CapitulumSeptimum

Ꝙtum ad ſecundum .ſ. .§. ij.de ipſo vitio curioſitatis. Sciendum ꝙ ſicutduplex eſt oculus. ſcilicet corporis qui dicit̉ſenſus. ⁊ anime qui dicitur intellectus. ita duplex eſt curioſitas. ſcilicet intellectiua ⁊ ſenſitiua. ⁊ ideo ī plurali dicit oculos meos ne videant vanitatem. Et ꝙͣuis curioſitas ſenſitiua exerceatur per alios qͣtuor ſenſus ſicut etper viſum. tamen nomīe viſus intelligit̉ oīsſenſatio. Ande conſueuit dici. vide ꝙͣ bonumſonum habet campana .i. audi. vide ꝙͣbonuꝫodorem habet iſte flos .i. odora. Et xp̄us dixitdiſcipulis ſuis. Uidete manus meas ⁊ pedes.i. palpate. Luce vltͣ. Et p̄s. Guſtate et videte.Uanum autem dicitur res inutilis. vel que n̄conſequitur finem ad quem ordinatur. ſicutmedicina dicitur vana que non inducit ſanitatem ad quā ordinatur. Cognitō in homineordinari debet ad aliquā vtilitateꝫ ẜm rōnē.ſicut ⁊ omnis actus humanus al̓ vana eſt. etcurioſitatis vitiuꝫ. Unde Sapi. xiij. dicitur.Uani ſunt omnes homines ī quibꝰ nō ſubeſtſcientia dei .i. qui non ordinant ſcientiaꝫ ſuā⁊ cognitōnem ad deum ſaltem vt vltimum finem. ⁊ Diero. ait de quibuſdā curioſis. Nonnevidētur vobis in vanitate ſenſus ⁊ obſcuritate mentis ingredi: qui diebꝰ ac noctibꝰ dialetica arte torquentur. qui phiſicus ꝑſcrutatoroculos trans celum leuat ⁊ vltra profundumterrarum et abiſſi in quoddam inane demergitur. qui iam bene feruet qui tantam metrorum ſiluaꝫ in ſuo ſtudioſus corde diſtinguit.vt habetur. xxxvj. diſtinctōne. Nonne. Uidētergo oculi vanitatem cum quis ſequitur curioſitateꝫ intellectiuam vel ſenſitiuam. ¶ Etꝙͣtum ad intellectiuam notandum ẜm beatūTho. ſcd̓a ſcd̓e. queſtō. clxvij. articulo primoꝙ qͥnqꝫ modis ipſa curioſitas exercet̉. ¶ Primo inꝙͣtuꝫ quis intendit ſuo ſtudio in cognitōnibꝰ veritatis prout per accidens coniungitur ei malum ſicut illi qui ſtudent ad ſcientiam veritatis vt īde ſuperbiant. Unde Augꝰin libro de moribꝰ eccleſie. Sunt qui deſertisbirtutibꝰ ⁊ neſcientes quid ſit deus ⁊ quantaſit maieſtas ſemper eiuſdem manentis nature magnum ſe aliquid agere putāt ſi vniuerſam iſtam corporis molem quaꝫ munduꝫ nūcupamus curioſiſſime intentiſſimeqꝫ perqurant. Ande etiam ⁊ tanta ſuperbia in eis gignitur vt in ipſo celo de quo ſepe diſputantinhabitare videantur. Similiter illi qui ſtudent addiſcere aliquid ad peccandum. vitioſum ſtudium habent. ẜm illud Hiere. ix. Docuerunt linguaꝫ loqui mendaciū. Et qui addiſcunt incantatōnes. ſortilegia. ⁊ maleficia.⁊ beneficia. et huiuſmodi. vel experiuntur. eaſi habent effectum. Iſidorus etiā in libro ſencentiarū dicit. Ideo prohibet̉ xp̄ianus figmēta legere poetarum. quia nimiū excitant mē

tem ad incentiua libidinuꝫ. diſ. xxxvij. Ideo.Quod precipue vr̄ hr̄e locuꝫ in Ouidio metamorphoſeos ⁊ de arte amandi. ⁊ Iuuenali.⁊ ſimilibꝰ. Ambro. qͦꝫ dīc de aſtrologia. ⁊ huiuſmodi ſcientijs ꝙ deſpecte ſunt. Et qui hijsſtudent curaꝫ anime non habent. diſ. ea. §. ij.¶ Secundo modo cum quis ſtudet addiſcereab eo a quo nō debet. ſicut illi qui perquirūtaliqua futura vel occulta a demonibꝰ. in quoreꝑitur curioſitas ſuꝑſtitioſa. Unde Augꝰ.de vera religione. Neſcio an philoſophi impedirentur a fide vitio curioſitatis in perſcrutandis demonibꝰ. ꝓpterea autem xp̄us demoneꝫ confitentem ipſum dum clamabat. Sciote qui ſis ſanctus dei. increpabat vt taceret.Luce. iiij. vt ſcilicꝫ nos doceret non eſſe querendum a demonibꝰ etiam cognitōnem veritatis. quia ꝓpterea aliqua vera aliquando dicunt vt homines hijs allecti eis credāt. ⁊ tandem ad aliquod malū deducāt. Ad hanc etiāſuꝑſtitioſam curioſitatem ⁊ peſtiferam ꝑtinars notoria qua quis querit acquirere cumcertis obſeruantijs diuerſas ſcīas. Et de hacinfra in ti. de ſuperſtitōnibꝰ. Dicit etiā Augin ti. de diuinationibꝰ ⁊ maleficijs que fiūt ininuocationibꝰ demonum. hijs portentis perdemonum fallaciam illuditur curioſitas humana quādo id impudenter appetūt ſcire qd̓nulla eis ratōne conuenit inueſtigare. xxvj.b. v. Nec mirum. Debent autem qui habenthuiuſmodi libros induci ad comburenduꝫ tales libros et ſcripta ne alij abutantur exēploeoruꝫ. quod ſcribitur Actuū. xix. ſcilicet ꝙ qͥdam qui fuerant curioſa ſectati contuleruntlibros ⁊ combuſſerunt coram omnibꝰ. ¶ Tercō mō ⁊ alijs ſeq̄ntibꝰ pt̄ eē vitiū ex ip̄a īordinatōe appetitꝰ ⁊ ſtudij addiſcēdi veritateꝫ. Ethoc pͥmo inqͣtū ꝑ ſtudiū minus vtile retͣhitura ſtudio qd̓ ex neceſſitate ſibi incūbit vt ſi habens curā aīaꝝ vel audire confeſſionem neſciens qͥd ſpectet ad tale officiū. inſiſtat ſtudio philoſophie. vel aſtrologie. vel poeſi ⁊ huiuſmodi. qd̓ Hīero. rep̄hendēs inqͥt. Sacerdotes dei omiſſis euangelijs et ꝓphetijs videmuscomedias legere. amatoria bucholicorum verſuum v̓ba cantare. tenere virgilium ī maībꝰ⁊ id qd̓ in pueris ē cauſa neceſſitatis. crimenin ſe facere voluptatis. diſ. xxxvij. c. Sacerdotes. Hīc et Origenes. dīc. Scinifes. ⁊ ranasqͥbꝰ ꝑcuſſa fuit egiptꝰ ſignificare vanā gloriādialeticoꝝ garrulitatem. ⁊ ſophiſtica argumenta. Silique qͦꝫ porcoruꝫ quibus prodigusſaturari cupiebat: ſed nequibat. doctrinas figurant gentiliū ẜm Hiero. Sed ⁊ ip̄e Hiero.verberatus fuit acriter in infirmitate. ⁊ ſibidictū ꝙ Ciceronianus erat nō xp̄ianus eo ꝙnimis vacabat ſtudio Platōnis et Ciceronis delectatus ſuauitate eloquij. Etſi quandoprophetas legere incipiebat. ſermo horrebat