CapitulumPrimum

pͥmus motus gule importat inordinationeꝫin appetitu ſenſitiuo que nō eſt ſine peccato.qd̓ bidetur eſſe cū quis appetit cibum vel potum nō ꝓpter ſuſtentationem: ſed ꝓpter delectationem. Unde excedens in ꝙͣtitate cibi velpotus nō ꝓpter ꝯcupīam cibi et potus: ſed ꝑerrorem eſtimans eo indigere. non ꝑtinet adgulam. Et de hoc vitio loquit̉ pͣs. ꝯtra qͦſdaꝫp̄s. lxxvij. Adhuc eſce eorum erant in ore ip̄orum. ⁊ ira dei aſcēdit ſuꝑ eos. Ubi tria notat̉.Prīo materia ex qͣ gula p̄petrat̉. ibi. Adhuceſce.Scd̓o culpa in qua anima maculat̉. ibi. erātin ore ip̄orum.Tertō pena a qua ꝑſona cruciatur. ibi. et iradei aſcendit ſuꝑ eos..§. j.Materia huiꝰ vitijeſt eſca ⁊ potꝰ. Et d̓ eſca qd̓ ē pͥncipale dicit.Adhuc eſce eorum. ⁊ loquit̉ de cōturnicibusquas dedit dn̄s illi populo iudeoꝝ in deſertoconſtituto appetenti alios cibos ꝙͣ manna qd̓dabat dn̄s eis quotidie de celo. Ubi ſcienduꝫꝙ eſca in ſe quecūqꝫ nō eſt mala ſed bona qͥacreatura dei. j Thimoth̓. iiij. Omnis creatura bona. ⁊ nihil reijciendū qd̓ cū gr̄arū actōeꝑcipit̉. Et ſaluator Math̓. xv. Non qd̓ intratin os coinqͥnat hoīem .i. cibꝰ ⁊ potus ẜm ſuāſubſtātiā ⁊ naturā nō maculat hoīem ſpūaliter. In quo redargutꝰ ē error quorūdā iudeorum eſtimātiū qͦſdam cibos: vt qͥ ſūt lege veteri ꝓhibiti ex ſui natura malos ⁊ maculareaīam eoꝝ eſū. Sed. b Tho. in. iij. ꝯͣ gētiles. c.cxxiij. hoc reprobat triplici rōne .ſ. aliquemcibū ẜm ſe malū. Prīo ſic. Qd̓ fit ẜm rōnemnō eſt pct̄m. fit aut vnūqd̓qꝫ ẜm rōnem quādo ordinat̉ ẜm ꝙ congruit debito fini. Finisautē debitus ſūptōis ciborum eſt conſeruatōcorꝑis ꝑ nutrimentū. Quicūqꝫ gͦ cibꝰ hoc facere pt̄. gͦ abſqꝫ pct̄o pt̄ ſumi. Nulliꝰ gͦ cibi ſūptio ẜm ſe ē pct̄m. Scd̓o ſic. Uti rebꝰ ad qd̓ſūt ordinate nō ē ẜm ſe malū. ſunt aūt plāteꝓpter aīalia. aīaliū vero quedā ꝓpter alia. etomīa ꝓpter hoīem. Uti gͦ plantis vel aīaliuꝫcarnibꝰ ad eſum vel ad qͥcquid aliud hoī ſūtvtilia. nō eſt ẜm ſe pct̄m. Tertō ſic. Defectꝰpcti ab aīa deriuat̉ ad corpus. ⁊ n̄ ecōuerſo.pct̄m eī dicimus ẜm qd̓ deordinat̉ volūtas.Cibi auteꝫ immediate ad corpus pertinent.nō aūt ad aīam. Nō ergo ciboꝝ ſūptio ẜm ſepoteſt eſſe pct̄m niſi qͣtenus repugnat rectitudini volūtatis. Ꝙ aūt cibi ſūptio r̄pugnetrectitudini voluntatis contingit tripliciter.Uno modo ꝓpter repugnātiā ad ꝓpriū finemciboruꝫ. ſicut cū aliqͥs ꝓpter delectatōeꝫ q̄ eſtī cibis vtit̉ cibis ꝯtrariatibꝰ ſaluti corꝑis. vl̓ẜm ſpeciē vt infirmus fructus herbas et hꝰ.que nocent ꝯmūiter illi. vl̓ ẜm ꝙͣtitatē. vt cūnimis cōmedit de aliquo ita ꝙ grauat ſtomachum vel caput. ⁊ hmōi. Scd̓o mō ẜm ꝙ re

pugnat cōditioni eius qui vtit̉ cibis vel eoꝝcum quibus ꝯuerſatur. Exemplum pͥmi ptꝫvt cuꝫ quis comedit accuratiuſꝙͣ ſua cōditiovel facultas exigit vt ſi ruſticus vtatur cibisgentiliū ſeu nobiliuꝫ. Exemplum ſecundi. vtcum quis vtit̉ alijs cibis ꝙͣ ſe habeant moreseorū cū quibꝰ ꝯuerſat̉. Tertō mō ẜm ꝙ cibiſūt aliqͣ lege ꝓhibiti ꝓpter aliquā cauſā ſpecialem. puta in veteri lege aliqui cibi ꝓhibebātur comedi ꝓpter ſignificationem ſpūalem.puta porcus. miluus. coruus. aquila. ⁊ hꝰ. q̄ſignificant vitia. videlicet luxuriam porcꝰ.raptū ⁊ auaritiā miluus. tarditatem ⁊ craſtinatōnem coruus. delitioſitatē aquila: q̄ vitiabult dn̄s ꝙ nō incorporemus nobis. In legeeccleſie ꝓhibet̉ eſus carniū ſexta feria ꝑ totūannū. ⁊ ieiunijs. ⁊ lacticinia in qͣdrageſima.In aliquibꝰ etiā religionibꝰ ꝓhibent regulavel ꝯſtitutiones aliquibꝰ cibis vti vt carnibꝰnon quia malis: ſed ad cōcupīam refrenandam. vt dicit̉ de ꝯſe. diſ. v. Tarnē. et quia illaceremonialia legis veteris nūc ceſſant. ẜuarinō debent. ideo illis vti poſſumus cibis tuncꝓhibitis: ſed a ſignificatis cauere debemus .i.a vitijs. Prohibitum etiaꝫ fuit gentilibus adfidem cōuerſis ꝑ apl̓os veſci idolotitis ꝓpterſpēm mali vitanda ne .ſ. aliqui crederent hocillos face̓ ī venerationē idoli. qd̓ ad idolatriāꝑtineret. al̓ de ſe pct̄m nō eſſet. Itē ꝓhibituꝫfuit ſanguine ſuffocato veſci quia iudei erantex lege aſſueti abſtinere a talibus que adhucſeruabant. et ideo ne redderent̉ odioſi eis etgraues in cōuerſatione vtendo cibis qui illiserāt abhoīationi fuit ad tempꝰ ꝓhibitum ꝓfraterna ꝯcordia. Ad errorē igit̉ ꝑtinet quēmanichei ſequebant̉ eſtimare eſcam aliqueꝫde ſe eſſe malaꝫ. Un̄ apl̓s. j Thimoth̓. iiij. Innouiſſimis temporibꝰ recedent quidam a fideattēdentes ſpiritibus erroris ⁊ doctrinis demoniorum ꝓhibentium nubere ⁊ a cibis abſtinere .ſ. quibuſdam tanꝙͣ de ſe malis. Eſcaigit̉ nō eſt vitiū gule: ſed materia circa quaꝫexercet̉ ex cōcupīa ad ip̄am.Ꝙtum ad ſecundū.§. ij.ſ. in quo conſiſtit culpa huiꝰ vitij. Sciendumꝙ conſiſtit in deſiderio inordinato cibi vl̓ potus dum. ſcꝫ appetuntur ꝓpter delectationemcorꝑis nō ꝓpter ſuſtentationē ad quā ſunt ordinati. Et hoc notatur cū dicit̉ in p̄s. Erāt īore ip̄oꝝ .ſ. q̄ habuerūt deſiderium comedendi carnes ꝓpter delectationem Augꝰ. in libroꝯfeſſ. Iuſſiſti dn̄e vt ad alimēta ſicut ad medic amenta accedamus. Sicut em̄ ſumit̉ medicina non ad delectatōnem: ſed ꝓpter neceſſitatē .ſ. ad p̄ſeruandū corpus a morte. ⁊ cumtimore ſumit̉ ne ledat. Ita cibus debet ſumiad ſuſtentandū corpus ne deficiat. ⁊ cum timore ne offendat ex nimia cōplacentia. vnde