CapitulumSextum
ꝯtra manicheos ait. Qui ī eccl̓ia xp̄i morbidum aliqͥd pͣuūqꝫ ſapiūt ſi correpti vt rectuꝫſanūqꝫ ſapiāt: reſiſtāt ꝯtūaciter. ſuaqꝫ peſtifera dogmata emēdare nolūt ſꝫ defenſare ꝑſiſtunt: heretici ſunt. xxiiij. q. iij. Qui ī eccl̓ia.Sꝫ ſiqͥs ī aliqͦ erraret eſtimās illā eē regulā⁊ fideꝫ eccl̓ie ꝑatus emēdare cū ſciret nō eēthereticus. Ande idē Aug. Siqui ſnīaꝫ ſuamꝙͣuis falſā atꝫ ꝑuerſam nulla ꝑtinaci aīoſitate defendūt. qͥrunt autē cauta ſolicitudineperitatē: corrigi ꝑati cū inuenerint: nequaqͣſūt int̓ hereticoſ reputādi. xxiiij. q. iij. Dixitapl̓s. Un̄ ⁊ abbas Ioachim qͥ errauit ēca miſterium trinitatis aſſerens mgr̄m Petrū hereticū ꝓ eo ꝙ dixerat ī .j. ſnīaꝝ diſ. j. ꝙ pateꝫ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus quedam ſūma res eſt.Dicens ip̄e Ioachim nō eſſe ī trinitate vnitatem verā et ꝓpriam. ſꝫ quaſi collectiuā ⁊ ſil̓itudinariam. ſicut multi homīes dicūt̉ vnusppl̓us. reprobat̉ opinio ⁊ ſnīa eius tanꝙͣ heretica. ⁊ approbat̉ ſnīa Petri p̄dicti tanꝙͣ catholica. Ueꝝ qꝛ ip̄e Ioachim ſb̓miſit oīa ſcripta ſua correctiōi ſedis apl̓ice aſſerens ſe tenere qd̓ credit eccl̓ia. et ſic non fuit ꝑtinax īſua ſnīa. excuſat̉ a vitio hereẜ. vt habet̉ extͣde ſum. tri. ⁊ fi. ca. c. Damnamꝰ. Abbas Serapion eximie vite ⁊ abſtinētie errabat ī eſtimando deū eſſe corporeū ⁊ habere mēbra manus .ſ. ⁊ pedes ⁊ oculos ſicut homīes: qꝛ ſcriptura ſacra hoc refert. nō intelligēs medullam: ⁊ tn̄ nō fuit hereticus: quia huic nō ꝑ̄tnaciter inherebat qd̓ poſtea ꝓ hereſi fuit reꝓbatū ab eccleſia. xxiiij. q. iij. c. penul. Undecū ſibi fuiſſet error ſuꝰ demōſtratꝰ a Iohannecaſſiano. eū dimiſit. vt refert idē Ioh̓es ī collatioībꝰ patꝝ. Multū ſct̄i viri vitiū ꝑtinacie a ſe excluſerūt. Augꝰ. ī. j. li. de tri. Nō pudebit me ſicubi erro diſcere. Quiſqͥs hec legitvel audit vel ꝑiter certus eſt ꝑgat mecū vbiꝑiter heſitat. q̄rat mecū vbi errorem ſuū cognoſcit. redeat ad me vbi mecuꝫ reuocet me.Ingrediamur ſimul veritatis viam tendentes ad eū de quo ſcriptū eſt. Querite faciemeius ſꝑ. i. veritatem. Narrat Grego. in li. dialogorū de Paſcaſio diacono perito viro etmagne veneratōis ī ppl̓o ꝓpter ſuam ꝓbitatēadeo vt dalmaticam eiꝰ mortui iacētis in feretro cū fierēt exequie eius quidaꝫ demoniacus cōtingens liberatꝰ eſt. h̓ fuit reꝑtꝰ ī balneis poſt mortē ſuā a ſcō Germano ep̄o Capuano cū illuc acceſſit cauſa infirmitatis. ⁊cū miraret̉ ⁊ q̄reret quid ibi ageret quē nouerat eſſe mortuū. Rn̄dit ſe ibi deputatuꝫ .i.aīaꝫ ſuā ſꝫ ī corꝑe aereo aſſūpto apparētem.ꝓpter hoc qꝛ cū tꝑe ſuo fieret ſciſma in eccleſia duobꝰ ſe gerentibꝰ ꝓ papa .ſ. Symaco etCaurētio. demum dimiſſo Laurētio a ppl̓o ⁊clero ſuſceptꝰ ē Symacꝰ. ⁊ habitꝰ ꝓ ſummopotifice vnico ⁊ v̓o. Ip̄e tn̄ Paſcaſiꝰ ꝑmanſit
aliquātulū ꝑtinax ī ꝑte Laurentij quaſi ip̄eLaurentius eſſe deberet ſūmus pontifex potiuſꝙͣ Sÿmacus. Legit̉ etiaꝫ in vitis patrūꝙ qꝛ quidaꝫ pr̄ magne abſtinentie ꝑtinax fuit ī ſua opiniōe ad credēdū pct̄m mollitiei n̄eſſe pct̄m. ſicut nec etiaꝫ cū qͥs purgat naresvel aures a ſuꝑfluitatibꝰ qͣs ꝓducit natura.apparens poſt morteꝫ ſe ꝓpter hāc ꝑtinaciāeſſe damnatuꝫ eternaliter amico ſuo reuelauit. Debꝫ igitur quilibꝫ cauere ne ſit ꝑtinaxin ſenſu ſuo. Et cū in aliqͣ materia varie reperiūt̉ opiniōes: ſn̄ p̄iudicio ſalutis an̄ det̉minationem eccleſie licꝫ quācūqꝫ eaꝝ tenereita tn̄ alteri inhere̓ que ſibi magis videt̉ rōnabilis vel cōior ꝙ ꝑatus ſit tenere ꝯtrariāſi ꝑ eccleſiā illa determīaret̉. Naꝫ qui ſic ꝑtinaciter inheret vni ꝙ etiā ſi aliud eccl̓ia determīaret: illaꝫ non deſereret. ꝑtinacia ī eohmōi eſſet mortale: ſicut xp̄m habuiſſe aliqͣ īcōi cū diſcipulis vel nō habuiſſe. vtrūlibꝫ credi potuit an̄ determīatōeꝫ eccleſie. Sꝫ poſtꝙͣ fuit determīatū ꝑ Ioh̓em. xxij. xp̄m habuiſſe in cōi cū diſcipulis aliquid pecunie. ⁊ tenere ꝑtinaciter ꝯtrariū eſſe hereticū iudicatur. Unde quicūqꝫ ſciēs determīatōꝫ eccleſieteneret ꝯtrariū hereticus eſſꝫ. ſicut ſūt fraticelli de opinionē vulgariter dicti Et nō ſolūcirca ea q̄ ſunt fidei ⁊ bonoꝝ moꝝ: ſed etiamcirca agenda nō debꝫ quis eſſe ꝑtinax in ſenſu ſuo. Unde de beato Ber. cui tꝑe ſuo nō fuit ſimilis ī ſāctitate. ſapientia ⁊ fama miraculoꝝ. legit̉ ꝙ hoc dixit ad extrema veniensī documentū fratꝝ. Semꝑ magis ſecutꝰ ſumiudiciū alioꝝ ꝙͣ ꝓprium ſenſum.Ꝙͣtum ad tercium. .§. iiij.obaudit ꝑtinax ſnīaꝫ fulminantis excōmūicatioīs. Un̄ dicit p̄s. Nō audiet vocem venefici incantis ſapienter. Ueneficꝰ hic dicit̉ qͣivenena faciēs. ſed ī medicinā. ſicut de ſerpente tÿro venenoſiſſimo fit medicina q̄ diciturtriacha a tÿro q̄ valet cōtra venenū et aliosmorbos. Veneficꝰ gͦ pōt dici p̄latus eccleſie qͥde veneno excōicatōis facit medicinam. Excoīcatio em̄ ⁊ venenū videt̉ ⁊ medicina. Uenenū quidem ꝙͣtum ad ſtatū tꝑalem excōicati qui ponit̉ extͣ numeꝝ fideliū ac ſi eſſꝫ mortuus ⁊ etiā pͥmitiuo tꝑe talis vexabat̉ a diabolo ꝑ excōicatōeꝫ. Un̄ apl̓us. j. ad Corin. v.dicit de corintho quodam quem excōicauit.Hūc tradidi ſathane ī interitu carnis .i. at̄pexandū corpus. Inficit etiā alios excoīcatus ꝑticipātes ſciēter cū eo ī caſu nō ꝯceſſopeneno pct̄i ſaltim venialis excōicatōis minoris. vel etiā pct̄i mortalis qn̄ hoc facerētī ꝯtēptū. vel qn̄ ꝑticiparēt ī diuinis officijs.ẜm Tho. in. iiij. ⁊ alios. Fit tamen de hoc veneno medicina triache ꝯtra venenū peccatimortalis ad ipſū ꝓpellēduꝫ. Ad hoc eī ordi-