CapitulumPrimum

menſes guerram. aut ꝑ triduū peſteꝫ. Elegitqd̓ magis cōmune fuit ſibi potens accidere ſicut alijs .ſ. peſteꝫ. ⁊ ſic in triduū de peſte mortui ſunt circa ſeptuaginta milia hoīm. Herodes Agrippa qui decapitauit Iacobū. vt ſcribitur Act. xij. Sꝫ plenius ī hiſtoria eccleſiaſtica: cū eſſꝫ iratus Tyris ⁊ Sidonijs venientes ad eum vt recōciliarent̉ ſedenteꝫ ꝓ tribunali veſtibus aureis indutū ⁊ ad radiuꝫ ſolisvt magis luceret: cuꝫ a ppl̓o darent̉ ei laudesvt dei ⁊ nō hominū. quibꝰ ille acquieſcebat etgloriabat̉. mox ꝑcuſſus eſt ab angelo et vermibus ſcaturiuit corpus eiꝰ. ¶ Secūdo īanisgloria eſt mortale qn̄ quis refert intentōnemſuam ad gloriā vt ad vltimū finē ad quē etiāordinat virtutū oꝑa vt elemoſinas faciendo.oratōnes. ieiunia. ⁊ huiuſmodi. Pro quo fineconſequēdo paratus ē facere aliqͥd mortale vtſequat̉ gloriā tēporalē vel ne amittat famaꝫquā hn̄t homīes de eo. Un̄ Augꝰ in. v. de ciuidei. ait. hoc vitium .ſ. amor hūane laudis qd̓pertinet ad inaneꝫ gloriā tam eſt inimicū piefidei ſi maior ſit ī corde cupiditas glorie ꝙͣ deitimor ⁊ amor. vt dice̓t xp̄c. Qūo poteſtis voscrede̓ gloriā abinuicem expectantes q̄ a ſolodeo eſt nō querentes. ioh̓is. .v. Timebant em̄quidā ex illis ne reputarent̉ ignorantes. velne extra ſynagogam ponerent̉ et ꝑderent famam hoīm ſi credidiſſent in xp̄m. Exempluꝫcū aliquid tractat̉ in concilio ciuitatis qd̓ ēꝯͣ iuſticiam cui quis aſſentit et ꝑſuabet vt ſiclaudet̉ a ciuibꝰ ꝙ ſit amator coītatis vel amicus tenentiū ſtatū ſeu gubernantiū ciuitatē.vel ne ſe opponendo ꝑdat famaꝫ ⁊ opinioneꝫquā habebat de eo ꝑſone ꝙ ſit rectus homo ⁊huiuſmodi. Sicut Pilatus cū vellet xp̄m dimittere qꝛ innocentē inuenerat cū audiuit aiudeis. Si hunc dimittis nō es amicus ceſaris. timens ne amitteret gloriā ſeu famā quāquerebat ⁊ amabat. vt .ſ. omīa faceret q̄ ꝑtinerent ad conſeruatōem ſtatus imꝑatoris ip̄miniuſte morti adiudicauit. Similit̓ cū mulierīpetita de turpitudine timens ne clamādo vl̓aliter rēnuendo infamaret̉. ⁊ gloriā ſeu opinionē perdat apud alios ſue honeſtatis. peccato aſſentit. ſicut fecit Lucretia nobiliſſimaromana que cū eſſet in maxima fama ſue caſtitatis Tarquinus filius Tarquini regis romanoꝝ cuꝫ maritus eius Collatinus domuiabeſſet requiſiuit eam de turpitudine. ⁊ cū aſſentire nollet minatus ē eam occide̓. ⁊ ſeruūluxta eam vt poſtea apud maritū ⁊ ꝯſanguineos accuſaret illos reꝑiſſe ī adulterio. ⁊ proporea occidiſſe ꝓpter qd̓ tātū amauit gloriāſue fame conſeruatōem ſue caſtitatis ꝙ aſſēſit conmittere adulteriū. ne poneret famamlmaculatōnis ⁊ infamatōnis in gloria ſua: inquo facto vtiqꝫ mortaliter peccauit. vt on̄ditAugꝰ in. j. de ciui. dei. Ideꝫ iuditiū ē de qͦcūqꝫ

alio quod quis agit vel omittit ꝯͣ ſalutem aīevt conſequat̉ laudeꝫ humanā. vel ne amittatfamā. Tertō cū quis illud de quo gloriat̉ p̄fert deo: quod ꝓhibet̉ dū dicit̉ Hiere. ix. Nongloriet̉ ſapiēs in ſapiēcia ſua: nec fortis ī fortitudine ſua. nec diues ī diuitijs ſuis .ſ. ita ꝙilla plus diligat ꝙͣ me qꝛ hoc eſſet mortale. vl̓etiā cū prefert teſtimoniuꝫ hoīm teſtimoniodei. ſicut illi de quibꝰ dicit̉ Ioh̓is. xij. Dilexer̄tgloriā hoīm magiſꝙͣ dei. Certe maxīa p̄ſūptūeſt ⁊ digna terribili pena vt miſerrimꝰ ſeruuspelit rapere vxorē dn̄i ſui: ⁊ talis dn̄i qualis ēdeus. Gloria eſt ſponſa dei quā ꝓ ſe vult ⁊ nemini coīcare vt quis .ſ. ſibi attribuat tāꝙͣ ſitſeu reputet̉ cauſa bonoꝝ ſuoꝝ. Ego dominꝰait ꝑ ÿſa. xlviij. gloriam meā alteri nō dabo.Un̄ ⁊ angeli decantauerunt. Gloria in altiſſimis deo .ſ. ſit Luce. ij. Hāc vult vſurpare quigloriam ꝓpriam querit: quod debet quilibꝫ ſūme cauere. In huius figurā legit̉ Gen̄. xxxixꝙ Ioſeph cū eſſet pulcerrimꝰ iuuenis ⁊ paldeīduſtriꝰ. ⁊ prudent̓ ⁊ fideliter ageret negotiadn̄i ſui. vxor ip̄ius dn̄i ſui videns eū ita elegātem: philocapta ex eo ſolicitabat euꝫ ad ſtuprum. ille aūt recuſabat dicens. Oīa q̄ ſūt indomo dn̄s mihi conmiſit et de eis dedit poteſtatē p̄terꝙͣ in te q̄ eius vxor es: qūo poſſū cōmittere tantū nephas; Demū cū ſemel ꝑ veſtimentū eū teneret vt cū ea dormiret .i. conmiſceret̉. ille aufugit veſtē dimittēs. Iſte dn̄sIoſeph ē dn̄s deꝰ. Ioſeph qͥ īterpretatur augmentū ſeruus ſuus ſignat quēlibꝫ ſeruū deiqui tendit ad augmentū virtutū. talis pulcerē animo iuuenis fortitudine mētis prudens īoꝑe. Uxor dn̄i eſt gloria. Querit gͦ gloria quedeo tribui debet videns aliquem multū ꝓfice̓in virtutibꝰ ſibi coniūgi vt ſibi eā attribuat.⁊ vt laudē querat ab homībꝰ. ⁊ in ea delectet̉.cū offert̉ ſtimulat mentem. Sꝫ verus fidelisdicere debet ī mēte reſiſtendo. Dn̄s dedit mihiqͣſi dominiuꝫ bonoꝝ ſuoꝝ omniū excepta te.qꝛ ꝓ ſe vult gloriā. Etſi oporteat etiā veſtemtēporaliū rerū. vel etiam vitam ip̄ius corꝑisqd̓ indumētū aīe eſt: debet dimittere ne gl̓amdei auferat. In alijs caſibꝰ vana gloria coītereſt veniale. Et qꝛ veniale diſponit ad mortale. iō ⁊ ab hac cauēdū ē. p̄s. Sagitte ꝑuuloꝝfacte ſūt plage eoꝝ. Dicit Ber. ſuꝑ. Qui habitat. ꝙ ſagitta volans in die ē bana gloria.q̄ in claritate bonoꝝ oꝑm mentē tangens an̄pulnerat ꝙͣ videat̉. Sed ſi ſit paruuloꝝ talesſagitte .i. peccata venialia efficiunt̉ plage diſpoſitiue .i. mortalia niſi cito curentur.¶ Et ſciendum.§. iiij.ꝙ inanis gloria tripliciter aggreditur hominem. In principio. in medio. ⁊ fine opreis boni. In principio. quideꝫ cum quis inſtigaturvt bonum opus: puta elemoſinam. ieiunium. orationes. ſermocinationes ordinatas.