CapitulumSecundum

nnde frigibi fiant amore dei. quod fecit ex inuidia ſua. ¶ Decimo in cognitōnis naturalitate. ibi aſcendam ſuper altitudinem nubiū.i. ſuper ſubtilem cognitōnem prophetarū .i.oīa erūt mihi preuia ſine dei adiutorio. ¶ Ultimo in dei equalitate. ibi ſimilis ero altiſſiō.querendo adorari vt deus. qd̓ frequent̉ facit q̄rendo adorari ꝓ deo. ſicut apud gentiles adorantes in ſtatuis demones. ⁊ cum xp̄o dixit.Aath̓. iiij. Dec omnia tibi dabo ſi cadēs adoraueris me. Dicit̉ at̄ tūc dixiſſe hoc: quia exſuꝑbia ſua quam tunc incurrit omnia malafacit in contemptū dei. Et ꝑ hanc ſuꝑbiam īiuriat̉ homo deo in ſeip̄o. quia facit ſe totalēcauſam boni qd̓ habet a deo. ꝯͣ quem apl̓us .j.ad Corin. iiij. Quid habes qd̓ nō accepiſti abalio ſalteꝫ a deo a quo bona cūcta ꝓcedunt īmediate vl̓ mediate. Iacō. j. Omne datū optimum ⁊ omne donum ꝑfectum deſurſum ē deſcendens. ⁊ j. ꝑalipo. xxix. Tua ſūt omnia. etq̄ d̓ manu tua accepimꝰ dedimus tibi. Et ſubdit apl̓s Si autem accepiſti quid gloriaris:ſ. in teip̄o vel apud alios quaſi nō acceꝑis .ſ.ab alio ſꝫ a teip̄o habeas. qd̓ ꝑtinet ad ingratitudineꝫ. Unde Gregꝰ. Actoris ſui grām negare cōuīcit̉ qui ſibi tribuit bonuꝫ qd̓ oꝑat̉.Et inde ex ſua ingratitudine meret̉ amittereqꝛ ẜm Augu. qd̓ deus dederat gratis abſtulitingratis: ſicut narrat̉ in libro de ſeptē donisde quodaꝫ magno doctore legente ſolenniterepiſtolas Pauli. ⁊ cum quadam die laudaret̉a qͦdaꝫ ꝙ ita bene legeret dixit ex ſuperbia ꝙmelius intelligebat ꝙͣ ip̄e apl̓us. propter quāſuperbiam īmediate eſt oblitus penitꝰ omniūvt nec vnam litteram ſciret cognoſcere.Secunda ſpecies exali .§. ij.tationis ſuperbie eſt cum quis bonum qd̓ hꝫa deo meritorie ſibi aſcribit credēdo aliquamexcellentiaꝫ in natura vel gracia vel fortunai. in tēporalibꝰ ſuis meritis ⁊ virtute habereprincipalit̓ quā nō poteſt niſi ꝑ dei grām obtinere. Cum gͦ ſuꝑbus inordinate appetat excellentiā vltra ſibi p̄fixā a deo quia ad maiorem excellentiam ꝑtinet alicuiꝰ ꝙ bonum qd̓habet. a ſe habeat nō ab alio. vl̓ ſi ab alio habeat maioris excellentie ē ꝙ meritis ſuis illd̓acquiſierit ꝙͣ ex grā ſine ſufficienti merito. iōſuperbꝰ eſtimat habere bona a ſe vel meritisſuis a deo ẜm Tho. Sꝫ merita nr̄a ſūt īſufficiencia ad ea q̄ pro meritis reddūt̉. Et ip̄oꝝmeritorū nō ſola cauſa nos ſumus ſꝫ principalis cauſa eſt grā q̄ eſt tm̄ a deo. Unde apl̓s.Nō ex oꝑbꝰ iuſticie que fecimus nos ſꝫ ſcd̓mſuā miſcd̓iam ſaluos nos fecit inquit̉ ad Titum. Non ex oꝑbꝰ inꝙͣ p̄teritis q̄ nulla erantqꝛ vt dicit̉. Cuꝫ nōdum nati eſſent aut aliqͥdboni vel mali egiſſēt dixit deus Iacob dilexi.6ſau autē odio habui. nō tn̄ inꝑtiendo malitiam odiſſe dicit̉ Eſau. ſꝫ nō dando grāꝫ ſicut

Iacob. neqꝫ ex oꝑibus pn̄tibꝰ a nobis factis.qꝛ nō ſunt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tēporis q̄ .ſ.ſūt in tribulatōnibꝰ et oꝑbus bonis in quibꝰhomo patitur laborem ad futurā gl̓am. Ro.viij. Neqꝫ ex futuris. quia ſi deus p̄uiderit aliquem bonum futurum ⁊ bene vſurum graciaideo ſibi dedit quia tunc tēporale vt ē oꝑatiohumana eſſet cauſa eterni .ſ. p̄deſtinatōnis q̄eſt ab eterno. contra qd̓ ait apl̓us ad Ephe. j.Elegit nos ante conſtitutōem mundi vt ſimꝰſancti ⁊ īmaculati. nō quia eramus futuri ſꝫvt ſimus ꝑ eius electōnem. Scd̓m gͦ ſuā miſericordiam ſaluos nos fecit principaliter nōex meritis niſi ſecundario. Sꝫ in naturalibꝰquoqꝫ cum deus ſit actor primus omniū actōnū ⁊ motor omniū motionū nec intellige̓ necvelle nec ſentire nec viuere: nec oꝑari poſſumus ſine eis influxū. Et in libro de cauſis dicit̉ ꝙ omnis prima cauſa plus influit in cauſatū ſecunde cauſe ꝙͣ ip̄a cauſa ſecunda. Undeÿſa. xxvj. Omnia oꝑa noſtra oꝑatus es ī nobis dn̄e. Et apl̓us. ij. ad Corin. iij. Non ſumꝰſufficientes cogitae̓ a nobis aliquid quaſi exnobis .ſ. principali virtute noſtra. Ꝙͣuis em̄deus ꝓpter bona que quis facit multiplicet eiſpūalia. cōſeruet naturalia. augmentet temporalia. nō tamē debet exiſtimare ꝙ deus hocſaciat qͣſi ex debito tanꝙͣ ſua opera ſint cauſaprincipalis huiuſmobi ꝯceſſionis ſꝫ ſua liberalitas. Multos etiaꝫ videmꝰ magis īduſtrios⁊ laborioſos ⁊ ſanctius viuentes. et tamē nōſunt ita habundantes in tēporalibꝰ. Figurat̉iſta ſpecies ſuꝑbie ꝑ ventuꝫ auſtralem qͥ ē calidus ⁊ venit a regione multū calida: quia demeritis .ſ. eximie bonitatis nimis confidit. deqͦ vento dicit̉ Daniel̓. vij. Huius ſuꝑbie ventofuit ꝑcuſſus Nabuchodonoſor quando dixitin palatio ſuo conſiſtens. Nōne hec Gabilōmagna quaꝫ ego edificaui ⁊ ampliaui in robore meo ⁊cͣ .i. v̓tute mea. et ſic ex ſuꝑbia attribuit virtuti ſue non dei liberalitati dn̄iumilld̓. Sꝫ punitꝰ ē īmediate ſicut fuerat ſibi pͥꝑ annū in viſioē ſub figura altiſſime arborisdemonſtratū. Nā in beſtiā mutatꝰ eſt. que tn̄mutatio ẜm epiphanium fuit ẜm fantaſiamip̄ius ⁊ alioꝝ aſpicienciuꝫ nō ẜm nature ſpeciē vel ſubſtantiā. iō Augu. xvij. q. iiij. Mirorvbi dicit. ſi d̓ pt̄ate p̄ſumit̉ Nabuchodonoſorregē intende qͥ cauſa ſuꝑbie ex hoīe mutatꝰ ēī bouē. ⁊ (vt dicit̉ ī hiſtorijs ſcolaſticis) videbat̉ ex ꝑte capitis uſqꝫ ad mediū corꝑis bos.ex reſiduo ſicut leo. qꝛ .ſ. tirāni in prīcipio dominij ſunt laſciui ⁊ ceruicoſi ⁊ poſtea fiūt rapaces vt leo populos d̓uorantes. ſicqꝫ amiſitregnum ꝑ ſeptē tꝑa .i. annos qͥbus ſapientescum filio eiꝰ regebant. ⁊ ip̄e cū feris indeſertūhabitabat deo ſic diſponēte vt nō lederetur aferis. Et (vt dicit magiſter ī hiſtorijs) ſeptē āni mutati ſūt in ſepteꝫ menſes qͥbꝰ paſſus eſt