CapitulumQuintūdecimū

nobiliſſima ciuitate caꝑet vnū vile tuguriuꝫquale eſt mundus reſpectu celi. Sed nec totūmūdum ſeu terram cum omnibus bonis ſuisquis vnꝙͣ poſſedit. Quis auteꝫ poſſedit onqͣtotuꝫ auꝝ. aut argentū. aut lapides p̄cioſosmundi; Quis dn̄iatus eſt ſimul oībus gētibꝰnel animalibꝰ terre? Quis obtinet oēm honorem ⁊ gloriā; Nōne ſiqͥs a multis laudat̉: abalijs ei detrahit̉ ⁊ maledicit̉? Quis oēm voluptatem ītentā venereoꝝ vel ciboꝝ ꝯſecutuseſt. Sed ⁊ cū oīs delectatō ſenſual̓ paſſio ſit.unde ⁊ cū trāſmutatōne corꝑali ſi inordinate⁊ non moderate accipit̉: nocet ꝙͣplurimuꝫ ⁊viliſſima creatura efficit̉. quia ſimil̓ beſtijsEccleſiaſtes. iij. Dixi de filijs hoīuꝫ vt probaret eos deus: ⁊ oſtenderet ſimiles eſſe beſtijs.Uiliſſima demum oſtendit̉ om̄is creatura reſpectu glorie ſuꝑne ſeu beatitudinis diuinead quā videndā ⁊ ꝑfruendam anima eſt creata. Oculus eī nō vidit. nec auris audiuit. necin cor hoīs aſcendit: que p̄parauit deus diligentibus ſe. non mundū: ſed ſe deū. j Coꝝ. ij.Uiſio illa tante pulcritudinis eſt: tantoqꝫ amore digniſſima vt ſine illa Plotinꝰ ph̓us animā quibuſlibet ⁊ ꝙͣtiſlibet bonis repletaꝫeſtimet infeliciſſimā. ait Augꝰ de ciui. dei. Exhac ſequit̉ gaudium īmenſū cuiꝰ cōꝑatōe omne gaudiū ⁊ delectatō mūdi viliſſima ⁊ abhominabilis eſt. Unde Ber. Illud eſt veꝝ gaudium ⁊ ſummū quod non de creatura: ſed decreatore ꝯcipit̉. qd̓ cuꝫ acceꝑis nemo tollet ate. cuius cōꝑatōne oīs iocunditas meror eſt.om̄is ſuauitas dolor eſt. om̄e dulce amaruꝫ.om̄e decorum fedum. ⁊ omne quod delectarepoteſt moleſtum. Et Sap̄. xj. dr̄. Tanꝙͣ momentum ſtatere ſic eſt ante te .ſ. o deus orbisterrarum. ⁊ tanꝙͣ gutta roris ante luchanuꝫque deſcendit in terraꝫ. Abhominabiles fiūtergo homines amatores mundi ꝓpter vilitatem que in mundo reꝑitur cōꝑatione animereſpectu ſue capacitatis. hītatōnis. et vltimifinis .ſ. gl̓ie. Et ideo. Nolite diligere mūdū ⁊cͣ.¶ Tertō oſtenditur vilitas mūdi .i. eoꝝ queamat̉ a mūdanis reſpectu anxietatis ⁊ mixture que eſt in ip̄is diuitijs. honorificentijs.delitijs. ⁊ hꝰ. Riſus dolore miſcebit̉. ait Salomon ꝓuer. xiiij Iob. v. Homo naſcit̉ ad laborem. Et in figuraꝫ huiꝰ dictū fuit Abe ī ꝑſona totiꝰ humani generis. Spinas ⁊ tribulosgermīabit tibi (Gen̄. iij) ſ. terra ꝙͣtūcūqꝫ colas. Sic ꝙͣtūcūqꝫ quis q̄rat fructū delectatōnis ex terra corꝑis ſui diuerſis exercitijs. tn̄ſpinas diuerſarū cōtrarietatū affligentiū eūbel tribulos remorſionis ꝯſcīe patit̉. vt nonītegre letari poſſit vel nō ꝯſequendo vt libetbel timendo ne ꝑdat. Unde ⁊ Boetiꝰ de philoſophica cōſolatōne dicit ꝙ multis amaritūolnibus felicitas huiꝰ mundi reſꝑſa eſt: nec ē(ait idē) aliquis tamcōpoſite felicitatis qui

nō aliqua ex ꝑte cuꝫ ſua fortuna rixet̉. Namſi habet aliqͥs diuitias. al̓n nō hēbit filios. vl̓ſi habet malos inde cruciat̉. ſi bonos timetne moriant̉. Si habet diuitias ⁊ filios. al̓n n̄habebit natales nobiles. Si nobilis ſit nonhabebit honores. Si honores. multas inuidias et inimicitias patietur. vel infirmitatesgraues īcurret. ⁊ ſic ſemꝑ habet ī munbaniscū gaudio mixtam aliquā anxietatē. Achabregnū habebat iſrahel. ⁊ qꝛ nō poterat habere vineā Naboth. de qͣ volebat viridariuꝫ facere ex triſticia infirmatus eſt. iij Reg. xxj.Aman agagites erat pͥmus in curia Aſſuerihonoratiſſimus ab eo. ⁊ qꝛ vnus hō .ſ. Mardocheus nō honorabat eū vt ceteri nihil r̄putabat tantā felicitatem In li. heſter. iij. c. Achitophel ſapientiſſimus quia nō fuit factū ẜmꝯſiliū ſuū. ita amaricatꝰ eſt ꝙ laqueo ſe ſuſpēdit. ij Reg. xvij. O cum quanto labore ea queſunt in mundo querunt̉. diuitie. delitie. voluptates. honores. dignitates. cum quanto timore non amittendi poſſident̉ ⁊ ſolicitudine.cum quanto dolore ꝑdunt̉ vel auferunt̉. Sꝫſi om̄ia habeant̉ ad nutū qd̓ nūꝙͣ eſt. nihil tn̄ſecū de mūdo exiens ferre poteſt hō. qm̄ inqͥtpͣs. Cum interierit nō ſumet om̄ia .i. aliquidex om̄ibus: nec deſcendet cū eo gloria eiꝰ. Etideo nō ſūt hoīs bona q̄ ſecū ferre nō poteſt.(ait Anb̓) .ſ. vera ⁊ ꝑmāſura bona. Sꝫ ⁊ ip̄ismalis penalibus plenus eſt mundus in totavitā hoīs vt veriſſimū inueniat̉ qd̓ dr̄ Eccleſiaſtes. ij. Cūcti dies eius laboribꝰ ⁊ erumnispleni ſūt nec ꝑ noctem quidem requieſcit. Etcerte mirū eſt quō cum mūdus ſit plenus totcalamitatibꝰ homīes diligant ip̄m vel vitaꝫpn̄tem que potiꝰ mors dicenda eſſet. Enumerat aliquas ex his miſerijs ⁊ anxietatibꝰ quehabent̉ in mundo ꝯmuniter Augꝰ. in. xxij.de ciui. dei. c. xxij. dicēs. Quid em̄ eſt qd̓ cū labore meminimꝰ ſine labore obliuiſcimur. cuꝫlabore addiſcimus ſine labore neſcimꝰ. cumlabore ſtrēnui ſine labore inertes ſumꝰ: Sedpreter puerilis etatis penas ſine quibus addiſci nō poteſt a pueris. quid maiores volūt.qui vix aliqͥd vtiliter volūt. quot ⁊ quātis penis genꝰ agitet̉ hūanū q̄ non ad malitiā ꝑtinent īiquoꝝ: ſed ad ꝯditōeꝫ ꝑtinēt miſeriāqꝫꝯmunē. Quis vllo ſermone dixerit: quis vlla cogitatione comp̄hendit; quantus eſt metus: quantaqꝫ calamitas ab orbitātibus atqꝫ luctu. a damnis ⁊ damnationibꝰ. a deceptōnibus ⁊ mendacijs hominuꝫ. a ſuſpitionibusfalſis. ab homībus violentis. a facinoribus ⁊ſceleribꝰ alienis. qn̄ quidem ab eis ⁊ depredatio. ⁊ captiuitas. ⁊ vincula. ⁊ carceres. exilia⁊ cruciatus. ⁊ amputatio membrorum. et pͥuatio ſenſuum. ⁊ oppreſſio corporis. ob obſcenam libidinem opprimētis explendam. ⁊ aliahorrenda multa ſepe contingunt; Quid ab