CapitulumPrimum

qui gloriam fugiebat: ſꝫ tantoplus eum ipſaſeq̄bat̉. Hanc vitare apl̓s edocuit dicens. Nōefficiamur inanis glorie cupidi inuicem ꝓuocantes. inuicem inuidentes. j. ad Gal̓. vj. Idēxp̄c prius p̄cepit dicens Math̓. vj. De faciēteelemoſinā neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextera tua .i. ſiniſtra intentō laudis ⁊ glorie tēporalis. nō ſe inmiſceat in bono oꝑe quod agis.figurato ꝑ dexterā. Sꝫ quia apl̓us dicit. Imitatores dei eſtote. ad Eph̓e. v. poſſet alicui videri gloriam hoīm ⁊ laudem eſſe q̄rendam. qꝛdn̄s deus hoc facit dicens. yſa. xliij. Omīs quiinuocat nomen meū in gloriam meaꝫ creauieum. Inſuꝑ cū ip̄e nobis gloriā in p̄miū probonis oꝑbꝰ ꝓmittat. ẜm illud Ro. ij. Hijs qͥẜm paciencia ſūt boni oꝑis. gloriam ⁊ honorem ꝓ̄mittit deus: licite videt̉ illud eſſe appetēdum. Per appetitum etiā glorie ⁊ laudis homines ꝓuocant̉ ad bonum. Unde Tullius detuſculanis queſtioībꝰ inqͥt. Ponos alit artesquiqꝫ ad ſtudia accenduntur gloria .ſ. tꝑali.Sed ad hoc rn̄det. b Tho. q. ea. arti. eo. Adprimum ꝙ debemꝰ deum imitari. nō oī modoquia nec poſſumꝰ: ſꝫ modo nobis cōgruo. Ꝙem̄ deus querat a nobis gloriā vt .ſ. eum glorificemus ⁊ ſe laudet hoc n̄ facit ꝓpter aliquāſuaꝫ vtilitatē. quia ex hoc nō ſe extollit. ⁊ nilboni ei accreſcit cū bonū infinitum ſit in ſeip̄o: ſꝫ ſacit ꝓpter bonū nr̄m. Nō em̄ poſſemeum cognoſcere ſi ſe non manifeſtaret nobisſuam magnitudinē inſinuando ꝑ ſcripturas.Sic ⁊ quis poſſet gloriam ⁊ laudes appetere.inꝙͣtum .ſ. hoc cederet ī vtilitateꝫ alioꝝ ⁊ honoreꝫ dei. ⁊ non ꝓpter ſuū cōmodum. Ad ſecundum dicendū ꝙ gloria que ꝓmittit̉ a deoin premiū nō eſt gloria mundi vana: ſꝫ veraEt hanc debemus quere̓ iuxta illud p̄s. Gl̓iamea in deo eſt. Ad tercium dicendum ꝙ etſialiqui ꝓuocent̉ ad virtutum oꝑa ex appetituglorie humane ſicut ex appetitu aliorū tēporaliū bonoꝝ. tn̄ nō ſunt vere virtuoſi qͥꝓptergloriam tēporalem oꝑa virtutuꝫ faciunt. vtdicit Augꝰ. in. v. de ciui. dei. Nihil igit̉ (vt aitapl̓us) ꝑ inanem gloriam fiat. exquo vitiū ēoriens ex propria confidentia ⁊ ſuperbia.Ꝙtum ad ſecundum .§. ij.ſ. d̓ materia ī qua īanis gloria īuenit̉. ſciēdūꝘ ꝙ habet̉ in diuitijs. vn̄ p̄s. In ml̓titudīe diuitiaꝝ ſuaꝝ gl̓iant̉. Sūt at̄ ml̓tiplices diuitieDiuitie criminales. ¶ Aliqui vane gloDiuitie tēporales.riant̉ de primis.Diuitie ſpūales.Alij de ſecundis.Alij d̓ tercijs. Diuitie crimīales ſūt vitia copioſa. De quibꝰ dicit v̓go glorioſa in canticoſuo. Diuites dimiſit inanes Luc. ij .ſ. vacuosbonis ſpūalibꝰ. Certum eſt ꝙ nō loquit̉ p̄ciſede diuitijs tēporal̓ibꝰ. NamAbraham erat diues ī poſſeſſione auri ⁊ argenti. vt dicit̉ Gen̄.

xiij. ⁊ tamē nō fuit vacuus ſꝫ plenus gracia ⁊virtutibꝰ. Similiter Dauid Iob ſanctꝰ Lodouicus rex francoꝝ. Loquit̉ gͦ de hijs qͥ ſūt diuites .i. habundātes in vitijs. In multitudīehaꝝ diuitiaꝝ gloriant̉ qͥ in ſe delectant̉ laudari de ſceleribꝰ ſuis vl̓ ſe laudāt apud aliosvt de vindictis. de luxurijs. d̓ tripudijs. de inſidijs. ⁊ de deceptōnibꝰ. Un̄ ⁊ ꝓuer. xx. dr̄. Maluꝫ eſt: dicit omnis emptor .ſ. ei a quo bult rēemere vt ſic ꝓ vili preto det illam. et cū receſſerit .ſ. emendo illā tūc gloriat̉ ī ſe vel cū alijsde hoc videlicꝫ ꝙ deceꝑit illum ⁊ lucratus ml̓tum fuerit. Sꝫ certe vana ē iſta gloria .i. falſa. Uanum em̄ aliqn̄ idē ē ꝙ falſuꝫ. ſic accipitur ibi. Non aſſumes nomen dei tui in banūExo. xx .i. falſo et mendacit̉ iurando. Et ꝙ ſitfalſa talis gloria patet. quia gloria vt dictuꝫē ſupra importat claritatē. Gloria em̄ qͣſi clara. Sed talis gloria ⁊ ip̄a oꝑa mala de quibꝰgloriant̉ habent obſcuritatē ⁊ tenebroſitatē.⁊ ducunt ad tenebras iuſernales. quia obſcuritas ⁊ cecitas mentis eſt gloriari vn̄ qͥs d̓beret ſūme confundi. p̄s. Vt quid diligitis vanitatē de malis gloriando. ⁊ ꝓ id eſt q̄ritis menbatiū? qͣſi diceret. falſa eſt talis gloria. Diuitie tēporales ſūt ſubſtancie huiꝰ mundi. vtpecunia. auꝝ. ⁊ argentū. iocalia. domꝰ. agri.peſtimenta. ornamenta. mercimonia. ⁊ huiꝰmod̓i. De quibus ſaluator Luce. vj. Ue vobisdiuitibꝰ qui habetis ꝯſolatōem vr̄am .ſ. ī ip̄isdiuitijs quieſcendo. Gloriant̉ gͦ in huiuſmoīqͥ querūt de ip̄is diuitijs laudari. et placet eiseſſe in opinione hoīm ꝓpter huiuſmoī. et aliatēporalia. vt potencia. dominiuꝫ. pulcritudo.fortitudo corꝑis. ⁊ huiuſmoī. Sed vana ē talis gloria .i. valde caduca ⁊ tranſitoria nō habens firmitatem ſed multam mutabilitateꝫ.ſicut dicit̉ aliqn̄ vanum iuxta illud prouer.xxxj. Uana ē pulcritudo .i. valde caduca: Qd̓patet. quia ꝑ morteꝫ oīa hec dimittunt̉. ⁊ hicetiam frequenter auferunt̉ vel amittunt̉ velcorrumpunt̉. Und̓ Iaco. v. dicit̉. Diuitie vr̄eputrefacte ſunt. aurum ⁊ argentū veſtrū eruginauit. Et. jThimot̉. vj. Diuitibꝰ precipuenon altum ſapere .i. nō gloriari: nec ſperarein incerto diuitiaꝝ ſuaꝝ. Omnis caro fenumi. omnis homo. ⁊ omīs gloria eius quaſi flosfeni. Arefactum ē fenū. et flos eiꝰ decidit ÿſa.xl. et ꝙͣcitius. ¶ Diuitie ſpūales ſūt virtutes⁊ bona oꝑa. De quibus dicitur. j Corin. j. Inomnibꝰ diuites facti eſtis in illo .ſ. xp̄o ita vnil vobis deſit in vlla gracia .ſ. ꝙͣtū ad neceſſaria ad ſalutem. Et ÿſaias ait. xxxiij. Diuitie ſalutis ſapiēcia ⁊ ſcīa .ſ. cū guſtū. et timordn̄i ip̄e theſaurus eius. Gloriant̉ de hijs diuitijs q̄ appetunt be hijs laudari. vel cū audiūt.vel eſtimant ſe de huiuſmoī laudari cōplacētiam in ſe habēt de ſua opinione et fama ꝓutē quoddā bonuꝫ tēporale gl̓a mūdi. Sꝫ vana