TitulusQuartus
efflabat Act. ix. Eſt gͦ illis furor ad ſil̓itudinem ſerpentis qͥ ſēꝑ geſtat ſecū venenū mortiferum. Un̄ dicit glo. ibi. Ira irreuocabilis.Ecce ꝑtinacia. Nam ꝑtinax d̓r irreuocabil̓.Sic ſerpens antiquus qui nō ſolū veneno īobedientie ſed et ꝑtinacie infecit primos parentes vt ꝑſiſterēt ī errore ſuo excuſātes ſe.Pertinax durus ⁊ obſtinatiſſimꝰ eſt ī malo.Unde Iob. xlj. &or eius indurabit̉ qͣſi lapis.Et Iacob pr̄iarcha ꝓphetizās de ꝑtinacia ſcribarū ⁊ phariſeoꝝ quā oſtenderūt in nō recipiēdo doctrinā xp̄i. qui ſcribe et phariſei cōiter deſcenderūt de Sÿmeon ⁊ Leui filijs ſuisquibꝰ tūc loquebat̉: ait. Maledictꝰ furor eoꝝqꝛ ꝑtinax ī ꝯtradicēdo xp̄o: ⁊ indignatio eorum: quia dura. Gen̄. pl̓t. ca. Inter ſerpētesnullus autem ꝑnitioſior aſpide. Iuxta illuddeutro. xxxij. Uenenū aſpidū īſanabile. Huicaſpidi ꝯꝑat̉ ꝑtinax. Un̄ dicit. qͣi aſpidis ſurde ⁊cͣ. Ubi tria de ꝑtinaci.¶ Primo qꝛ rēnuit influentia d̓i inſpirātis.ibi. Sicut aſpidis ſurde.Scd̓o quia repellit ſapientiā viri declarātisibi. q̄ non exaudiet ⁊cͣ.Tercio quia ꝯtemnit ſnīam p̄lati fulminanits. ibi. ⁊ benefici..§. ij.Ꝙͣtum ad primum.ꝑtinax aſſil̓at̉ aſpidi ſurde. qꝛ nō vult audire inſpiratōes dei eis cedendo et aſſentiendo.Aſpis a natura nō eſt ſurda: ſed aſtute agitvt ſit ſurda. quia vt dicūt naturales. ⁊ glo.ibi notat qn̄ ꝑcipit ſe adiurādaꝫ. vnam aurēfigit in terra. aliā obturat cauda: vt nō audiens ſic nō educat̉ de cauerna ſua. Sic pertinax ⁊ durꝰ ne audiat vocē d̓i qͣ ad cor loquitur ꝑ inſpiratōꝫ. aurē figit ī terra ex vna ꝑte. videlicet cogitatū ſuū ponit ī terrena. inaliam mittit caudā .i. ex alia ꝑte ꝓmittit ſibi longitudinē vite ſeu pct̄a ſequentiā additp̄teritis intendēs in eis ꝑſiſtere: ⁊ ex hoc nōaudit vocē diuine inſpiratōnis vt educat̉ decauerna malitie. Sed vt d̓r in ꝓuer. Cor durum male habebit ī nouiſſimo. Et ꝓuer. xxviij. Qui mētis eſt dure corruet ī malū. Sic̄accidit ad lr̄aꝫ Pharaoni cui cū pluries fuiſſet dn̄s locutꝰ ꝑ Moÿſē vt dimitteret ppl̓uꝫſuū liberū. pluries ꝓpoſuit et ꝓmiſit. ſꝫ detētus amore terrenoꝝ. ⁊ vana ſpe euadēdi flagella. noluit audire dn̄m. ſed induratū ē corPharaonis. vt d̓r Exo. vij. ⁊ ꝑſiſtēs in ſua ꝑtinacia ad ꝑſequēdū ppl̓m illū. demū ī marirubro ſubmerſus eſt. Stephanus etiā ꝓthomartir de ꝑtinacia arguēs iudeos cum quibꝰdiſputabat. Dura inquit ceruice ⁊ in circūciſis cordibꝰ ⁊ auribus. vos ſemꝑ ſpūiſanctoreſtitiſtis Act. vij. Et dn̄s ad Moyſē. Eernoꝙ iſte ppl̓us dure ceruicis ſit: dimitte me vtiraſcatur furor meus ſuꝑ eos. ⁊ deleam eosde terra. Exo. xxxij. Unde ⁊ hiero. Si nō cō-
uertamur. ſi duri colli ſumus. ſi uſqꝫ ī finemī malis ꝑſeueramus. aſſidue peccātiū nō miſeret̉ deus. diſ. xciij. c. Diaconi. Ecōtͣ dei ſeruus dicit cū p̄s. Audiā qͥd loqͣt̉ ī me deus .ſ.ī mēte occultis inſpirationibꝰ acquieſcēdo ⁊executōi mādādo. Et hoc eſt qd̓ dicit deuotaaīa ī canticis. Anima mea liq̄facta eſt vt dilectus locutus eſt mihi. loquitur ꝑ occultāinſpiratōnem oſtendendo ſuaꝫ bonitatē ⁊ ſuauitatem quā debet ſūme diligere. ⁊ mundana vt vana ꝯtemere. Et tūc aīa liquefit qn̄ſemota om̄i duritia totam ſe deo ꝑuiā facit:vt ſubintrēt diuina ī affectu. ⁊ currat effectuferuenter implendo mandata.Ꝙͣtum ad ſecundum. .§. iij.repellit ꝑtinax ſapientiā hoīs ſibi declarātiſerroreꝫ ſuū. ⁊ ideo aſſil̓atur aſpidi q̄ nō exaudit vocem incātantiū. qꝛ nō exijt de cauernaſua ꝓut intēdit incātator. ſic ꝑtinax nō pultde cauerna ſui erroris exire ꝓut intēdit p̄dicator vel doctor qui eū admonet de pct̄o ſuoꝯtra illud agēs ꝓuer. iij. Ne īnitaris prudentie tue. Et illud Ro. xij. Idip̄m inuicē ſentiētes non alta ſapientes ſed hūilibꝰ ꝯſētiētes.Ue (inqͥt dn̄s ꝑ yſa. v. ca) qui ſapiētes eſtisī oculis vr̄is ⁊ coram vobiſmetipſis prudentes. Magna ſuꝑbia et ꝑtinacia iſta eſt vt velit quis plus ſibi credere ꝙͣ oībꝰ alijs cū nullus ſit adeo ſapiens quin aliqn̄ poſſit errare.Nec debꝫ quis hoc incōueniēs reputare vt p̄dicatio vel doctrina veritatis que optima ēſignificet̉ hic ꝑ incātatōnem q̄ mala eſt ⁊ ꝓhibita. vt patet. xxvj. q. v. c. j. Nam hoc bſitatum eſt in ſcripturis ſacris. Sic Greg. inlibro moral̓. dicit Dauid qui malus fuit ī ꝓditōne et morte Urie ſignificare dn̄m deum.et Uriam bonum et fideleꝫ ſignare ppl̓m pͥuūiudeorum ꝑtinacem. Nam deus ip̄m populūiudeorū hortabat̉ vt reuerteretur ad domū.ſ. eccleſie ī cōuiuio ſue doctrine. cuꝫ tenēs cibum regium doctrine apoſtoloꝝ ei mittensvt letaret̉ cū vxore ſua .i. ſapientia vera quāolim habuit populus vt vxoreꝫ ſibi inherēsSed ip̄e populꝰ iurauit .i. ſe firmauit pertinacia ductus ſe hoc non facturū. ſed ſecuturum archaꝫ que erat ī papilionibꝰ .i. ſynagogam qͥeſcētē in ceremonialibꝰ legis. Propterqd̓ dd̓ dimiſit eū cū lr̄is ꝯtinētibꝰ mortē eiꝰ.Permiſit em̄ dn̄s illum populū in ſua ꝑtīacia ſequi legalia. ⁊ ī lr̄is ſuis quas defert ſecum ī teſtimoniū ꝯtͣ ſe. ij Reg. xj. on exaudit igit̉ ꝑtinax vocem īcantantiuꝫ. quia nōacquieſcit ſnīe ſapientū. ⁊ hoc eſt valde ꝑiculoſū. Nā ꝑtinacia eſt q̄ ꝑficit rōeꝫ hereẜ c̄caea q̄ ſūt fidei. dic̄ em̄ Pe. de tharā. ī. .iiij. ꝙ adhęreſim requirūt̉ duo. Unū q̄ſi materiale .ſ.error ī intellectu. Scd̓m qͣi formale .ſ. pertinacia in voluntate. Vnde Auguſti. in libro