Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
722
Einzelbild herunterladen
 

TitulusTercius

iſtā alienatōnem mentis: et ī capite. xl. dieꝝreuertebat̉ ad ſenſū ꝓpriū flebat peccatumſuum per alios. xl. dies. exinde reuertebat̉ad illā alienatōnem: ſeptē tn̄ annis ſtetit ſinebſu regni. Uide hiſtoriā que pulcra ē Danieliiij. Sic ꝓpheta ſanctus fuit miſſus a deode iudea in ſamariam. vt habet̉. iij Reg. xiij.ad reprehendendū hiero boam de ÿdolatria.fuit ſibi p̄ceptum ne ibi māducaret vel biberet. poſtꝙͣ hoc fecit .ſ. rep̄hendendo hie roboāregem timendo minas eius ac etiaꝫ brachium regis ip̄ius arefactum ſanauit et munera eius cōtempſit. vt dicit Gregꝰ in moral̓.quedaꝫ occulta ſuꝑbia mentē eiꝰ apprehenditmeritis ſuis illa magna oꝑa eiꝰ aſcribens inmentis obſcuritatē incidat tantā vt inuitatab alio ꝓpheta ſꝫ falſo ad comedendū ſecū exꝑte dei: ꝯtra mādatū dei aſſenſit credēs a deoilli fuiſſe p̄ceptum: ſꝫ ab eo rep̄henſus in viapoſtea ſtrāgulatꝰ ē a leonē. Sꝫ paulo apl̓odatus fuit ſtimulus carnis ſue ſiue temptatōcarnalis ẜm Grego. in moral̓. ſiue īfirmitascorporalis ẜm Augu. ne īcideret ī hāc ſuꝑbiāvt meritis ſuis aſcribe̓t illas magnificas deireuelatōnes: prout ip̄emet fatetur dicēs. Nemagnitudo reuelationum extollat me datuseſt mihi ſtimulus carnis ⁊cͣ.Tercia ſpeciēs exal .§. iij.tatōis ſuꝑbie eſt ſe iactat habe̓ apud aliosloquendo: vel apud ſe exiſtimando habere qd̓ habet: vt quis reputat ſe hr̄e acutū ītellectum. vel magnā memoriam. vel magnaminduſtriā ī agendis. vel ꝑitiā ī arte. vel prudenciā ī regimīe. vel pulcritudinem in perſona. vel ſcienciā ī mente. vel ꝑfectōem in vitaſpūali. de hoc in ſe gloriat̉ tn̄ re vera iſta habeat: vel nontm̄ ſicut eſtimat. Un̄ Iſa.xvj. dicit̉. Audiuimꝰ ſuꝑbiā moab: ſuꝑbus ēem̄ valde. Suꝑbia et arrogancia eius pluſꝙͣpirtus eius Hieroꝰ. Nos pulices vermiculinr̄am debemꝰ ſcienciā ī ſcienciaꝫ ꝓfiteri: exhoc ꝑfectꝰ ē. Un̄ ꝓp̓. pl̓t. dixit. Uir cui locutꝰ ē deus ītimā cognitōem grām. ſtultiſſimꝰ ſū viroꝝ. ſapiēcia ē mecū Sen̄. Sciome aliquid ꝓfeciſſe: quia hoc ſcio qd̓ neſcio.Et ſi de ſciēcia ſua debet qͥs hūilia ſētire. ꝑuaꝫ qͣſi nullam reputādo cum quaſi nil ꝑfectecōplete ſciat̉ etiā nata vniꝰ muſce: multomagis de grā virtutibꝰ debet qͥs ſe īfima eſtimare. de ſciā vel ſapiēcia ſua p̄t aliquamcertitudinē habe̓: ſꝫ de grā virtutibꝰ infuſisnullā. Et ideo apl̓us poſtꝙͣ dixerat. Nihil mihi cōſcius ſum. j. ad Cor. iiij. ſubdit: ſꝫ non īhoc iuſtificatꝰ ſū. Periculoſa ē talis ſuperbaexiſtimatio vana cōfidenciā inducit de bonitate ſua. vn̄ poſtea defacili ruit. Hac videt̉fuiſſe pulſatus Petrus apl̓s qn̄ xp̄o ſibi dicēte de ſcādalo ſui alioꝝ. poſtea de ſui nega-

tōne trina: ip̄e eſtimans ſe habe̓ illā ꝯſtāciaꝫꝑfectam .ſ. eo tolerandi mortē quā nōdumhabebat: dixit. Etiam ſi oportuerit me moritecum te non negaboLuce. xxij. ſuꝑ quo v̓boAmbro. ait. Hec ideo dicta ſunt vt ſciamꝰ neminē ſe iactare debere. Nam ſi petrus lapſusē qui dixerat. Et ſi alij ſcandalizati fuerint inte: ſꝫ ego. qͥs aliꝰ de ſe iure p̄ſumat: deniqꝫdauid dixerat. Ego dixi ī habūdancia mea.ſ. deuotōnis et ſeruoris: mouebor inet̓nū ſibi iactanciā obfuiſſe teſtat̉: dicit. Auertiſti faciem tuā a me factꝰ ſū ꝯturbatꝰ. hecille. vj. q. j. Imitare. Talis de ſe ſuꝑba eſtima excecat intellectū vt nec ſe nec agēda: necdeum bene cognoſcat. Unde figuratur albiginem oculi que impedit viſuꝫ. Un̄ Grego. inpaſtorali. Pupilla nāqꝫ oculi nigra videt albuginem tollerās nihil videt: qꝛ videlicꝫ ſenſꝰhumane cogitatōnis ſi ſtultuꝫ ſe peccatorēqꝫintelligit cognitōnem ītime claritatis apprehendit. Si autem candorem ſapiencie ſeu iuſticie apprehendiſſe exiſtimat a luce ſe ſuperne cognitionis excludit: eo claritatem veriluminis apprehendit quo ſe apud ſe arroganciam exaltat. diſ. xlix. Hinc etenim mirabiliter homines pene omnes decipiūt̉ de ſeexiſtimantes maiora ꝙͣ habeant. Hac ſuꝑbiaſed occulta videtur fuiſſe ductus Ioſias optimus rex iuda quando bellum mouit ſine cauſa contra regem egipti. vt dicit Io. caſſianusin tractatu de octo vitijs: ſed in punitioneꝫ ībello occiſus ē: vt habetur. iiij Reg. Sꝫ iſtaeſt differencia inter electos reprobos: quiaſi electi aliquando ſuperbiunt cito redeunt adhumilitateꝫ: ſꝫ reprobi nunꝙͣ. Unde Iob. xv.dicit̉. Eunctis diebus ſuis ſuperbit impius.Ubi Gregꝰ. in. xij. moral̓. inquit. Solent etiāelecti in quibuſdā ſuis cogitatōibus et actibꝰſuꝑbire: ſꝫ quia electi ſunt cunctis diebus ſuperbire poſiunt: quia priuſꝙͣ vitaꝫ finiātab elatione ad humilitatem corda ꝯmutant.Impius vero cunctis diebus ſuꝑbit: quia ſicvitam terminat vt tamē ab elatione recedat. Circumſpicit tēporaliter floret ī vita.carnis fiduciā ponit: eamqꝫ diu ꝑmane̓ eſtimat quam ad pn̄s tenet. Solidat̉ in elationeanimus in deſpectu adducit̉ omnis ꝓpinquusꝙͣ repentina mors ſurripiat nunꝙͣ cōſiderat.Et ſubdit Iob. Et numerus annorū incertuseſt tirannidis eius. Ubi Gregꝰ. Tirannusprīe dicit̉ qui in cōmuni republica non iureprincipat̉: bene ergo ſuperbiam tirannidemvocat̉: quia qd̓ nonnunꝙͣ alius in republicaab hoc acceptaꝫ dignitatis potenciā aliusin prouincia. alius in ciuitate. alius in domopropria. alius latentē nequiciā hoc excercet apud ſe ī ſua cogitatōne. Nec intuet̉ deusquātum quiſqꝫ valeat facere: ſꝫ quantū velit.ſꝫ cuꝫ ſit incertus termīꝰ vite eiꝰ. cur extollit̉

A