TitulusQuartus

eſt iſta gloria .i. res inutilis ⁊ infructuoſa faciens ip̄a oꝑa bona vt ieiunium. elemoſinaꝫ.oratōnem. ⁊ alia. inutilia ⁊ fructum ꝑdere ſuperne glorie. Sic etiam aliqn̄ dicit̉ vanū. iuxta illud. Oꝑa eoꝝ vana .i. inutilia ⁊ riſu digͣHiere. lj. Et Ioh̓es. viij. c. Uanus dicit̉ laborvnde nō ſequit̉ finis ad quē ordinatur. ẜm illud p̄s. Niſi dominꝰ edificauerit domū ī banūlaborauerūt qͥ edificant eam .i. niſi oꝑbꝰ bonis que facimus: quibus p̄paramus nobis domū nō manufactam in celis: dn̄s edificet .i. intentio ſit vt placeamus ei ⁊ queramꝰ gloriameius ẜm illud apl̓i. omīa in gloriaꝫ eius .ſ. deifacite. Fruſtra laboramus et nō cōſequimurillud ad quod bona oꝑa ordinant̉ ex ſe. Et iōbana eſt huiuſmodi gloria r̄ſpectu etiā hoīma quibus eſt ip̄a gloria. quoꝝ iuditiuꝫ eſt incertum. ⁊ qͥ vanitati aſſimilant̉. homo em̄ vanitati ſimilis factus eſt. p̄s. cxliij. Gloria vana eſt. Cuꝫ gͦ quilibꝫ naturaliter deteſtet̉ caducitatē. falſitatē ⁊ inutilitatē. ⁊ hec reꝑiant̉in gloria mundi. q̄ ꝓpterea bana dicit̉. iō ſumme fugienda eſt. Et vt magis euitet̉ cōſideremus adhuc magis huiuſmodi glorie ꝑuitatē⁊ vilitatem. Et primo ꝙͣtū ad materiā. Quideſt pulcritudo corꝑis humani de qͣ nō pauci ⁊p̄cipue mulieres gloriant̉. Ꝙͣ modica? Certecū omībꝰ fucis ſuis nō poterit mulier ſue faciei facere colorem tam viuacē qualeꝫ habetroſa vl̓ viola. quia nec Salomon in omī gl̓aſua veſtitus eſt ſicut vnum ex hijs .ſ. lilijs. aitxp̄c Math̓. vj. Sꝫ ⁊ modica febris cito pulcritudineꝫ aufert. Quanta ſit pulcritudo ⁊ fortitudo corꝑis humani oſtenditur cuꝫ tenuispermis aranee vel ſcorpionis ad terrā ꝓſternat: Quid ſericum veſtiū vnde aliqͥ gloriant̉niſi ſtercus vermiuꝫ? Quid aurum ⁊ argētūniſi fex terre que pedibꝰ conculcat̉? Quid varia niſi pelles murium: O quanta vanitas etfatuitas gloriari ſe eſſe circūdatū ſtercoribꝰpermiū. fetibꝰ terre. pellibꝰ muriū. lanis pecudum. Sed nec gloriet̉ ſapiens in ſapiēcia ſuaait dn̄s Hiere. ix. Ubi ſapiens .ſ. in diuinoruꝫcognitione vt Plato: Ubi ſcriba in moralibꝰvt Socrates Seneca Tullius? Ubi conqͥſitorhuiꝰ ſeculi in naturalibus vt Areſtoteles Pictagoras: Nōne deus ſtultam fecit ſapienciāhuius mūdi: ait apl̓us. j. ad Corin. j. Stultāeſſe oſtendit ⁊ nullam .ſ. duꝫ oꝑatus eſt q̄ illidixerunt impoſſibilia querētes gloriā hoīmde ſua ſapiencia. ⁊ nō deum glorificātes. Uereiſta gloria ē vana reſpectu tēporis ⁊ loci vbiquerit̉. Querit̉ em̄ in terra que reſpectu celieſtimatur ab aſtrologis vt punctus. Sꝫ ⁊ deip̄a terra due tm̄ ꝑtes ex quinqꝫ habitant̉. ⁊ īhijs duabꝰ ꝑtibus nullus vnꝙͣ fuit qͥ vbiqꝫ fuerit nomīatus. Et ſi hoc cōtingeret nō ab oībus homībꝰ laudaret̉: ſed ſi aliqͥ laudarēt. alijvituꝑarent. Sic em̄ quilibꝫ ſanctus ⁊ doctus

tranſiuit per gloriam ⁊ ignobilitatem. ꝑ īfamiam ⁊ bonā famaꝫ. vt ait apl̓us. ij. ad Corī.vj. Sed ſi hoc aliquis obtineret. parū durat:quod in xp̄o oſtenſum erat. Nam cuꝫ domīcain ramis omnes laudaſſent eum clamantes.Gloria ⁊ honor ſit tibi xp̄e redemptor ⁊cͣ. Ind̓ ad quinqꝫ dies clamauerunt omnes. crucifige eum. in multis contumelijs ⁊ opbrobrijsaffligentes eum. Dij etiam a quibꝰ querit̉ ethabetur talis gloria puluis ſunt .i. homines.quod autē in pulueribꝰ ſignatur cito deletur.Quantum auteꝫ detrimenti ſequatur ex tampana re in ſe. §. dicetur ꝓ tercia parte.Ꝙtum ad tercium. .§. iij.ſ. de pena ſeu punitōne huius vitij oſtenditurdum ſubditur ī p̄s. Frater nō redimit ⁊cͣ. Locutio obſcura eſt. Sic autē intelligit̉. Frateri. xp̄c qͥꝓpter aſſumptam nr̄am humanitateꝫdicit̉ frater noſter. iuxta illd̓ ꝙ ait pſalmiſtain ꝑſona eius ad patrem p̄s. xxj. Narrabo nomen tuum fr̄ibus meis. Hic frater .ſ. xp̄c nonredimet tales qͥ gloriantur vane in diuicijsſuis .i. nō faciet participes ſue redemptōnis.Ꝙͣuis em̄ ꝑ ſuaꝫ paſſioneꝫ om̄s redemerit ꝙͣtum ad efficatiam. nō tn̄ om̄s qͦ ad efficiētiā.Non em̄ ꝑcipiunt effectum huiꝰ redemptōnisqui eius veſtigia nō ſequunt̉: ſꝫ qͥ mundi gloriam nō q̄ſiuit ſꝫ fugit. confuſioēs mundi ſuſtinuit. Si autē ip̄e xp̄c nō facit ꝑ grām ſuaꝫhominē ꝑticipē ſue redemptōnis. hō quicūqꝫſit redimet de ſeruitute diaboli tales; vt legat̉interrogatiue. qͣſi diceret certe nullꝰ. Sic exponit Grānus. xiij. q. ij. In pn̄ti. §. Ueꝝ hoc.Nō igit̉ dabit deo placatōneꝫ ſuā nec ꝑ ſe necꝑ alium poterit deuꝫ reconciliare: ſꝫ dānabit̉ꝓpter inanē gloriā ⁊ ſuꝑbiaꝫ. Et ſic īanis gloria eſt mortale peccatū ex quo cōducit ad dānatōnem eternā. qd̓ verū eſt nō tn̄ ſemꝑ ſꝫ intribus caſibus vt ponit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.cxxxij. arti. iij. In hijs caſibꝰ ꝯͣriatur inanisgloria dilectōni d̓i. oē aūt qd̓ ꝯͣriatur dilectōni dei eſt mortale. Prīo qͥdē qn̄ qͥs gloriaturde aliqͦ falſo qd̓ eſt ꝯͣ diuinam reuerenciā. vtille de qͦ dicit̉ Ezechiel̓. xxviij. Eleuatū ē cortuū dixiſti deꝰ ego ſū. Idē ē cū gloriat̉ de aliqͦmortali conmiſſo. qd̓ cuꝫ facit corā alijs ſe deillo laudando ad iactantiam ꝑtinet. ſi ī mētegloriando hn̄do deliberatā conplacentiā cordis cuꝫ eſtimat ſe laudari de tali peccato. eritinanis gloria. Si grauiſſime puniti ſūt a deoqͥ vanam gloriaꝫ qͥſierunt de rebus mūdi. Ꝙterribilit̓ puniēdi ſūt qͥ de peccatis q̄ ſūt ī deiīiuriam gloriant̉. De dauid rege ⁊ ꝓpheta legimus. ij Regum. vlt̄. ꝙ quia numerare fecitpopulū ſuū ſibi ſubditū vt ſic gloriaretur inmultitudine ſubditorū. ita deo diſplicuit ꝙ ꝑprophetaꝫ Gad ſibi optiodata fuit vt vnumextribꝰ eligeret ī punitionē illiꝰ īanis glorie.Aut ꝑ ſeptē annos famē in terra. aut ꝑ tres