CapitulumPrimum

mundū ꝑmittit̉ minus malū vt euitet̉ vel extirpet̉ maius. ſicut et medicus ſapiens in remediū maioris morbi patit̉ infirmū ī leuiorē morbū incidere. ⁊ deus ꝑmittebat in veterilege libellum dari repudij vt vitaret̉ vxoricidium. ⁊ leges humane ꝑmittūt meretriciū neſequat̉ adulteriuꝫ. qꝛ grauiora ſūt huiuſmoī.Sꝫ in remediū peccati ſuꝑbie permittit deushoīēm ruere ī peccata grauia ⁊ turpia Tho.vbi ſupͣ. Un̄ Iſidorꝰ in libro de ſūmo bono dicit. Qui detinet̉ ſuꝑbia ⁊ nō ſentit. labit̉ ī carnis luxuriam vt ꝑ hanc hūiliatus cōfuſioneexurgat. idem Gregꝰ. in moral̓. tractans illd̓Iob. xij. Qui .ſ. deus diſſoluit baltheum regūi. permittit frangi caſtitateꝫ ſanctoꝝ vt .ſ. recognoſcant ſuꝑbiam. Exemplū ī vitā patꝝ d̓vno qui cū ex magna puritate ⁊ ſāctitate paſceret̉ ab angelo lapſus in ſuperbiaꝫ ita fuitdeuictus ſtimulo carnis ꝙ derelicta heremoibat ad ſeculum ad implendū ꝯcupiſcenciamſuā ſꝫ in via hoſpitatꝰ apud d̓uos germanosreligioſos. dum ad eoꝝ inſtantiā eos inſtrue̓tī ſe reuerſus penitenciā egit. ¶ Quarto ꝓbatur idem ratōne facilioris vitatōnis ſic. Peccatū tanto ē grauiꝰ quātofaciliꝰ p̄t vitari ⁊ n̄vitat̉. Sꝫ peccatū ſuꝑbie faciliꝰ poteſt vitarialijs peccatis .ſ. ip̄o cognito. gͦ ſi nō vitet̉ grauius erit. Signant̉ aūt dictuꝫ ē ip̄o cognito.Nam motus ſuꝑbie occulte ſubrepens anteꝙͣdeprehendat̉ per iuditiū ratōnis nō hꝫ maximā grauitatē. ⁊ difficulter tales motus vitātur propt̓ eoꝝ latēciam. Un̄ in p̄s. In via hacqͣ ambulabā .ſ. bonoꝝ opeꝝ abſconderūt ſuꝑbi laqueū mihi. ſꝫ deprehenſi ꝑ ratōem facilit̓vitant̉ et hoc ex triplici cōſiberatōne ¶ Prīoex ꝯſideratōne infirmitatis proprie. ẜm illucEccͣi. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis? Scd̓o exconſideratōne magnitudinis diuine Iob. xv.Quid tumet .i. ſuꝑbit contra deuꝫ ſpūs tuus?Tercio ex ꝯſideratōe paruitatis bonoꝝ noſtroꝝ. Nam qͦ ad bona nature vel fortune dicit̉ ÿſa. xl. Omīs caro fenū ⁊ omīs gloria eiꝰqͣſi flos feni. Quō ad ſpūalia dicit̉ yſa. lxiiij.Om̄s iuſticie vr̄e qͣſi pannꝰ menſtruate. Cū gͦex huiuſmoī ꝯſideratōne ſuperbia cōꝑta d̓facili poſſit vitari ſi nō fit erit gͣuiſſimū Tho.vbi ſupra. ¶ Quinto ꝓbat̉ idē ratōne oppoſitōnis ſic. Illud ē grauiſſimū et maximū peccatuꝫ qd̓ maxīe opponit ſe deo: ſꝫ ſuꝑbia ē hꝰmodi. gͦ ⁊cͣ. Nam Boetius dicit ꝙ cū omīa vitia fugiāt a deo ſola ſuꝑbia opponit ſe deo. ſic̄fecerūt deſcendentes ex Nōe nēroth cuꝫ ſuis.cum voluerūt edificare turrim pertingenteꝫpſqꝫ ad celum vt ſi forte inundaret diluuiuꝫ.poſſent ſe a deo defendere ī illa turri ⁊ nō ſubmergi. ſed deus confudit ſuperbiaꝫ eoꝝ. quiacuꝫ moniti per angelos noluerunt deſiſtere.confuſe ſunt ibi ⁊ diuerſificate lingue eoꝝ vtnon poſſent ſe mutuo intelligere. et ſic opor-

tuit eos dimittere inchoata. Unde ⁊ ip̄a Sapiencia ait. Superborum ⁊ ſublimium collapropria virtute calcaui. confundendo ⁊ ꝯculcando eos multipliciter. ¶ Sexto ꝓbat̉ ratōne firmioris adheſionis ſic. Quanto peccatūfirmiꝰ ē ⁊ minus ſeꝑabile tanto ē grauius: ſꝫſuperbia ē. huiuſmodi. gͦ ⁊cͣ. Quod ꝓbat̉ multipliciter. Nam ſi ſeparet̉ anima ſenſibilis abhomīe nunqͥd erit concupiſcentia oculorū inhomīe? certe nō. et tamē eſſet ſuperbia. Itemꝙͣtum ad peccatū ire. Namſi tollat̉ vt nō fiatalicui iniuria. nūquid iſtud erit appetibile qd̓ē vīdicta: conſtat ꝙ nō. ⁊ per. ablatōnem īiurie remouebit̉ vindicta. ⁊ tamen erit ſuꝑbia.i. appetitus inordinatus excellentie. Item cūmotiuum inuidie ſit odiuꝫ aliene felicitatis.ſi ſit vnus homo ſolus in mundo. nunqͥd erittriſticia aliene felicitatis? certe nō. ⁊ tam̄ poterit eſſe ſuperbia. Superbia igit̉ quia minꝰeꝑabile ratōne iam dicta. ideo grauiſſimum.¶ Septīo ratōe aſſimilatōis ſic. Sicut maiorvirtus ē illa q̄ nos magis aſſimilat xp̄o. ita ⁊maius eſt vitiū illud qd̓ magis nos aſſimilatdiabolo. ſꝫ ſuperbia ē huiuſmoī. Un̄ diciturIob. .xlj. de diabolo. Ip̄e ē rex ſuꝑ om̄s filiosſuperbie. gͦ ⁊cͣ. ¶ Octauo ratione īiuriatōnisſic. Illud ē grauiſſimū ⁊ maximū peccatū qd̓maxime iniuriat̉ deo ⁊ auertit ⁊ derogat deoſꝫ ſuperbia ē huiuſmoī. gͦ ⁊cͣ. qd̓ patet ꝑ aliadiſcurrendo. Nam per blaſphemia homo īiuriat̉ bonitati diuine: qꝛ ē peccatū in ſpm̄ſanctū. per mendatiū īiuriat̉ homo veritati diuine. ſꝫ per ſuperbiā iniuriat̉ excellentiſſimemaieſtati diuine. qd̓ patet qꝛ ſuperbire ē quaſiſuper ſtatū hoīs ire. hoc ē qͣſi quādaꝫ eqͣlitatēdei appetere. et ſic iniuriari maieſtati diuine.hec Alexā. ſcd̓a parte. q. xxxviij. Rainerius.Cum gͦ ſuperbia ſit maximū ideo deteſtanda⁊ euitanda. ⁊ remediuꝫ ad hoc notat̉ in ſꝫ. ſe.Ꝙͣtum ad tercium prin­ §. iij.cipale .ſ. de remedio. hoc eſt qd̓ ait p̄s. A legeautē tua non declinaui. quaſi dicat. Superbiideo inique agūt ſuperbiēdo quia declinant alege tua nolentes ſubijci ei. Ego autem nō d̓clinaui ab ea ſed ſubijtio me ei ſeruans eam.⁊ ſic vito ſuperbiam. Sic ergo qui vult vitareſuperbiam nō declinet. ⁊ nō recedat a lege deieterna per affectum. que eſt voluntas ſua ordinans cuncta ad fines ſuos ſubijciens ſe voluntati ſue. Qui em̄ eſſe vult vt deus. ait Augꝰ. ſuper p̄s. viij .ſ. facere voluntatem ſuā nōdei. peruerſe pult ſimilis eſſe deo. ſicut diabolus ⁊ primus homo qui noluit diuino tenerip̄cepto. Item nō declinet a lege naturali pereffectū q̄ docet inferiorē ſubijci ſuperiori permaxīe ⁊ ei nō velle equari. Un̄ dixit Anthiochus. etſi peſſimus tn̄ inſtinctu naturali ductus. Iuſtū ē hoīem ſubditum eſſe deo. ⁊ n̄ paria ſentire de eo. ij Machabe. ix. Decet etiam