CapitulumQuintūdecimū

dilectores in terrenis rebꝰ fortes ſunt. in celeſtibꝰ ſunt debiles. Nam ꝓ tꝑali gloria deſudare uſqꝫ ad mortē appetunt. et ꝓ ſpe ꝑpetuanec parū quidē in labore ſubſiſtūt. Pro terrenis lucris quaſlibet īiurias patiūt̉ ⁊ tolerantet ꝓ celeſti mercede vel tenuiſſimi verbi contumelias ferre recuſant. Terreno iudici totadie etiam aſſiſtere fortes ſunt. In oratōne docoram dn̄o vel vniꝰ hore momento laſſantur.Sępe nuditatē. deiectōꝫ. famēqꝫ ꝓ acquirendis diuitijs atqꝫ honoribꝰ tolerant. et earumrerū ſpe ſe ꝑ abſtinētiaꝫ cruciant ad qͣs adipiſcendas feſtināt. hec ibi. Quis ex mūdanisſuſtinet illos labores pro deo quos ſuſtinet ꝓrebus mundi: certe nō eſt vſqꝫ ad vnū. vt ptꝫin ruſticis. mercatoribus. artificibus. ſtipendiarijs. nautis. ⁊ alijs. Et qd̓ peiꝰ eſt ex inſenſibilitate proueniēs eſſe ſub ſentibus delitiasputabant Iob. xxx. ſub ſpinis tot laborum ꝓmundo. videt̉ peccatoribꝰ feliciter manere etin delitijs O ſi poſſemus (ait Augꝰ) noſipſosexcitare ⁊ nobiſcum amatores mundi excitare vt eſſent tantum amatores dei ꝙͣtum ſūt ſeculi ꝑituri. Demum etiam tanta eſt miſeriahuiꝰ vite vt nō ſit qui faciat bonū ſemꝑ etiaꝫꝙͣtūcunqꝫ ſct̄us nō eſt uſqꝫ ad vnū .ſ. xp̄m ip̄oexcepto cū mr̄e ſua. Non eſt qui faciat bonuꝫſuꝑ terram ⁊ nō peccet (vt dicit̉. iij Reg. viij⁊ Eccleſiaſtes. vij) qͥnīmo ſepties in die caditiuſtus. quia ſeptem modis. ꝑ ignorantiam. ꝑnegligentiā. ꝑ incontinentiā ſenſuū. ꝑ impatientiā. ꝑ inſipientiā diuinorum. ꝑ īgratitudinem. ꝑ afficientiā .i. affectū inordinatū. Nōlite gͦ diligere mūdū. Nam ⁊ in figuram anathematizauit dn̄s th̓auros Ierico. vt nullusde eis acciꝑet quicꝙͣ. Ierico interpretatur luna. et ſigni ficat mundum valde mutabilemcuiꝰ res non debent accipi a fidelibus vt eis īhereant: ſed quilibet dꝫ eas igni diuini amoris exponere. vt ẜm ip̄m ea diligat ⁊ poſſideat. al̓ ꝯtrarium faciens ſicut Achor lapidabitur eterna dānatōne ꝑ xp̄m ſaluatorem qui ēbenedictus in ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ Capl̓m. xv. de Stultitia.Tultitia que eſt cōtraria dono ſapientie. ſcd̓m Tho. ſecunda ſcd̓e. q. xlvj. arti. iij. eſt filialuxurie. ⁊ ad ip̄am ꝑtinet ꝙ homohabeat faſtidium de deo. ⁊ de donis eius. Un̄illa duo vitia que numerat Gregꝰ. xxxj. moral̓. inter filias luxurie .ſ. odium dei. ⁊ deſꝑationē futuri ſeculi ꝑtinent ad ſtulticiā quaſidue ꝑtes eius. ¶ Pro huiꝰ mere declratōne dicit idem Tho. vbi ſupra. ꝙ nomen ſtultitie aſtupore videtur ſumptum eſſe. Unde Iſidorꝰdicit in libro ethimologiaꝝ. ꝙ ſtultus eſt quiꝓpter ſtuporem non mouetur. Et differt ſtul

titia a fatuitate. quia ſtultitia importat hebetudinem cordis ⁊ obtuſionem ſenſuū. Fatuitas autē importat totaliter ſpūalis priuationem ſenſus. Et ideo cōuenienter ſtultitiaopponit̉ ſapientie. Sapiens em̄ ſcd̓m Iſidorūdictꝰ eſt a ſapore. qꝛ ſicut guſtus eſt aptus atdiſcretionē ſaporis ciborum. ſic ſapiēs ad cognoſcendū qͣlitatē reꝝ ⁊ cauſaꝝ c̓ca ſpiritualia. Et ſic ſtultitia opponit̉ ſapiētie ſicut ꝯtraria. Fatuitas aūt ſicut pura negatio. nā fatuus caret ſenſu iudicādi. ſtultus aūt hꝫ ſenſum hebetatū. ſapiēs aūt ſubtilē. Inſipiēs at̄(vt dicit Iſidorꝰ) ꝯtrarius ē ſapienti eo ꝙ eſtſine ſapore diſcretionis. ⁊ ſenſus. Ande idemvidet̉ inſipiētia ⁊ ſtultitia. Precipue aūt vr̄ſtultus qn̄ qͥs deficit in ſnīa iudicij que attēditur circa altiſſimā cauſam .ſ. deuꝫ. qͥ ē finisvltimus ⁊ ſummū bonū. Qd̓ aūt patiat̉ quisſtuporeꝫ ſeu hebetudinem in iudicando circavltimū finē poteſt eē duplicit̓. Uno modo exnaturali indiſpoſitōe. ſicut accidit ī amētibꝰ.⁊ talis ſtultitia nō eſt peccatuꝫ quia non eſtvoluntaria. Alio modo inꝙͣtuꝫ quis īmergitſenſum ſuū rebus terrenis ex quo reddit̉ ſenſus eius ineptus ad ꝑcipiendū diuina. ẜm illud. j Coꝝ. ij. Animalis homo nō ꝑcipit ea q̄dei ſunt. ſicut ⁊ homini habenti guſtum infectum humore nō ſapiunt dulcia. ⁊ talis ſtultitia eſt peccatum. Unde dicit̉ ꝓuer. j. Proſperitas ſtultorum ꝑdet eos. Nullus autē ꝑditur niſi ꝓpter peccatuꝫ. Nec obſtat ſi dicaturꝙ pct̄m eſt volūtariū: ſed ſtultitia eſt inuolūtaria quia nullꝰ vult eē ſtultꝰ. Ꝙͣuis em̄ nullus velit ſtultitiā. vult tn̄ ea ad q̄ ꝯſequit̉ eēſtultū .ſ. abſtrahere ſenſū ſuū a ſpiritualibus⁊ īmergere terrenis. Nam ⁊ idē ꝯtingit ī alijspeccatis. Nam luxurioſus bult delectationeꝫſine qua nō ē pct̄m. vellet em̄ frui delectatōeſine pct̄o. Et quia ſtultitia ẜm ꝙ eſt pct̄m ꝓuenit ex hoc ꝙ ſenſus ſpūalis ē hebetatꝰ vt nōſit aptus ad iudicāda ſpūalia. Maxime autēſenſus īmergit̉ ad terrena per vitiū luxurieque eſt circa maximas delectatōes quibꝰ ratēmaxime abſorbet̉. Ideo maxime naſcit̉ ſtultitia huiuſmodi ex luxuria. Un̄ dr̄ ꝓuer. vij.Statī eā ſeqͥt̉ .ſ. meretricē. ignorās ꝙ ad vincula trahat̉ ſtultus Gregoꝰ. Qui ſtultus fuitin culpa. ſapiens erit ī pena. diſ. xxxviij. Quiea. De ſtultitia loquit̉ pͣs. Simul inſipiens⁊ ſtultus ꝑibūt. p̄s. xlviij. Ꝙͣuis vt dictum eſtinſipiēs videat̉ eſſe idem qd̓ ſtultus ſumendoꝓprie terminos ip̄os. tn̄ aliqn̄ ampliant̉ ⁊ reſtringūt̉ termini ī ſuis ſignificatōibꝰ. vt hic.Nā inſipiēs poteſt dici qͥ nō ꝓſpicit ī futuro.Stultus aūt qui neſcit in quo malo ſit nuncin pn̄ti ẜm glo. vel ſic. Inſipiēs qͥ nō attenditmala pn̄tia vel futura. Stultꝰ aūt qͥ etſi attēdit nō cauet. vel ſic. Inſipiēs cui res n̄ ſapiūtꝓut ſūt. Stultꝰ autē cui res q̄ nō debēt ſaꝑe