PecimūquartūCapitulum

Et ſubdit. Cunqꝫ me cōuertiſſem ad vniuerſa oꝑa que fecerāt manus mee. ⁊ ad laboresin quibus fruſtra ſubauerā. reꝑi in omnibuspanitatem ⁊ afflictōem animi ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole. In p̄dictis verbis oſtendit Salomon ꝙ exꝑtus eſt ⁊ habuit omnē magnificētiaꝫ eoꝝ que amant̉ a mundanis. Sed ī. iij.li Reg. in pluribꝰ. c. in. ij. ꝑalipo. magis diffuſe et diſtincte declarat̉ magnificentia eiusquo ad diuitias. delitias. potentiā ⁊ ſapiētiāeius. Nam ꝙͣtum ad potentiā ip̄e fuit magnꝰrex. ⁊ regnauit ſuꝑ totuꝫ ppl̓m dei. xij. tribuum. Fuit ſibi ꝯceſſum viuente patre ſuo Dauid cum eſſet annoruꝫ. xij. reprobato a regnoAdonia quē iuuabat Ioab princeps exercitad habendū regnū ⁊ alijs pluribꝰ. Clamauitqꝫ oīs ppl̓us. viuat Salomon rex. Aſcenditqꝫ vniuerſa multitudo poſt eū. ⁊ ppl̓us canentium tibijs ⁊ letantium gaudio magno. vt hr̄iij Reg. j. ¶ Sublimitatem regni ſui ⁊ dn̄ioſtendit ſcriptura cum dicit. iij Reg. iiij. c. ꝗSalomon erat in ditione ſua habēs omniaregna ſecum a flumine terre philiſtijm oſqad terram egipti offerentium munera ⁊ ẜuientium ſibi cunctis diebꝰ vite ſue. Et ibi nominant̉. xij. magni pͥncipes quorum quilibetſuo menſe in anno Salomoni et familie ſueneceſſaria miniſtrabat ad victum. habuit qͦꝫmagnam pacē in regno ſuo. Hicit̉ .j. ꝑalipo.xxix. ꝙ habebat pacem ex oī ꝑte in circuitu.habitabatqꝫ Iuda ⁊ Iſrahel abſqꝫ timore vllo a Dan oſqꝫ Berſabee cunctis diebꝰ Salomonis. Tanta auteꝫ erat familia curie eiꝰ ꝙde nullo alio domino mundi legitur vt puto.Nam. iij Reg. iiij. deſcribitur cibus quē volebat om̄i die ꝓ familia ſua. vbi dicit̉. Erat at̄cibus Salomonis ꝑ ſingulos dies. xxx. choriſimile. ⁊. lx. chori farine. x. boues pingues. etxx. paſcuales. ⁊. c. arietes excepta venationecaprearuꝫ. ceruorum ⁊ bubalorum ⁊ auiumaltilium. puto ꝙ chorus fuerit ponderis mēſura mille librarum. Ex quo poteſt veriſimiliter ꝯprehendi ꝙ familia ſua erat circa triginta milia ꝑſonarum habebat qͦꝫ quābragīta milia p̄ſepia equoꝝ curilium et. xij. miliaequeſtrium. iij Reg. iiij. ⁊. ij. ꝑalipo. ¶ De diuitijs eiꝰ dicitur. iij Reg. x. ꝙ deus dedit Salomoni diuitias ⁊ gloriam vt nemo fuerit eiſimilis in regibus cunctis retro diebus. Omneſqꝫ qui remanſerant de amorreis. etheis. iebuſeis. pherezeis. fecit ſibi tributarios. Regina qͦꝫ Sabba dedit ſibi. cxx. talenta auri etaromata multa nimis gēmaſqꝫ p̄cioſas. Etvt dicit̉. iij Reg. x. Erat pondus auri qd̓ offerebatur Salomoni ꝑ ſingulos annos ſexingētaſexagintaſex talentoꝝ auri excepto eoqd̓ offerebāt viri qͥ erāt ſuꝑ vectigalia ⁊ ſuꝑnegociatores. ⁊ oēs reges arabie duceſqꝫ terre. Ubi ſciendū ꝙ talētū ē triplex ẜm Eatho-

licon. pͥmū ē. l. libraꝝ. ẜm aliquos. lxxij. librarum. ẜm alios. cxx. libraꝝ. Sumēdo aūt mediū .ſ. ꝙ eſſet. lxxij. libraꝝ ītroitus eiꝰ aſcēdebat ad qͣdragintaſeptē milia nongentaquinqͣgintaduas libras auri. Libra aūt auri valet circa. xc. ducatos. Erat gͦ ītroitꝰ eiꝰ ānualis quatro milioni ⁊ cinquecento cinquātacīqꝫ migliara et quatrocento quaranta ducatiſine alijs introitibꝰ coībꝰ. Argentū aūt eratin tāta copia vt nulliꝰ reputaret̉ p̄cij diebuseiꝰ. Fecit inſuꝑ templū mirabile ī hieruſalēdeo: qd̓ famoſū erat in toto orbe. vt patꝫ in. iijReg. diuerſis. c. ad cuiꝰ opus. lxx. milia virorum erāt occupati ad inciſionē lapidū d̓ mōtibus (vt dicit̉. iij Reg. v) ⁊ in. vij. ānis ꝯpleuit tamgrāde opus. Fecit deinde domos ſuasad habitādū in. xiij. ānis. ¶ De ſapiētia ⁊ fama eiꝰ ſcribit̉. iij Reg. iiij. ꝙ Salomon eratnoīatꝰ in vniuerſis gentibꝰ ꝑ circuitū. Locutus qͦꝫ ē tria milia ꝑabolas. ⁊ fuerūt carmīaeiꝰ quinqꝫ milia ⁊ diſputauit ſuꝑ lignis .i. arboribus a cedro que eſt in libano uſqꝫ ad ÿſopum que egredit̉ de ꝑiete. ⁊ diſſeruit de iumētis ⁊ volucribus ⁊ reptilibus ⁊ piſcibus. ⁊ veniebant de cunctis populis ad audiendum ſapientiam Salomonis. Et in. iij Reg. x. c. dr̄ꝙ regina Sabba venit a finibus terre audire ſapientiam Salomonis. ⁊ videns domuꝫ.familiam et ordinem miniſtrantium non remanſit in ea alitus pr̄e admiratione ſapiētieſue. Unde ⁊ dixit ei. Aidi oculis meis ⁊ probaui ꝙ media pars nunciata non fuerit mihi.Aaior eſt ſapientia tua et oꝑa tua ꝙͣ rumorquem audiui. Et in. iij. ca. legitur ꝙ precedebat ſapientia Salomonis ſapīam oīuꝫ orientaliū ⁊ egiptioꝝ. ⁊ ſapiētior erat cūctis homībus. hec ſibi fuit collata diuinitꝰ in ſomnis.ꝓut poſtulauerat a principio regni ſui in ſuipueritia. ⁊ p̄cipue in iudicādo ppl̓m. qd̓ maxime on̄dit in pͥncipio ⁊ pͥmo iuditō ⁊ ſnīa quātulit ꝯtendētibꝰ duabꝰ meretricibus corā eovt patꝫ ibi. De delitijs iam dicta ſunt ab eo.ſed turpe ē dicere de voluptatibꝰ eius. cū (vtdr̄. iij Reg. xj) fuerūt ei vxores quaſi regineſeptingente ⁊ cōcubine trecente his cōpulatus ē Salomon ardētiſſimo amore. Et auerterūt mulieres eor eiꝰ. cūqꝫ iam ſenex eſſꝫ deprauatū ē cor eius per mulieres. Ubi notandum ꝙ in tanta magnificentia ſua. potētiafama. et habundātia. nō ē auerſus a deo niſiꝑ inordinatum amorem voluptatuꝫ. Et niſipenituerit corruptus in anima ⁊ corꝑe eſſꝫ etdānatus. Sed hebrei dicunt ⁊ plures docto.ſct̄i eū penituiſſe. ⁊ tūc feciſſe hūc libꝝ Eccleſiaſtes. Unde intitulant eū hebrei de penitertia. Salomonis. Quid gͦ concluſit oīa exꝑtꝰ:Reꝑi in om̄ibus vanitateꝫ ⁊ afflictōem. ⁊ nilꝑmanere ſub ſole: ſed oīa deficere. Corruptiſunt ergo omnes mundani in amore munbi.