CitulusQuintus

vt oſcula. tactus ⁊ huiuſmoī. ꝑtinet ad nipudicitiam. hec omnia Tho. vbi ſupra.De fornicatione igiturᵐ. §. j.q̄ eſt prima ſpēs luxurie. Notanduꝫ quod aitp̄s. lxxij. Perdidiſti oēs qui fornicāt̉ abs te.Perdidiſti .i. ꝑdes tu deus. Utitur p̄terito profuturo ẜm morē ꝓpheticum ꝓpter certitudinem rei. Perdes .ſ. morte eterna om̄s indiſtīcte ſine acceptōne ꝑſonaꝝ qui fornicātur vl̓corꝑaliter ꝑ luxuriā. vel ſpūalit̓ ꝑ ꝑfidiā velcriminaliter ꝑ quācūqꝫ culpaꝫ. Abs te. i. abſtracti ⁊ illecti tēporalibꝰ. hec Ugo cardinal̓.¶ Ex quibꝰ verbis tria pn̄t elici ad d̓claratōnē materie fornicatōis. Prīo fornicatō multiplicit̓ incurrit̉. ibi. om̄s qͥ fornicāt̉. Scd̓odanatō certitudīalit̓ ꝓmittit̉. ibi. Perdidiſti.¶ Tertō ſb̓tractō dei ſpūalit̓ ſb̓ſeqͥt̉. ibi. abs te.Ꝙͣtum ad primum. .§. ij.Sciendū ꝙ fornicatio in ſcripturis dicit̉ ydolatria vel infidelitas aliqn̄ ex eo ꝙ anima recedat ꝑ intellectuꝫ a deo. adherens falſitati eterrori. Et de hac ſepe reprehendit̉ ppl̓us antiquus iudeorū qui ſepe ÿdolatrabat. Un̄ dicit̉Oſee. iiij. Fornicati ſunt a deo ſuo .ſ. iſrahelite ꝑ ÿdolatriam. Et. j Paralipo. v. Fornicatiſūt poſt deos ppl̓oꝝ .ſ. iſrahelite. Et iudic. viij.Fornicati ſūt cum Baalim qͥ erat ÿdolū gentilium. Et Sap̄. xiiij. Initiū fornicatōnis exquiſitō ÿdoloꝝ. Et cuꝫ Ezechiel de fornicatōeillius ppl̓i loquit̉ p̄cipue Ezechie. xvj. ꝑ totū.de hac intelligit̉ Augꝰ. ad idē dicit. Idolatria⁊ q̄libet noxia ſuꝑſtitio fornicatō ē. xxviij. q.j. Idolatria. Et in eadē q̄ſtione. c. ſe. dicit ideꝫAugꝰ. Nōſolum mechatio eſt illius qͥ carneꝫſuam cōtaminat: ſꝫ etiaꝫ qui ſimulacrū facitmechat̉. De hijs nō eſt dubium. quia ꝑdidiſtiom̄s qui ſic fornicant̉. Scd̓o fornicatio dicit̉ large ⁊ moraliter quecunqꝫ culpa mortal̓inꝙͣtum ꝑ eam quis recedit. etſi nō fide. tamēaffectu a deo legittimo ſponſo anime. Un̄ dicit Augꝰ. ꝙ auaricia ⁊ quelibꝫ culpa qͣ aīmaaberrat a lege dei fornicatio dici p̄t. xxviij. q.j. Idolatria. Et de hac poteſt intelligi illd̓ qd̓dicit dn̄s ꝑ Hiere. iij. ca. Tu aūt fornicata escum amatoribus multis. tn̄ reuertere ad me:⁊ ego ſuſcipiā te. Anima cū tot fornicat̉ amatoribꝰ quot creaturas inordinate ⁊ ſupra deūdiligit. Hanc fornicatōem ſpūalē ſignat fornicatio Sāmaritane q̄ poſt quinqꝫ viros cōcubina erat cuiuſdā. Un̄ xp̄c dixit. Hūc quēnūc habes nō eſt tuus vir Ioh̓is. iiij. Sic aīatꝑe puericie habet vt legittimos viros qͥnqꝫſenſus quoꝝ inſtinctuꝫ ſequit̉ ſine pct̄o an̄qͣhabeat vſum ratōnis. Sꝫ cū ꝑuenerit ad vſūratōis ſi nō adheret deo. inde efficit̉ cōcubinadiaboli adherens errori. ⁊ fornicat̉ a deo. Sꝫdeus īmittit aliqn̄ tribulatōes circa ip̄a tēpoporalia vt ſic r̄cedat ab amatoribꝰ. ⁊ accedat

ad xp̄m viꝝ legittimū. ẜm illud qd̓ dicit̉ Oſeeij. Ecce ſepiam viam tuam ſpinis. ⁊ ſeq̄t̉ amatores ſuos ⁊ nō inueniet ⁊cͣ. Et dicet: reuertar ad virū meū priorē. Tertō ꝓprie dr̄ fornicatio actus venereꝰ fornicatō inter ſolutū⁊ ſolutam. ꝙͣuis etiaꝫ aliqn̄ largius noīe fornicatōis intelligat̉ oīs actus luxurie. vt illd̓j Corin. v. Auditur inter vos fornicatō qualis nec inter gentes. ⁊ tam̄ illud proprie eratinceſtus. Unde ad maiorem diſtinctōnem dicitur hec fornicatio ſimplex .ſ. inter ſolutum⁊ ſolutam. Et de hac ſicut de alijs duabus verificatur illud. Perdidiſti omnes qui fornicātur. Unde Hebre. xiij. Fornicatores et adulteros iudicabit deus .ſ. ad mortē eternā. Sꝫtria argumenta videntur eſſe in contrarium.Primum. quia deus non precipit aliquid qd̓ſit mortale peccatum: ſed deus precepit Oſeeprophete dicens. Uade ſume tibi vxorem mulierem fornicariam. ⁊ fac̄ tibi filios fornicatōnum. gͦ fornicatio non eſt peccatum. Secundum eſt. quia omne peccatum mortale cōtrariatur caritati. ſꝫ iſtud non contrariatur caritati. quia nec caritati dei cum nō ſit directecontra deuꝫ. nec caritati proximi. quia ꝑ hocnulli homini fit iniuria. Et Ambro. etiam dicit. Omnis ſūma xp̄iane diſcipline in miſericordia ⁊ pietate conſiſtit quam qui habet ⁊ ſilubricum carnis patiatur: vapulabit ſed nōperibit. gͦ fornicatio nō eſt mortale. Tertiuꝫeſt. quia Iſidorꝰ dicit diſ. xxiiij. Xp̄iano nō dicam plurimas: ſed nec duas habere ſimul licitum eſt. ſed vnam tantum. aut vxoreꝫ. autſi coniūx deeſt loco eius concubinam. Sed inꝯcubinatū eſt fornicatio ſimplex. gͦ ⁊cͣ. ¶ Qd̓dictum eſt fornicatōnem eſſe peccatum abſqꝫdubio tenendū eſt ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cliiij.arti. ij. Et ad argumenta reſpondet̉. Ad primum tripliciter. Uno mō ẜm Hiero. videlꝫ ꝙmeretricem ⁊ fornicariam quādam aſſūpſitin vxorem. ⁊ de impudica fecit caſtam. Et ẜmhoc in nullo p̄t argui. ſicut nec hodie ſi quismeretricem duceret in vxorem volentē honeſte viuere. xxxij. q. j. c. Nō eſt culpandus. Aliomō ẜm Tho. vbi ſupͣ. dicendū ꝙ fornicatō dr̄eſſe peccatum inqͣtū eſt contra rectā ratōeꝫ.Ratō aūt homīs recta ē ẜm ꝙ regulat̉ volūtate diuina q̄ ē prima ⁊ ſūma rato. Et ideo qꝛquis facit ex voluntate dei eiꝰ p̄cepto obediēsnō ē contra rectā ratōem etſi vibeat̉ ꝯͣ coīemordinem ratōnis. ſicut nec eſt ꝯͣ naturā qd̓ fitꝑ miraculū ꝙͣuis ſit contra coīem curſū nature. Et iō Oſee nō peccauit fornicando ex d̓ip̄cepto. Nec ꝓprie talis concubitus debet dicifornicatō. niſi referendo ad curſū coīem. Tertio mō ẜm Nico. d̓ lira. dr̄ vxor fornicaria mulier que erat gentilis que dicebat̉ fornicariaſpūaliter. quia idolatra. Et hoc fecit ex diſpēſatōne dei. Ad ſecundū rn̄det. b Tho. vbi ſupͣ