CapitulumPecimūquartū

et Olato dixit ciuitatem illā bene regi ī quaquis ꝓprios neſcit affectus .i. amorem ꝓpriū.Et Seneca ait ꝙ ſi iſta duo ꝓnomīa meū ettuū tollerēt̉ de mūdo .ſ. quo ad affectū ⁊ effectum omīs gͣuerra ⁊ ꝯtrauerſia ceſſaret: queduo ꝑtinent ad amorem ſui inordinatū. Heceſt cauſa omīs diſcordie in ciuitate. Nam qꝛquilibꝫ nimis ſe amans dult in impoſitōnibꝰ⁊ grauamībꝰ p̄ ceteris ⁊ vltra debituꝫ alleuiari. ⁊ in honoribus ſuꝑ alios exaltari. vndeoriūtur ſecte. ſeditōnes. ⁊ ꝑſecutōnes adinuicem. Mandauit dominꝰ ī veteri lege miluūnō debere comedi cuiꝰ vox eſt mīo mio. quiavidelicꝫ ꝓpter tl̓es mores milui nos nō vultfideles ſibi īcorporari. et in cauſa ꝓpria (ſtatuerunt iura) nullus ſit iudex ex eo ꝙ amorprius mentem excecat.Tercio per amorē ſuiᵐ. §. iij.nimium peccata multiplicāt̉. tales em̄ defacili trāſgrediūt̉ omīa mandata dei et eccl̓ie.cum ſint grauia ſenſualitati. ſe nō poſſe ieiunarę affirmant. incātatōnes diuinatōnes ⁊diuerſa ſortilegia ſequi nō curant ⁊ facere vtcōſequāt̉ ſanitatem corporis ſui quod inordinate amāt. Si in clero ſūt. officia diuinaeuitāt. ab ouibus ſuis lanam ⁊ lac requirūtcum om̄i diligentia. de animabꝰ auteꝫ eoruꝫparum curāt. Si in religione. de ceremonijsnihil curāt. de cōmūitate parū. dum eis bene ſit. Hic amor ſui ē ille de quo xp̄c ait Ioh̓.xij. Qui amat aīam ſuam ꝑdet eaꝫ. Qui em̄amat aīaꝫ ſenſitiuam volens ſatiſfacere appetitui ſenſitiuo ſuo ꝑdet aīam intellectiuamulta vitia incurrendo. ⁊ eſt ibi relatio reciproca. ibi eaꝫ. Ponit autē apl̓us. ij Thimo.iij. que mala proueniāt ex amore ſui dicēs.Erunt in nouiſſimis temporibus homīes ſeip̄os amātes. Ubi dicit. b Tho. ſuꝑ hunc locum. Radix totius iniqͥtatis eſt amor ſuip̄iꝰſ. ẜm ſenſualitatem. Ex hac radice ſūt diuerſe ſpecies iniquitatis que ꝯſequēter enūeratapl̓us. Cupidi quo ad bona exteriora appetēdo etiam nō ſua. Elati. elatio eſt ſpecies ſuꝑbie qua .ſ. ſuꝑ alios ſe p̄fert. Suꝑbi. quo adalias ſpecies ſuꝑbie. Plaſphemi quo ad deūmale dicētes de deo. parētibus nō obediētes īhis que debēt. Ingrati. quo ad benefactores:⁊ reſpectu beneficioꝝ receptorum. Sceleſti.grauia aliqua peccata admittentes cōtra ꝓximos. vt homicidiū. ſodomīaꝫ ⁊ huiuſmōi.Sine affectōe. quo ad affectū caritatis. Sine federe .i. ſine pace. Crimīatores .i. imponētes crimīa falſo alijs. Incōtinentes. quo adluxuriaꝫ mētis. Immites .i. iracūdi ⁊ nō māſueti. Proditores vel ciuitatū vel ꝑſonaꝝ vl̓ſecretoꝝ. Incōſtantes .i. inꝑſeuerātes in ꝓpoſitis vel impatientes. Tumidi .i. p̄ſumptuoſibitra vires ſuas oꝑa aggrediētes. Ceci .i. nōhabētes rectū vſū rōnis. Uoluptatū amato-

res. nō ex paſſione ſed ex habitu luxurioſi.Speciē quidē pietatis habentes: ſed virtutēeius abnegantes. vt ypocrite. ⁊ hos deuita.Sed vt dr̄ ꝓuer. xiiij. extrema gaudij luctusoccupat ⁊ ſempiternꝰ. Et vt dr̄ Apoc̄. xviij.Quantū ſe exaltauit ⁊ ī delitijs fuit tātū date illi tormentū ⁊ luctuꝫ. ⁊ aliqn̄ etiam ī vitapn̄ti ꝑmittit deus tales ad miſerias deuenire. Narrat Petrus damianus ꝙ dux venētieꝯſtantinopolitane vrbis habebat vxorem q̄tam tenere ⁊ delicate viuebat et tamartificioſa voluptate ſe mulcebat. vt ſe cōibꝰ aquitdedignaret̉ abluere. ſed eius ſerui de rore celi vndiqꝫ collecto laborioſum ei balneuꝫ p̄parabant. cibos ſuos non tangebat. ſed ab eunuchis eius alimenta queqꝫ minutius ꝯſcindebantur ī fruſtula. que mox illa cum fuſcinulis aureis ⁊ bidētibꝰ ori ſuo liguriēs adhibebat. cubiculum eius tot aromatibus ⁊ thimīamatibus redolebat: vt etiaꝫ dictu fetidūſit ⁊ auditu incredibile. Sed dū adhuc viueret vibrato ſuꝑ eam iudicij mucrone corpusom̄e computruit. ita vt totū cubiculuꝫ intolerabili fetore compleret. nulluſqꝫ illaꝫ ferrepotuit. nō cōſueta. non ſeruulus. vix vna ancilla nō ſine ſpecierū redolentiū auxilio ī eiꝰẜuitio remanſit. que tamen raptim accedēs:curſim recedebat. diutius hoc lāguore detenta ⁊ miſerabiliter cruciata. amicis quoqꝫ letantibus diem clauſit extremū. Huic poteſtillud adaptari quod ſcriptum eſt. Quātū ſeexaltauit ⁊ in delitijs fuit. tantuꝫ date ei tormentum ⁊ luctum. hec Pe.¶ Capitulum decimūquartumde Amore preſentis ſeculi.Nor preſentis ſeculiponitur a Treg. vt dictū eſt ſupͣfilia luxurie. Et videtur hoc peccatū in hoc conſiſtere. quia homonimis afficitur ad vitam preſēteꝫ ꝓpter delectatōnes que habentur ex rebus mūdi. Etquia inter has maxime ſūt delectatōnes veneree. Id̓o ponitur amor preſētis ſeculi filialuxurie. Et cum tam inordinate quis afficitur ad mūdum ſeu ad ꝑmanendum in mundo ꝓpter delectabilia eius ꝙ fruat̉ eo ponēs.ſ. finem ſuum in vita preſenti cupiens ī mūdo ꝑpetuari ⁊ nil curans d̓ ſuperna felicitate. iſtud mortale eſt ⁊ multis vitijs commixtum. Et de hoc intelligitur illud Iacobi. iiij.Qui voluerit eſſe amicus huiꝰ ſeculi: inimicus dei conſtituetur. Et illud. j Ioh̓. ij. Quidiligit mundum non eſt caritas patris ī eo.Et ad idem facit quod ait Hie rōni. Difficileimmo impoſſibile eſt vt preſētibus quis fruatur et futuris bonis. et in vtroqꝫ ſeculoappareat glorioſus. et de delitijs tranſeat