TitulusSecundus

intendūt ꝙ non licet dare elemoſinā de maleacq̇ſitis. q̄ .ſ. debēt certis ꝑſonis reſtitui. vl̓ ꝙnō debet qͦs face̓ aliqd̓ illicitū vt det elemoſinā. Et ꝙͣuis qͥdaꝫ diſtīguāt vt dicit Vil. ꝙ inhis q̄ ſūt ꝓhibita qꝛ mala. ⁊ nō puniūt̉ a iureniſi īfamīa. vt meretriciū. duellū ⁊ huiuſmodi. talia retineri pn̄t. Sꝫ q̄ mala ſūt qꝛ ꝓhibita a iure. vt torneamēta. negociatō qͦ ad clericos. ⁊ hmōi. ⁊ talia n̄ pn̄t retineri ad vſū ſuūſed debēt pauꝑibꝰ erogari. Licet hec diſtīctōvideat̉ eē ꝓbabilis. tn̄ qꝛ pene ſūt reſtringēdenō ampliāde. Et qͦ nimis emūgit elicit ſāguinem. credo ꝙ in p̄dictis oībꝰ caſibꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ bonum ē ⁊ ſalubre ꝙ penitēs īducat̉ ad erogandum pauꝑibꝰ. nō tn̄ cogēdus ad hoc. nec ſi n̄velit. ex hoc iudicādus ē nō eē ī ſtatu ſalutisſi non velit hmōi pnīam acciꝑe .ſ. ꝙ hmōi lucra pauꝑibꝰ eroget niſi ī caſibꝰ a iure exp̄ſſisvt ī ſimonia. ⁊ idē de eo qd̓ dat̉ iudici ad corrūpendū eū. ⁊ hmōi. vt infra dicet̉. Scd̓m gͦTho. raÿ Vil. ⁊ Inno. de hmōi debet dari elemoſina debito honeſtatis ⁊ ꝯſilij. nō debito neceſſitatis ſalutis. Et ſic intelligit̉ illud. xiiij.q. v. Qui habetis. Nō eſt gͦ illud ſic acceptuꝫreſtituendū ei a qͦ acceptū ē. qꝛ ī turpi cauſamelior ē ꝯditō poſſidētis. vt. ff. de ꝯdi. obtur.cau. l. In re.De illicite acquiſi.§. j.tis ſcd̓o mō videlicꝫ cū illud ſic acqͥſitū nō debetur eī a qͦ eſt acqͥſitū. nec tn̄ acqͥrēs pt̄ retinere ꝓ ſe illud. pt̄ et debet ꝓ neceſſitate ſalutis noſolū de ꝯſilio ⁊ honeſtate pauꝑibꝰ erogari. ⁊ hꝰ rō ē ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxij. Quiaip̄a datō ⁊ acceptō ē lege ꝓhibita. vt ſimoniaQuidā tn̄ extendūt iſtū ſecūdū moduꝫ ad oēlucrū ī qͦ ꝯmittit̉ pct̄m ī dāte et accipiēte nōſolū ī ſimonia ſedētiā ī pecunia accepta proadulterio. ⁊ ꝓ vſura cū qͥs accipit mutuū ſinecauſa rōnabili: puta vt amplius ditet̉. ⁊ indeſoluit vſurā. illa vſurā vt dicūt qͥ accepit retinere nō pt̄. nec tn̄ ei redde̓ debet qͥ dedit. quiaturpiter oꝑatus eſt dando mutuū ei quē nouerat nō indigere. Sed. b Tho. nō dicit hoc.ſed cū datio ē ꝯtra legē. in dicto aūt caſu datio pecunie ꝓ mutuo nō eſt pct̄m: ſed acciꝑeillo mō vſurario mutuū eſt pct̄m. qꝛ dat illioccaſionē mali Un̄ licet peccet mortaliter ſicmutuū accipiēdo. debet tn̄ potiꝰ reddere illi aqͦ accepit ꝙͣ pauꝑibꝰ erogare. niſi vbi nō inueniret̉ ille a quo accepit. vel etiā ſi vellet illam vſurā reddere nō pſurario ſed his a qͥbusextorſit ip̄e vſurarius vſuras. ꝓ eo ſatiſfaciēdo ꝓ illa ꝑte. ⁊ tūc debet vſurario ſignificarene illi iteꝝ reſtituat. ⁊ p̄cipue debet hoc face̓cuꝫ lnīa ep̄i. vt ſi dictus vſurariꝰ vellet ab eorepetere ep̄s ꝯpellat ip̄m deſiſtere a repetitōne. ⁊ exquo vtilit̓ geſtū ē negociū eiꝰ. ratumhabere. tn̄ nō tenet̉ ad hoc .ſ. inqͥrere vel da-

re his quibꝰ eſt debitor pſurariꝰ: ſed ſufficit ꝙreſtituat a quo accepit. pauꝑibꝰ tn̄ erogae̓ n̄debet cū nouit eū a qͦ accepit ⁊ pt̄ ei dare. Qd̓expreſſe oſtendit Augꝰ dicens. Nolite facereelemoſinas de fenore ⁊ vſuris. xiiij. q. v. c. Nolite. Nam cum dat̉ pauꝑibus qd̓ debet̉ certeꝑſone nō liberat̉ a reſtitutōnis obligatōe adillā ꝑſonā. vt habet̉ extra de homi. Sicut dignum. circa finem. Sed ī ſimonia ip̄a batō ⁊acceptō pecunie ꝓ ſpūalibꝰ eſt ꝓhibita. Undedicit̉. .j. q. j. Anathema banti anathema accipienti. ⁊ ideo nec ſibi retine̓ valet. nec illi reddere qui dedit: ſed debet de neceſſitate ſalutispauꝑibꝰ erogare ſi pt̄. vel illi eccleſie in cuiꝰīiuriā data eſt applicari. vl̓ alit̓ ꝓuideri ꝓuthabes ſupͣ ti. j. c. v. Sil̓r in iudicio ꝓhibitumeſt iudici vel aſſeſſori cū hn̄t certū ſalariū acciꝑe aliqͥd a ꝑtibus ꝓ iudicādo vel non iudicando bene vel male. ⁊ teſti ꝓhibitū eſt accipere ꝓ teſtimonio ferendo. vnde Augꝰ. Ideonō debet vendere iudex iuſtū iudiciū. aut teſtis deꝝ teſtimoniū. qꝛ vendit aduocatꝰ iuſtūpatrociniū. ⁊ iuris ꝯſultus veꝝ ꝯſilium. Illem̄ inter vtrāqꝫ ꝑteꝫ ad examē adhibēt̉. Iſtiex vna ꝑte ꝯſiſtūt. xiiij. q. v. Non ſane. Quodgͦ iudex recipit ꝓ huiuſmōi vel teſtis ꝓ ſe retinere nō poteſt: ſed debet illi reſtitue̓ qͥ deditſi iuſte dedit. puta vt iuſte iudicaret ītendensquodamō redimere vexatōꝫ ſuā. vn̄ Augꝰ indicto. c. Non ſane. Ille ſolet ſibi male ablatāpecuniā repete̓. qꝛ iuſtū iudiciū emit: qm̄ venale eſſe nō debuit. Sed ſi pecunia data fuitiudici ad eū corrūpendū. vl̓ teſti ad falſū teſtimoniū dicendū. vl̓ alicui ad falſo accuſandum. vl̓ aduocato ad īiuſte aduocandum. illidatori reddi non debet. qꝛ turpiter dedit. necſibi retinere pt̄: ſed pauꝑibꝰ elargiri. vel illi īcuiꝰ dānū ſiue īiuria data eſt. ⁊ p̄cipue ſi amiſiſſet ex hoc iuſtam cauſam. habēt̉ hec in dicto. c. Non ſane. ꝓut notat ibi Io. an. et Archid̓. et. xj. q. iij. Qui recte. ⁊ Inno. extra de īmū. eccle. quia pleriqꝫ Ray. ⁊ Poſti. ī ſūmis.Sil̓r inferiores officiales. vt nuncij miſſi. ethuiuſmodi. ſi aliquid extorquent ꝑ improbitatem. vt denariū. ⁊ huiuſmodi ꝑ vim. tenentur pauꝑibꝰ erogare. ⁊ hoc vbi certū ſalariūrecipiāt. vt dicit glo. ī dicto. c. Nō ſane. Namcū ſalariū ſufficiēs recipiūt ſi qͣ extorquēt debent reſtitue̓ ſi qͥd eſt notabile. Et idē videt̉ dicendū de notarijs. camerarijs. ⁊ huiuſmōi. qͥꝓ officio ſuo exercēdo exigūt aliqͥd a ꝑſonis.Si em̄ habent ſufficiēs ſalariū tenent̉ ad reſtitutōnē eoꝝ q̄ accipiūt illis a qͥbꝰ accipiūt.Nec vr̄ excuſae̓ ꝯſuetudo. cū ſit irrōnabil̓. ar.xxiij. q. j. Militae̓. vl̓ pauꝑibꝰ erogare ſi difficile pn̄t īueniri. Si ſalariū n̄ haberēt vel nōſufficiēs. ꝯſuetudo credo ꝙ excuſaret. qꝛ nemo cogit̉ ſuis ſtipendijs militare. Inſuperde his qui accipiūt pecuniā ab accuſatis aut