TitulusQuartus

videndum deum. ij. ad Corin. xj. et xij. c. Et.Corin. x. Per omnia omnibꝰ placeo .ſ. in licitis querēs non qd̓ mihi vtile ē: ſed quod alioruꝫ. factus ſum iudeis tāꝙͣ iudeus. hijs quiſine lege ſūt: tanꝙͣ ſine lege eſſem ⁊cͣ. ¶ Tertio modo fit hoc cum defectuoſitate ſiue vera dicant ſe laudando ſiue falſa vt cū mouentur ad hoc ex cupiditate vel ex vana gloriavel ex vanitate. et hoc ꝑtinet ad vitiū iactātie. Un̄ et ph̓us dicit. in. iiij. ethicorum ꝙ iactator fingit de ſe maiora exiſtentibusⁱ qn̄qꝫnullius grā .i. ex vanitate. qn̄qꝫ grā honoriset glorie. qn̄qꝫ gratia argenti. Ibi etiam dicit ꝙ aliqui iactāt ſeip̄os ꝓpter lucrū. qui deſeip̄is fingūt ea ex qͥbus poſſint lucrari. putaꝙ ſint medici vel ſapiētes vel diuini. Ꝙ aūtmedicus narraret ſolēnes curas īfirmorū ꝑeum factas. et doctor diſputatōes ⁊ lecturasin quibus ꝯmendatus fuit de ſcīa ſua. et artifex artificiata ab eo vt inde lucretur dicēdo veritatē et nō derogādo alijs illius ꝯditōnis: in ſe nullū peccatū videtur. Sed ꝯn̄iterexcedunt plus dicētes ꝙͣ ſit rei veritas. et cūalioꝝ dep̄ſſione. et hoc ſemꝑ peccatū. Un̄ ꝓuer. xxviij. dicitur. Qui ſe iactat et dilatat.ſcꝫ extendēdo ſuas laudes iurgia ꝯcitat. Nāaudiētes cū ex hoc videāt eis diminui honorē ſuū ꝯtra illū inſurgunt. et vilificant de iactantia docentis vel p̄dicātis. Amb. etiā ſuꝑBtī īmaculati. dicit. Uitiū animi ē indignisſecreta vulgare. qd̓ fit vel loquacitate īcauta. dum ſine iuditio voſat irreuocabile verbū. vel adulatōe vt ei placeat cui ſecreta reuelat. vel iactatōe ſcīe vt plura videat̉ ſcire.diſ. xliij. §. fi. De hijs ergo iactatoribus dicitpͣs. Qui dixerūt in facto: linguā noſtrā magnificabimus .ſ. laudando irrōnabiliter oꝑanoſtra. Un̄ glo. dicit ibi ꝙ notatur iactātiaet ſuꝑbia ex qua homo magna loquit̉ de ſe.Gallina cum fecit ouū nō ceſſat clamare donec ꝑpenditur ꝙ ouū fecerit. ſicqꝫ ouū ꝑdit.Sic dn̄s diſꝑdet hos ꝑ diuerſos modos. ꝑdeicōfundēdo aliqn̄ ī vita hac: et puniēdo ī alia.Tertia iactantia eſt .§. iij.ꝓpter falſitatē vt cū aliqͥs laudat ſe de eo qd̓non eſt in ſe. Un̄ et ph̓us dicit ꝙ ꝯtrariaturveritati. Et de hac dn̄s Diere. xlviij. Sublimitatē eius et arrogantiā et ſuꝑbiam et altitudinē cordis illius. ſcꝫ ōab ego ſcio. aitdn̄s. et iactantiam eius. et ꝙ nō ſit iuxta eūvirtus eius .i. ita virtuoſus et potēs ſicut ſedicit. et hoc ꝓprie ſonat iactātia. Dr̄ eī a iacio iacis. Que em̄ quis vult longe a ſe pone̓in altum eleuat et extollit. Et ſic aliqͥs ꝓprietūc ſe iactat qn̄ de ſe ſupͣ ſe aliquid dicit. Etꝙͣuis etiam ad iactantiā ꝑtineat quod aliqͥsdicat de ſe vel facit vn̄ oſtendit plus de ſe ꝙͣopinetur de eo. qd̓ apl̓us refugit dicēs. Parco at̄ ne quis me exiſtimet ſupͣ id qd̓ videt in

me. aut audit aliquid ex me. ij. ad Corin. xij.tn̄ magis ꝓprie iactātia ē cuꝫ offert ſe ſupͣ idquod ē in ſe. et ſic opponitur veritati ꝑ exceſſum ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxij. ar. j. Un̄ et iudei dicebant xp̄o. Tu de teip̄o teſtimoniumphibes. teſtimoniū tuum nō eſt verū Ioh̓. viij. q. d. quia te iactas. ꝯn̄iter iactatores dicūtmendatia. xp̄us tn̄ veritatē dicebat: ⁊ nobisneceſſariam. Eſt aūt tūc mortale ẜm ipſuꝫTho. tripliciter. ¶ Uno modo ex ſe inꝙͣtumꝯtrariat̉ veritati cū .ſ. illud d̓ quo quis mendatioſe ſe iactat: eſt ꝯtra gloriam dei. aut cūiniuria et ꝯtumelia ꝓximi. ſicut ille de quodr̄ Ezech̓. xxviij. Eleuatuꝫ eſt cor tuū et dixiſti deus ego ſuꝫ. Et phariſeus qui ſe iactabat non eſſe ſicut alij homines īiuſti ⁊cͣ. addens ꝯtumeliaꝫ publicani Lu. xviij. Et ſimiliter cum quis ſe iactat de aliquo criminaliquod non fecit eſtimans inde haberi ꝓ ſtrēnuo. Sed etiam verum dicēdo non excuſaretur a mortali ꝓpter approbatōnem mali etſcandalū ꝓximi. ſicut illi d̓ quibꝰ dr̄ Iſa. iij.Peccatuꝫ ſuū quaſi ſodoma p̄dicauerūt: necabſconderūt. ¶ Secūdo ē mortale ex fine cūſcꝫ quis iactat ſe vt īde poſſit deciꝑe ꝓximūet notabiliter ledere ſpūaliter vel temꝑalit̓.Un̄ et ph̓us dicit in .iiij. ethicorū ꝙ turpioreſt qui ſe iactat cauſa lucri ꝙͣ qͥ ſe iactat cāglorie vel honoris. Eſt em̄ ibi mendatiuꝫ ꝑnitioſum ex quo intendit damnuꝫ proximi.Sicut ſi quis ſe iactaret eſſe magnuꝫ medicum vel aduocatum. et magna feciſſe. qd̓ tn̄falſum eſt vt inde ponant ſe homīes in manibus ſuis cum damno et ꝑiculo eoꝝ. Cerretani etiam qui ſe iactant de multis indulgētijs et alijs que falſa ſūt. et p̄dicatores et cōfeſſores et diuinatrices vt inde obtineant tēporalia vel inducant ad mala cōfidentes deillorum bonitate nulli dubium quin mortaliter peccēt. ¶ Tertio iactātia poteſt conſiderari ꝑ reſpectum ad cauſam vnde aliquādo ꝓcedit .ſ. ſuꝑbia. q̄ ſuꝑbia ſi mortale ſit:erit et ip̄a iactātia mortale. vt cū quis ſcīaꝫſuam induſtriam et virtutem deliberate ſibiattribuens et non deo iactat ſeu laudat ſede huiuſmodi. hoc tn̄ difficile eſt ꝯgnoſcere.⁊ de eis loquitur pͣs. cū dicit in ꝑſona iactatorum. Labia nr̄a a nobis ſūt. Magna iactātia cum ſuꝑbia eſt iſta locutio vt .ſ. aliquisdicat labia .i. locutōnem ſuam et doctrinama ſe eſſe et nō a deo a quo eſt omne datū optimum. dn̄ talis ꝑ effectum ꝯn̄ter dicit in corde. quis nr̄ dn̄s eſt. q. d. nullus. ſꝫ noſip̄i habemus in pt̄ate noſtra: quod tn̄ falſiſſimumeſt. qꝛ omnis ſapīa a domino deo ē. Un̄ in inferno dicunt miſeri iactatores. qͥd nob̓ ꝓfuitſuꝑbia nr̄a et iactantia diuiciaꝝ: Ecce omnia tranſierūt quaſi vmbra Sap. v. Sed diſꝑdet dn̄s hos. In alijs caſibꝰ iactantia ꝯn̄it̉