tutori vl̓ curatori. In ſcd̓o v̓o caſu. cū .ſ. ē legitimus heres ſibi debēt ablata reſtitui: ſed cūdiſtinctōe tali ẜm Ray. qꝛ ſi he̓des ſūt pluresvnicuiqꝫ ẜm ꝓportōeꝫ ſue he̓ditarie ꝑtis reſtituendū ē. Si aūt he̓s ī aliqͣ determīata ꝑte etꝙͣtitate ꝯſtitutꝰ ſit puta ī centū. vl̓ etiā ī domō ⁊ nō plꝰ. tūc reſtitutō n̄ fiet heredi: ſꝫ illivel illis qͥbꝰ teſtator ꝯmiſit diſpēſatōeꝫ bonoruꝫ ſuoꝝ. Si v̓o defūctꝰ ī morte oīa bona ſualegauit pauꝑibꝰ et pijs locis. qͥbꝰ illa legataſūt: acqͥrit̉ ius ī bonis defūcti pn̄tibꝰ ⁊ futuris. vnde eis dꝫ reſtitui. In terto caſu. cū .ſ. eſtdiſpēſator reꝝ vt ep̄i et alij eccleſiaꝝ p̄lati. etgubernatores hoſpitaliū. diſtinguēdū. qꝛ cuꝫdāt aliqͣ alijs. aut dant de bonis ſuis ꝓprijs .i.pr̄imonialibꝰ. vl̓ ꝑ īduſtriā acqͥſitis .ſ. ſcriptire. doctrine. ⁊ hmōi. ⁊ de hmōi dādo qͥbuſcūqꝫetiā malis. vt meretricibꝰ ⁊ hiſtrionibꝰ. ꝙͣuisgrauiter peccēt. vt illud diſ. lxxxvj. c. Honare. tn̄ nō tenent̉ ad reſtitutōꝫ. nec illi qͥ hmōirecipiūt ab eis ẜm Raÿ. et Vil. Aut dant defructibꝰ eccleſiaꝝ ſuaꝝ ⁊ locoꝝ pioꝝ ad menſam eoꝝ ſeu vſū ſpāliter deputatis. ⁊ tūc etiam male vtēdo ⁊ dando male faciūt. nō tn̄ tenent̉ ad reſtitutōꝫ ip̄i nec illi qͥ recipiunt abeis. niſi reciꝑent ꝑ extorſiones. fraudes ⁊ violentias. tūc tenerēt̉. ⁊ hoc ẜm. b Tho. ſcd̓a ſecūde. q. lxij. ⁊ ẜm Vil. Aut dāt de bonis eccleſie deputatis ad cultū diuinū. vl̓ capl̓o diſtribuendis. aut pauꝑibꝰ erogādis ſpāliter. veletiā cū ſimpl̓r ꝯmittūt̉ ſue diſpēſatōi ſine diſtinctōe ſibi deputatoꝝ ad vitam ab alijs. Ettūc ſi dāt cauſa neceſſitatis ſeu elemoſine bn̄faciūt. nec ip̄i tenēt̉ nec qͥ recipiūt ad reſtituendū. niſi darēt de his q̄ ſūt diſtincte deputata clericis. qꝛ tūc tenerēt̉ eis de eo qd̓ abſtulerūt ab eis. qꝛ nō eſt dāda elemoſina de alieno. xiiij. q. v. Neqꝫ. Si dāt ꝑſonis honeſtis ꝓpatrocinio ⁊ labore quē īpendūt eccleſijs. etiam laudabiliter faciūt. ⁊ hoc ẜm ꝙͣtitatē laboris ⁊ induſtrie. Eccleſiaſticis em̄ vtilitatibꝰdeſeruiētē eccleſiaſtica oꝫ remuneratōe gaudere. xij. q. ij. c. Quicūqꝫ. Nec gͦ p̄lati dātes necrecipiētes ꝓ hmōi tenent̉ ī aliquo reſtituere.Sed ſi bant rōne parentele cū tn̄ nō īdigeātvel cauſa fauoris hūani erga pͥncipes. niſi facerent ad redimēdā vexatōeꝫ ſuā qͦ ad tÿrānos vel ſil̓es vel dant cauſa turpitudinis. vtmeretricibꝰ. ⁊ hmōi. tenent̉ ad reſtituendumqd̓ ſic male dederūt. nō quidē d̓ bonis eccleſieſed de ſuis pr̄imonialibꝰ ſi hn̄t. vel ꝑ īduſtriāacqͥſitis. Illi etiā qͥ ſic talia q̄ alijs debebāturmale accipiūt: debent reſtitue̓. niſi ip̄e qͥ deditſatiſfeciſſet. hec Tho. vbi ſupͣ. Debent autembare vel ſucceſſori eius qͥ dedit. vel ī vtilitatēeccleſie ꝯuertere cū lnīa ſuꝑioris. vel pauꝑibꝰerogare ſi illa pauꝑibus debebant̉. Qui autīrecipiūt a religioſis ꝓpt̓ īiuſtā cauſā vel ſinelicentia ſuꝑioris debent reſtituere p̄lato ip̄iꝰ

monaſterij vel cōuentui. vel al̓ in vtilitatemeccleſie ⁊ monaſterij expendere. p̄cipue ſi ipſep̄latus fuit qui male dedit. In omni aūt caſuex ſupͣdictis debet ita fieri ꝙ pct̄m cū eſt occultū non manifeſtet̉ ⁊ ita ꝙ nō ſequat̉ maius ſcandalū. ar. diſ. xiij. Duo. Qui aūt tenēt̉alicui eccleſie vel loco pio. debent iddare gubernatori ſeu rectori loci. niſi ille rector n̄ haberet iuſtuꝫ titulū ſed vſurpatū. vel ꝓbabilit̉credat̉ male vſuꝝ. tūc em̄ poſſet in vtilitateꝫilliꝰ loci ꝯuerti vel ſucceſſori reſeruare.Capl̓m ſextuꝫ Cur fienda ſit reſtitutō.Vantuꝫ ad ſextum .ſ.cur ſit fienda reſtitutio. Ad hoc. bTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxij. aſſignat rationem videlicꝫ qꝛ reſtitutō ē actꝰiuſticie. Ad iuſticiaꝫ autē habendam ⁊ exercendam quilibet tenet̉. Conſiſtit aūt iuſticiain quadā eqͣlitate q̄ tollit̉ ꝑ vſurpationem etdetentōeꝫ rei aliene. ⁊ reꝑari nō poteſt niſi ꝑiteratā dationē ſeu ꝑ aſſignatōeꝫ rei ei cuiuserat ſi poteſt. ⁊ ideo tenet̉ reſtitue̓. ¶ Sꝫ nōta ꝙ ſicut qͥlibet qͥ eſt ſui iuris pt̄ donare reꝫſuam ita p̄t etiā remittere rē ſibi debitā gͣtiset relaxare ſuo debitori. Que remiſſio ſiue donatio libere facta ſine fraude et coactōe poſtꝙͣ facta ē ex pnīa nō reuocat̉. vt dicit Ray.ar. vij. q. j. Ꝙͣ ꝑiculoſū. ¶ Sed ſciendū ꝙ illiqui ponūt ſe in manibꝰ creditoꝝ ꝓmittendoſeu offerendo ſe ad dandum qd̓ peterēt. rogātes tn̄ vt totum vel ꝑtem dimittant: ſed nō ītendunt reſtituere īmo ſperant ꝙ ꝓ modicoquietabunt̉. al̓ ſe nō ponerēt in manibꝰ eoꝝ.a pct̄o quidē rapine. vſure. ⁊ huiuſmōi. vl̓ alterius male vſurpatōis nō ſūt abſoluti. quiapct̄m ꝑ pnīam ⁊ ꝯfeſſionem dimittit̉ quā illiveraꝫ non hn̄t. ¶ Sed vtꝝ ſint abſoluti a debito vel obligatōne reſtituendi diſtinguendūeſt ẜm Egidium ordi. here. in quolibeto. quiaſi creditor propria voluntate et liberalitatedimiſit ⁊ donauit non curans qͥcquid debitorintenderet. non tenet̉ ipſe debitor amplius reſtituere ſi hoc ei clare ꝯſtat. Secus aūt ſi creditor deceptus vel coactꝰ vel deſꝑatus .i. quianunꝙͣ eſtimabat ſe ab eo illud debitum poſſehabe̓. vel nō poſſe habe̓ totū. ⁊ ideo potius voluit hr̄e ꝑtē ꝙ nihil. dubitās ne nihil habe̓t ſitotū vellet. Talis em̄ remiſſio nō valet. ⁊ adhuc obligat̉ ad reſtituendū. Sed qꝛ hec materia multū vtilis ē ⁊ neceſſaria ſciri ⁊ ī frequēti practica. ideo ſerioſius ⁊ pleniꝰ tractāda. etqͥd ſentiant doc. in hoc referēdū. Cū gͦ querit̉vtꝝ vſurario vel cuicūqꝫ alteri qͥ habꝫ alienaſufficiat in foro ꝯſciētie remiſſio ſibi facta abhis a quibꝰ extorſit vſuras vel alia male ablata. vel heredibꝰ eorum ſi illi non viuunt.