TitulusQuintus

ad victoriā cū Gedeone ſoli aſſumerent̉. alijpero qui flexis genibꝰ de fluuio aquam biberent. illi vt inepti remitterēt̉ ad ꝓpͥa. ſicqꝫ ꝑhanc diſcuſſionem trecenti ſoli ex decēmilibꝰremanſerūt cū Gedeone. qui ex dei ordination hoc modo pugnādo vicer̄t: ad caſtra hoſtium accedētes lagenas om̄es ī ſiniſtra manū tenuerunt: in quibꝰ vel ſuꝑ quibꝰ lampades accenſas habebant. ⁊ ī dextra tubas quibus buccinātibꝰ. et lagenas fictiles inuicemꝑcutiendo frāgētibꝰ. ſicqꝫ lumīaribꝰ lampadum apperentibꝰ exterriti hoſtes in fugā cōuerſi ſūt ⁊ occiſi. Ut exponit Greg. ī moral̓.lib. iij. c. xxviij. Gedeon ſignificat xp̄m qui ēcaput exercitus ppl̓i dei et iudex eccleſie. Interp̄tatur em̄ Gedeon circuiens ī vtero. Un̄apte figurat xp̄m qui ſua diuinitate cunctacircuiens ⁊ complectēs. ⁊ ꝑ humanitateꝫ invtero virginis fuit. Aadian interp̄tat̉ de iudicio. ſignās demones qui de iudicio iuſte iudicātis dei repulſi ſunt ab humano genere.Congregati cū Gedeone ad bellandū: ſūt cūcti fideles. Sed multi ſūt vocati: pauci veroelecti .ſ. qui habeāt victoriaꝫ de inimicis. Nāqui nimis horrēt aduerſa timētes pelli ſue:hi apti non ſūt. Inſuper et qui ſapientes ſt̄haurientes aquam .ſ. doctrinarū flexis genibus in terra .i. qui ita bacant lectioni vl̓ auditioni diuinoꝝ ꝙ ea oꝑe nō ſeruant curuati ad terrena. hi etiam victoriam habere nōpoſſunt. pauci ergo ſūt qui remanēt cū xp̄opugnātes qui .ſ. nō curui ſed recti remanētrectitudinem vite. ſeruantes diuinaꝫ doctrinam quam hauriūt. Et hi trecenti ſūt .i. habentes ꝑfectam noticiam. ꝑfectaꝫ dico ſcd̓mfidē trinitatis. Centenariꝰ em̄ nūerus ſignificat ꝑfectioneꝫ. ⁊ ternarius trinitatem. Numerus etiam trecētoꝝ ẜm Greg. ꝯtinet̉ in litera Thau. que crucis ſpecieꝫ tenet. cui ſi ſuper trāſuerſam lineaꝫ id quod in cruce eminet adderetur iam nō crucis ſpēm teneret. ſꝫip̄a crux eſſet. In his gͦ trecentis ſequentibꝰGedeoneꝫ ſignāt̉ hi quibꝰ dictum eſt a xp̄o.Siquis vult ptꝰ me veīre abneget ſemetip̄met tollat crucem ſuam et ſequat̉ me. Di gͦ ferūt crucē ſignatā ī Uhau ꝑ carnis ſue mortificationem. ꝑ ꝓximi in malis compaſſiōꝫ.ꝑ paſſionis xp̄i fidutiam ⁊ ꝓtectionē. armati incedūt ad bellum .ſ. tuba p̄dicationis velpublice cōfeſſionis cum expedit. lampade etradio exemplaris ꝯuerſationis vl̓ miraculorum coruſcatioīs. lagenis corporeis: quibusꝯfractis ꝑ fatigationē laboꝝ toleratiōem ettormētoꝝ ⁊ oīm aduerſorū letam ꝑpeſſioneꝫdeuicti ſunt inimici infernoꝝ. ⁊ ip̄i cū victoria reuertūtur ad ciuitateꝫ ꝓpriam ſuꝑnoꝝ.quia cōſtantes fuerunt. ſic dictum fuit Ioh̓Apoc̄. vij. Hi ſūt qui venerūt ex magna tribulatione .ſ. ꝯſtātes in eis. mō coronātur.

Tercio procedit incō­ .§. iiij.ſtantia ex ſubtractōne delectatōis. Sine gaudio ſeu delectatōne aliqua diu quis ſtare nōpoteſt ſpūali vel mundiali. Contingit auteꝫꝙ aliquis aſſuetus conſolatōnibꝰ mundi cōpunctus abſtinere ꝓponit a vitijs ⁊ firmiterꝑmanere in via moꝝ. Sed cū nō ſtudet ī ſpiritualibꝰ delectari. inſtigat̉ a cōſuetis vitijs⁊ triſticia tactus de ſubtractione eoꝝ delectationis inſtigatiōi aſſētit illius delectationisrecedēs per hoc a cōcepto ꝓpoſito boni. ⁊ ſicincōſtās efficit̉. Unde Iac. iij. dicit̉. Ubi zelꝰ⁊ cōtentio. ibi incōſtantia ⁊ om̄e opus pͥuū.⁊ licet ibi loquat̉ de zelo inuidie. p̄t etiaꝫ intelligi de zelo amoris mali. In vtroqꝫ em̄ zelo ꝓpter triſticiā ex carētia delectatioīs cupite ſequitur incōſtantia et receſſus a bonisꝓpoſitis. vt patet ī Saul qui ex zelo inuidiꝑſequēs Dauid aliqn̄ recognoſcens peccatūſuum ꝓpoſuit ⁊ ꝓmiſit nō ꝑſequi. Et p̄cipueqn̄ potuit occidere Dauid Saulem ī ſpeluncam ingreſſū ad purgandum ventrē. et altera vice cū de nocte acceſſit ad tentorium ſuūtollens haſtam eius. ſed poſtea inſtigatꝰ eodem zelo ꝑſecutus eſt ꝑſecutionem ſuam iniuſtam. Et videt̉ hoc ꝑtinere ad ſpāle vitiumquod dicitur mollities. Dicit em̄ ph̓us ī. vij.ethicoꝝ. ꝙ mollis dicitur qui recedit a bonoꝓpter triſticias cauſatas ex defectu delectationum quaſi cedēs debili mouenti. vnde ꝑſeuerātie oppoītur ¶ Pro cuius declaratiōe dicit. b Tho. ſcd̓a ſecunde. q. cxxxvij. ꝙ laus ꝑſeuerantie in hoc conſiſtit ꝙ aliquis nō recedat a bono ꝓpter diuturnam tolerātiam diſficilium ⁊ laborioſorum. cui directe opponit̉ꝙ aliquis defacili recedat a bono ꝓpter aliqͣdifficilia que ſuſtinere non poteſt. ⁊ hoc pertinet ad rationem mollitiei. Nam molle dicitur quod facile cedit tangenti. non auteꝫ iudicatur aliquid molle quod cedit fortiter impellenti. Nam ⁊ parietes cedunt machine ꝑcutienti. Et ideo nō reputatur aliquis mollis ſi cedat aliquibus valde grauiter impellētibus. Unde philoſophus dicit in .vij. ethicorum. ꝙ ſiquis a fortibus impellentibus delectationibus vincitur vl̓ triſticijs. non eſt mirabile ſed condonabile ſi ꝯtra tendit. Manifeſtum eſt autem ꝙ grauius impellit metuspericulorum ꝙͣ cupiditas delectationuꝫ. Un̄Tullius dicit in .j. de officijs. Non eſt conſentaneum qui metu nō frāgitur eum frāgi cupiditate: nec qui ſe inuictum a labore p̄ſtiterit vinci a voluptate. Ipſa etiam voluptasattrahendo fortius mouet ꝙͣ triſticia de carttia boluptatis retrahendo. quia carentia voluptatis eſt purus defectus. Mollis ergo ꝓprie eſt qui recedit a bono propter triſticiaſcauſatas ex defectu delectationum. Eſt auteꝫvitium diuiſum et diſtinctum ſpecie a vitio