TitulusQuintus

eiuſdem ꝑtinet ad imprudentiam. Et id̓o incōſtantia ẜm ſui ꝯſūmationeꝫ ꝑtinet ad imprudentiam. Et ſicut p̄cipitatio eſt defectuscirca actum cōſilij. Incōſiberatio circa actūiudicij. Ita incōſtātia eſt defectus circa actūprecepti. qui actus pertinēt ad prudentiam.Ex hoc em̄ aliquis dicitur incōſtās. quia ratio deficit in precipiendo ea que ſūt conſiliata iudicata. Eſt autem peccatum. quia cumad prubētiam pertineat p̄ferre maius bonūminori bono. ⁊ ꝑ ꝯſequēs deſiſtere a melioribono .ſ. iam ꝓpoſito quod fit per incōſtātiaꝫpertinet ad imprudentiam: ſed prudentia eſtvirtus. ergo imprudentia que ſibi ꝯtrariat̉eſt peccatum. Dicitur auteꝫ inconſtātia (aGreg. ī moral̓) filia luxurie. nō quia nō cauſetur etiam ex alijs vitijs: ſꝫ quia luxuria totaliter extinguit iudicium ratiōis. Incōſtātia autem ꝙͣtum ad ſui cōſumationem vt dictum eſt ꝑtinet ad defectum ratioīs. Unde etph̓us dicit ī ethi. ꝙ incōtinens ꝯcupiſcentietotaliter non audit ratiōeꝫ. Et Sapien̄. xiiijdicitur. Oīa cōmixta ſūt incōſtantia nuptiarū inordinatio mechie ⁊ impudicicie. Pertinēt autem ad incōſtātiaꝫ defectus ītelligētie ⁊ ſolertie ⁊ prouidētie que ſūt ꝑtes integͣles prudētie. Et intelligentia hic nō ſumiturpro potentia intellectiua: ſed eſt quedā rectaeſtimatio de aliquo ꝑticulari fine. Solertiaeſt quādo ex improuiſo occurrit aliqͥd agendū ſubito inuenire quod ꝯueīat operi. Prouidentia eſt reſpectu alicuius diſtātis ad eaque ī preſēti occurrūt ordinanda. Deficereautem in huiuſmodi ꝑtinet ad incōſtātiam.¶ De vitio inconſtantie .§. j.poteſt exponi illud psͣ. lxxvij. Auerterūt ſe ⁊nō ſeruauerunt pactum quemadmodū pr̄eseorum cōuerſi ſūt in arcum prauū. Auerter̄tſe .ſ. a deo recedentes ad quem erāt cōuerſi ꝑpenitentiam vel religionis aſſumptōem. velordinis ſacri. vl̓ alicuius boni ꝓpoſiti hiere.ij. Auerſio tua īcreꝑabit te. et ꝓuer. j. Auerſio ꝑuuloꝝ interficiet eos: et nō ſeruauerūtpactum .ſ. factum in baptiſmo vel penitētiavel religione aſſumpta. aut ordine. Hīere. xjInduxi ſuper eos omīa verba pacti huiꝰ qd̓precepi vt facerēt ⁊ nō fecer̄t quemad̓moduꝫpatres eoꝝ cōuerſi ſūt ⁊cͣ. Arcus prauus dici poteſt qui cum videtur ꝙ debeat emittereſagittas. cum trahitur. frāgitur: ⁊ ſic deficit.Et ſic inconſtātes cum eſt tempus operandivt propoſuerāt ⁊ promiſerant tūc deficiunt.Uel arcus prauus eſt qui cum debꝫ iacere ſagittas ꝯtra alios reuertitur ꝯͣ ſe. Sic aliquicū deberent corda obedientie flecti ⁊ mittereſagittas bonoꝝ operum ꝯtra diabolum mittunt ſagittas malorum operum. ⁊ hoc cōtraſe. ad vulnerandum ſe ⁊ alios malo exemploOſee. vij. Reuerſi ſūt vt eſſent abſqꝫ iugo. fa

cti ſunt quaſi arcus doloſus. ⁊ hoc quemadmodum patres eoꝝ. ip̄i em̄ allegant ꝯſuetudinē ſuoꝝ anteceſſoꝝ ꝙ ita fecerūt ip̄i. hiere.xvij. Indurauerūt ceruicem ſuaꝫ ⁊cͣ. Procedit auteꝫ incōſtātia .i. non ꝑmanere firmusin ꝓpoſito boni quod determīauit agendumſed ab eo recedere. ex triplici cauſa.Primo ex inordinatione affectiōis.Secūdo ex horrore tribulatōnis.Tercio ex ſubtractone delectatōis.¶ De primo dicitur.§. ij.Sapien̄. iiij. Inconſtantia concupiſcētie .i.ex inordinata affectōne procedens peruertitſenſum ſine malitia .ſ. a ꝓpoſito boni. Iac. j.Unuſquiſqꝫ temptatur a concupiſcētia ſuaabſtractus ⁊ illectus. abſtractus .ſ. a propoſto bono. ⁊ illectus a ſpē boni: quod ſibi concupiſcentia ſuggerit. Et ſequitur. deinde cōcupiſcentia cum cōceperit .ſ. affectum maliparit peccatum. dum enim afficitur homo īordinate ad iſta terrena. diuitias. voluptates. honores. et huiuſmodi. ꝙͣuis proponatfrequenter perſiſtere in bonis propoſitis etexequi quod ratio ſuadet agere. cum offertur aliquid diuitiarum. vel delectatōnis carnalis. vel aliud ad quod inordinate eſt habitualiter affectionatus. inconſtans efficiturfrangens omne bonum ꝓpoſitum. Vnde ſaluator ī euāgelio Luc. viij. dicit ꝙ ſemē cadēsinter ſpinas quod natū nō ꝑuenit ad ꝑfectōnem quia ſuffocatuꝫ fuit a ſpinis. hi ſūt quiaudiūt verbum. ſed a ſolucitudinibus huiꝰvite ⁊ voluptatibꝰ euntes ſuffocāt̉. et fructūnō faciūt. Terra eſt cor eorū. Spine ibi orteaffectōes nimis inordinate. Semen boni ortum. ꝓpoſitum boni cōceptuꝫ ex inſpiratōevel predicatōe: ſed fructus impedit̉. quia affectiones ille nimis multiplicate interrūpūtpoſitum ⁊ incōſtans efficitur. Balaam cūfuit vocatus a Galach rege Mōabitarū admaledicendum populo dei vt exterminaret̉.ab angelo admonitus ꝓpoſuit nō dicere niſi ea que dominꝰ ꝑ eum mādaret dicēdum vl̓loqui faceret. quod ⁊ ter fecit. Sed illectus ⁊inclinatus affectu honoris et pecunie quamappetebat ab illo rege. mutauit ꝓpoſitum docēs illum quomodo poſſꝫ illos deuincere. videlicꝫ mittendo ad caſtra iuuēculas ornatasad alliciendum eos ad fornicāduꝫ cū eis. Etlicꝫ populus ille ꝓpoſuiſſꝫ et promiſiſſꝫ ſeruare mandata. ⁊ ꝑ ꝯſequens non fornicari.tamen multi inordinate affecti ad voluptates fornicati ſūt. ſed puniti ſunt occiſis. xxiijmilibus. ⁊ ille Balaam cum his qui dederūteis illā occaſionem ꝑierūt. vt hr̄ Nūeri. xxij.Affectō etiam inordinata ad ꝓpinquos facithomīes incōſtantes. ⁊ recedere a ꝓpoſito ꝑfectōis aſſumpto. Un̄ Greg. ī. vij. moral̓. Sūtpleriqꝫ qui nō ſolum aliena nō appetūt. verū