Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
821
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumSeptimū

eo in diuinis ſciēter ẜm Tho. ī. iiij. Archi.Ad quod facit qd̓ habet̉. xj. q. iij. c. Qui cōicauerit vel orauerit excōicatis. ſi laicuseſt excōicet̉. ſi clericus deponat̉. Et intelligitur de excōicatōe ī crimīe crimīoſo. qꝛ īcideret ī excōicatōꝫ maiorem eandē. Sed decōicando ī alijs ex cōtemptu: de orādo ī diuinis officijs. Ualis em̄ pena .ſ. depoſitiōnis excōicatōis infertur niſi mortali. Intelligendū etiā illud ẜm modificatōꝫ illiꝰ decreti Conſtātienſis. Quinto ſeꝑat̉ a fideliūꝯſortio. quia pt̄ ꝑticipare cum alijs fidelibus: nec ip̄i eo ī comedendo. vel bibendo.vel ſalutādo. vel orādo. vel cōicādo. Un̄ v̓ſus.Os orare vale cōio mēſa negat̉ .ſ. excōicatiſ.Os .i. locutio. menſa .i. comedere eis. al̓trariū faciendo ī caſu cōceſſo incurrit excōicatōeꝫ minorem ip̄e ꝑticipās qua ſi accederet ad aliquod ſacr̄m ſcienter an̄ abſolutōneꝫ peccaret mortaliter: ſed a quolibꝫ ſimplici ſacerdote qui pt̄ audire eius ꝯfeſſioneꝫpoteſt ab ip̄a abſolui. Inſuꝑ peccat ſaltī venialiter ſic ꝑticipando: mortaliter aūt ſi faceret hoc ex cōtemptu. Et ſil̓r ip̄e excōicatꝰticipando alijs. Excipiūt̉ tn̄ quidaꝫ caſusin quibꝰ licite pt̄ participari eis. qui cōtinent̉ ī hoc verſu. Utile lex humile res ignorata neceſſe. Habet̉ hoc. xj. q. iij. Qm̄. ī tex.glo. Sed declarationem hoꝝ habes plene iniiij. ꝑte ti. ij. Quod aūt non debeāt fidelesticipare cum excoīcatis ē ex ordinatōe apoſtoloꝝ. Unde. j Corint. v. dicit apl̓s. Siquisfrater noīatur. aut fornicator. aut idolis ſeruiens. aut auarus ⁊cͣ. huiuſmōi nec cibūſumere .ſ. licꝫ. Ubi dicit Aug. apl̓us noīatōnem appellat excōicatōeꝫ. ij. q. j. Multi. Adhoc etiā facit qd̓ hr̄. xj. q. iij. c. Sicut apoſtoli. c. ſe. Sexto ſeꝑatur a quolibꝫ actu legitimo: vnde nec teſtificari pt̄ nec accuſare.nec aduocare. nec iudicare. iudicata eumcum notoriū eſſet non tenerēt. nec abſoluerenec ligare. nec eligi pt̄ ad dignitatem ſeulaturam. nec eligere. Uide declaratōꝫ hoꝝ iniiij. ꝑte ti. j. ī. c. de cauſa finali excōicatōnis:ſolū ad p̄dicationem admitti poteſt. ſicut etinfidelis quilibꝫ vt ꝯuertatur ex doctrīa adverā pn̄iam obedientiaꝫ. Et ī primitiua eocleſia ad oſtēdendam autoritateꝫ p̄latoꝝ ip̄i roborandā: inducēdum timorem reuerentiam eis: qui excoīcabat̉ immediate corporaliter vexabat̉ a diabolo. ſiē patet. j Corinth. v. de eorintho quē ꝓpter inceſtū notoriū apl̓us excōicauit dicens. Hūc tradidi ſathane vt ſpūs eius ſaluꝰ fiat ⁊cͣ. Septimoſeꝑat̉ poſt mortem a fideliū ſepulcro et officio. qꝛ non debet ſepeliri ī eccl̓ia vel cimite̓ioſꝫ extra. ſicut aīmalia bruta infideles: necdebet deferri modo ꝯſueto fideliū ad eccleſiaꝫ. al̓ qui ꝯtrariū facerēt ſcienter. peccarēt

mortaliter: incurrerēt clerici excōicatōeꝫ.de quo tn̄ vide in. iiij. ꝑte. ti. j. c. Nec poſſuntfieri eo or̄ones ſolennes ſeu officium. niſipͥus abſolueret̉ poſt mortē a ſnīa. qd̓ fieri pt̄qn̄ apparent ſigna ꝯtritōis an̄ morteꝫ qͣſiuit abſolutionem. Exemplū de illis ſct̄imoīalibꝰ qͣs bt̄us Benedictꝰ excōicauit ꝓpter loquacitatem ſuam que poſt mortē eaꝝ viſe ſt̄exire de ſepulchris de eccleſia qn̄ celebrabatur dicebat̉ officiū. qͣs cum beatꝰ Benedictus recōciliaſſet ſūt viſe amplius exire.Uide hoc in. ij. dialogoꝝ bt̄i Greg. pape. Capitulū ſeptimū de ypocriſi.Pocriſis filia eſt inanis glorie. Et inter perſecutōneseccl̓ie graues figuratas quatuor beſtias qͣs Daniel vidit de mari egreſſas. hec ē tercia. Prima beſtia ſil̓isleene fuit ꝑſecutio tÿrānoꝝ infideliuꝫ crudeliter vt leena deſeuierūt ꝯtra eccleſiaꝫ percruciatus varios. ex qua multi ꝑier̄t corꝑe:multi aīo fidem negantes. Scd̓a beſtia ſimil̓prſo ſignauit ꝑſecutionem hereticoꝝ qui varijs falſis doctrinis fideles vexauerunt: etmultos infecer̄t erroribꝰ. Tercia ſimilis eratpardo qui habꝫ coloreꝫ variū ſignat ꝑſecutionem que nūc eſt ypocritaꝝ qui ſub variocolore ſanctitatis multos decipiūt: et ad vitia ꝑducūt. Hanc ſequet̉ ꝑſecutō antixp̄i ſignata quartam beſtiaꝫ ferā diſſimilē alijs:qui precipue ypocritis ꝯtra veros fidelespugnabit. ypocrita at̄ vt dicit Iſido. in libroethimologiaꝝ greco vocabulo ī latino ſimulator interp̄tat̉ qui vitijs malꝰ ſit: bonuꝫſe palam oſtēdit. ȳpo .n. falſuꝫ. criſym iudicium interpretat̉. quia falſū iudicium inducūt ī mentibꝰ hoīm. qui .ſ. ex illis bonis actibus exterioribꝰ iudicāt eos bonos. Un̄ idemIſido. dicit ÿpocrite nomēm tractū ē a ſimilitudine eoꝝ qui in ſpectaculis ꝯtecta facie incedunt diſtinguētes vultum vario colore vt ad ꝑſone quam ſimulant colorem veniant. modo ī ſpecie viri. modo ī ſpecie femine. vt etiam laude populum fallāt. ſicut cuꝫfingit ſe eſſe iouem vel herodem vel xp̄m velangelum et huiuſmōi. Uel ẜm alios ab ÿ̄poquod eſt ſupͣ. criſym qd̓ eſt auꝝ dicit̉ qͣi deſuꝑ auꝝ. ȳpocrita em̄ deſuꝑ .i. abextͣ ī oꝑbꝰoſtendit ſe auꝝ ſcītatis. ſꝫ intus ē lutū cupiditatis. Un̄ Greg. de ypocritis loquit̉ tractans illud Iob. xlj. Sternet ſibi aurū qͣi lu .ſ. leuiathan de ibi loqͥt̉. ſignat vl̓ diabolū vl̓ antixp̄m. auꝝ .i. viros ſct̄itate fulgētes ẜm exteriora ſubſternit ſibi qͣi lutū .i.vitijs cōinqͥnatū ſubijcit. Hi aliqͥd auꝝ aliqͥd lutū ſūt. ſicqꝫ auꝝ qͣſi lutū ſterniturqn̄ occultis pct̄is exigentibꝰ qd̓ lutū erant