TitulusQuintus

non curans deū offendere vt ei complaceat.nec vellet mori etiā deum ī gloria videndo. ſꝫpatriam facit de exilio. hic vtit̉ deo quo fruidebet quia non amat deum ꝓpter ſeip̄m: ſꝫ vtei ꝓſperetur ⁊ bene faciat. Et illas ꝯditiōesvere amicicie quas deberēt hr̄e cū deo ⁊ cumrōne. ad ſeip̄os ẜm ſenſualitateꝫ hn̄t nō ẜmrationem. Apparet hoc ꝑ illa quīqꝫ que ſuntꝓprie amicicie ẜm ph̓m in. ix. ethicoruꝫ. Amicus em̄ vult ſuū amicū eſſe ⁊ viuere. Secūdopult eī bona. Tercio ad hoc laborat ⁊ oꝑat̉.Quarto cōuiuit ei delectabiliter. Quinto cōcordat cū ip̄o eiſdeꝫ delectatus ⁊ ꝯtriſtatuscū eo. Mali autē homīes amantes ſe nolūtcōſeruare integritatem mentis: ſed corꝑis ⁊vite ſenſualis. Scd̓o non appetūt menti ſpūalia bona ⁊ dei gloriaꝫ: ſed corpori delectabilia. Tercio nō oꝑantur neqꝫ laborāt ꝓ virtutibus acquirēdis ⁊ ad honoreꝫ dei: ſed ad delectandū corpꝰ. ⁊ ꝓpter hoc ſuſtinēt magnoslabores ⁊ pericula. vt patet in furtis. adulterijs. ⁊ alijs malis que perpetrant quotidie.Quarto nō eſt eis delectabile redire ad cor etcōuiuere mēti gaudioſe. ⁊ hoc ideo. quia īueniūt ibi mala ⁊ pn̄tia ⁊ preterita peccatorū.⁊ futura penaꝝ que horrent: nec gloriant̉ cūdeo loqͥ ī or̄oibꝰ ⁊ lectōibꝰ. ſꝫ gaudēt ⁊ cōuiuūtdelectabiliter cuꝫ ſenſualitate ſemꝑ in hmōiquerētes verſari que ſenſibꝰ ſint placibilia.Quinto nō ſibip̄is ꝯcordāt .ſ. rōni. ꝓpter cōſcientiam remordenteꝫ: nec cū voluntate deiſed bene cōcordant cū appetitu ſenſitiuo ip̄iobediētes. Et quia ꝑmaxime dediti luxurieamant ſe ẜm ſenſualitatem. cuꝫ illa maximeabſorbeat rationeꝫ. ideo d̓r iſte amor ſui filialuxurie. et ſi in alijs et cū alijs vitijs reꝑiat̉.Ad hūc amoreꝫ ſui ꝑtinere videt̉ prudentiacarnis de qua dicit apl̓us Ro. viij. Sapiētiacarnis inimica eſt deo. Hicit em̄. b Tho. ſecūda ſcd̓e. q. lo. arti. j. ꝙ cū prudentia ſit circaea que ſūt ad fineꝫ totius vite. ideo prudentia carnis ꝓprie dr̄ ẜm ꝙ aliqͥs bona carnishabꝫ vt vltimū finem vite ſue. et quia ꝑ hocdeordinatur circa vltimū finem qui nō cōſiſtit ī bonis corꝑis. ideo eſt pct̄m. debet em̄ diligi caro ita vt ordinetur ad bonuꝫ aīe ſicutad finem. non ꝙ ī ea ꝯſtituatur finis. ⁊ nonſolum eſt peccatū ſed etiā mortale. qn̄ videlicet cōſtituit̉ finis ī huiuſmōi delectatioībꝰcarnis. Ita videlicet ſtudens diuerſis vijs etmodis qūo poſſet delectare ſenſualitatem ꝙparatus eſt facere ꝯtͣ dei legeꝫ. Unde d̓r Ro.viij. ꝙ prudentia carnis legi dei ſubiecta noneſt. Et ſub prudentia carnis includit̉ etiamprudentia mūdi. inqͣtū .ſ. exteriores res mūdi querūtur ꝓpter carneꝫ. de qua Luc. xvj. d̓rFilij huius ſeculi prudētiores ſūt filijs lucis.Et Garuch. iij. Filij Agar queſierūt prudentiam que de terra eſt. Sed ꝙ aliquis aliqn̄ ī-

ordinate afficiat̉ ad aliquod delectabile carnis ⁊ ſic adhibeat ſtudium ⁊ diligentiam adꝯſequēdum illam delectatiōeꝫ nō tn̄ ibi ꝯſtituens fineꝫ vl̓ ī eo quod ꝯtra p̄cepta fit: erittūc beniale prudētia carnis. et hoc eſt quodait apoſtolus. Carnis curam ne feceritis indeſiderijs.¶ Secūdo per amorem .§. ij.ſui inordinatū iniuriatur quis ꝓximo multipliciter. Et primo quibeꝫ. quia multa q̄ ſuperflue expendit ad delitias ſuas ⁊ delectationes ſubtrahit pauꝑibus. Et quis tam iniuſtus (inquit Ambro) ꝙͣ qui multoꝝ ſubſidiaſuas delitias parat. diſ. xlvij. Sicut hi. In qͦmagis adhuc delinquūt clerici qui bona ſerredditus eccleſiaꝝ que ſunt paupeꝝ vltra ſuam neceſſitatem conuertūt ī delitias carnisꝯtra quos inuehit hiero. dicēs. Natus ī tugurio ⁊ ruſticana domo qui vix rugientē vētrem milio vel cibario pane ſaturare poterānūc ſimilā et mella faſtidio. xij. q. ij. Gloria. ⁊loquitur in perſona eorū. Bern̄. ī ſermonibꝰad idem. Clamant nudi. clamant famelici. ⁊cōquerūtur de clericis dicentes. Nobis fameet frigore miſerabiliter laborātibus quid cōferūt tot mutatoria vel extenſa in ꝑticis. velplicata ī manticis. noſtrū eſt quod effūditiſ.Nōne crudeliter nobis ſubtrahitur quod inaniter expenditis? Et nos dei plaſmatio. etnos xp̄i ſanguine redempti ſumꝰ. vita noſtracedit vobis ī ſuperfluas copias. Noſtris neceſſitatibus detrahitur quicquid veſtris vanitatibus accedit. hec ille. Hoc totum procedit ex nimio amore ſui. Caritas em̄ que cōtͣriatur ſibi non querit que ſua ſūt (dic̄ apoſtolus. j Corin. xiij) .ſ. tm̄ ſed ⁊ que ſunt aliorum. Vnde ⁊ de Alexandro magno dr̄ ꝙ cuꝫſemel eſſet cum magno exercitu in quodamloco ſterili ⁊ inaquoſo. ⁊ ſitiret ipſe cū exercitu ſuo. fuit oblatus ſibi ciphus aque ſꝫ cōſiderans ꝙ de eo omēs alij bibere nō poterāt:effudit in terraꝫ aquam illam. Ex iſto amore ſui nimio nō ſolū nō ſubuenitur ꝓximo īneceſſitate. quinimmo et multe oppreſſiones⁊ fraudes ⁊ iniuſticie et p̄dationes ꝑpetrant̉⁊ adulteria et inceſtus et ſtupra: que omniaſūt ꝯtra ꝓximos in magnā iniuriaꝫ eoꝝ. Un̄Hauid adulteriū oꝑatus ē cū Berſabee niſiex nimio ſui amore ſatiſfacere volens ꝯcupiſcentie ſue? Unde filius eius Amon conſtuprauit germanam ſuaꝫ niſi ꝓpter amorē ꝓpū:Ande Nembroth cepit eſſe robuſtus venatorhoīm .i. oppreſſor Gen̄. x. et pͥmus tÿrannusvolens alijs dn̄ari. niſi ex ſui amore; Un̄ Romulus ſolus occiſo germano voluit primusobtinere regnum Romanorum: Marius etSilla pluries ꝯſulatum. Iulius ceſar demūimperiū multis iniurijs ⁊ ſtragibꝰ ppl̓oꝝ. niſi ex ſui amore: vt ait Aug. de ciui. dei. Unde