CapitulumOctauum
malū ꝓpter filium hominis. Unde notanterbicitur. Spernere munduꝫ. ſpernere nullū.ſpernere ſe. ſperni. ꝑ hoc dat̉ gloria celi.Ꝙtum ad tercium .§. iiij.ſcꝫ illuſiōis varietas. notat̉ in eo qd̓ dr̄. deriſerūt .i. riſū habuerūt. Locuti ſūt labijs dicētes. Nach qͥ deſtruis tēpluꝫ dei ⁊cͣ. mouer̄tcapita ſua qͣſi reuerencia exhibētes: ſꝫ realiter deſpiciētes. Et ſic varijs modis fit deriſioſꝫ vno fine .ſ. in ꝯtemptū ⁊ vilipendiū irriſi.Sꝫ vt dr̄ ꝓuer. xix. Parata ſūt deriſoribꝰ iudicia. Deriſores ip̄e deridet .ſ. et̓nalit̓ puniēdo. hoc eſt irride̓ dei. Ad qd̓ facit qd̓ dr̄ ijſa.xxxiij. Ue qͥ ſꝑnis: nōne et ip̄e ſꝑneris: cū deſieris ꝯtemne̓: ꝯtēneris: Debꝫ gͦ qͥlibet caue̓a deriſiōe hoīm. ⁊ diaboluꝫ qͥ nobis illude̓ q̄rit: delude̓ ip̄m ſuꝑādo. ſic ars deludit̉ arte.ait Cato. Diabolꝰ em̄ ſic illudit nobis dū ꝑaliqͣ que ſuggerit nob̓ vt nob̓ bona et vtiliatͣhit ſecū ad interitū aſſentiētes. ſicut aliqͥsqui induce̓t aliquē ad intentuꝫ ſuū ſub dolonocumentū ei inferēdo: deride̓t eū. ſic diabolus. Sꝫ ideo xp̄c ſuſtinuit oēs irriſiōes iſtasvt nos erueret d̓ maībꝰ eius ⁊ doce̓t nos ſucexēplo eī illude̓. hoc orabat pͣs dīc. Ne irrideant me īimici mei .ſ. demones. qd̓ faciūt vincendo ī temptatōibꝰ. Un̄ Tren̄. pͥmo. Uider̄teā hoſtes ⁊ deriſerūt ſabbata ſua. Nā cū demones vidēt aīam ſignatā ꝑ hirl̓m de qͣ loqͥtur ꝙ ſeruat q̄daꝫ de gene̓ bonoꝝ vt feſta ethmōi. ſed alijs vitijs inſiſte̓ diuerſis ſicut faciebāt iudei: derident de hmōi. Sic etiā derident religioſos qͥ mundū dimiſer̄t. vt ſabbatū .i. qͥeteꝫ religionis poſſiderēt. ⁊ tn̄ diuerſispaſſiōibꝰ vel ꝯcupiſcētijs īplicant̉ viliū reꝝ.vt dr̄ in collatōibꝰ Pānutij. Sꝫ econtra viriiuſti deridēt ⁊ illudūt diabolo ꝑfecte oībꝰ reſiſtēdo. et hoc ē qd̓ dr̄. Draco iſte. pͣs. ciij. quēformaſti ad illudendū ei. Formauit qͥppe deꝰbraconē .i. diabolum. nō draconē ſed angelūbonū. ſꝫ effectus ē draco ꝑ ſui ſuꝑbiā et maliciā. ⁊ eo veneno malicie ſue q̄rit nos caꝑe.Sꝫ deus ſua gr̄a facit vt illudamur ei .ſ. reſiſtendo. Sꝫ ip̄e draco q̄ſiuit caꝑe xp̄m et detinere: ſed ei xp̄c illuſit ꝓponēs ei eſcam ſuehūanitatis quā caꝑe volēs hamo abſconſoſue bīnitatis: captus eſt. ⁊ ſic illuſus a xp̄o.Un̄ dn̄s ad Iob. c. xl. Nūqͥd illudes ei .ſ. diabolo qͣſi aui. ſuple vt ego: Aut extͣhere poteris leuiathan hamo .ſ. de mari; ſicut ⁊ ſct̄iilludūt diabolo cū eū vincūt detegendo īſidias. Sic bt̄s Dn̄icus illuſit diabolo qn̄ apparens ī forma ſimie vt eū impediret a lectōneiuſſit ei vt tene̓t candelā donec arde̓t pedē ⁊cͣ.Sic qn̄ bt̄a Margareta ꝓſtrauit diaboluꝫ qͥad carcerē venerat ad ſuadendū vt aſſentiretpͥncipi di. Sterne̓ ſuꝑbe demon ſub pedibꝰ femine. Cui diabolus. dimitte me qꝛ ſatis illuſiſti mihi. Ambro. Illudit̉ diabolꝰ vt ſe mor
ſu ſuo vulneret et ꝯͣ ſe armet quē debilitatuꝫputauit. de peni. diſ. j. c. Poteſt fieri.¶ Capitulū octauum de Prodigalitate.Rodigalitas ex gulaet luxuria frequent̓ ꝓcedit propter voluptates corꝑis cōſequēdas. Un̄ ⁊ Lu. xv. dr̄ de filio ꝓdi-go ꝙ diſſipauit ſub̓am ſuā viuēdo luxurioſe.Frequent em̄ ẜm Tho. ad intꝑancias declinant ꝓdigi. tum qꝛ exqͦ ſuꝑflue expendūt inalijs etiā rebꝰ voluptuoſis expende̓ non verent̉ ad qͣs magis inclinat ꝯcupiſcēcia carnis. tū etiā qꝛ cū nō delectant̉ ī bono v̓tutis.q̄runt ſibi delectatōnes corꝑales. Et in̄ eſt ꝙph̓us dīc ꝙ multi ꝓdigorū ſunt intꝑati. iiij.ethico. Gule igit̉ tractatui ānectit̉ ꝓpt̓ quāml̓ta ꝓdige expendūt̉. ꝙͣuis ex multis alijsvitijs poſſit oriri. vt ex iactantia. luxuria. ⁊hmōi. Cōſiſtit at̄ hoc vitiū ī expenbēdo ſuꝑflue diuitias vbi ⁊ qn̄ nō oportꝫ. ⁊ minꝰ debito eas amādo. Dicit at̄ ph̓us in. ij. ethico. ꝙꝓdigalitas opponit̉ ⁊ v̓tuti liberalitatis ⁊ vitio illiberalitatis .i. auaricie. Pro cuiꝰ declaratōe dīc bt̄s Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxix. arti. j. ꝙī moralibꝰ attendit̉ oppoſitō vitioꝝ adinuicē ⁊ ad v̓tuteꝫ ẜm ſuꝑhabūdanciā ⁊ defectūſꝫ dr̄ſimode. Naꝫ ꝙͣtum ad affectōꝫ diuitiaꝝauarꝰ ſuꝑhabūdat plus debito diligēs eas.Prodigꝰ at̄ deficit minꝰ debito ſolicitudinēeaꝝ gerēs. Et ſic opponit̉ lib̓alitati q̄ diligiteas vt dꝫ. Ꝙͣtuꝫ v̓o ad ext̓ioreꝫ vſū diuitiaꝝad ꝓdigalitatē ꝑtinet excede̓ qͥdeꝫ in dando.defice̓ aūt in retinēdo vel acqͥrendo. Ad auariciā at̄ ꝑtinet ecōtrario. defice̓ īdando: ſuꝑhabūdare at̄ in retinēdo et accipiēdo. Et ſicꝓdigalitas opponit̉ auaricie. Et ꝙͣuis ꝓdigalitas ⁊ auaricia ſint ꝯͣ virtutē liberalitatistn̄ auarus magis dr̄ illiberalis ꝙͣ ꝓdigꝰ. Etrō eſt. qꝛ aliqͥd denoīat̉ ab eo qd̓ eſt pͥncipalius. Sicut at̄ in liberalitate q̄ mediū tenetp̄cipua ē datio ad quā ⁊ receptio et retentioordinant̉. ita ⁊ auaricia ⁊ ꝓdigalitas p̄cipueattendunt̉ ẜm datōeꝫ. Un̄ qui ſuꝑhabūdat īdando dr̄ ꝓdigus. qͥ aūt deficit auarus et illiberalis. Aagis aūt recedit̉ a virtute liberalitatis q̄ ꝯſiſtit in bando ꝑ defectum dandiꝙͣ ꝑ exceſſum. Qn̄qꝫ aūt ideꝫ erit ſimul auarus ⁊ prodigus ẜm tn̄ diuerſa oꝑa. Contingit em̄ qn̄qꝫ ꝙ aliquis excedat in dando ⁊ ſicerit ꝓdigus. puta facit ꝯuiuiū ſuꝑfluuꝫ velveſtē exceſſiue p̄tioſaꝫ. vel ludit. ⁊ hmōi. ⁊ ſil̓cū hoc excedet in accipiēdo. ⁊ hoc vel ex quadā neceſſitate qꝛ dū ſuꝑhabūdat ī dando deficiunt ei ꝓpria bona vn̄ cogit̉ indebite acqͥrere. puta ꝑ fraudes. vſuras. et hꝰ. qd̓ ꝑtinetad auariciā. vel etiā ꝓpter inordinatōꝫ animi. Dum em̄ nō dant ꝓpter bonuꝫ qͣſi ꝯtempta virtute nō curant vndecūqꝫ ⁊ qͣlitercūqꝫ