CapitulumSecundum

qͣſi de certo: qͣſi dicat. de hoc deberet eū humiliare īcertitudo vite. Ad hanc ſpeciē ſuꝑbieꝑtinet excuſare ſuos defectꝰ. qꝛ ex hoc ſcd̓mTho. vbi ſupͣ. hō ſibi arrogat īnocēciā quaꝫnō habet. ad quā ſuꝑbiā etiā ml̓tū ꝯn̄iter homīes labūt̉ vt merito poſſit dici illud Hiere.viij. c. Nullꝰ ē qui agat penitēciaꝫ de peccatoſuo dicēs qͥd feci: om̄es eī ſe excuſāt. Sed vtdic Augꝰ. Si te excuſas deꝰ accuſat. Si te accuſas deꝰ excuſat .i. ꝑcit. Unde et primi ꝑētesrequiſiti de trāſgreſſione qꝛ nō ſe accuſauer̄tſed excuſauerūt. vir retorquēdo in ſociā vel īdeū qui dederat ſibi talē ſocietatē. ⁊ ml̓ier inẜpentem qꝛ deceꝑat: ideo ſubito de paradiſoexpulſi ſt̄. vn̄ et Gratianꝰ dic. ꝙ ſpecies ſuꝑbie ē velle videri iuſtū qͥ peccator ē. atqꝫ ÿpocrita ꝯuincit̉. qui ad imitatōꝫ pͥmoꝝ ꝑentuꝫtergiuerſatōe v̓borū peccata ſua leuigare cōtendūt. Uel ſicut eaÿn peccatū reticēdo penitꝰ ſupprime̓ querūt. vbi ſuꝑbia regnat. humilitas locū nō habet. ſine qͣ non poteſt eſſeſalꝰ. d̓ pe. diſ. i. §. Tacit̉ nitas. c. Qui domuꝫ.circa fi. Ad hoc aūt .ſ. ad excuſādos ſuos defectꝰ inducunt̉ ml̓ti ex hoc .ſ. ꝙ ꝯſiderāt defectꝰ alioꝝ. et ſic maiores reputātes. ſuos ꝑuipendūt. Signat̉ aūt hec ſuꝑbia ꝑ ventū occidēt alē. In occidēte .n. occidit lux. ſic homoſuꝑbit de bonis q̄ nō habet. .§. iiij.Quarta ſpēs ſuperbie eſt quaquis eſtimās ſe meliorē vel ſapiētiorē ceterisalios deſpicit ⁊ ꝯtemnit affectās alijs dn̄ari.de hoc p̄t̄ intelligi illud Iob. xi. Uir vanꝰ erigitur ī ſuꝑbiā et qͣſi pullū honagri liberū ſenatū eſtimat. Uere vanus eſt tl̓is qꝛ leuis etnullo ponde̓ timoris firmatꝰ erigit̉ .ſ. ſuperalios querēs dn̄ari ⁊ leges impone̓. ſimilis ēhonagro .i. azino ſilueſtri qui ꝑ ſiluā ſuarumprauaꝝ voluptatū diſcurrēs nullis oneribꝰvel vincul̓ mādatoꝝ reputat ſe ſubditū: ſed libeꝝ ad nocendū cuicūqꝫ deſpiciendū ⁊ ꝯuiciandū. Talis fuit phariſeus ille qͥ aſcendēs cūpublicano ad adorandū in templum dicebatſtans .ſ. rigidus in ſuꝑbia. deꝰ gracias ago tibi. qꝛ nō ſū ſicut ceteri hominū. adulteri. raptores. īiuſti. velut etiā hic publicanꝰ ieiunobis in ſabbato: decimas do omniū q̄ poſſideoLu. xviij. Et ſic ex ſuꝑbia ſe exaltādo et proximū publicanū deſpiciendo fuit reprobatꝰ.Qui aūt phariſei exemplo ꝓximo cōuiciat̉.quod accidit frequēter ex ſuꝑbia. ſibi ⁊ alijsplura mala facit ſecundū Criſo. ¶ pͥmo qͥdeꝫaudientem reddit peiorē. qꝛ ſi ſit peccator fitletior criminis inuēto collega. Si ſit iuſtusextollitur per aliqua crimina inductus de ſemagna putare. ¶ Secundo talis cōmunitatem eccleſie ledit. Non eniꝫ omnes audientesbituꝑant ſolum eū qui peccauit: ſed ritui criſtiano contumelias innectunt. ¶ Tercio dei

gloriam blaſphemare facit. Sicut em̄ nobisrecta agentibꝰ nomē dei glorificat̉. ſic nobispeccantibus blaſphemat̉. ¶ Quarto eū quiaudiuit obprobria: cōfundit imprudētiorē etaduerſariū faciēs. ¶ Quinto ſtatuit ſe peneobnoxiū rebus ꝓlatis que ſibi nō ꝯueniuntꝑtinet gͦ ad ſuꝑbiā ſe alijs p̄pone̓ et alios deſpicere. vnde et Ambro. ī libro de offitijs inquit. Si quis vero nō obediat ep̄o ſeſe extollere atqꝫ exaltare deſiberās querēs etiā obūbrare merita ep̄i ſimulata affectōne doctrineaut hūilitatis aut miſericordie. is a vero deuiat ſuꝑbꝰ. qꝛ veritatis ea regl̓a ē vt nihil faciat quis cōmēdandi ſui gracia qͦ minoraliꝰfiat: ne ſi quid boni oꝑis habeas id ad deformatōꝫ alteriꝰ ⁊ vituꝑatōeꝫ exerceas. xj. q. iij.Si qͥs. Exemplū ponit Gregꝰ. ī dialogo. Uales ſuꝑbi nullū timēt. ſimiles diabolo. de quodr̄ Iob. xlj. Factus ē vt nullū timeret. Om̄eſublime videt. De hac etiā Grego. xxxiiij. moral̓. circa fi. ſic ait. Quaſi tirānus quidā obſeſſā ciuitatē int̓cipit cū mētem ſuꝑbia irrūpit. Et quo ditiorē quēqꝫ ceꝑit eo in dn̄io durior exurgit. quia quo ampliores v̓tutes ſinehumilitate agunt̉ eo latiꝰ iſta dn̄ant̉. Quiſqͥs vero eius ī ſe tirānidem captiua mēte ſuſceꝑit hoc primū damnū patit ꝙ clauſo cordis oculo iuditij equītatē ꝑdit. Naꝫ cuncta q̄ab alijs bene gerūt̉ diſplicēt: et ſola ei q̄ ipſevel praue egerit placēt. Semꝑ aliena oꝑa d̓ſpicit. ſemꝑ mirat̉ quod facit. qꝛ qͥcquid egerit egiſſe ſe ſingulariter credit. et cū ſe ī cunctis trāſcende̓ ceteros eſtimat ꝑ lata cogitatōnū ſpacia ſecū deambulans laudes ſuas tacitus clamat. Nōnunꝙͣ ad tātam elatōꝫ mēsducit̉ vt in eo qd̓ tumet etiā ꝑ oſtentatōꝫ locutōnis effrenet̉. hec ille. ſicut fecit phariſeꝰille ⁊cͣ. Sed mirabilit̓ eos deus humiliat. vn̄dicit̉ Ecc. x. Sedes ducū ſuꝑboꝝ euertit ⁊ ſedere fecit mites ꝓ eis. Unde legit̉ de quodamtirāno ſuꝑbo. ꝙ cū audiſſet pluries decantari in eccleſia illud. Diſꝑſit ſuꝑbos mēte cordis ſui. Depoſuit potentes d̓ ſede: ⁊ exaltauithumiles. Vocat clericos et mandauit eis vtdeberent rade̓ de libris ſuis illos verſus quiafalſi erāt dicēs de ſede ſui dominij a nullo poſſe deponi. cui cum ecōtra diceret̉ nō acqͥeſcebat: ſed ſic humiliatus fuit. Accidit vt quadam die iret ad balneandū ſe cum magna cōmitiua. cunqꝫ dimiſſis veſtibus ſolus fuiſſetbalneum ingreſſus. inde ad modicum angelꝰdomini apparuit in effigie illiꝰ domini quaſiexiens de balneis nūdus. Cūqꝫ om̄es eſtimarent illum dominum eſſe ſuum. reindutū aſſociantes omnes cum eo redeunt ad ciuitatēet ad domum. vero domino remanente ī balneis. tranſactaqꝫ aliqua morula exiēs de balneis nudus neminem inuenit: nec etiam ſuos pannos ſed quoſdam miſeros ⁊ conſciſſos