CapitulūQuodecimum

Unde hiero. Omīa que faciūt ſācti ī ꝯſpectudei faciūt. peccatores auteꝫ fugiūt a facie d̓i.ſicut dicit̉ de Caÿm qui poſt homicidiū ⁊ deſperatōnē egreſſus eſt a facie dei. de peni. diſ.j. Et venit. Et ideo nō reſurgunt impij in iudicio recto in vitando peccata. qꝛ nō ꝯſiderātꝙ deus videt oꝑa eorum. qͣi non curet dicentes cū quibuſdaꝫ infidelibꝰ. Quid nouit deꝰ:⁊ quaſi ꝑ caliginem iudicat. Nubes latibulūeius. noſtra nō ꝯſiderat Iob. xxij.Tercia incōſideratioᵐ. §. iij.eſt aliene cōuerſationis. contra qd̓ ait apl̓usPhil̓. ij. Non que ſua ſūt ſinguli ꝯſiderantesſ. tm̄. ſed que alioꝝ. ⁊. j Pet. ij. dicit̉: Ex hoīsoperibꝰ vos cōſiderantes glorificēt deū in tēpore viſitatōnis. Debꝫ autem triplex eſſe cōſideratō circa alios. cuiꝰ ꝯtrariū vitiū eſt.Circa ſubditū vt reguletur.Circa virtuoſū vt imitetur.Circa prauū vt excitetur.Hebꝫ ſiquideꝫ p̄latus diligenter ꝯſiderare cōuerſationem ſubditoꝝ ſuorum. ⁊ examinarevt corrigere valeat errata. Ande ꝓuer. xxvi.Diligenter agnoſce dultū pecoris tui. ⁊ om̄sgreges tuos ꝯſidera Et in huius figuram d̓rLeuit̉. xiij. de leproſo. Conſiderabit eum ſac̓dos. quia .ſ. ſi apparent ī eo ſigna maīfeſta lepre. debꝫ eum ſeꝑare a ceteris ne alios inficiat. Unde hiero. Reſecande ſūt carnes putride morbida ouis a caulis pellenda eſt ne totūcorpus corrumpat̉. grex inficiatur. xxiiij. q.iij. Cōſiderare etiam debꝫ non ſuam vtilitatem: ſed cōmunē ſicut dicit̉ de Onia ſūmo ſacerdote ꝙ contulit ſe ad regeꝫ cōſiberans cōmunem vtilitatem vniuerſe multitudinis. ij.Machab̓. iiij. Sed quia impij non cōſideranthoc in ſubditis. ideo non reſurgūt in iudicioad recte iudicādum ⁊ diſponendum de eis. etiō cū eis corruūt ī malū. ſicut Pelÿ ſacerdos⁊ iudex cū filijs ſuis Ophni ⁊ Finees. jReg.iiij. ¶ Secūdo debꝫ ꝯſiderari ꝯuerſatio bonorum ad imitādū ⁊ ꝑmaxime vita xp̄i. Quia(vt ait Aug) omīs xp̄i actio. noſtra eſt īſtructio Heb̓. iij. Cōſiderate fratres apl̓m ⁊ pontificem ꝯfeſſionis noſtre Ih̓m qui fidelis eſtei qui fecit illum .ſ. deo ad exequēdum om̄emvolūtatem eius. Plus em̄ mouēt exempla ꝙͣverba. Un̄ ꝙͣuis Aug. audiſſꝫ doctrinā optimaꝫ beati Ambroſij p̄dicātis ex qua ab errore manicheoꝝ erutus eſt. tn̄ ad plenam conuerſionem eius ⁊ ſumēdam religioneꝫ xp̄ianam magis mouit conſideratio vite Antonijheremite. ⁊ Simpliciani. cū quo ꝯtulit de factis ſuis. ⁊ Uictorini cuius exemplū Simplicianus ſibi ad imitandū induxit. Ande ⁊ eccleſia orat. Sāctoꝝ tuorū ad meliorem vitāexempla nos prouocent. Sed impij nō cōſiderant eoꝝ vitaꝫ niſi forte ad curioſitatē vl̓detractōꝫ. iuxta illud p̄s. Cōſiderat pct̄or iu-

ſtum. ⁊ querit mortificare eum. Magis cōſiderant ꝯuerſationem mūdanorum ad imitābum. ⁊ ideo male iudicant de agēdis ſcd̓m cōmūem errorem. ¶ Tercio debꝫ conſiderari vita prauoꝝ. vt ex his que ip̄i faciūt ꝓpter mūdum. homo excitet̉ ad faciendum ꝓpter deūꝯſiderando ꝙ ſi fit tātū ꝓpter pct̄m vnde ſeqͥtur mors eterna. quid fieri debeat ꝓpter deuꝫvnde ſequitur ſūmum p̄miuꝫ. p̄s. Oculis tuisconſiderabis: ⁊ retributōneꝫ peccatoꝝ videb̓.quia .ſ. finis eoꝝ mors eſt. Vnde hiere. ij. dr̄.Tranſite ad inſulas ⁊ vidēte ⁊ in Cedar mittite ⁊ cōſiderate vehementer ⁊ vidēte ſi factūeſt huiuſcemodi ſi mutauit gens deos ſuos. ⁊certe ipſi nō ſūt dij. ppl̓us vero meus mutauit gloriam in idolum. Obſtupeſcite celi ſuꝑhoc. Idolū dici poteſt quelibꝫ creatura quaꝫquis ſupͣ deū diligit. vt pecūia. delectatō carnis. potentia. ⁊ huiuſmōi. Vnde ⁊ auaritiamdicit apl̓us. ꝙ eſt idoloꝝ ſeruitus. Si gͦ peccatores creaturis mūdi tāto deſiderio afficiūtur et inſeruiūt vt videantur ꝓ dijs habe̓. qͥdfieri debet ꝓ vero deo ⁊ cultu eius. Et non ſolum ad ꝯſiderandum oꝑa hominum ſed etiāmīmoꝝ animaliū brutorū inuitat Salomondicens ꝓuer. vj. Uade ad formicaꝫ o piger. ⁊conſidera vias eius. ⁊ diſce ab ea ſapientiaꝫ.que cum nō habeat ducem. nec p̄ceptorē. necprincipem. parat ſibi in eſtate cibum. ⁊ ꝯgregat in meſſe quod comedat ī hÿeme. Sic cōgregāda ſūt ī vita p̄ſenti merita vt in futuꝝviuat. Sed impij nō eſtimantes bona niſi q̄vident nō reſurgūt in iudicio vere prudentievt ꝓuideant ſibi in futurū vnde habeant adviuendū in alio ſecuſo cum nō valeāt foderetunc ꝑ penitentiaꝫ. ⁊ mēdicare tūc erubeſcātquia eis nil daretur. vt fecit villicus iniqͥtatis qui ob hoc laudatus fuit. quia prudenterſibi prouidit in futuꝝ relaxando debita. ⁊ iōoportet ꝙ fame moriant̉ eterna.¶ Capitulum duodecimū de Incōſtantia.Nconſtantia eſt quarta filia luxurie que ẜm Tho. ſecūda ſcd̓e. q. liij. importat receſſūquēdaꝫ a bono ꝓpoſito diffinito.Huiuſmōi at̄ receſſus pͥncipiū habꝫ a vi appetitiua ſeu volūtate. Nō em̄ recedit qͥs a pͥori bono ꝓpoſito niſi p̄pter aliqd̓ qd̓ ſibi īordinate placet. Sed iſte receſſus nō cōſumaturniſi ꝑ defectū rōis. que fallit̓ ī hoc ꝙ repudiat id qd̓ recte acceptaue̓at. Et quia cū poſſitreſiſtere impulſui temptatōnū ſiue paſſionūſi nō reſiſtat hoc eſt ex debilitate ip̄i. ſe nontenet firmiter ī bono ꝯcepto. et iō incōſtātiaꝙͣtū ad ſui cōſumatōnem ꝑtinet ad defectumrōnis. Sicut at̄ oīs rectitudo rōis practiceꝑtinet aliqͣliter ad prucētiam. ita oīs defectꝰ