CitulusQuartus

li. xxxj. moral̓. tractās illud Iob. xxxix. Pēna ſtrutōnis ſil̓is eſt pennis herodij ⁊ accipitris qui derelinquit ī terra oua ſua. Tu forte calefacies ea ī pulue̓. obliuiſcit̉ ꝙ pes cōculcet ea. aut beſtia agri ꝯterat: durat̉ ad filios quaſi nō ſint ſui. Verba ſūt dn̄i loquētisad Iob. q̄ exponēs Grego. ait. Accipiter ⁊ herodius reliqͣs aues volatꝰ ſui velocitate trāſcendit. In catholicon d̓r ꝙ herodius ē auirapaciſſima qui aquilā vincit ⁊ rapit. maiord̓r phalco. Strutio aūt pēne eoꝝ ſil̓itudinēhabet: ſed volatus eoꝝ celeritatem nō habꝫ.A terra em̄ eleuari nō valet: ⁊ alas quaſi advolatū ſpecietenꝰ erigit: ſꝫ tn̄ nūꝙͣ a terra ſevolando ſuſpendit. Ita ſūt oēs ypocrite quidū bonoꝝ vitam ſimulant. imitatōeꝫ ſct̄e viſionis hn̄t: ſed veritatē ſct̄e actōis nō habēt.Alas quidē ꝑ figurā ſct̄itatis extēdūt: ſꝫ curarū ſeculariū ponde̓ gͣuati nullatenꝰ a terra ſubleuāt̉. Sicut at̄ ſtrucio ſignat ypocritas. ita accipiter ⁊ herodius electos. Et accipiter ⁊ herodius ꝑua ſūt corꝑa: ſed pēnis dēſioribꝰ fulta. ⁊ ideo cū velocitate trāſuolant.qꝛ paꝝ ē qd̓ grauat: multū qd̓ leuat. Sic electi ī hac vita ⁊ ſi abſqꝫ gͣuamīe aliquāto culpe eſſe non poſſunt. tn̄ paꝝ eſt qd̓ deprimit: ⁊multa virtus bone actōis q̄ eos ī alta ſuſtollit. Strutio vero raris pennis indͥuit̉ et inmani corꝑe grauatur vt ſi volare appetat ip̄apaucietas pēnarū molē tāti corꝑis ī aere nōſuſpendit. Sic ÿpocrita ſi qͣ facit q̄ leuēt .ſ.bona. pauca tn̄ ſūt: et mala ꝑpetrat multa q̄grauēt. Iteꝫ etſi penne ſtrucionis ad pēnasherodij ⁊ accipitris ſil̓itudinē coloris hn̄t. ſimilitudinem virtutis nō hn̄t: nam illoꝝ pēne ꝯcluſe ⁊ firmiores ſūt. et volatū aerem p̄mere virtute ſue ſoliditatis pn̄t. Sed ſtrutonis pēne diſſolute eo volatū aſſume̓ neq̄untqͦ ab ip̄o quē p̄me̓ debuerāt aere trāſcēdunt̉.Sic electoꝝ virtutes vt pēne ſolide volāt vtventū hūani fauoris p̄mant. Sꝫ ypocritaꝝactio ꝙͣlibet recta videat̉ volare nō ſufficit.qꝛ fluxe virtutis pennaꝫ laudis hūane auraꝑtrāſijt. Et cū oꝑa abextͣ ypocritaꝝ ⁊ bonorum ſint ſil̓ia qūo diſcernāt̉ xp̄c oſtendit dicens. A fructibꝰ eorū cognoſcetis eos .i. falſos ꝓphetas .ſ. ypocritas. Un̄ ſequit̉ in autoritate Iob. xxxix. Que ſtrutō derelinqͥt ouaſua ī terra. Qua ſtrutionū ſūt filij ypocritarū qͦs .ſ. verbis ⁊ exemplis exterioꝝ bonorūactuuꝫ deo gignunt. Qua quippe inſenſibiliain ſemetipſis ſūt: ſed calefacta ī viuis volatilibꝰ ꝯuertūt̉. ita ꝑuuli auditores ac filij certum eſt ꝙ frigidi et inſenſibiles remanēt niſidoctoris ſui ſolicita exhortatōe calefiāt. ypocrite gͦ quia ꝙͣuis ꝑuerſa ſemꝑ operēt̉ .ſ. mēte. loqui tn̄ recta nō deſinūt. bene aūt loquēdo in fide et ꝯuerſatiōe filios pariūt. Sed qꝛeos bene viuēdo nutrire nō poſſunt ideo di-

cit̉ de eis. Relinquit in terra oua ſua. Qua īterra deſerere eſt natos ꝑ ꝯuerſationem filios nequaꝙͣ a terrenis actibꝰ īterpoſito exhortatōnis nido ſuſpendere. Qua in terra dereliquiſſe eſt nullū celeſtis vite filijs exemplū p̄bere. Sed quia derelictos ypocritarū filiosſuꝑna cura nō deſerit: ſed intima electōne p̄ſcitos largitate gratie reſpectu calefacit. Iōſubdit̉ ī Iob. Tu forſitan ī puluerem calefacies ea. ſubaudi vt ego deus calefacio illa. qꝛſ. ꝑuuloꝝ aīas ⁊ imꝑfectoꝝ ī medio peccātiūpoſitas qͣſi ī puluere amoris mei igne ſuccēdo. Et cū de ſe dn̄s dicat ꝙ oua ī puluere calefacit derelicta. ex hoc etiā indicat aꝑte. qꝛip̄e oꝑat̉ intrinſecus ꝑ verba doctoris qui etſine verbis nulliꝰ homīs calefacit qd̓ volue̓itin frigore pulueris vt ex hoc hūiliet̉ quiſqͥsdoctor ī docendo: ⁊ nō ſibi aſcribat ꝯuerſionēauditoꝝ qd̓ ſuū nō ē. Subdit̉ adhuc de ſtrutione. Obliuiſcit̉ ꝙ pes conculcet. aut beſtiagri ꝯterat ea. Pes ſignat trāſitū oꝑationiſhūane. qui ꝯculcat oua cū oꝑatio eſt ꝑuerſatrahens ſuo exemplo ad malū. Beſtia ī agrodeforans ⁊ conterēs oua eſt diabolus ī agromundi querens queꝫ deuoret. Obliuiſcitur gͦÿpocrita oua ſua .i. filios non curans ꝙ peshomīs .i. actio mala alicuius ſuo exēplo. velbeſtia agri .i. diabolus ſua praua ſuggeſtiōeeos ſpūaliter occidat quoſ ſpūaliter genuit.Sed veraces magiſtri ſuꝑ diſcipulos habentviſcera timoris ex virtute caritatis. Un̄ nonobliuiſcūt̉ eoꝝ: ſꝫ verbis ⁊ exemplis cautosreddunt a malis homībꝰ ⁊ demonū temptationibꝰ. Unde apoſtolus. Denūciamꝰ vobis īnoīe dn̄i noſtri Ih̓u xp̄i vt ſubtrahatis vosab omī fratre inordinate ambulante et nonẜm traditionem noſtrā. Et alubi. Timeo neſicut ſerpens ſeduxit Euam aſtutia ſua. itacorrumpant̉ ſenſus veſtri ⁊cͣ. ypocrite autēquaſi obduratis cordibus viuūt. nec ſibip̄istiment vel diligunt: nec ip̄os filios quos generant vlla pietate debiti amoris agnoſcūt.Unde ſubditur. Duratur ad filios quaſi nōſint ſui. Quem em̄ gratia caritatis non īfūbit ꝓximum ſuum. etiam ſi ip̄e hunc genuitdeo extraneū reſpicit. Cuius em̄ mens .ſ. ypocrite ſemper exteriora appetit. intus inſenſibilis fit. ⁊ nulla compaſſione caritatis ergaproximum molleſcit. Oſtēdit demum Gregꝰ.per multas autoritates quomodo apoſtolusPaulus erat ſolicitus et compatiēs filijs ſuis. Aſſumit igitur ypocrita teſtamentum deiid eſt ſcripturam per os ſuum docendo. ⁊ predicando. ſed male quia qui predicat non furandum furatur in occulto ſaltim gloriā dei.qui predicat non mechandum: mechat̉ a deorecedens. et ideo ve ſibi.