CitulusTercius

talis ingratitudo nō eſt ꝯtͣ caritatē ſed p̄ter:quia non tollit habitū caritatis. ſꝫ excluditaliquē actū eiꝰ: vt feruorē. et ꝙͣuis ī qͦlibꝫ veniali pct̄o ſit ibi aliquid īgratitudinis inꝙͣtum .ſ. pct̄m veniale tollit aliquē actum virtutis ꝑ quem homo obſequit̉ deo. non eſt tn̄ibi ꝑfecta ratio ingratitudinis. Cum at̄ īgͣtitudo eſt mortale difficulter pot̄ reꝑiri niſimixta cū materijs alioꝝ pct̄orū. Nā ſiqͥs nōrecognoſcat vel ꝯtemnat dei beneficia in ſeerit ibi cōiter accidia vel inuidia. Et ſi iniuriat̉ parētibꝰ vel alijs bn̄factoribꝰ verbo. eritibi ꝯtumelia. vel blaſphemia vel aliqͥd alid̓.Et ſi facto erit ibi furtū. vel impietas. vel leſio corꝑalis ⁊ huiuſmōi. Cū aūt quis hoc ſolum faciat vt ip̄m bn̄fitiuꝫ notabile vituꝑetet vilificet vel ꝯtemnat. forte ſolū ibi ingratitudo erit. Et vt dic̄. b Tho. vbi ſupͣ. nihil ꝓhibet formaleꝫ rōeꝫ alicuiꝰ ſpālis pct̄i ī pluribus generibꝰ pct̄oꝝ materialiter īueniri. Etẜm hoc ī multis generibꝰ pct̄oꝝ inueīt̉ ratūingratitudinis. Notādū etiā ẜm ho. vbi ſupra ꝙ ille qui ignorat benefitiū nō eſt ingratus ſi benefitiū nō recompēſet dummodo ſitꝑatus recōpenſare ſi noſcet. Eſt at̄ laudabile vt ille cui ꝓuidet̉ ſeu dat̉ bn̄fitiuꝫ ignoretbupliciter. prīo mō ꝓpter inanis glorie vitatiōꝫ. ſiē bt̄us Nicolaus fecit cū ꝓijtiēs occulte auꝝ ī domo cōuicini pauꝑis hūanū fauoreꝫ vitare voluit. Un̄ Sen̄. ī. ij. de bn̄fitijs cūdixiſſet ꝙ hec bn̄fitij lex ē ꝙ alter .ſ. dās ſtatīdebet obliuiſci dati. Alter .ſ. recipiēs memoreē accepti qͣi ſe declarās in vij. eiuſdem librꝰdicit. Errat ſiqͥs eſtimat cū dicimꝰ eū qͥ bn̄fitiū dedit obliuiſci excutere nos illi memoriārei p̄ſertim honeſtiſſime. Cū gͦ dicimꝰ meminiſſe nō debet hoc volumꝰ ītelligi p̄dicare nōdebet nec iactare. Scd̓o ē laudabile vt ignoret bn̄fitiū. qꝛ ī hocip̄o ampliꝰ bn̄fitiū facitꝙ cōſulit verecūdie eius qͥ benefitiū accipitUn̄ Sen̄. dicit ī eodē li. ꝙ interdū fallenduseſt qͥ iuuat̉ vt habeat. nec a qͦ acceꝑit ſciat.¶ Grauitas huius pec­ .§. ij.cati ingratitudinis magna ē. ꝓpter qd̓ p̄s. excitat ſe ad gratitudinē exhibēdaꝫ dicēs. Bn̄dic aīa mea dn̄o. Scd̓o ꝓuocat ſe ad ingͣtitudinē fugiendaꝫ dicēs. Noli obliuiſci om̄esretributiōes eius .i. bn̄fitia eiꝰ. Appellat aūtbn̄fitia retributiōes qꝛ facientibꝰ nob̓ mala.ꝓ malis deus retribuit bona. ideo noli obliuiſci. quia hoc ꝑtinet ad ingratitudinem. etvt magis euiter īgͣtitudinē enūerat bn̄fitiorū reuerēdā multitudinē ibi. qͥ ꝓpitiat̉ oībꝰiniqͥtatibꝰ tuis ⁊cͣ. Ip̄a at̄ grauitas huiꝰ peccati on̄dit̉ ex quatuor q̄ ex ea ſequūtur.Prīo ꝯceſſa bona auferūt̉.Scd̓o dimiſſa pct̄a reuertūt̉.Tercio grauiſſima mala oriūt̉.Quarto ꝓmiſſa bn̄fitia ſubtrahūt̉.

Ꝙtum ad primum.§. iij.dicit Augꝰ. Qd̓ deus dederat gratis abſtulitingratis. Vnde ſaluator dixit iudeis ingratispoſtꝙͣ poſuit ꝑabolaꝫ vinee plantate ⁊ locate agricolis. vbi on̄dit̉ ingratitudo illoꝝ. Iōauferetur a vobis regnū dei. p̄ter expoſitiōꝫlr̄alem ꝑabole videlicet de illo ppl̓o iudeoruꝫqui vt vinea plantatus a deo .i. poſitus ī terra promiſſioīs cū torculari legis q̄ timore p̄mebat .i. retrahebat a malis. et ſepe .ſ. cuſtodie angelice. ⁊ turri templi nominatiſſimi inculto diuino locatus .i. deditus fuit in curaꝫprincipibꝰ ſacerdotum vt deo faceret fructificare ꝑ bona opera. Et ad ſolicitanduꝫ hocmiſit diuerẜ tꝑibꝰ plures nūcios .i. ꝓphetas.Sed illi vt ingrati occiderūt ꝓphetas. ⁊ demūfiliū dei pr̄is qui vineaꝫ plantauerat ⁊ locauerat. ꝓpter quam ingratitudinē ablatum ēregnum dei .i. regimen fidelis ppl̓i ab eis ⁊ ītellectus verus ſcripturaꝝ. Habꝫ nihilomīꝑabola ſenſum moralem. Uinea em̄ deſignataīam quālibet que a deo plantatur in creatione. in qua ponitur torcular remorſus cōſcientie. turris ratioīs ex qua poſſit videndodiſtinguere amicos ab inimicis. ſepe circundatur .ſ. cuſtodia āgelica q̄ vndiqꝫ cuſtodit:locat colonis .ſ. appetitui intellectiuo ⁊ ſenſitiuo. vites in ea ſūt inclinatōes ad virtutesvel quod plus eſt habitus virtutū qui īfundūt̉ ī baptiſmo. Tempus fructuū appropinquat cū incipit habere vſum liberi arbitrij qͦdebet in honorem dei fructus ꝓducere bonorum opeꝝ. tūc mittit deus nūcios ſuos .i. bonas inſpiratōes ⁊ inſtinctus mentales ad benefaciendū vel documenta p̄dicatorū ⁊ aliorum. Sed vt ingratus iſtos mortificat ⁊ cōtemit. Demum ip̄e dei filius ī ſacramēto altaris venit ad eū ſed vel non recipit vel receptum eijcit extͣ ſe ⁊ crucifigit malis oꝑbꝰ ſuis. ẜm illud qd̓ ait apl̓s ad Heb̓. vj. c. de prauis xp̄icolis. Rurſus crucifigētes dei filiumin ſemetip̄is ⁊ oſtentui habentes. Quid gͦ facit dn̄s hijs ingͣtis? Aufert ab eis regnū deiillud videlicꝫ de qͦ ait apl̓s Ro. xiiij. Regnūdei nō ē eſca ⁊ potꝰ: ſꝫ iuſticia pax ⁊ gaudiūcū ſpirituſancto. Iuſticia auteꝫ eſt oīs virtꝰẜm ph̓m. De hac ingratitudine cōquerēs dominus ſub noīe vinee qūo per ipſum auferūtur bona ſpiritualia dicit ÿſa. v. Uinea fct̄aeſt dilecto meo. ⁊ ſepiuit. et lapides elegit exea .ſ. ad faciendū maceriā ꝓ cuſtodiēda ip̄a.Lapides ſūt patres ſolidi virtute qui cuſtodiunt animas. ⁊ plantauit vineam electam.id eſt vites p̄cipuas. ⁊ edificauit turrim ⁊ torcular extruxit ī ea. expoſita ſunt ſnpͣ. Et expectauit vt faceret vuas et fecit labruſcas.vue ſūt opera vere virtuoſa. labruſce ſūt opera que habent apparentiam boni. Et ſubditde hac ingratitudine loquens ⁊ conquerēs.