QuintumCapitulum
debeat et poſſit fieri reſtitutio ipſis pupillisdn̄is vel patribꝰ neſcientibꝰ inuitis de boniseoꝝ ad quos ꝑuenerunt taliter extorta; ℟o.Quidam dicūt indiſtincte ꝙ ſic in foro ꝯſcīedūmō n̄ īmineat inde ꝑiculū vite. ꝯſcīe vl̓ fame ſi dep̄hēderēt̉. aut ſcādalū ſeqͣt̉: puta quiaaliqͥs credit̉ eē furatꝰ illa qͥ īnocēs ē. ⁊ hmōi.Tales (vt dicūt illi) nō ꝯmittūt furtū occulteilla accipiētes. cū pecunia fenebris vl̓ ꝑ rapinas vl̓ fraudes habita nō ſit eoꝝ. ⁊ rō ē. qꝛ cūꝑ efficacē cauſā p̄dictoꝝ .ſ. tutoꝝ. curatoꝝ. ethmōi. ⁊ ꝑ int̓mediū illoꝝ tale īiuſtū lucꝝ deuenerit ad manꝰ pupilloꝝ pr̄onoꝝ vl̓ patrū⁊ ad reſtitutōeꝫ ſint obligati iſti mediatores.iuſtū eē vr̄ vt q̄ cauſa illoꝝ īiuſte ablata ſuntnūc iuſte lnīam habeāt ea ſatiſface̓ ne ip̄i deꝓprio ſatiſface̓ teneāt̉. ar. ad hoc d̓ re. iu. Oīsres. li. vj. vbi dicit Criſoꝰ. Oīs res ꝑ quaſcūqꝫcauſas naſcit̉ ꝑ eaſdē diſſoluit̉. ꝓpt̓ea ad hocagēdū p̄dicti tenēt̉ ⁊ ī hoc gerūt vtilē curamſui ⁊ eoꝝ qͥ īiuſte detinēt aliena. Alij aūt ꝑfectius ⁊ eque rn̄dent ꝑ diſtinctōꝫ videlꝫ. qꝛ auttales adhuc hn̄t ī manibꝰ admīſtratōeꝫ rerūilloꝝ. aut nō. ī pͥmo caſu pn̄t ⁊ debēt reſtituere de bonis illoꝝ ad qͦs ꝑuenit lucꝝ qd̓ habētī manibꝰ ſi nolūt remane̓ ip̄i obligati ad ſatiſfaciēdū de ſuo. ⁊ hoc ſiue occulte ſiue manifeſte. cū ſufficiēti cautela ꝙ n̄ poſſint poſteaab eis repeti. Et ad hoc vr̄ face̓ rō pͥme opinionis. cū regl̓a illa. Oīs. Si aūt nō hn̄t āpliꝰadmīſtratōꝫ tūc ſubdiſtīguēdū. qꝛ aut p̄dictitutores. curatores. ⁊ hmōi nō pn̄t illa reſtituēde ſuo puta qꝛ pauꝑes. Aut pn̄t. Et ſi nō pn̄tſufficit ꝙ denūciēt pͥncipalibꝰ .ſ. ꝓ qͥbꝰ ſecerūtpſuras ⁊ hmōi. ſi ignorat quō ꝓ eis fecer̄t talia illicita lucra q̄ ad eos deuenerūt: vn̄ ⁊ obligati ſūt ad reſtitutōꝫ. Etſi nō ſatiſfaciāt ip̄ipͥncipales: habeāt ꝓpoſitū ſatiſfaciēdi de ſuocū poterūt. Ad accipiēdū aūt occulte a p̄dictis ad hoc nō tenent̉ nec debēt. ⁊ rō ē. qꝛ quoad ſe excuſati ſūt a reſtitutōe rōne īpotētie.vt. xiiij. q. vj. Si res. Quo ad illos ꝓ qͥbꝰ fecerūt vſuras vel fraudes auferēdo ab eis occulte. ꝑ hoc nō ꝓuidet̉ ſaluti eoꝝ cū remaneantobligati ī ꝯſcīa exquo ſciunt talia fore factanec velint ſatiſface̓. ⁊ ſic nō diſſoluit̉ pct̄m vl̓obligatō quo ad eſtimatōeꝫ eoꝝ. Sed nec pt̄qͥs a pͥuata ꝑſona cogi ad reſtitutōꝫ male ablatoꝝ niſi ꝑ iudicē eccleſiaſticū vel ciuilem:nec vr̄ bn̄ poſſe excuſari a furto cū cōtractetrē alienā īuito dn̄o cū in vſura tranſferat̉ dominiū: ꝑ hoc etiā ſe exponit pluribꝰ ꝑiculis.Si aūt tales mediatores de qͥbꝰ dictū ē pn̄t reſtitue̓. cū illi ad qͦs extorta ꝑuenerūt nolūt reſtitue̓ qͥ pͥncipaliter obligant̉: poſſunt peterehuiliter nō ꝑ coactōeꝫ vel fraudē a creditoribus vſuraꝝ ⁊ fraudū r̄miſſionē. cū penes eosnō remāſerit pecunia fenebris. ⁊ illi qͥ eā habuerūt: remaneant pͥncipaliter obligati. qua
remiſſione obtēta libere ⁊ ſponte ampliꝰ nontenebunt̉: ſꝫ tm̄ pͥncipales. niſi ⁊ eis fieret remiſſio. Ꝙ ſi remiſſionē face̓ nō vellēt: tenēt̉d̓ ſuo ſatiſface̓. ⁊ tūc vſqꝫ ad quātitatē ſolutāꝓ illis poterunt occulte reciꝑe de bonis eoꝝſi al̓ ꝑ viam iudicij retrahere non pn̄t. ita tn̄ꝙ non ſequat̉ ſcandalū vel ꝑiculū: que ſemꝑvitanda ſunt. Vbi autē mediator talis ſic ſatiſfecit: debet ꝑ aliquem modū cautū d̓clarare illi qͥ ſciebat ſe obligatum ad illa nō āpliteneri. vt puta ſi dicat ſe non curare ab eo illa recipere quaſi ac ſi donaſſet. vel declarareſuis heredibꝰ ꝙ nō recipiant a tali ꝑſona aliquid vt debitū ꝓ tali cauſa ⁊ huiuſmōi. Hona em̄ fides nō patit̉ vt ſemel exactū iterumexigatur. de re. iu. li. vj.¶ Capl̓m quintū Cui fienda ſit reſtitutō.Uantum ad quintum.ſ. cui fienda ſit reſtitutō ſeu datōrei ablate vel al̓ illicite acquiſite.Oro fundamēto notanda ē diſtinctio quam ponit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxij. dicens. Tripliciter pt̄ eſſe aliquid illicite acqͥſitū. Uno mō. qꝛ qd̓ acqͥrit̉ illicite debet̉ ei a qͦeſt acqͥſitum. Et ſiue nō trāſferat̉ dominiū illius rei in accipiētē. vt ī furto ⁊ rapina. ſiuetranſferat̉. vt in vſura. tn̄ cōpetit repetitio.Scd̓o mō eſt aliqͦd illicite acqͥſitū ita ꝙ ille qͥacqͥſiuit nō poteſt illud retinere: nec tn̄ debet̉ei a quo acqͥſiuit. quia ille ꝯtra iuſticiā dedit⁊ ipſe ꝯtra iuſticiam accepit. vt ī ſimonia: etin ſil̓ibꝰ in quibꝰ ipſa datio ⁊ acceptio ē ꝯtralegē dei. Tertō mō dr̄ illicite acqͥſitū n̄ ꝙ ip̄aacqͥſitio ſit illicita: ſed illud ex qͦ acquirit̉ eſtillicituꝫ exquo tranſfert̉ dominiū: nec ꝯpetitrepetitō vt in meretricio. ⁊ hmōi. Nam meretrix turpiter agit ⁊ contra legem dei fornicādo: ſed ipſa acceptio vel datio pecunie prohuiuſmōi illicito nō ē illicita: nec ꝯtra legemdei. ⁊ hoc ꝓprie dr̄ turpe lucrum. De illicitisgͦ iſto tertio mō ẜm Tho. et Raÿ. poteſt darielemoſina. ⁊ pt̄ etiā retineri niſi ſuꝑfluum ꝑfraudē et dolum mulier extorſiſſet. quia illudeſſet reſtituendū. ⁊ ad hoc ꝑtinēt lucra factaex hiſtrionatu illicito. ex duello. ex torneamento. ex ſertis factis de floribus. ⁊ alijs huiuſmodi: quorum vſus ꝯmūiter ē ad laſciuiāex decijs factis ex arte mathematica ſeu diuinatoria. ex lucro negociationis. aduocatōis.pl̓ medicine ī caſu nō ꝯceſſo quo ad clericos.In his dixerūt aliqui non poſſe fieri elemoſinā. qꝛ dr̄ ꝓuer. iij. c. Honora dn̄m d̓ tua ſubſtātia. Et iteꝝ. Honora deū d̓ tuis iuſtis laboribꝰ. vt. xiiij. q. v. Glemoſina. ⁊. j. q. j. Nō ē putanda. ſed hoc nō eſt veꝝ ẜm Tho. et Raÿ. ⁊alios ꝯmūiter. p̄dicta aūt capl̓a allegata hoc