TitulusQuintus
aliene regule ſubeſſe. p̄cipitatio auteꝫ ſe habet ad vtrūqꝫ. vnde temeritas ſub p̄cipitatione cōtinetur ꝙͣuis precipitatio magis reſpiciat primum.Secunda precipitatioᵐ. §. ij.eſſe poteſt ī verbis oris Ecc̄. x. dr̄. Labia inſipientū precipitabūt eū .i. imprudens p̄cipitāter loquetur ſine examīatōe mentali ſeu locutōnis. Ecc̄. ix. dicit̉. Temerarius in verboodibilis eſt. Dictū eſt ꝙ temeritas dicit̉ precipitatio. Et ratio qͣre preceps ad loquēdumeſt obibilis. quia exquo ſb̓ito loquitur quodmenti occurrit nō examīanda verba oportꝫp̄ſuppoſita humana fragilitate ꝙ dicat ml̓taincōuenientia ⁊ diſplicentia auditoribus. vn̄oditur. Unde dicit̉ Eccl̓iaſtes. v. Ne teme̓ qͥdloquaris. Et p̄cipue in tribus debꝫ caueri p̄cipitatio.In ꝓferēdis ſentētijs.In dubijs decidendis.In ſecretis edicēdis.¶ De primo dicit Euariſtus papa. Deus omnipotes vt nos a p̄cipitande ſentētie ꝓlatiōecompeſceret: cū oīa nuda et aꝑta ſint oculiseiꝰ: mala ſodome noluit audita iudicare pͥuſꝙͣ manifeſte cognoſceret que dicebātur. Ur̄ip̄e ait. Deſcendaꝫ ⁊ videbo vtrū clamoreꝫ qͥvenit ad me oꝑe ꝯpleuerint an nō eſt ita vtſciam. Quod fecit vt nobis exemplum daretne p̄cipites ī diſcutiendis et iudicādis negocijs eſſemus. ij. q. j. Deus. Hoc aūt figuratiueinnuit̉ ī eo ꝙ dn̄s poſtulatus de adultera iudicare et dare ſentētiam. nō ſtatim dedit iudicium. ſed inclinans ſe deorſū digito ſcribebat ī terra (tipice inſtruēs nos inquit Gre.)vt cum ꝓximorum errata conſpicimꝰ nō an̄iudicemus reprehendēdo ꝙͣ ad conſciētiā humiliter reuerſi digito diſcretōnis ſolerter exſculpemus et quid conditori noſtro placeatqͥd ve diſpliceat examīatōe dirimemꝰ. HincGregꝰ ait. Rectores eccleſie ⁊ qui publica iudicia exercent. in dictādis ſententijs nullatenus leuitate aut furore ducti ſint precipitesxj. q. iij. Sūmoꝑe. Et inducit ibi exemplumoÿſi. qui querelas ppl̓i et cauſas īgreſſustabernaculū referebat ad dn̄m. ⁊ poſtea rn̄debat. Ande ⁊ Dauid quia fuit p̄ceps ad dādam ſn̄iaꝫ cōtͣ iphiboſeth. īiuſte egit. Naꝫcum Siba ſeruus ſeu ꝓcurator ip̄ius Miphiboſeth filij Ionathe occurriſſet cuꝫ aīalibusoneratus victualibus. regi Dauid fugienti afacie Abſalonis regnum vſurpātis ſibi ea offerens: interrogauit Dauid d̓ Miphiboſethquid de eo eſſet. qui falſo accuſauit eum .ſ. ꝙſtudioſe noluiſſet occurrere letus de ſua eiectione de regno. in vindictam quia ablatumfuerat a Baule auo ſuo. quod credēs Dauidnimis leuiter p̄cipitanter dedit ſentētiaꝫ. vtſ. bona collata Miphiboſeth ſua eſſēt .i. ipſiꝰ
Sibe. Et cum poſtea reuerſus in regnuꝫ ingreſſo hieroſolimaꝫ obuiaſſet ip̄e Miphiboſeth in conſo capite in ſignum doloris de eiectione eius a regno. ⁊ Dauid querēt cauſaꝫquare non iuiſſꝫ cum eo. allegauit impotentiam ſuaꝫ quia claudus erat. ⁊ ille Siba deceperat eum. ⁊ falſo infamauerat. ſuper quoetſi mutauit ſentētiaꝫ tamen iniuſte ⁊ precipitāter videtur egiſſe. videlicꝫ ꝙ diuiderentadinuicem bona ꝓ dimidio ip̄e ⁊ Siba. Nā ⁊ſi iniuſtā dederat p̄cipitanter ſententiaꝫ deceptus verbis illius. debuit reuocare totā. ptꝰꝙͣ fallaciam ſerui deprehendit. In dubijs qͦꝫdecidendis multum debet vitari p̄cipitatioꝑmaxime in factis cōſcientie vbi vertit̉ periculum anime. Unde Grego. ait. In rebus dubijs nō debꝫ eſſe iudicium abſolutum. xxxiij.diſ. Habuiſſe. Ubi dicit glo. ꝙ eſt triplex ambiguitas .ſ. iuris. facti. ⁊ ꝑſone. Et incipiendo a tercio ambiguo quādo .ſ. certū eſt factūſed dubitat̉ quis fecerit. tūc poteſt ferri certa ſententia. Non ꝯtra aliquam ꝑſonam determīate. ẜm illud. ij. q. j. c. j. Neminem iudicetis ſuſpitōnis arbitrio. Sed ī genere .ſ. qd̓qui fecerit tale delictum quod manifeſtum ēſit excōmūicatus. niſi infra certū tempus īdic auerit. vt. v. q. j. Quidam. Ubi vero ſit ſecūdum ambiguum .ſ. facti. quia .ſ. dubitaturde aliquo vtꝝ ſit factū vl̓ nō nūꝙͣ eſt ferendaſn̄ia certa. vbi ſequit̉ p̄iudiciū alteriꝰ. Et adhoc facit verbū Greg. dicētis. Graue eſt ⁊ ſatis indecēs vt ī re dubia certa det̉ ſn̄ia. xj. q.iij. Graue̓. At ſi dubitat̉ vtrū aliqͥs iuſte aliqͥd poſſideat vel nō. ſeu vtrū ꝯtraxerint aliqͥī gradū vel caſu ꝓhibito vel non. ī tali dubioniſi ſit ſufficiēs ꝓbatō nō debꝫ dari c̓ta ſnīaī damnū alteriꝰ. Sꝫ vbi nulli fit p̄iudiciū indubio facti dat̉ certa ſn̄ia abſqꝫ p̄cipitatōnisvitio. puta cū dubitat̉ vtꝝ aliquis ſit baptizatus vel nō. vel vtꝝ cōfirmatus vel ordinatus. vel eccl̓ia vel hoſtia ꝯſecrata. debꝫ baptizari. cōfirmari vel ordinari vl̓ conſecrari. ſivere dubium ē. Quia vt dicit Leo papa. Nōputat̉ iteratū qd̓ ignorat̉ eſſe factū. de ꝯſecͣ.diſ. j. Solennitates. et diſ. lxvij. c. Preſbiteri.¶ De pͥmo ambiguo .ſ. iuris ꝓcedit̉ d̓ ſimilibꝰad ſil̓ia. vt diſ. xx. De libellis. vbi poſſint iura ꝯcordari nō ꝯͣriari. Un̄ Leo papa. In hisq̄ dubia ſūt vel obſcura id nouerimꝰ ſequēdūquod nec euāgelicis p̄ceptis ꝯtrariū. nec decretis ſct̄oꝝ patꝝ inuenit̉ aduerſū. diſ. xiiij.Sicut q̄daꝫ. Et intelligēdū eſt de illis decretis q̄ nō abrogata ſūt ꝑ ꝯͣriaꝫ ꝯſuetudinemUbi aūt reꝑiunt̉ diuerſe opiniones ⁊ aduerſe ſolēnium doctorū ī aliqua materia nec hīexp̄ſſa circa hec declaratio ꝑ autoritatem ſcripture vel determinatio per eccleſiam. tūc periculoſū eſt precipitare ſententiaꝫ. ⁊ ita vniopiniōi adhere̓ ꝙ alterā ꝯtēnet vt he̓ticā vl̓