba veſtis ei īmiſſa. Nos p̄dicamus xp̄m crucifixū gentibꝰ vt grecis ph̓is ſtulticiam. aitapl̓us. j Corin. j. Et qͥ miniſtros eccl̓ie xp̄mrepn̄tantes coronat .i. circūdant ſpinis tribulationū. exactionū. et hmōi. ponūt arundinē vacuā ꝓ ſceptro euacuantes eoꝝ iuriſdictōeꝫ cū velint de factis eoꝝ iudicare ſalutantes vt xp̄m ⁊ ꝑcutiētes iniurijs vt ſubditū reuꝫ xp̄m deridēt cū militibꝰ Pilati. Lu.x. Qui vos .ſ. mīſtros eccl̓ie ſꝑnit me ſꝑnit.Et qͥ iuſtos ī cruce tribulationū ⁊ ꝑſecutionū poſitos deridēt. qͣſi ſe nō valentes iuuare⁊ a deo de̓lictos: xp̄m deridēt ⁊ illudūt ī cruce pendentē. ſicut Iob tribulatū deridebantaliqͥ. vnde dīc. Nūc derident me iuniores tꝑe⁊cͣ. Oēs igit̉ vidētes me inqͥt pͣs. videntes .ſ.ꝑ fidē deriſerūt me ꝑ diuerſa .ſ. pct̄a ꝑpetrādo et iterando. Apl̓us ad Beb̓. vj. de hmōi inquit. Rurſus crucifigētes filiū dei in ſemetip̄is et oſtentui hn̄tes .i. deriſioni. Hec tn̄ deriſio interp̄tatiua generale pct̄m eſt nō ſpeciale. qꝛ ꝑ om̄e pct̄m cōtingit fieri eam.¶ Ꝙͣtum ad ſecundumᵐ. §. iij.ſcꝫ illuſiōꝫ recipiētis dignitatē. Sciendū ꝙmaxime dignitatis fuit xp̄c qꝛ verus deꝰ. Etideo gͣuiſſimū pct̄m eſt irriſio. Pro cuiꝰ declaratōe notandū ẜm ho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxv.arti. ij. ꝙ irriſio non fit niſi de aliqͦ malo veldefectu. malū aūt ſi ſit magnū non pro ludoaccipit̉ ſꝫ ſerioſe. vn̄ ſi in deriſum vel illuſuꝫvertat̉: vn̄ illuſionis vel irriſionis nomē ſumit̉. hoc ē qꝛ accipit̉ ꝓut ꝑuum. Poteſt aūtaliqd̓ malū accipi vt ꝑuū duplicit̓. Uno mōqꝛ ẜm ſe eſt ꝑuum. et ſic pone illuſum vel irriſum malū vel defectū alicuius ꝑſone qꝛ inſe eſt ꝑuum. ſicut aliqn̄ derident̉ clerici malelegentes. ⁊ hmōi eſt veniale pct̄m et leue ẜmgenus ſuū. Alio modo rōne ꝑſone accipiturmalū alicuius vt ꝑuū. ſicut defectus pueroꝝet ſtultoꝝ parū ponderare ſolemꝰ ꝓpter defectuꝫ rōnis in eis. ⁊ ſic aliquē deridere de aliqͦ qui tn̄ nō eſt puer neqꝫ amens ē oīno ꝑuipende̓ ⁊ ſic vilē reputare vt de eius malo nō