CapitulumSecundum

placuiſſet. ¶ Tercia pena eſt anguſtie acerbitas. ibi ſpinas ⁊ tribulos germinabit tibi. ẜmRabanum ſpine autē peccatuꝫ erāt. ſꝫ nō vthomini laborē īferrent. ſicut ſerpentes ⁊ alianoria. q̄ ante homī erāt īnoxia. ẜm Tho. vbiſupͣ pꝰ Augu. Spūaliter ſpine ſūt pūctionesſeu ſtimuli pct̄oꝝ q̄ ex carne ꝓueniunt velutex terra. vel pūctiones tortuoſaꝝ queſtionū.⁊ tribulos cogitationum q̄ de nimia ſolicitudine prouiſionis vite proueniūt ẜm gloſam.Mulieri aūt in ſpeciali. §. ix.tres pene ex ꝑte corporis ſunt ex ſuperbia īflicte. ¶ Prima ē laboris in portādo prolemconceptā. vn̄ dictū eſt ei Gen̄. iij. Multiplicabo ęrumnas tuas. et cōceptus ⁊cͣ. Aultitudoconceptuum inducit̉ in penam mulieri nonpropter procreatōem ⁊ multiplicatōem prolis que fuiſſet etiam in ſtatu innocentie: ſedpropter mulplicationem afflictionum quasmulier patitur ex hoc ꝙ diu portat fetū. vn̄⁊ mulier fetoſa citius ſeneſcit ⁊ morit̉. ¶ Secunda pena eſt doloris in partu. vn̄ dicit̉. Indolore paries. Omnis em̄ mulier q̄ concipit īpeccato de neceſſitate parit cum dolore. Solaem̄ virgo Maria ſine corruptōne concepit. ſine labore portauit. ſine dolore peperit. quiaeius conceptus non fuit ẜm legem nature aprimis parentibus deriuatā. Si aūt muliernō concipit neqꝫ parit. patitur ſterilitatis defectum qͥ prepoderat predictis penis. vnde etAmbro. Pudor ē feminis nuptiarū p̄mia nōhabere qͥbus ſola ē hec cauſa nubendi .ſ. principalis. Idem. Cōiugij p̄miū ⁊ gracia nuꝑtiarū partꝰ ē feminaꝝ. xxxij. q. ij. Pudor. ¶ Tercia pena inflicta mulieri eſt ſeruitus in obſequendo. ibi. ſub viri poteſtate eris. quod ītelligit̉ ex ꝑte corꝑis. Nam ex parte anime deoſubijcit̉ ſicut ⁊ vir. Hec eciam ſubiectio ē introducta in penam nōſolū ꝙͣtum ad regimēqꝛ etiam ante peccatuꝫ vir fuiſſet caput mulieris ⁊ gubernator eius. ſꝫ ꝓut mulier cōtraꝓpriam voluntatē neceſſe habet voluntati viri parere. Ita ꝙ ante peccatū erat ſubiectiomulieris ad viruꝫ ex reuerencia ⁊ dilectōne.pꝰ peccatū ē ex timore. ⁊ ſic ē ſubiectio quaſiſeruilis ei inflicta in penā pct̄i. Hinc Augu.Satis apparet quēad̓modū femīas viris ſubditas eſſe ⁊ pene faml̓as lex voluerit eſſe vxores. xxxiij. q. v. Hec ÿmago. Ecce quot malaex ſuperbia. Unde dicitur Adam exemplummeum ab adoleſcentia mea.¶ Capitulum ſecundū de qͣtuor ſpecieboꝰ ſuꝑbie.E ſpecibus ſuperbie dixit Gregꝰ. in. iiij. libro moraliū. ꝙquatuor ſunt ſpecies ſuperbie qͥbus omnis timor arrogantiuꝫ d̓-

monſtrat̉ .ſ. cuꝫ bona a ſemetip̄is habē exiſtimant. Aut ſibi datū deſuꝑ ꝓ ſuis meritis putant. Aut certe cum iactant ſe habere qd̓ nōhabent. Aut deſpectis ceteris ſingularit̓ videri appetunt. Et de hijs poteſt exponi illud p̄s.cxxx. Dn̄ nō ē exaltatuꝫ cor meū .ſ. affectādo excellentiam inordinate ſupra ꝓpriaꝫ mēſuram. ⁊ ſic bona mihi collata mihi attribuēdo nō a deo recognoſcendo. quo ad primā ſpeciem. Neqꝫ elati ſūt oculi mei. oculi .ſ. eſtimatōnis et affectōnis nō ſunt vltra debitum ī altum leuati. bona q̄ a deo habere agnoſco meritis meis aſcribendo principaliter. qͦ ad ſecūdam ſpeciem. Neqꝫ ambulaui in magnis. magnificādo in me vel apud alios bona mea ſpiritualia vel tēporalia ea nō poſſibēdo vel minus habendo. qͦ ad terciam ſpeciem. Neqꝫ inmirabilibꝰ ſuꝑ me .ſ. ambulaui eſtimatōe. mirabilia ⁊ qͣſi ſingularia ſuꝑ me exiſtentia preceteris intuendo ⁊ alios ex hoc deſpicēdo. Iōaūt n̄ me exaltaui aliquo iſtoꝝ modoꝝ. quiavt dic̄ ſaluator. Math̓. xxiij. ⁊ Luce. xiiij. Quiſe exaltat humiliabit̉. ⁊ ꝓuer. An̄ ruinā exaltabit̉ ciuitas. Exaltare eſt rem ex imo ī altūleuare: quod facit ſuperbia vt patꝫ ex eiꝰ ethimologia. Ande apte figurat̉ ꝑ ventuꝫ de quodicit̉ Mar. vj. ꝙ erat eis ventus ꝯͣrius .ſ. diſcipulis nauigantibꝰ in mari. Erat eis ventuscontrarius vbi tria notantur.Primo proprietas ⁊ multiplicitas elationisibi. erat ventus.Secūdo nocibilitas ſeu malignitas huiuſmodi infectōnis. ibi. contrarius.Tertō r̄mediabilitas eiꝰ malignatōis. ibi. eis.Nam ī mari huiꝰ ſeculi nauigantibus ventusſuꝑbie contrariat̉. quia bonis oꝑbꝰ īſidiat̉vt ꝑeant. vt dicit Augꝰ. Eſt em̄ materia vētiẜm Al. vapor terreꝰ. frigidus ⁊ ſiccꝰ qͥ eleuat̉virtute radij ſolaris. et eleuatus et īgroſſatꝰī aere īpellit aerem faciēdo aliqn̄ rumorē qn̄ē magnus. Sic ſuꝑbia ē q̄dam cogitatō ſubtilis q̄ de terra cordis egreditur ſicca humoregr̄e. frigida caritate. quia caritas nō inflat̉.jͣ. Corin. xiij. q̄ cogitatio calore .i. inordinatoamore excellentie trahit̉ ſupͣ in altum ꝑ eſtimatōnem ſupra ſe. ⁊ rumorē facit ſe magnificando. Hic ē ille ventus figurate qͥ veniens aregione deſerti. ꝑcutiens domum in qͣtuor āgulis. vbi ſeptē filij Iob cuꝫ tribus ſororibuscōuiuabant. deiecit eā. om̄s opprimens intraexiſtentes Iob. j. quia videlicꝫ ventꝰ ſuꝑbie inmiſſus a dÿabolo ꝑ tēptatōeꝫ. qͥ deſertū dicit̉qꝛ oī gracia derelictꝰ. ꝑcutiens domum mētisſeu ꝯſciēcie iuſti. ī qͣtuor angulis .i. virtutibꝰcardinalibus. ſi ei aſſenciat̉ ruere facit. ⁊ ſeptē dona ſpūſſancti cū tribus virtutibꝰ theologicis figuratis ꝑ filios ⁊ filias extīguit. vtnulla ibi virtꝰ vel gracia viua remaneat vbiſuꝑbia regnat. Signant̉ aūt p̄dicte quatuor