Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
720
Einzelbild herunterladen
 

TitulusTercius

exaltationes ſeu ſpecies ſuꝑbie per quatuorventos quos vidit Daniel ī mari magno pugnare vt habetur Daniel̓. vij .ſ. orientalē. auſtralem. occidentalem aquilonarem.Eſt prima exaltatio .§. j.ſeu ſpeciēs ſuꝑbie cum quis ex ī ordinato appetitu proprie excellencie bonū habitū naturale vt ingenium. intellectum. memoriā. fortitudinem corꝑis. pulcritudinē. vel bonuꝫporale vt diuitias. gloriam. honorem. potenciam. vel ſpirituale. vt graciā. ſcienciā. ſapiēciam p̄dicatōeꝫ. prophetiam. huiuſmōi. ſibiattribuit quaſi a ſe haberet a deo. Ubita ſuꝑbia conſiſtit nonſolū in cogitationeſedētiam in affectōne. Suꝑbus em̄ credithoc .ſ. ſit aliquod bonū in ſe vel alio qd̓ ſit a deo: ſꝫ bono qd̓ habet ſeip̄m ita magnificat ac ſi ab alio haberet ſed a ſe. Procuius declaratōe ſciēdū ẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. lxij. in. ij. ſentēciaꝝ. diſ. xlij. eſtimatō ratōnis de aliquo bono poteſt corrumpi dupliter. Uno modo in pl̓i. ſic corrumpit̉ eſtimatio ratōnis .ſ. in vl̓i quando quis eſtimat vl̓rbonum qd̓ habet habere a deo ſꝫ a ſeipſo: hoc ꝑtinet ad infidelitatē. recta fides habeat deus ē actor omniū bonoꝝ. Scd̓o corrumpit̉ eſtimatio ratōnis in ꝑticulari ꝓpteraliquā paſſionē ẜm errāt oꝑant̉ malumvt dicit̉ ꝓuer. iiij. Sic ut v̓bigrā: ſi aliqͥs ſentiret in vl̓i fornicatōem eſſe pct̄m eſſet infibelis. Non aūt infidelis cenſet̉ fornicator quifornicatōnem elegit tanꝙͣ bonū proptercupiſcēcie paſſionē. Ita a ſil̓i ſi qͥs exiſtimae̓tpl̓r et abſolute deum eſſe oīm creatorē velhoī graciam meritis dare: eſſet hereſis velinfidelitatis pct̄m. Sꝫ aliqͥs ꝓpter inordina amorē proprie excellētie ita de bonis ſuisgloriet̉ ac ſi ea a ſeip̄o habe̓t: ꝑtinet ad ſuperbiā ad infidelitateꝫ. Iſta ſpecies primaſuꝑbie poteſt figurari ventum orientaleꝫ:qꝛ ſicut ab oriēte orit̉ nobis lux. ita a deo oritur nobis bonū gr̄e et nature de ſuꝑbꝰ ſeexaltat ſibi attribuēdo: de hoc p̄t illud intelligi. onager aſſuetus in ſolitudine attraxitventum amoris ſui. Hec videt̉ fuiſſe exaltatꝭſuꝑbie luciferi .ſ. appetendo eſtimādo ꝓpriapirtute ſine deo graciaꝫ oꝑante ad gloriamꝑuenire vt dictū ē ſupra. Et de hoc yſa. xiiij.dicit̉. Qūo cecideſti de celo lucifer: qui maneoriebaris corruiſti in t̓rā: vulnerabas gentes. qui dicebas in corde tuo. Aſcendā ī celuꝫſuꝑ aſtra dei exaltabo ſoliū meum: ſedebo inmonte teſtamenti. ī lateribus aqͥlonis. Aſcēdam ſuper altitudinem nubium: ſil̓is ero altiſſimo: verūtamē ad infernū detraheris īfundū laci. Et qͣſi cauſaꝫ ſubdit. detracta ē adinferos ſuperbia tua. .ſ. vſus eſt in ſermonep̄dicto. Ubi nota dicta prophetia ẜm Nico.de lira. et alios hꝫ duplicē intellectuꝫ lr̄alem.

Exponit̉ em̄ de Nabuchodonoſor cuius regnum emicuit vt lucifer ſuper alia regna. etmane ortum dicit̉ qꝛ fuit prima monarchiamundi .ſ. aſſyrioꝝ. gentes multas vulnerauit debilitauit. ſubiugans imperio ſuo. etſubmiſit ſibi populū dei .ſ. populum iudeorūqd̓ notatur in ſeqn̄tibꝰ. Nam aſcēdit ī celū. i.ī populum dei celeſteꝫ: ſuꝑ aſtra .i. ſuꝑ ſāctosviros. ſedebo ī mōte .i. ī tēplo dei qd̓ erat īte in lateribꝰ .i. cum magno exterminio. ſuperaltitudinem nubiū .i. ſuꝑ prophetas dn̄andoeis captiuādo. ſimilis ero altiſſimo recognoſcendo hoc a deo ſꝫ proprie v̓tuti aſcribēdo: ſꝫ qꝛ a deo recognouit ſꝫ ſuꝑbiuit. ad īfernū deductꝰ ē: ad nihilū redactū ē regnuꝫeiꝰ in Balthaſar filio vel nepote ſuo. Sed exponit̉ etiā ad lrām et cōmuniꝰ de āgelo pͥmoEt ibi notant̉ plura expͥmencia gͣuitatē pct̄iilliꝰ Et pͥmo hoc on̄dit̉ ex nature dignitate dicit̉ lucifer qͣſi lucē ferēs excellenciam.Fuit em̄ ſupremꝰ īter oēs āgelos creatos. ẜmillud Grego. de peni. diſ. ij. c. fi. ideo magis īgratus rep̄henſibilis: qꝛ plura bona ceterisreceꝑat nature gr̄e. Aliqͥ tn̄ dicūt fuiſſeſupremū ſimplicit: ſꝫ ẜm qͥd. i. in aliqͦ ordineprīcipatuū vel āgeloꝝ vl̓ archāgeloꝝ. Scd̓oon̄dit̉ gͣuitas ad originis pͥoritatē cūdicit̉: mane oriebaris .i. ī prīcipio an̄ omēꝫ creaturā ita .ſ. nulla an̄ ſꝫ plures pꝰ eum ẜmnarratōem lr̄e geneſis ſūt create. Qui potuitvide̓ ſe nihil creaſſe ſꝫ deꝰ totuꝫ feciſſe. Tertio ex crimīs originalitate dicit̉ corruiſtiī terrā. Auertit em̄ ſe adiuina cōtemplatōne ꝯuertit ſe ad ſui ꝯſideratōneꝫ: ſic corruit.Primū .n. oīm pct̄oꝝ ī md̓o fuit ſuū. Quarto ex pct̄i ſocietate. ibi. vulnerabas gentes.i. ſpūs quos ſecū trahebat ſuo exēplo ꝑnicioſe ſuꝑbie. grauiꝰ vtiqꝫ peccat tātoplures inficit ſuo exēplo iniqͦ. Quinto ex pct̄i firmitate. ibi. qui dicebas ī corde tuo. Non em̄ fuitquidem motꝰ a natura vel ab alio ꝑſuaſus vtprimoꝝ ꝑentū: ſꝫ malicia et aſſiduitate exſe ꝓcuratꝰ. Sexto ex ſuꝑbie īmēſitate. ibi.aſcendā ī celuꝫ. non empirreū: qꝛ ibi erat vbicreatus fuerat: ſꝫ in celum ſanctiſſime trinitatis vt .ſ. ſicut ipſe ē glorioſus ex ſe. ita ipſeaſcenderet perueniret ad gloriaꝫ quamdum adeptus fuerat propriā v̓tutē ſine adiutorio gr̄e. Septimo ex prīcipatus ſingularitate. ibi. ſuꝑ aſtra dei exaltabo ſoliū meūi. ſuper āgelos ceteros vt mihi ẜuiāt. Octauo ex ſapiēcie ſublimitate quā appecijt. ibi. ſedebo ī mōde teſtamenti. Appecijt ẜm Ber. eſſeſimilē dei filio quē vidit incarnādum. et daturꝰ erat ī mōte ſyon legē teſtam̄ti noui. Appetebat ip̄e eſſe legiſlator. Nono ex malicie nocibilitate. ibi. in lateribꝰ aquilonis vn̄ꝓcedit ventus frigidus afflictiuꝰ .i. ſuggerā flabo in primis parentibus ventū ſuperbie