CitulusQuartus

decime nō ſoluunt̉ veſ minus plene redduntur nulla ꝯſuetudo vaſet vl̓ excuſat a peccato. Anthonius de bu. dicit ꝙ canoniſta nōē bonus determinator ī iſta materia ẜ theologus cuius ſcīa eſt ius diuinum. vnde cumſint decime de iure diuino et ad theologosmagis ſpectet declaratō et det̓minatio dubiorum circa ius diuinū ꝙͣ ad canoniſtas. videt̉ ꝙ theologis ſit ſtandū ī materia decimarū magiſꝙͣ canoniſtis. Dicit etiā ꝙ cum fuerit ꝯfeſſus ipſe pluribus ꝓbis et famoſis viris magiſtris ī theologia nulla eſt ſibi factaꝯſcīa de ſolutōe decimaꝝ. ip̄e tn̄ videt̉ tenereꝙ ſint ſoluende. Sed nota ꝙ in hoc omnesꝯcor. ꝙ vbi eſt cōſuetudo dandi. omnino homines tenent̉ ad dandū. et debet eis fieri cōſcīa. Dicit tn̄ Hoſti. ꝙ ꝯpoſitio int̓ ꝑſonā eocleſiaſticam et laicos ſuꝑ aliquā ꝑte decimeſeu quota de ꝯſenſu p̄lati ſuꝑioris valꝫ. Raÿetiā dicit ꝙ ſi quis retinuerit decimas longotꝑe. et nunc veniēs ad penitenciaꝫ petit ſibiremitti. qꝛ al̓ oporteret eū mendicare. ſacerdos ſi videt ip̄m ꝯtritum. et p̄ces eiꝰ īniti veritate. debet ſibi remittere tanꝙͣ pauꝑi cumhocidē poſtea dare deberet. xvj. q. j. Quoniā.Ul. addit ꝙ etiā ſi eſt diues poteſt in totumvel in ꝑtem dimittere ex qͦ vult in poſterumabſtinere. Si quis aūt velit ſimpliciter ītelligere Ale. illam .ſ. ꝙ teneantur ꝯfeſſores facere ꝯſcīam ꝯfitentibus etiamſi in hoc nō fuerint reqͥſiti quia de hoc alij doc. nihil dicūt.tūc bidetur ſufficere ꝙ faciat ꝯſcīam ꝑ iſtuꝫmodum .ſ. ꝙ ſi exigerent̉ ſint parati dare admandatū eccleſie. al̓ vt dictum ē nō eſſent inſtatu ſalutis. qꝛ ꝯtēnerent p̄ceptum eccleſie.vbi eſt ꝯſuetū dare de toto facere ꝯſcīam vtbent. vbi vero de aliqua quota et parua conſueuit dari: illam dent. Nec tamen videtur ꝙoporteat face̓ ꝯſcīam niſi pͥncipalibꝰ domꝰ.Nam filijfamilias. ẜui et hmōi dare nō pn̄t.¶ Capitulum quartum de Iactantia.Actantia ſecundumGreg. eſt filia inanis glorie. ⁊ pt̄ſic deſcribi ꝙ eſt vitium qͦ quis ſev̓bis extollit ſuꝑ illud qd̓ ē vel qd̓homines opinantur de eo. Uirtuti veritatisopponitur ſecundū ſpeciē actus. quia ꝯn̄iterin ea reꝑitur falſitas. Sed ſecundū cauſamſuā ex qua etſi nō ſemper tn̄ vt frequentiusaccidit: ꝯtrariatur humilitati. Nā ꝓcedit iactancia ex ſuꝑbia ſicut a cā interius motiuaet īpellēte. Ex hoc em̄ ꝙ aliqͥs ꝑ arroganciāinterius ſupͣ ſe eleuatur. ſeqͥtur plerumqꝫ ꝙexterius maiora quedam de ſe iactet. licꝫ aliqn̄ ex vanitate quādam nō ex arrogācia adiactanciā ꝓcedit. et ex illa vanitate delectatur. quia talis eſt ẜm habitū. et iō arrogan-

cia ꝑ quam aliquis ſupͣ ſeip̄m extollitur: eſtſpēs ſuꝑbie. nō tn̄ idem iactancie eſt ẜ vt frequenter cā eius. Et ꝓpter hoc Gregoꝰ. ponitiactanciā terciā ſpeciē ſuꝑbie. Plerūqꝫ ꝓcedit iactancia ab inani gloria ſicut a cā finali: inꝙͣtum .ſ. iactator intēdit ꝙ ꝑ ſuaꝫ iactāciam gloriam ꝯſequat̉. Et iō ẜm Greg. dicit̉oriri ex inani gloria. et eſſe filia eius ẜm rōnem finis. Prohibet at̄ hāc dn̄s dicēs Eccͣi.vj. Non te extollas in cogitatōne aīe tue. vbidicit glo. iactanciā et ſuꝑbiā ꝓhibet. Hancvt vitioſam puniendaꝫ a dn̄o on̄dit pſalmiſta dicens p̄s. xj. Diſꝑdet dn̄s vniuerſa labiadoloſa: et linguā magniloquā. qui dixerūt:linguam nr̄am magnificabimus. labia noſtra a nobis ſūt. quis noſter dn̄s eſt. Ubi poteſt notari triplex iactancia.Primo iactācia per ironeitatē. ibi. Diſꝑdetdn̄s vniuerſa labia doloſa: ⁊ linguā magniloquam.Secūdo iactācia ꝑ panitateꝫ. ibi. qͥ dixerūt:linguā nr̄am magnificabimꝰ.Tertio iactācia ꝓpt̓ falſitatē. ibi. labia nr̄aa nobis ſūt. qͥs noſter dn̄s ē.Ꝙͣtum ad primum..§. j.Scienduꝫ ꝙ cū aliqͥs dicit de ſe aliqͦs d̓fectꝰquos in ſe non eſſe ꝯgnoſcit ⁊ cum hoc facitvt inde reputetur humilis. et ſic laudetur. vl̓portat veſtes multum abiectas. vel faciē pallidam querit ea intentōne vt reputetur mortificatus et contemptor mūdi: ibi eſt iactancia et aliud etiam vitium quod dr̄ ironia ſecundum Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxiij. arti. ij. tamēẜm diuerſa. Iactancia quidem inꝙͣtum perexteriora intendit oſtendere virtutē ī ſe quānō habet. Ironia vero inꝙͣtum oſtendit defectum exterius queꝫ in ſe non recognoſcit.Un̄ de huiuſmodi dicit xp̄us Math̓. vj. Ext̉mināt enī facies ſuas .i. extra terminos naturales aptant facies ſuas herbis vel qͥbuſdam lotionibꝰ vl̓ vnctōibus vt appareāt pallidi. vt appareāt homībus ieiunantes. et ſicreputentur abſtinentes. Et ph̓us dicit ꝙ ſuꝑhabundātia et valde defectus iactācia ē qn̄ſcꝫ fit ad iſtū finē. Un̄ d̓ Aug. legit̉ ꝙ nec nimis precioſas veſtes volebat deferre nec nimis abiectas. qꝛ in vtroqꝫ aliqn̄ hoīes q̄rūtgloriā ſuā. qd̓ ꝑtinet ad ironicā iactanciam.¶ Ꝙͣtum ad ſecundū. vt ꝓuer. xxvj. dr̄ d̓ ironico. Cū ſubmittit vocē ſuā .ſ. quiſpiā dicendo d̓ ſe vilia ne credideris ei. Geptem eī neqͥtie ſūt ī corde illiꝰ ꝓuer. xxvj. i. plena neqͥtia.Sed de hijs dicit pͣs. in predicta auctoritate.Diſꝑdet dn̄s .i. ꝑ diuerſos modos ꝑdet et̄ naliter .ſ. et ſpūaliter. et aliqn̄ tꝑaliter. vniuerſa labia doloſa. qͥ .ſ. ī v̓bis ſuis vtunt̉ dolo dicentes defectꝰ de ſe qͦs non recognoſcunt ī ſead decipienduꝫ audientes vt ſic eſtimēt eoshumiles. vn̄ ſubdit. linguam magniloquam.