CapitulūTredecimum

mollitiei. de quo dictū eſt ſupͣ ī. c. de vitio ꝯtͣnaturam. Nā illud ꝑtinet ad luxuriam ⁊ opponit̉ caſtitati. Iſtud ad inconſtantiaꝫ ⁊ opponit̉ ꝑſeuerantie. Ꝙ em̄ aliquis cedat debili mouenti quod ꝑtinet ad molliciem. hoc pt̄eſſe dupliciter. Uno modo quia difficilius pt̄telectatōnum abſentiam ſuſtinere. ⁊ hec mollicies ꝑtinet ad incōſtantiaꝫ. Alio modo naturali diſpoſitōne. quia videlicꝫ habꝫ animūminus ꝯſtantem ꝓpter fragilitateꝫ complexionis. ⁊ hoc modo comꝑant̉ femine ad maſculos. vt dicant̉ mulieres qͣſi molles. ⁊ maſculiviri quaſi viriles. ⁊ iō ꝑ qͣndam aſſimilatōeꝫqͥ muliebria patiūt̉: dicūt̉ molles quaſi muliebres effecti. qd̓ ꝑtinet ad luxuriaꝫ. ¶ Sciendum etiam ꝙ delitia eſt quedaꝫ molliciesẜm ph̓um in .vij. ethicoꝝ. Et ẜm Tho. mollicies ꝓprie reſpicit defectum delectatōnū. delicie auteꝫ cauſam impeditiuā delectatōnum.puta laborē ⁊ huiuſmōi. Uoluptati em̄ corporali opponitur labor. Et ideo res inꝙͣtum ſūtlaborioſe intātū impediūt voluptates. Helitioſi auteꝫ dicūtur qui nō poſſūt ſuſtine̓ aliquos labores nec aliquid quod voluptatemdiminuat. Unde dicit̉ Deutro. xxviij. Tenera mulier ⁊ delicata que terram ingredi nonpalebat nec pedis veſtigium in terra figereꝓpter molliciem. Item inqͣtū ī ludis ſolatijs⁊ huiuſmōi. eſt ib̓i quedam remiſſio ſeu reqͥes que opponitur labori. Et ideo ſicut nō poſſe ſuſtinere laborioſa ꝓtinet ad molliciē. ita⁊ nimis appetere remiſſa vel quācūqꝫ quieteꝫin ludis. ſolatijs. vel recreationibꝰ corꝑalibꝰvel in non ſurgendo ad vigilias noctis debitas. ꝑtinet ad mollicieꝫ. Sed nota ꝙ duplexeſt mollicies et delitia. Una crimīalis de quadicitur ꝓuer. xviij. Qui mollis ⁊ diſſolutuseſt in oꝑe ſuo frater eſt ſua oꝑa diſſipantis.Et. Thimo. v. Uiduā viuens ī delitijs mortua eſt .ſ. ī anima. Alia ſpiritualis. de qͣ Iſa.xlvij. dicitur de aīa lapſa ad terrena ex vitaſpirituali. Non vocaberis vltra mollis ⁊ delicata. Et eant̉. Que eſt iſta q̄ aſcendit de deſerto delitijs affluens .ſ. ſpiritualium gaudiorum. Et ꝓuer. viij. Delitie mee eſſe cum filijs hominum.¶ Capitulum tredecimū de Amore ſui.Mor ſui ē quinta filialuxurie. Sed notandū ẜm Tho.ſecūda ſcd̓e. q. xxv. arti. v. Amare ſeipſum ꝯtingit tripliciter.Uno modo ꝓut eſt ꝯmūe oīm.Scd̓o modo ꝓut eſt ꝓpriū bonoꝝ.Tercio mō ꝓut eſt ꝓpriū maloꝝ.Homo em̄ dicitur aliquid eſſe dupliciter.Ano modo ẜm ſuam ſubſtantiā ⁊ naturam.Et ẜm hoc omnes eſtimant ẜm bonuꝫ ꝯmūe

ſe eē id quod ſūt .i. ex anima ⁊ corꝑe compoſitos. ⁊ ſic om̄es homīes boni et mali diligūtſeip̄os inꝙͣtum diligunt conſeruatōnem eſſeip̄oꝝ: quod naturale eſt vnde nec vitiū. Secūdo modo dicitur homo aliquid eſſe ẜm pͥncipalitatē. ſicut princeps ciuitatis dicit̉ eſſeciuitas. Unde quod principes faciunt: dicit̉facere ciuitas. Sic auteꝫ nō om̄es eſtimantſe eſſe id quod ſūt. Principale em̄ in hoīe eſtmens rationalis. Secūdariū eſt natura ſenſitiua ⁊ corꝑalis. quorū primū apl̓us noīathoīeꝫ interiorē. ſecūdū vero hoīeꝫ exteriorē.ij Corinth̓. iiij. dicēs. Licꝫ is qui noſter ē homo exterior corrūpatur .ſ. corpus. tamen isqui noſter eſt homo interior renouat̉ de diein dieꝫ .i. mens rationalis. Mali igit̉ eſtimātprincipale eſſe in eis naturā ſenſitiuā vt corpus. Unde nō recte cognoſcentes nō vere diligunt ſeip̄os quia nō ẜm id quod vere ē pͥncipale in eis. Boni vero cognoſcētes vere ſeip̄os. vere ſeip̄os diligūt. quia ẜm quod vereeſt principale in eis. i. ẜm mentē naturalem.⁊ hoc eſt diligere ſeip̄m quod precipitur. exqͦponitur ꝓ exempſo dilectōnis ꝓximi dū dicitur Leuit. xix. Diliges amicū tuum ſicut teipſū. Et loco amici dicitur Math̓. xxij. a xp̄oꝓximū tuū. ⁊ hoc ꝑtinet ad virtuteꝫ caritatis. Sed amor quo peccatores amant ſeip̄osi. ẜm corpus ⁊ ſenſualitatē. eſt peccatū ⁊ cauſa multoꝝ malorū. Et de hoc intelligit̉ illudp̄s. ẜm expoſitōneꝫ Aug. Incenſa igni ⁊ ſuffoſſa ab increpatōne vultus tui ꝑibunt. UbiAug. Oīa peccata ꝓcedūt aut ab amore male inflāmante. et hec ſunt incenſa igni .ſ. oꝑamala. aut a timore male humiliante. ⁊ hec ſt̄ſuffoſſa. quia deijcit ⁊ quaſi ſuffodit animuꝫtimor. Sed ꝑibunt .i. faciēt hoīes ꝑire taliaoꝑa faciētes ante faciē dei increpātis ꝓpterhuiuſmodi. Uimor em̄ malus ab inordinatoamore ꝓcedit. Ex eo em̄ quis timet. dū expectat vel dubitat aliquid qd̓ amat ſibi auferrivel ledi. Iſte amor ſui ẜm ſenſualitatem (ẜmAug. ī. iiij. de ciui. dei) eſt ille qui edificat ciuitatē babilonis .i. ſtatū dānatōnis creſcensuſqꝫ ad contēptū dei. Incenſa gͦ igni .i. amātes ſeip̄os ẜm naturā ſenſualeꝫ. ꝑibūt dn̄o īcrepante ī iudicio. triplici rōne.Primo quia deo inimicāt̉.Scd̓o quia ꝓximo iniuriāt̉.Tercio qꝛ ī vitio multiplicāt̉..§. j.Inimicatur quidemdeo amor ſui. quia vbi debꝫ quilibꝫ deum habere vt vltimum finem quia vere eſt vltimꝰfinis omnium ad quem omnes alij fines reducendi ſunt. per amorem ſui talis habet ſeipſum vt vltimum. et ſic fruitur ſeip̄o ⁊ vtitur deo. Dicit autē Aug. ꝙ nil peius ꝙͣ fruivtendis ⁊ vti fruendis. Amat enim ſe ⁊ conſeruationeꝫ ſui. vt gaudeat ẜm ſenſualitatē