TitulusQuintus

Et ideo. Nolite diligere mundū.Secundo ꝯtenendꝰᵐ .§. iij.eſt mundus nō amādus ꝓpter vilitatem entitatis eoꝝ que ſūt in mūdo. Unde dicit. Abhomīabiles facti ſūt in ſtudijs ſuis. Res fede ſt̄viliſſime ⁊ abhoīabiles. Dicit autem ꝓpheta.Abhoīabiles facti ſūt in ſtudijs ſicut ea quedilexerunt .ſ. amatores mundi. Ea em̄ eſt visamoris vt talem te eſſe neceſſe ſit q̄le ē id qd̓amas. ẜm Aug. ⁊ Ugo. Habet em̄ amor vimvnitiuā ⁊ tranſformatiuā ſcd̓m Dioniſium.Cū ergo vilia ſūt que amāt̉ a mūdanis ⁊ abhominabilia. ⁊ ipſi qͦꝫ efficiunt̉ abhoīabiles.Uilitas autem ⁊ abhomīabilitas mūdialiumapparet triplici reſpectu.Primo reſpectu materie qualitatis.Scd̓o reſpectu anime nobilitatis.Tertō reſpectu mixture anxietatis.Qualitas materie mūdialiuꝫ eſt valde vilis.Un̄ dicit̉ Hiere. iiij. Stultus ppl̓us meus menō cognouit. Filij inſipiētes ſūt ⁊ vecordes.Sapiētes ſūt vt faciant mala. bene aūt face̓neſcierūt. Aſpexi terram ⁊ ecce vacua erat ⁊nihil. quaſi diceret. Ecce ſtultitia maxīa hominū quia totū amorem ⁊ cogitatū ſuum ponūt ad terrena ⁊ mundana cum tn̄ vacua ſitterra veri ⁊ firmi boni. ⁊ nihil ſit qd̓ in ea appareat boni. Nihil em̄ eſt qd̓ de ſe tendit ī nihilum ⁊ ſicut om̄ia ex nihilo facta ſūt: ita exſe habent redire in nihilum. Quid autem vilius dici poteſt: īmo ⁊ nūcupat̉ tali noīe quonihil vilius nil abhomīabilius eſt .ſ. ſtercus.Ecc̄i. xxij. De ſtercore boum lapidatus eſt piger: qui deo non ſeruit ſed mundo. Diger em̄in dei oꝑe huiuſmodi lapidat̉. grauat̉. ꝑcutitur. ⁊ occidit̉. de ſtercore boum .i. de poſſeſſione temꝑalium ꝑ inordinatū affectū diuitiarum quas p̄dicatores ſct̄i qui vt boues ſcindunt terram peccatorum: ſed ad fructificandum reputant ſtercora ẜm expoſitionē Gre.Unde apl̓us ad Phil̓. iiij. Omnia arbitratusſum vt ſtercora. vt xp̄m lucrifaciaꝫ. Et Ioel̓.j. dicit̉. Gputruerunt iumenta in ſtercoreſuo. quod exponit Gregꝰ dicens ꝙ hoc eſt mūdi amatores in luxurie fetorem vitam finire.Unde Ecc̄i. ix. dicit̉. Omnis mulier fornicaria vt ſtercus ꝯculcabit̉. Et d̓ gloria pct̄orisdicit̉. j Machab̓. ij. Gloria eiꝰ ſtercus ⁊ v̓mis.Et quid ſunt aurū. argentū ⁊ alia metalla inquibꝰ p̄cipue conſiſtūt diuitie niſi fex terre:Quid ſericum vnde fiunt pulcra ornamentaniſi ſtercus p̓miū? Quid varia vnde gloriant̉hoīes niſi pelles vermiuꝫ ⁊ murium? Panis⁊ vinū ⁊ alij fructus ex terra naſcunt̉ q̄ pinguefit ſtercōribꝰ aīalium. ⁊ ſumpta in cibum⁊ potū in ſtercus ⁊ vrinā cōuertūt̉. Et quideſt ip̄e hō ꝙͣtum ad materiā (inqͥt Ber) niſiſꝑma fetidū. ſaccus ſtercorū. cibꝰ b̓miū. Cuiꝰfinis talis eſt ip̄m quoqꝫ tale eſt ſcd̓m ph̓m.

Quis finis luxurie. nōne ſtercus;? Quis finisdelitiarum eſus ⁊ potus. nonne cruciatus aliquādo ventris vel capitis cum nimis eſt etdemum ſtercus? Quis finis dominij. nōne ſeruitus? Quis finis honoris. nonne frequēterconfuſio? Quis finis hominis quo ad corpꝰ.nōne cinis; Unde Iob. xx. hoc ſcio a pͥncipioexquo poſitus eſt hō ſuꝑ terram ꝙ laus īꝑiorum eſt breuis. Et paulopoſt. Si aſcēderit īcelum ſuꝑbia eius. ⁊ caput eius nubes tetigerit. quaſi ſterquiliniū in fine ꝑdet̉. ⁊ qui eumviderant: dicēt. Ubi eſt: velut ſomniū euolāsnō īueniet̉. Sicut Cbſdore rex ꝑſaꝝ qui itaſuꝑbiuit vt facta ſibi turri argentea faceretſe adorare vt deū: ſed ꝯfuſus eſt captus ⁊ decapitatus eſt ab Heradio imꝑatore. ⁊ in ſterquiliniū redactꝰ. Nolite ergo dilige̓ mūdum⁊cͣ. Scd̓o oſtendit̉ vilitas mundi reſpectunobilitatis anime. pͣs. Abiſſus abiſſum inuocat. Abiſſus cui nō dat̉ fūdus ē deꝰ infinitus cuiꝰ magnitudinis nō eſt finis. Abiſſuseſt aīa nr̄a īfinite capacitatis ī potētia. Nūꝙͣ em̄ pt̄ tātū veritatis intellige̓ vl̓ bonitatisgracie hr̄e. quin adhuc plus acquirere poſſitſeu acciꝑe. Abiſſus ergo īuocat abiſſuꝫ quiaaīa quaſi infinite nobilitatis appetit deū nobiliſſimū ⁊ ſūmū bonum: qd̓ clarius loquensſupra dicit. Sitiuit aīa mea ad deū viuū. Feciſti em̄ nos dn̄e ad te. ⁊ inquietuꝫ ē cor nr̄mdonec requieſcat in te. inqͥt Augꝰ. in li. confeſſ. Eſt ergo aīa nobiliſſima in ſe. ⁊ reſpectunobilitatis eius oīa terrena viliſſima ſūt. nōſolum metalla ⁊ aīalia: ſed ⁊ celū. ⁊ ſidera. ſol⁊ luna. Sicut vinū etſi in ſe ſit p̄cioſū. cōparatū tn̄ balſamo viliſſimum erit. Aurū in ſenobile et carum eſt: ſed ꝯparatuꝫ adamanti.carbūculo vel topazio. vile erit. Sic nobiliſſima aīa cum ſit. vilia ⁊ abhominabilia ſuntreſpectu eiꝰ cetera: ꝓpter quod dicebat Ber.O aīa inſignita dei imagine. decorata ſimilitudine. redempta xp̄i ſanguine. deſponſata fide. dotata ſpū. deputata cum angelis. capaxbeatitudinis. heres bonitatis. ꝑticeps rōnisqͥd tibi cuꝫ carne? quaſi dicat. quomō amoreinheres iſtis rebꝰ mūdi: que ordināt̉ ad carnem. cū ſis ita nobilis. et ip̄a .ſ. caro ita vilisvt ſit quaſi infinita diſtātia magiſꝙͣ int̓ celū⁊ terraꝫ. Sicut aūt res nobilis ⁊ p̄cioſa ſi cōiūgat̉ rei multum ignobiliori vilificat̉. ſicutſt qͥs cōiūgeret aurū cū luto. vel bonū vinuꝫcum aceto vel aqua. Ita aīa ī ſe nobilis. efficit̉ vilis ⁊ impura ⁊ abhoīabilis. cum amorecōiūgit̉ cū iſtis mūdanis rebꝰ. ꝓpter qd̓ dicit̉ꝙ abhoīabilis eſt dn̄o impius ⁊ īpietas eiusSap̄. xiiij. Habitatio quoqꝫ aīe ꝓpria in celoeſt in qͦ hītare ꝑ affectū debꝫ. ẜm illud Phil̓.iij. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt. Sꝫ terra cūoībus que ī ea ſūt eſt vt pūctus ẜm aſtrologꝰreſpectu celi. Ꝙͣ vilis eſſet qui pro maxima ⁊