TitulusQuintus

ſapiūt. Diuina .n. ⁊ ſpūalia ī ſe optima ſūt ⁊ſuauiſſima ſuꝑ oīa. iuxta illud p̄s. cxviij. Ꝙdulcia faucibꝰ meis eloqͥa tua ⁊cͣ. Eloqͥa dn̄idultiora ſuꝑ mel ⁊ fauum. Terrena et carnalia in ſe anīe amara ⁊ aſꝑa ſūt ẜm illud Augꝰ. Oīa ſunt aſꝑa. ⁊ tu dn̄e ſolus es requies.Sed vtriqꝫ ꝑibunt. Peribunt etiā a pn̄ti vita ⁊ eterna vel ī aīa ⁊ corꝑe. vbi Augꝰ ſic ait.Pone te in manu xp̄i. eſto prudēs ⁊ ꝓſpiciēstibi in poſtremo. ſi non ita facis. ſil̓ inſipiēset ſtultus peribis. Eſt em̄ triplex ſtulticia.Prima ſpiritualis et gratioſa.Secunda ſpecialis et criminoſaTertia generalis ⁊ obprobrioſaDe primā ſtultitia.§. j.j. Corinth̓. iij. Si quis videt̉ inter vos ſapiēseſſe: ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiens. vbi Amb. ī glo.ſic ait. In ſcripturis diuinis ſapiētia pro aſtutia ⁊ calliditate ponitur. gͦ ſi quis videturinter vos ſapiens eſſe in hoc ſeculo .i. aſtutiamūdi. ſtultꝰ fiat .i. mūdanā ſapiētiaꝫ. hoc eſtfaſtū ⁊ elatōeꝫ de illa deponat vt ſit ſapiens.qͣſi dicat. vt nōſolū videat̉: ſꝫ vere ſit ſapiēs.Et qͣre: quia ſtultus ſeculo prudens eſt deo.hec ille. Ergo hec ꝯſiſtit ī cōtemptu t̓renoꝝet mortificatione vitiorū. que vident̉ ſtultaapud mundi ſapiētes. j Coꝝ. j. Que ſtulta ſt̄mundi elegit deus. Unde Gregꝰ. in. x. moral̓.tractans illud Iob. Heridetur iuſti ſimplicitas ⁊ quaſi lampas ꝯtempta ait. Sapientiaiuſtorū eſt nil ꝑ oſtentatōneꝫ fingere. ſenſumverbis aꝑire vera vt ſūt diligere. falſa deuitare. bona gratis exhibere. mala libentiꝰ tollerare ꝙͣ facere. nullā īiurie vltionē querere.Sed hec iuſtoꝝ ſimplicitas irridet̉. quia abhuiꝰ mundi ſapientibus puritatis virtus fatuitas credit̉. Om̄e qd̓ īnocenter agit̉ ab eisꝓculdubio ſtultū reputat̉. Et qͥcquid ī oꝑeveritas approbat. carnali ſapīe fatuū ſonat.Quid nāqꝫ ſtultius videt̉ mundo ꝙͣ mentemverbis oſtendere. nihil callida machinationeſimulare. non vllas iniurijs ꝯtumelias reddere. ꝓ maledicentibus orare. paupertatemquerere. poſſeſſa relinquere. rapiēti n̄ reſiſtere. ꝑcutienti maxillā alteraꝫ p̄bere; Vnde bn̄huiꝰ mūdi dilectoribꝰ ille egregius dei ſapiēsſcꝫ Moÿſes ait. Abhominationes egiptiorūymolabimus deo noſtro. Oues quippe egiptijedere dedignant̉. Sed quod egiptij abhominant̉ hoc iſrahe lite dn̄o offerūt quia ſimplicitatem ꝯſcīe quam īiuſti quiqꝫ velut infimaabiectaqꝫ deſpiciūt. hāc iuſti in v̓tutis ſacrificiū vertūt. Et excolentes iuſti puritateꝫ acmanſuetudinē deo ÿmolant. qua abhominātes reprobi fatuitatem putāt. hec ibi. Pertinet gͦ ad iſtā ſct̄am et ſpūalem ſtultitiā ꝙ hōnon moueat̄ īiurijs alioruꝫ. ex eo videlicet ꝙhomini nō ſapiūt terrena: ſed celeſtia ſola. ⁊hec eſt vera ſapiētia. Nā ꝙ aliqͥs nō ꝯmouea

tur īiurijs ex eo ꝙ eſt ſimpl̓r circa oīa ſtupidus hoc ꝑtinet ad ſtultitiā ſimpl̓r. ſicut ī amitibꝰ qui nō diſcernūt quid ſit īiuria. ⁊ ſil̓it̓ ꝙꝯtemnat terrena ex eo videlicet ꝙ impediūtꝓfectū ſalutis affectio illoꝝ ⁊ occupatio. ⁊ qꝛvilia cognoſcunt̉ reſpectu celeſtiū ꝑtinet adſct̄am ſtultitiam. Et etiā loqui de diuinis etſpūalibus magnifice vltra humanū moduꝫ.Unde cū Paulꝰ loqueret̉ cū herode ⁊ qͥbuſdāalijs magnatibꝰ de viſione quaꝫ habuerat etdoctrina xp̄i dixit ei quidaꝫ. Inſanis Paule.Aulte lr̄e ad inſaniā te adducūt. quibus tn̄ip̄e reſpōdit. Nō inſanio: ſed v̓ba ſobrietatisego loquor Act̉. xxvj. Sic ⁊ p̄dicatio apl̓oꝝde deo incarnato ⁊ crucifixo ſtultitia reputabatur ſapientibus mundi. j Coꝝ. j. Placuitdeo ꝑ ſtultitiam p̄dicatōis ſaluos facere credentes. Hec ſct̄a ſtultitia hoīem ſibip̄i ſtultūreputare facit. ꝓuer. xxx. Dixit vir cui locutus eſt dn̄s. Stultiſſimus ſum viroꝝ. ſapīanō eſt mecū. et Sen̄. Si qn̄qꝫ fatue delectarivolo. nō eſt mihi longe querendum me rideoepl̓a. xxxvj.Secunda ſtultitia.§. ij.que eſt ſpecialis ⁊ criminoſa filia luxurie cōtrariat̉ ſapīe vere que .ſ. accipit ꝓ cauſa altiſſima ⁊ fine vltimo ip̄m deū. ẜm ꝙ ph̓us dicit in .j. methaph̓. ꝙ ad ſapientem ꝑtinet conſiderare altiſſimā cauſā .ſ. deū. ꝑ quā de oībꝰiudicat. ⁊ ad quā ordinat om̄ia et ꝑ regulasdiuinas. diuine .ſ. legis vel int̓ne inſpiratōisde ſe et alijs interiꝰ extͣiuſqꝫ diſponit. Et heceſt ſapīa que deſurſū eſt Iac̓. iij. Huic ergo ſapientie ꝯtrariat̉ ſtultitia vitiū ſpeciale queconſiſtit in hoc vt dictum eſt in. j. §. ꝙ homoꝓpter nimiam īmerſionē ad terrena ad quodp̄cipue inducit luxuria nō eſt aptus ad iudicanda ſpūalia ⁊ diuina et p̄cipue guſtu ſpirituali. Hec ergo que ſapientia mundi dicituraccipit ꝓ altiſſima cauſa ⁊ vltimo fine. vl̓ aliquem finem malum. ſicut hō dicit̉ ſapiēs admale agendū. ſicut abuſiue dicit̉ bonꝰ latroqui ꝑ aptas vias ſcit ꝑuenire ad ip̄m finē cōſequendū .ſ. furandi. vl̓ accipit ꝓ vltimo finealiqd̓ bonū terrenū. vt diuitias. vel aliquodbonū corporeū. vt delectatōes carnis. Primāappellat Iacobꝰ ſapientiā diabolicam .ſ. queordinat̉ ad male faciendum. Secūdā t̓ renāque ordinat̉ ad diuitias. Tertiam aīalē queordinat̉ ad delectatōes corꝑis. t̓ rena. aīalis.⁊ diabolica .ſ. eſt iſta ſapīa Iac̄. iij. Sed vereſtultitia eſt. Unde ⁊ diuīti qui ꝯſtituerat finēſuū in terrenis dictuꝫ fuit a deo vel angelo.Stulte hac nocte aīam tuā repetent a te .ſ.demones. que aūt paraſti cuius erunt Luc̄.xij. Et d̓ luxurioſo dicit̉ ꝓuer. vij. Ignorat ꝙad vincula trahitur ſtultus. Et de aſtutis admale faciendum. dr̄ Piere. iiij. Filij īſipiētes