TitulusTercius

cūqꝫ. vel ī pn̄ti tēpore ẜm glo. Temerariū eſtFhoc. Nam dicit̉ Eccl̓iaſ. xlj. Curā habe de bono nomīe. ⁊ Augꝰ. Qui negligit famā ſuamnimis crudelis ē. xj. q. iij. Non ſunt audiēdi.Ut ergō dic̄. b Tho. ſuꝑ epl̓as ī dicto paſſu.de iudicio alioꝝ hoīm erga ſe duplicit̓ curaricōtingit ſeu curā hr̄e. Uno mō ꝙͣtū ad aliosqui ex eoꝝ bono oꝑe edificāt̉ ⁊ malo ſcādalizāt̉. ⁊ ſic boni non ꝓ mīmo ſꝫ ꝓ magno habēt ab hoībꝰ iudicari. cum dn̄s dicat Math.p. Uideāt oꝑa veſtra bona ⁊ glorificēt pr̄emveſtrum. Alio mō ꝙͣtum ad ſeip̄os. ⁊ ſic nonmultum curāt. qꝛ nec gloriā tꝑalem cōcupiſcūt. iuxta illd̓ ÿſaie. lj. Nolite timere obprobriū hoīm. Et hoc ē qd̓ ait apl̓us. Nihi autē.i. ꝙͣtum ad me ꝑtinet ꝓ mīmo dic̄ qͥa famainter minima bona ꝯputat̉ .i. inter tēꝑalia.¶ Quarto iudiciū temerariū eſt vt aliqͥs eſtimet iudiciū ſuū ī agēdis infallibile. et aliosidem debere ſētire: cuꝫ dicat Aug. de ꝯſe. diſiiij. In vna ⁊ eadē re tot fere ſnīe quot hoīesEt apl̓us ad Ro. xiiij. Aliꝰ iudicat int̓ diē ⁊diē .i. aliqͣ die abſtinēduꝫ et aliqͣ non ẜm ꝯtinētiā legis. Aliꝰ iudicat omēꝫ diē .ſ. habēduꝫīdifferēter ad abſtinēdū vel nō abſtinēdū. Etintelligit̉ de illis legalibꝰ ꝓprie de quorū obẜuatiōe erat varia opinio inter iudeos ꝯuerſos. vel etiam de illis abſtinētijs q̄ licite poſſunt ſeruari om̄i die. vt nō comedere carneſ⁊ huiuſmōi. Et ſubdit apl̓us. Unuſquiſqꝫ inſuo ſenſu habūdet .i. liber ſit ad ſequendū qd̓ſibi videt̉. qd̓ intelligit̉ ẜm Tho. ibideꝫ de indifferētibꝰ. nō de hijs que de ſe mala ſūt. Iuſtum gͦ iudiciū iudicate ait xp̄c Ioh̓. vij. ẜmquod fecit p̄s. dicens. Feci iudiciū ⁊ iuſticiā.i. iuſtum iudicium.¶ Capitulū nonū de ingratitudine. et ibi demultis beneficijs nobis a deo cōceſſis de quibus homo debet eſſe gratus deo.Oīa prima et ſecundaſpēs ſuꝑbie quibus homo bona adeo accepta ab eo non recognocit ſed ſibi attribuit vel meritisſuis aſcribit̉ ad īgratitudīeꝫ ꝑtinet ẜm Tho.ideo videndum eſt de ip̄a ingratitudine. Pōtaūt ſic deſcribi. Ingratitudo eſt vitiū qͦ bn̄ficiatus nō retribuit benefactori qd̓ debꝫ. Procuius declaratione eſt ſciendū ꝙ duplex ē debitū. Unū .ſ. legale ad quod .ſ. quis lege aſtrīgitur: ⁊ ad hoc reddēdū inducit iuſticia virtus cardinalis. Aliud ē debitū morale ad qd̓ſ. qͥs inducit̉ ex honeſtate virtutis: ⁊ hoc reddit gratia ſeu gratitudo reſpct̄ū beneficij accepti ab alio que eſt v̓tus ſpecialis pars annexa iuſticie. Et quia ex hoc aliquod eſt peccatum quia repugnat ſeu contrariatur virtuti. ideo ingratitudo que non reddit qd̓ de-

bet benefactori cum ꝯtrariet̉ gratitudini eſtpeccatum ſemꝑ ẜm. b Tho. ſecūda ſecūde. q.cvij. arti. j. Unde et apoſtolus. ij. ad Thimo.iij. ingratitudineꝫ cōnumerat inter alia peccata cum dicit. Erunt homīes ſeip̄os amantes. parentibꝰ nō obedientes. ingrati ⁊cͣ. Necpoteſt ſe aliquis excuſare a vitio ingratitudinis ex impotentia quia .ſ. non poteſt recōpenſare benefactori. quia ad debitum gratitudinis reddendum magis attenditur volūtas ꝙͣ opus. Unde Sen̄. in. j. de benefitijs dicit qd̓ benefitium non in eo ꝙ fit aut daturconſiſtit. ſed magis ī dātis aut facientis aīoet ideo ſufficit voluntas recompenſādi cumdeeſt facultas. Procedit ſiquidem debitū gratitudinis ex debito amoris a quo nullꝰ debetvelle abſolui. ẜm illd̓ Ro. xiij. Nemini quicꝙͣ debeatis niſi vt inuicem diligatis. et attēditur ibi eqͣlitas voluntatū vt .ſ. ſic̄ ex promptitudine volūtatis beneficus aliquid exhibuit ad quod non tenebatur ita ⁊ ille qui ſuſcepit beneficium. aliquid ſupͣdebitū recompenſat vel habeat voluntatem recompenſādi ſi non poteſt effectu recōpēſare. Nec etiāex obliuione poteſt quis excuſari ab ingratitudine niſi illa procederet ex naturali defectu que non ſubiacet voluntati. non autē exilla que prouenit ex negligentia. Nam vt dicit Sen̄. ī. iij. de benefitijs. Apparet illū nonſepe de reddendo cogitaſſe cui oppreſſit obliuio. Unde de illo antiquo populo ingrato dicitur ī p̄s. cō. Obliti ſunt deum qui ſaluauiteos. qui fecit magnalia in egipto mirabilia īterra Cham. terribilia ī mari rubro. ⁊ dixitvt diſperderet eos. Ubi ponit p̄s. illorum ingratitudinem quia obliti ſūt deum non ſolūin hoc quia non dilexerūt nec laudaueruntdeum benefactorem nec aliquid in eius obſequium fecerunt. ſed grauiter offenderūt adorātes vitulū aureū ꝓ deo ⁊ cōq̄rentes de eo ⁊qꝛ ſūt īdignati ꝯtͣ eū ¶ Scd̓o ī breui deſcribit benefitioꝝ a dn̄o collatoꝝ multitudinemibi. qui ſaluauit eos ⁊cͣ. Saluauit eoꝝ pr̄estempore famis ī egipto. poſtea fecit magnalia in egipto copioſiſſime multiplicando eosflagellādo egiptios multipliciter. terribiliaī mari rubro eos ꝑ mediū ſicci maris ꝑducēdo. ⁊ Pharaonē cū exercitu ingreſſū ī aquisſubmergendo. mirabilia ī terra Cham ꝑ deẜtum deducendo cū paſtu manne de celo ⁊ terram Cham .i. terram promiſſionis ip̄is habitatoribus extinctis eis ī poſſeſſionē cōcedendo. ¶ Tercio ſubdit ingratitudinis punitōꝫ.ibi. dixit vt diſperderet eos. voluit qͥdeꝫ eosdelere ꝓ illa ingratitudine qͣ adorauerūt vitulum aureū. ſed Moyſe orāte placatꝰ factꝰeſt ⁊ ſuſpēdit ſnīam. Sed cum pluries idolatraſſent et multis modis deum offendiſſent.ꝓpter qd̓ dati ſunt in ẜuituteꝫ pluribꝰ vicibꝰ